Doorzoek de gemeenschap

Toont resultaten voor tags 'truffels'.



Meer zoekopties

  • Zoeken op tags

    Voer tags gescheiden door een komma in.
  • Zoek op auteur

Soort bijdrage


Forums

  • Mededelingen
  • Aanbiedingen
  • Community
    • Beginnende psychonauten
    • Algemene discussies
    • Microdoseren
    • Trip reports
    • Geestverruimende middelen
    • Set & setting
    • Vragen
    • Recepten
    • Onzin
  • Media
    • TV & video
    • Muziek
    • Websites
    • Films
  • Overige
    • Nieuws
    • Feedback

Vind resultaten in...

Vind resultaten die...


Datum aangemaakt

  • Start

    Einde


Laatst bijgewerkt

  • Start

    Einde


Filter op aantal...

Geregistreerd

  • Start

    Einde


Groep


Locatie


Interesses

176 resultaten gevonden

  1. Hier ben ik weer met een nieuwe trip report, het was inmiddels weer 3 maand geleden dat ik getruffeld heb. Die report vind je een stukje verder naar beneden (30 gr Atlantis) in de topic list. Ik kreeg 30 gr truffels kadoo en heb maar besloten voor Hollandia te gaan, nog een schepje er bovenop dus. Setting: Plaats: gewoon thuis in m'n sofa zoals ik het altijd doe Wat: 30 gr Hollandia Hoe: Lemon Tek Wanneer: rond 12:30. Het laatste wat ik gegeten had was een wafeltje om 6 uur 's morgens. Veel nuchterder dan dit kon ik niet zijn. Voor degenen die Lemon Tek niet kennen, dit is de manier hoe je het maakt (of ik toch): - stop de truffels in een vijzel (of snij ze heel erg fijn) en maar er puree van - pers er vers citroensap over tot de truffelpuree helemaal onder staat - nog even verder doen met de vijzel en je krijg echt een mooi papje van truffel en citroensap - laat die 15-20 minuten staan en roer tussendoor wat. Na een tijdje zie je mooi die witblauwe kleur verschijnen. Door het zuur van het citroensap wordt de psilocybine omgezet in psilocine. Dat gebeurt normaal pas in je maag. Je hebt dus veel sneller en een veel krachtiger effect (alsof die 30 gr an sich al niet genoeg was...). De trip: Vorige keer had ik Planet Earth gekeken tijdens het trippen, dat was super. Ik had besloten dit nog maar eens te doen. Genieten van de mooie beelden in afwachting tot de effecten van de truffels. 10 minuten voorbij: niks. 20 minuten voorbij: niks. Ik begon me af te vragen of die Lemon Tek niet averechts aan het werken was, het zou toch allemaal sneller moeten komen? Vorige keer begonnen de kleuren van de film traag te veranderen, m'n fleece deken en tapijt te golven,... Helemaal niks van dit alles. Level 1 Maar dan, ineens na een goed half uur kwam het. Het bekende gevoel aan de voorkant van je hoofd, net boven de ogen, scherper beginnen zien,... En nog geen 5 minuten daarna sloeg het in als een bom. Waar ik de vorige keer werd meegezogen in Planet Earth en niet meer kon wegkijken duurde dit nu maar even. De kleuren begonnen te veranderen, de bladeren van de bomen begonnen te gloeien, de nerven lichtten op,... Ik had zoals gewoonlijk Entheogenic op staan, daar begon ik stilletjes aan in meegesleurd te worden. Level 2 Het wordt moeilijker om te concentreren op de film zelf. M'n ogen focussen niet echt meer en ik geniet gewoon van de kleuren en de golvingen die ik zie op de tv. Als ik weg kijk blijven de kleuren, golvingen en patronen die op de tv te zien waren als het ware op m'n netvlies gebrand. Al kijk ik naar de muur naast de TV, ik blijf patronen zien. Doe ik m'n ogen toe heb ik sterke CEV. Het is alsof de patronen en kleuren ineens overgaan in een soort van, negatief. Waar met m'n ogen open m'n witte plafond er wat patronen over krijgt wordt het als ik ze dicht doe pikzwart met felle kleuren, bij momenten zo fel dat het lijkt alsof ik richting de zon kijk. Pikzwart met gloeiende rode/oranje motieven. Level 3 Er komt nog een schepje bovenop. Ik ben minder en minder bezig met m'n omgeving zelf en begon te focussen op de patronen. Je krijgt door dat het helemaal in je hoofd zit en dat het niet uit maakt hoe je je ogen laat focussen of waarop, je ziet de patronen en kleuren en je kan ze laten veranderen. Ik ben op dit moment helemaal opgeslokt door de muziek die speelt. De muziek en de patronen gaan hand in hand. Je luister niet naar een nummer, je ziet niet gewoon. Ik denk dat ik hier richting level 4 aan het gaan was. Tijd ben je helemaal niet meer mee bezig, ik heb ook niet op de klok gekeken, het boeide me ook totaal niet, ik genoot. Hier komt bij mij ook het punt dat de gevoelens beginnen werken. Euforie, geluk, liefde,... een explosie van emoties. Ik begin te lachen met de patronen die ik zie, denk dat ik op een moment mezelf aan het knuffelen was, ik voelde liefde, warmte,... Je denkt nog min of meer normaal na en beseft tussendoor dat het allemaal chemie is in je hersenen waarop ingewerkt wordt. Maar het boeit ook niet, je geniet gewoon. Gewoon 1 gevoel van gelukzaligheid. Ik lach luidop en laat het me allemaal gewoon overkomen. Level 4 De CEV (closed eye visuals) waren eerst het felst en met ogen open zag ik wel wat patronen en kleuren verschijnen als ik niet focuste met m'n ogen, of wat scheel keek, je kent het misschien wel. Nu komen ze ook op de voorgrond met m'n ogen open. M'n omgeving verdwijnt stilletjes naar de achtergrond en de visuals zitten er echt als een laag overheen. Ik ben nu echt 1 met de muziek lijkt het. De sfeer, de ritmes, de geluiden hebben rechtstreeks invloed op wat ik zie. Synesthesie dus. De visuals beginnen meer en meer de overhand te nemen, m'n lichaam werkt niet helemaal mee. Ik waggel richting toilet en zet me neer in het donker. Ik weet niet hoe lang ik er gezeten heb, het gevoel voor tijd begon ook helemaal weg te ebben. Ik was inmiddels al een stuk feller aan het trippen dan de vorige keer. Hier had ik me niet echt op voorbereid. Ik zat dus in het donker met m'n ogen open en het effect was dus hetzelfde als voorheen met ogen toe. Vroeger dacht ik dat die tekeningen die sommigen maken om het trip te beschrijven wat overdreven waren, daar zat ik dus ver naast. Ik waggel terug naar m'n sofa en plof weer neer. Level 5 Ik denk dat ik richting level 5 aan het gaan ben (ik weet niet of dit mogelijk is met truffels, misschien in hoge doseringen zoals ik nu genomen heb wel ?). De visuals nemen volledig de overhand. De ruimte rondom me vervaagt en ik geef me helemaal over aan het gevoel. Ik zie enkel nog maar patronen en kleuren voor me. Af en toe kan ik er wat uit raken om te zien waar ik ben (op net dezelfde plek in de sofa ) en probeer ik de klok te lezen. 15:15 was het nu denk ik. Ik probeerde wat te focussen op de klok en toen viel me wat op ... het leek alsof de secondewijzer trager begon te gaan en op momenten zelf stil stond. Het leek alsof er minuten om waren maar de klok veranderde niet. De streepjes leken uit de klok te schijnen over de muur, de dingen errond had ik helemaal geen oog meer voor. Vanaf nu wordt het enorm moeilijk om een beschrijving neer te typen. Ik zag niks meer van m'n omgeving gewoon, sterker nog, ik voelde ze zelfs niet meer. Alsof ik ergens aan het zweven was in 1 grote ruimte vol patronen, kleuren, muziek, geluid,... Ik denk dat dit het punt is waar het leek alsof ik m'n eigen lijf zelfs niet meer voelde. Nu ik aan het typen ben vind ik het zelfs moeilijk om "IK" te typen. Ik voelde geen "ik" meer. Ik kan het echt niet uitleggen. Ik was 1 met de ruimte rond mij (die enkel uit visuals bestond), had verder niks meer met m'n lijf, maar kon gek genoeg wel nog nadenken. Ik heb geen flauw benul hoe lang dit nu geduurd heeft. Maar dan... Ik denk dat het echt van het ene moment op het andere gebeurd is. Ineens waren bijna alle visuals weg, ik kom weer in de realiteit en het lijkt alsof ik wakker geworden ben, starend richting de hal. M'n lichaam lijkt niet echt mee te willen nu en m'n gedachten beginnen volop te werken. Je kan het misschien gek vinden maar op een moment kwam de vraag in m'n hoofd "ben ik dood ofzo". Ik had totaal geen voeling meer met m'n lichaam, maar het leek meer alsof ik er in opgesloten was en ik gewoon door m'n ogen naar buiten keek. M'n hersenen gingen volledig in overdrive. Ik wist niet of de trip gedaan was, of ik net wakker geworden was, of ik aan het dromen was, of ik dood of levend was,... M'n gedachten begonnen in een lus te raken, echt bizar. Ik zag de realiteit, maar ik was er elke voeling bij kwijt. Als ik het echt moet omschrijven was het een soort van mengeling van het idee achter The Matrix en Inception. Ik weet dat ik terug naar het toilet gegaan was omdat ik me wat misselijk voelde (mede door de gedachten die als een spiraal kronkelden). Ik had me ervoor gezet op de grond en had geen zin meer op op te staan. Ik dacht aan het opstaan en terug naar de zetel wandelen en ik zag het gewoon voor me gebeuren in gedachten. De droom in de droom ? En dit bleef zich herhalen. Ik had inmiddels al een heel scenario afgespeeld in m'n hoofd en zag/voelde het echt gebeuren. Maar ik zat nog altijd op de grond op het toilet. Elke keer ik dat even terug besefte werd de knoop in m'n gedachten vaster en vaster. Nu begon ik licht ongerust te worden. "Bad trip" kwam in me op. Ik wou die knoop ontwarren in m'n hoofd en zocht manieren om eruit te raken. Maar de gedachten bleven verder en verder in overdrive gaan. "Hoe raak ik hieruit?". Ik kreeg het gevoel dat er misschien gewoon geen "ik" was en er niks is om uit te raken. Misschien is dit het leven gewoon. Speelt alles zich gewoon in ons hoofd af. Ik begon te denken aan terug gaan werken maandag en het speelde zich voor m'n ogen af. Of niet echt in m'n ogen, want die stonden volledig uit focus denk ik. Alles gewoon in gedachten. Ik denk dat dit het moment is dat een sitter normaal zou beginnen ingrijpen. Nu is het het moment dat iemand me had moeten zeggen "je zit gewoon hier, het is zaterdagmiddag, geniet er nog even van en binnen een uurtje of 2 is het gedaan". Maar die was er jammer genoeg niet. Dan maar een douche nemen. Normaal een vast ritueel en meestal ook het einde van m'n trips. Ik zit er waarschijnlijk altijd heel lang onder (hangt geen klok) en begin er stilletjes aan uit de raken zodra het water begint af te koelen. Maar niet deze keer. Ik had nog altijd geen voeling met m'n eigen lichaam. Ik keek naar m'n armen, benen, buik,... maar het niet het idee "dat ben ik". Ik weet niet of dat een out-of-body experience is ? Ik keek niet neer naar m'n lichaam, maar het leek alsof ik erin opgesloten zat. Ik besloot maar m'n bed in te kruipen en het uit te slapen tot het gedaan was. dat zou nog een uur of 2 duren als ik de klok juist las. Dat was te optimistisch. De gedachten bleven rondrazen in m'n hoofd, het lichaam wou niet echt mee en je begint weer na te denken of je niet gewoon in een droom zit. Je doet het licht eens aan en uit, je zegt eens even wat luidop,... Maar de lus in gedachten bleef verder gaan. Echt van die existentiële dingen gaan door je hoofd. Misschien is je lichaam maar gewoon een soort van omhulsel en gebeurt alles wat we doen enkel en alleen in gedachten. Daarom de mengeling van The Matrix en Inception qua gevoel. Het leek alsof alles zich gewoon in m'n hoofd afspeelt, maar dan ook echt heel m'n leven en toekomst. Ik kan het echt niet uitleggen. Ik weet wel dat ik er toen echt wel genoeg van had. Na een tijdje toch even in slaap gevallen en weer wakker. 17:30 en nog altijd die racende hersenen. Ik was nu toch al een uur of 4 aan het trippen, dan begon het in het verleden toch al weg te ebben, maar de gedachten bleven. Ik voelde me op dit moment echt hulpeloos. Door m'n hoofd gingen namen van mensen waar ik "help" tegen zou zeggen, niet dat het me veel boeide want ik besefte toch dat het vanzelf weer over ging gaan. Ik denk dat ik rond 18:30 de knoop stilletjes aan los kreeg. Ik waggelde wat door huis en voelde me terug 1 met m'n lichaam. Ik voelde me gewoon nog stoned en probeerde terug te halen wat ik allemaal meegemaakt heb de uren ervoor. Bizar dat dat allemaal zo snel weg gaat. Conclusie Ik ben er zelf nog niet helemaal over uit of dit nu een goede trip was of een bad trip. Ik heb echt intens genoten van de visuals, het "los gaan" van de wereld, het immense gevoel van geluk, liefde en warmte,... Maar die knoop waar ik nadien in terecht gekomen ben vond ik echt niet leuk. Als is hij wel leerzaam geweest, misschien was het gewoon moeilijk doordat dit de eerste trip was waar ik echt met heb zitten nadenken. De vorige keren was het gewoon wat visuals, wat synesthesie en dat gelukkig voelen. Hieraan had ik me echt niet verwacht. Uiteindelijk denk ik dat ik er wat meer inzicht in het leven uit gehaald heb. Dat zal de komende weken wel blijken want ik denk dat ik deze trip toch even moet verwerken en erover bezinnen. De gevoelens die ik gehad heb, de dingen die ik gedacht heb, mensen waaraan ik dacht toen ik echt in de knoop zat,... Ik durf te zeggen dat het ondanks dat slechte einde (wat op het moment zelf een bad trip leek) het toch als een goede mag afgesloten worden nu ik terug wat normaal kan nadenken erover. Ik denk echter niet dat ik nog snel zo'n grote dosis Hollandia op zo'n manier (Lemon Tek) ga nemen, toch zeker niet zonder sitter (waar ik niemand voor heb in m'n omgeving). Maar de beleving was wel indrukwekkend.
  2. Ik heb nu al 2 keer truffels gedaan met een goede vriend van mij. Binnenkort is er een snoeihard drum n bass feest waar ik al een keer eerder ben geweest en ik vroeg me af of truffels te combineren is met een drum n bass feestje. Mijn eerste keer was op school en de 2e keer in het bos en eindigde vervolgens in de bioscoop. Ik ben niet van plan om Xtc of iets dergelijks te nemen. Alleen maar truffels. En anders hou ik t op een paar jointjes als het niet aan te raden is.
  3. bigbstrd

    Psychadelic/Ambient/Electronic

    Ik zag deze er nog niet tussen staan dus ik dacht ik maak er een post van. Dit zijn bands waar ik graag naar luister tijdens een truffel trip. http://www.youtube.com/watch?v=jQ0P9ls_ZcE Meestal Tycho of Tame Impala. Maar Shigeto, Shlohmo, Phantogram en verder nog veel electronic kan ook wel altijd. Iemand nog wat wat hier op lijkt?
  4. Vtrip

    Hippies en Truffels

    Het begon allemaal bij een vriend (die ik y noem) van me die zei hey ik heb een verrassing, ik heb 3 pakjes truffels besteld! (we wilden het al een tijdje proberen maar het kwam nooit goed uit). Dat weekend zou het eindelijk een warme dag worden dus we kwamen op het idee om naar een bos te gaan. We namen nog 1 vriend mee (X) zodat we 1 pakje pp konden doen en gingen op pad. Spullen: We vonden dat we ons wel goed moesten voorbereiden, voor het goede weer en de truffels. Aangzien we niet in de drukte wilden gaan zitten met andere mensen namen we een deken mee en gingen wat verder in het bos zitten, het was al mooi groen en alles begon weer wakker te worden voor de lente. De winkels waren dicht en we hadden niet veel eten thuis dus eindigde het met appels, frisdrank en voorgekookte gehaktballen . Voor de muziek namen we een handige bluetooth speaker mee en waren klaar voor het avontuur. Setting: Na een half uurtje fietsen vonden we eindelijk een goede plek, lekker rustig bij het water, naast een bruggetje. Om de tijd kwamen er een paar mensen langs met honden maar dat vonden we op dat moment niet zo erg. We legden ons dekentje neer, zetten wat leuke zomermuziek en onze zonnebrillen op en gingen eten. Y had een zakje Atlantis, X Mexicana en ik Tampia. (15g) De Trip: Het was ongeveer 2 uur, een kwartier nadat we de truffels hadden genomen en we werden allemaal lacherig, om 14:15 ging Y al trippen, hij zag allemaal kleurtjes terwijl ik en X nog niet veel effect hadden. Om 14:30 begonnen we allemaal hard te trippen, alles begon te smelten en de kleuren werden mooi, Y ging een stukje lopen terwijl ik en X gingen liggen, de tijd leek 100x langzamer te gaan en we gingen luisteren naar de beatles. We voelden ons hippies en gingen ons verdiepen in de wereld en god. Y kwam terug en zei dat we ook moesten lopen omdat het echt geweldig was dus dat deden we. We dachten dat het misschien leuker zou zijn op blote voeten dus we deden onze schoenen uit en gingen over het bruggetje het bos in (op het bruggetje waren we nog even aan het springen, het leek alsof je dan kon vliegen). Hoe verder we het bos in liepen hoe meer ik het gevoel kreeg dat ik moeder natuur was, ik voelde elk zandkorrelje onder mijn voeten en het bos was prachtig (later merkte ik dat ik een paar minuten in brandnetels heb gelopen maar dat gaf toen juist een lekker gevoel), ik had zin om in het bos te gaan wonen en te gaan leven als een hippie in een tentje. We renden toen terug naar Y, rennen voelde raar, je bewoog naar voren maar je benen bleven achter. We gingen zitten in stilte, ik hoorde elk geluid om me heen, het water, de dieren, de lucht en zelfds de mensen die veel verder stonden. In mijn hoofd kwamen 1000 gedachtes in 1 seconde, X begon de structuur van een gehaktbal te onderzoeken en ik begon dingen te snappen die normaal gesproken niet eens in mijn hoofd voorkomen. We maakten allemaal grappen en om de tijd kwamen er opmerkingen als: 'ik snap god' , ík snap de beatles' , 'laten we voor de rest van ons leven op sandalen lopen' en 'laten we alle electronica op de wereld verbranden'. Als je naar patronen van je kleren keek dag je elk lijntje lopen, als je naar je arm keek zag je alle aders en als je naar je letefoon keek zag je niks anders dan een stukje plastic dat nergens voor nodig was. De wereld leek zo simpel en het was pas 2 uur later. Rond half 5 moest Y naar huis en ging daardoor stressen, we moesten alles snel opruimen en fietsen. Onderweg kwamen we heel veel mensen tegen aangezien het lekker weer was en iedereen fietstochjes ging houden, door de stress voelden we ons snel bekeken, Y raakte de weg kwijt waardoor we apart naar het huis van X gingen voor de rest van de spullen. We kwamen aan en ons humeur was een beetje verpest. We gingen toen allemaal naar huis. Ik was blij en voelde me nog steeds een hippie van binnen, terwijl ik naar de beatles en abba luisterde kwam ik thuis, er was niemand thuis dus ik ging lekker dansen, met muziek in mijn oren heb mijn hele kamer opgeruimd, was blij, had het lekker warm en geen honger, het leven was perfect. Op dat moment belde Y mij dat hij een badtrip kreeg door alle stress, en X was ook half in een badtrip door de stress van Y. Rond 7 uur werken de truffels uit, ik kreeg het kouder, kreeg honger en snapte niet meer waarom ik luisterde naar de beatles en ging snel X en Y bellen, bij hun was t ook uitgewerkt maar ze wilden het sowieso nog een keer doen maar wel in een plek zonder mensen en stress
  5. Het was weer zo ver, we besloten met zn alle te trippen. Set up: 6 man, ieder 15 gr Hollandia, voor iedereen de eerste keer 1 heel pakje. Het enige wat me stoorde was de misselijkheid, en ik overwoog om thee er van te zetten. Toch heb ik ze gewoon uit het vuistje met M&M's gegeten. Het wegeten ging gemakkelijk, maar de blijvende misselijkheid bleef weer. Na zo'n 20 min, begonnen de lachkicks bij mijn vrienden al te komen. En na 45 - 60 min begon iedereen al "gek" te doen. Maar ik voelde nog niks.. We hadden de truffels als het ware als ontbijt gehad, en ik voelde nog niks. De hele tijd liep ik rond, om de misselijkheid te onderdrukken, bang dat ik alles weer zou uitkotsen. Hele slechte ervaring dit. Maar na zon 1 uur en 10 min, begon bij mij de realiteit ook al te veranderen. Toen heb ik gewoon bij iedereen op de bank gezeten, en hopende dat ik niks uit zou kotsen. Toen we volledig in de trip zaten, hebben we cartoons gekeken op youtube, High5Toons. http://www.youtube.com/channel/UCZdACoR-FsQsCpPKGNy5Snw Dit raad ik iedereen aan, de 2 minuten filmpjes leken 10 min te duren.. Nadat alle laptops leeg waren, zijn we ergens op de grond gaan liggen, kijkende naar het glazen plafond waar we de wolken door zagen. We hebben diverse filmpjes gemaakt, en hoe we daar lagen.. 6 jongens allemaal tegen elkaar of opelkaar, het zag ontzettend niet-hetero uit. Nadat iemand van "buiten" binnen kwam, die nuchter was leek het alsof we allemaal afdraaiden, omdat deze persoon ons in deze houding zag liggen, wat zeer ongemakkelijk was. We zagen wel nog allemaal kleuren, maar vanaf dat moment was het "niet leuk meer". We wilden terug naar de realiteit, en hebben op de bank nog family guy gekeken. Conclusie: Cartoons zijn geweldig om te kijken , laat niemand van buitenaf naar binnenkomen tijdens een trip. En ik heb geen idee wat ik er aan kan doen, zodat de misselijkheid weg blijft bij mij? Ookal doe ik het met thee, of met gewoon truffels eten, altijd ben ik misselijk..
  6. Spira80

    De dood

    Hey mede trippers Ik vroeg me iets af en wou tegelijkertijd iets met jullie delen. Heb nu 3 echte trips gehad, waarbij ik tijdens 2 trips naar mijn mening echt ervaren heb hoe het is om te sterven en wat daarna dan komt. Ondanks dat ik rationeel begrijp dat de truffels de reden zijn voor die ervaring, kan ik niet anders dan geloven dat wat ik gezien en gevoeld heb, echt is. Het aparte is, dat ik het op veel plaatsen zie en lees (in boeken, docu's etc.) Zo ook in dit fragment van Bashar. Ik geef toe, de man vind ik op zijn zachts gezegd nogal 'vreemd', aangezien hij beweert dat hij communiceert via andere 'wezens' van een andere planeet etc. (daarom praat hij ook zo vreemd en snel), maar wanneer je daar doorheen kijkt en alleen luistert naar de boodschap die hij brengt, is het precies wat ik 'zag' en voelde tijdens die 2 trips. Dat dood een grap is en helemaal geen einde is, maar juist een begin van iets veel groters. Dat dit leven wat we hier leven juist als 'dood' gezien kan worden vanuit het perspectief van de 'andere kant'(Dood). Hoe denken jullie hierover? En wat is jullie mening over wat hij zegt en hebben jullie zelf ook dit soort dingen ervaren als je tript? http://www.youtube.com/watch?v=Rty5l41_NbU&google_comment_id=z12edzaiosf1zz5oj04cix5aenezdpxa1j4
  7. reknak

    Truffels + MAO-remmers

    Ohai, Ik ga binnenkort weer eens aan de truffels, en heb een beetje gelezen over een combinatie van truffels en MAO-remmers, die de trip schijnen te intensiveren. Ik wil namelijk MAO-remmers gaan proberen omdat ik nog nooit een echt intense trip heb gehad. Ik had bijvoorbeeld een tijdje geleden 20 gr gedroogde Atlantis naar binnen gewerkt op de Lemon Tek manier om de trip intenser te maken, maar ik voelde me alleen vrolijk en zag de wolken een beetje vreemd bewegen. Nu is mijn vraag: welke MAO-remmers zijn goed te doen in combinatie met truffels, en zoja, hoeveel? Ga er maar vanuit dat ik 15 gram Atlantis ga gebruiken. Cheers, .reknaK
  8. Rave

    Lights Lights & Energy!

    10:00, ik met een vriendin wilden truffels doen. Die avond rond 10 uur gingen wij naar een drum & bass festival. Rond 11:00 pakte ik een halve portie, en ik voelde me gewoon chill. Rond 5 uur was het wel zo goed als uitgewerkt, en zij ging naar huis en ik bikte een anderhalve portie. Ik had me niet gehouden aan de 3 uur regel dus hik sloeg pas na 90 min in. Rond 6 uur in de auto voelde ik nog niks, daarna sloeg die als een BOM in. Alles kleurde en de hele realiteit verdraaide, zoveel verschil als je het overdag en savonds doet. Nog nooit zo snel een autoreis meegemaakt. Eenmaal aangekomen begon ik te stressen, hoe ik ooit binnen zou komen met zon dikke pupillen. Ik zette van een maat zo'n LED bril op, zodat mijn ogen niet zo opvielen. En natuurlijk de "snoepjes" goed verstop. Ik kwam gelukkig binnen, niemand van ons gefouilleerd. Eenmaal binnen werd ik helemaal gek van de lichten, maar ook zoooo mooi om te zien. Jongens met LED gloves kwamen hele shows aan me geven, terwijl ik door een speciale bril keek die het licht deed splitsen. Nog nooit zo gefascineerd geweest, en dit zal vast en zeker online komen aangezien dit gefilmd is. Rond 8 uur, iedereen ging los, en ik zat bijna op het hoogtepunt van mn truffels, dat was mijn gevoel. Ik nam het eerste halve snoepje, de truffels begonnen minder te worden en ik voelde me heel moe worden. Na 10 minuten, kreeg ik een enorme klap, en ineens had ik een leipere blik, en wilde ik niet stil staan. Hartstikke aan het verheugen op de drop, gewoon standaard X dingen. Ik had het gevoel dat het truffel effect terug kwam, want ik kreeg enorme lachkicks. Daarna begon alles weer te golven en kleuren werden feller. Dit hield zich 1 uur lang aan. Ik heb het zo naar mijn zin gehad, en zoveel mensen geknuffeld en ze random liggen aanstaren. Helemaal voor aan het podium ging ik los, helemaal gefascineerd van de lichten. Totdat de DJ mij de tribune op riep.. Hij wilde weten hoe ik me voelde en had door dat ik een van de weinige was die het hardste losging. Ik door de MIC gezegd; voor de kenners, probeer allemaal eens te hippyflippen, dit is een hele belevenis, meer zeg ik er niet over. Veel plezier iedereen en geniet ervan! Waarnaar ik met de DJ op het podium helemaal los ging op de Drum&Bass muziek. Ik heb het nog nooooit zo naar mijn zin gehad, en gewoon schaamteloos liggen headbangen en dergelijke voor +- 8.000 man. Iedereen die ik erna tegen kwam begroette me ook, en wilde met me op de foto. Mij is die avond zo veel drugs aangeboden gekregen, dat ik niet meer wist wat ik moest doen. Alles lekker aangenomen en mee naar huis genomen Kortom; het is echt de moeite waard om dit op een festival te doen, alleen lijkt me dat je snel out kan gaan van TEVEEL lichten in een keer. Een zonnebril hier is echt een aanrader! Toen het ongeveer 10:00 was had ik uiteraard het volgende halfje bijgesnoept. De truffels begonnen uit te werken, en het voelde alsof ik aan het "afdraaien" was. Toen pakte ik nog een halfje, en toen ging ik super hard. De bass gierde door mn lichaam, alle mensen waren aardig, iedereen begroette je en wilden een dansje met je maken. De moshpits waren gewoon rustig beuken tegen elkaar, en absoluut niet duwen! Dit is nou heerlijk. Om 02:00 nam ik het laatste snoepje, en hierop helemaal los gegaan op de muziek tot een uur of 6. Het gekke is nu wel, dat ik me nog steeds in die trance voel terwijl ik deze report schrijf. Toen ik op mijn fiets stapte voelde ik me zo vrij, ik heb me wel voorgenomen dit niet te vaak te doen, en ik raad iedereen aan het ALTIJD te laten testen!! Dat van ons was getest, dus no worries En het gekke was, dat ik alles heb binnen kunnen houden, terwijl ik truffels vrij snel uitkots. Ik heb het weer met M&M's weggebikt, met zoveel m&m's dat ik zelfs misselijk van de M&M's werd Mijn volgende tripsessie gaat er binnen een maand weer aankomen, met dezelfde vriendin een appartementje huren, en daar verschillende middelen te gebruiken. Wij dachten aan LSD/2CB/X/Truffels , maar hier moeten we nog goed over overleggen. Zodra dit achter de rug is komt daar weer een mooi triprapport over
  9. Rave

    truffels + XTC

    Hallo, Iemand die ervaringen heeft met truffels + xtc samen? Ik ben bereid dit weekend, 'sochtends vroeg al te gaan truffelen, 'S avonds ga ik naar een festival en ga ik de 2e keer XTC doen. Lijkt me niet zo erg of wel? of dat het de XTC trips beinvloed?
  10. Rave

    Eindelijk de goede trip

    Hallo allemaal, 2 Weken geleden heb ik reeds getript op een halfje atlantis (1e keer), de dag erna ging ik een poging doen om een heel pakje Hollandia te nemen. Deze heb ik helaas uit gekotst.. 2 weken later (Gisteren), zijn we weer met een paar vrienden gaan zitten. Deze keer koos ik ervoor het zekere voor het onzekere te nemen, en een zak M&M's + yoghurt gekocht. Het ging beter dan ik gedacht had, handje M&M's en 1 of 2 truffels. Proefde 0 van de smaak, aangezien de M&M's overheerste. Na 20 min begonnen vrienden al vanalles te zien, 3 kwartier later kreeg ik slechte zin omdat ik nog niks merkte. De misselijkheid was er weer, en ik was bang om alles uit te kotsen.. Ik heb me even bezig gehouden met spelletjes en luisteren wat de rest zei, en aan mijn vriend vragen wat die allemaal zag om niet aan het kots gevoel te denken. Na zo'n 60 min begon het, alles begon te golven en alles werd een stuk helderder. Het licht ging uit, en we besloten een discobal aan te zetten. Dit was een hele belevenis, hoe fascinerend alle kleuren waren was te mooi voor woorden. De zool van de schoen van een vriend van mij was ook veel te mooi om te zien. Ik begon in een psychologische fase, alles interesseerde me. Ik vroeg hoe mensen zich voelde en begon echt door te vragen waarom die zich zo voelde, hoe dat kon enzovoorts. Heel raar om terug te horen. Mijn vriend gaf me ook een red band snoepje, hoe lang ik hier op gekauwd heb en aan gevoeld heb is niet normaal. Het voelde zo goed! Na der hand besloten we om de stad in te gaan, in het uitgaansgebied. Dit raad ik iedereen aan, alle lichten en alle mensen, je voelt je echt op je gemak. Alle lichten kwamen op je af, en ik zag geen diepte in straten. Na zo'n 2 uur gelopen te hebben gingen we terug naar binnen. Toen begonnen we te balen, " wat nou als het effect weg gaat? waarom kan het niet voor altijd blijven?". Daarna nog even gediscussieerd en toen begon alles weg te gaan. Dit was mijn eerste echte heftige geslaagde trip en kijk er naar uit om het weer te doen. Met M&M's uiteraard!
  11. Spira80

    Contact

    Na 3 maanden was het weer tijd om op reis te gaan, een reis waarbij ik 'contact' kreeg met buitenaardsen... Ik deed het dit keer met een meid die ik nog niet zo lang ken, maar wel prettig gezelschap was, dus het leek me erg leuk om met haar te trippen en zo gezegd, zo gedaan... We hebben beide nagenoeg hele portie Hollandia genomen (13 gram) , op een klein stukje na, voornamelijk omdat het gewoon te zwaar was om alles weg te werken (volgende keer er echt thee van zetten). Tijdens het eten kwamen we er trouwens achter dat we hele speciale truffels hadden....met zilver(papier?): Na het wegwerken van de truffels duurde het een uur voordat ik echt begon te merken dat de reis begon en wat voor een reis. De hele trip vond plaats in haar kamer en ze woont op één hoog aan een doorgaande weg met allemaal eettentjes aan de overkant, dus het was één grote show. Het was alsof ik als toeschouwer op de mensen neerkeek hoe de 'simpele' mens zijn dagelijkse sleur volbracht, mensen liepen af en aan bij de snackbar, de pizzeria, de Chinees, de één nog meer opgaand in hun smartphone dan de ander, de één nog gehaaster en verstrooider dan de ander. We observeerde en analyseerde alle mensen die voorbij kwamen en er was zoveel te zien....het was net alsof de wereld een grote tv was en wij zaten er naar te kijken. Het was de beste real life soap die er was. De trip was heftig, maar toch had ik het idee dat ik me inhield, misschien omdat de situatie nieuw voor me was en de persoon in kwestie ook even wennen was om mee te trippen. Misschien was dat ook wel de aanleiding voor de enge gedachten die ik af en toe had, waar ik echt even bang van werd.. Er was een moment dat ik dacht dat ik mijn verstand verloren had en gek geworden was, omdat ik 'berichten' kreeg van buitenaardsen.. Op haar laptop speelde gewoon een playlist af, maar daar zaten ook docu's tussen....op een gegeven moment hoorde ik stemmen uit de laptop komen en ze hadden het tegen mij, het scherm van de laptop was uit, maar de lichtjes knipperde wel allemaal (wifi,stroom etc)....ik keek naar de laptop en ik was er van overtuigd dat de laptop overgenomen was door buitenaardsen en dat er berichten door verzonden werden om mij wat te vertellen....het klonk zo surrealistisch en toch dacht ik dat het echt waar was... Op het moment dat die gedachten had, was ik me bewust dat ik een patiënt was, een patiënt met Schizofrenie....dit is dus hoe het is om gek te zijn dacht ik....ben ik nu ook gek? Wordt ik nog wel beter? blijft dit zo? Houdt dit op!? Ondanks dat het moment vast maar enkele seconden geduurd heeft, voelde het voor mij langer aan....ik besloot om actie te ondernemen en kwam van de bank af (waar ik op lag) en ging naar de laptop om op onderzoek uit te gaan of wat ik zag en dacht wel echt was....ik raakte het touchpad aan van de laptop en het scherm sprong aan....pfff...gelukkig, het was gewoon youtube, de laptop was niet overgenomen, het was gewoon een docu en ik was niet gek.... De trip ging alle kanten op en in die 4 uur heb ik meerdere levens beleeft. Van een klein kind van 3 die alles ontdekte alsof het de eerste keer was dat ik het zag, tot een bejaarde die in de vensterbank zat te kijken naar de 'jeugd van tegenwoordig'.... Het was een trip die zeker de moeite waard was, maar vreemd was ie zeker. Naast alle serieuze momenten die ik heb beleeft, hebben we ook onwijs veel lachbuien gehad, waarbij we jankend van het lachen in de vensterbank lagen, commentaar geven op de 'mensjes' die hun 'gewone' leven leefde... Het was een interessante trip en voor herhaling vatbaar.
  12. Nou, hier is dan mijn eerste tripreport. Dus. Muziekje voor tijdens het lezen: http://jozzl.nl Op het moment van schrijven is dit 6 uur nadat ik de truffels genuttigd heb. Terwijl ik dit report schrijf moet ik trouwens nog steeds erg lachen om, nou ja, niks. Ik zal maar eerst een korte intro geven van de setting, voorbereidingen, etc. 'Ik heb alles al meegemaakt jonge!' Nah, de enigste ervaring die ik had met drugs was wiet, 1 jaar geleden: Had eerst een paar trekjes genomen van een joint die ik aangeboden kreeg van een 'complete stranger', ik voelde niks. Kwartiertje later weer een joint aangeboden gekregen van een andere onbekende pop. Ik besloot om er één harde trek van te nemen, tot mijn longen pijn deden. Terwijl ik uitblies voelde ik me heel zwaar worden, werdt duizelig, en werd enkele minuten later kotsmisselijk. Dat was mijn glorieuze eerste kennismaking met drugs. Yes... 'Voorbereiding.' Zondag bestelde ik 3x15 gram Atlantis, omdat ik dan korting zou krijgen. Ik had me van te voren flink ingelezen, en ook veel vragen gesteld. Ik kan me niet eens herinneren of ik ze maandag of dinsdag kreeg, apart. Ik kreeg ze in iedergeval (voor mijn gevoel) te laat om het dezelfde dag nog te proberen. Ik bleef informatie vergaren en heb ondertussen voor de rest van de truffels een droogbox gemaakt van een oude CPU-fan uit 2004, een schoenendoos, wat keukenpapier, een oude 12V oplader en, of course, duct tape. Zie foto's hieronder. Ik heb de inhoud van twee zakjes wat kleiner gesneden, zodat het wat sneller droogt, en in de doos gedeponeerd. Ik ga ze vrijdag/zaterdag vermalen, dan zouden ze droog genoeg moeten zijn. Het andere zakje heb ik in de kelder gelegd. 'Inkopen!' Ik ben naar de Albert Heijn gegaan en heb de volgende dingen aangeschaft: - Kleine zak M&M's (Choco, maar natuurlijk) - Fruit en Winegum mix van Autodrop, zo'n doosje. - 1L Coolbest Strawberry Hill - Bak aardbeien - Bak druiven - Twee appels, Braeburn - Belleblaas Verder had ik thuis nog Cup-a-Soup, een willekeurig boek, een 2x2 Rubix Cube en een rode laserpointer van 1mW van de kermis (echt een prutding, ga binnenkort nog een blue-laser module van 200mW halen, da's pas vet in het donker, VOORAL tijdens een trip. Bovendien, je kan ermee op glow-in-the-darkpapier schrijven Voorbeeldfilmpje: 200mW Blue Violet Laser Deal Extreme (HD)) Temperatuurgevoelig etenswaar in de koelkast gedaan, de rest in mijn schooltas gemikt. 'Setting' Ik werd om negen uur 's ochtends wakker, doorging het gewoonlijke ochtendritueel, (afgezien van ontbijten, een cracker genomen tegen de ergste trek) en pakte het zakje truffels uit de kelder. Zakje open, 10 gram afwegen, rest in boterhamzakje, zo goed mogelijk vacuum gezogen, en weer terug in de kelder gedropt. Toen heb ik water op het vuur gezet, pakje Cup-a-Soup gepakt (Tomaat-Crème), en de truffels fijngesneden. Totdat het kookte heb ik nog even gebrowsed en de rest in mijn tas gedaan. Nadat het water kookte heb ik 250mL afgemeten en er de Cup-a-Soup door gedaan en even gewacht tot het afgekoeld was, en vervolgens de truffels erdoor gemengd. Ik ben in mijn eentje naar een dichtbijzijnd bos gefietst met de 'soep' in een thermosbeker. Hij was niet volledig afsluitend, dus hield ik hem vast. Onderweg ben ik nog een hondenuitlater tegengekomen die de beker opmerkte: "Lekker, bakkie koffie!" waarop mijn reactie was: "Bijna goed, het is soep, maar ook heel lekker!" waarvan ik wel even moest gniffelen. "Niemand weet, niemand weet..." 'De trip' Het was tien uur precies, toen ik op een boomstam ging zitten, de soep nog één keer roerde, en opdronk, was overigens prima te doen was. Ik zette een album van Sphongle op die ik de vorige avond gedownload had en pakte een boek, om te tijd te doden. Ongeveer 20 minuten later merkte ik dat ik moeilijkheden kreeg met lezen, alsof mijn ogen er te moe voor waren. Echter, nog vijf minuten later begonnen de letters op te lichten en te golven. Ik was opgelucht om twee redenen. Er zat altijd nog een stukje argwaan of het überhaupt wel werkte, en ik was blij dat ik, ondanks dat ik me een beetje misselijk voelde, niet over hoefde te geven. Ik legde het boek neer en keek naar de grond, wat ook begon te golven. Ik zette de muziek uit en zag dat de grond een beetje roder, voller uit begon te zien. Toen keek ik omhoog. 'Wat een gala aan' Groen. Maar wat was het mooi en helder. Ik werd er helemaal opgetogen van om door de bladeren heen te kijken en de zon, oh wat was de zon felwit. Schroef de brightness omhoog, voeg wat flares toe, insert HD-beeld, en je ziet ongeveer wat ik zag. De misselijkheid verdween, maar ik kreeg wel dorst, dus pakte ik het fruitsap en de beker. Het bleek dat de (oranje) beker een soort glow-in-the-dark beker was, of dat leek zo. De randjes waren zo fel oranje, en als ik door de beker heen keek, was alles prachtig fonkeloranje. Ook al is dit vrij logisch, ik bleef me erover verbazen. Toen ik me omdraaide om het pak te pakken kwam ik oog in oog te staan met een wandelaar. Hij stond daar blijkbaar al een tijdje en vroeg of alles goed met mij ging, waarop ik met mijn droogste gezichtsuitdrukking "Ja" op antwoorde. Nadat de wandelaar bijna uit zicht was proestte ik het uit, omdat hij op van die wacky waving arms dingen leek (Google het maar). Toen besloot ik rond te gaan lopen, alles was prachtig groen, de grond was bepakt met een dikke laag golvende bladeren, en ik voelde me heel euforisch. Ik merkte ook dat een shitload aan gedachten door mijn hoofd heen schoten, wat voor mijn gevoel een drievoudige snelheid had dan normaal. Op de grond lag een blaadje met dauwdruppels erop, en ik kon daar wel een eeuwigheid naar staren, die prachtige, fonkelende, perfect ronde druppels. Ik knipperde en zag in een flits een vaag rood patroon, wat me herinnerde aan het begrip closed-eye visuals. Ik deed vlug mijn ogen dicht en een scala aan kleuren, patronen, letters en tekens gingen aan mij voorbij. Voordat ik kennis maakte met truffels, drukte ik wel eens met mijn vingers op mijn gesloten ogen, wat vergelijkbaar is met closed-eye visuals, maar veel minder sterk. Ik dacht hier aan en deed dat weer, toen werden de patronen/kleuren pas echt wild, heel apart. Ik kreeg trouwens moeite met stilstaan, ik bleef maar wiebelen. Na twee uur, wat ongeveer de tijd is van je 'hoogtepunt', had ik wel genoeg van het bos, vooral omdat er heel veel wandelaars/hondenuitlaters langliepen. Fietsen naar huis ging prima. Ik verduisterde de kamer, pakte mijn resterende voedsel, een oude flitslamp van een oude camera, een maglite met zo'n oranje cone en ging in bed liggen. Ik genoot van de kleuren, de cone zag er prachtig uit en het was mooi, alles was mooi. De flitslamp was ook geinig. Ik heb namelijk een dekbed met een zwart-wit patroon, en als ik de flitslamp daarop richtte en flitste, kreeg ik het witte gedeelte eventjes gebrand op mijn netvlies, wat onmiddelijk veranderde naar paars, rood, groen, geel. Alles. Voor de volgende keer zorg ik dat ik (een) laserpionter(s) en glowsticks heb. Tip: 100 Glowsticks voor 7,95, inclusief verzendkosten 12,94. Klik hier voor de link. Ongeveer vijf uur nadat ik de truffels genuttigd had, ging ik browsen op mijn computer, ik vond het welletjes. Ik moest nog steeds erg lachen om grappige en niet-grappige plaatjes en filmpjes. Damn, het is al weer half elf, maar ik heb terwijl ik dit report schreef ook een heleboel andere dingen gedaan. Ik hoop dat jullie het entertaining vonden om dit te lezen, PM mij even als er (grammaticale) fouten in zitten. Feedback wordt zeer gewaardeerd. Cheers, .reknaK
  13. 30 gram Atlantis + 15 gram Mexicana triprapport. Informatie: Naam: TripVulpix Leeftijd: 25 Omgeving: Woonkamer Vasten: 6 uur gevast Triplevel: 3.5 Consumptie: Gegeten en thee. Te 24 januari 2014 op de tijdstip 22.30 heb ik zo'n 20 gram Atlantis genuttigd. Daarna ben ik lekker op de bank gaan liggen, sigaartje aangestoken en de televisie op Netflix gezet; Ik heb van te voren een kleine notitie gemaakt de soorten films die ik wilde kijken: Komedies, romantische komedies, en sci-fi's. Na zo'n 20 minuten begon ik de werking van deze overheerlijke truffels te voelen. Kleuren werden intenser, de beelden vervaagden. Tevens manifesteerde zich een caleidoscopische visie, welk ik graag liefheb. Tijdens de films werden de grappen tijdens de films werden plezanter, de liefde tussen man en vrouw intenser en de sci-fi'sche achtergronden kregen mij mee in een filosofische sfeer. Ineens was alles in de wereld zo helder, zo duidelijk. Alles klopte. Plato, Descartes en alle andere filosofen moeten wel aan de paddo's/truffels hebben gezeten! Ik heb ongeveer drie uur lang in een hele mooie trip gezeten. Ik heb mij laten meevoeren met deze mooie kleuren en andere zaken, zoals die heerlijke warme gevoelens in mijn romp, en die fijne 'zwaartekracht'. Toen dat eenmaal een beetje wegebde heb ik de laatste tien gram Atlantis ook maar opgegeten. Die zurige fijne smaak kon mij tijdens de trip wel bekoren, overigens. Ik rekte daarmee mijn trip iets verder op en die duurde dan ook tot 6 uur in de ochtend. Helaas was de trip reeds gedeetelijk 'voorbij', uitgezonderd van de filosofische gedachten en het graven in mijn herinneren, tot de basisschooltijdperk aan toe. Rond half 7 's ochtends heb ik thee gezet van de 15 gram 'gratis' mexicana. Daar heb ik ook nog even heel 'matig' op kunnen trippen, o.a. de personages kregen drie ogen. Heel leuk! Inmiddels was de tijd gevlogen tot 11 uur in de mooie ochtend en ben ik maar in bed gaan liggen. Daar in bed nog even lekker liggen filosoferen aleer ik in een mooie 'coma' verzonk en rond 20.30 wakker werd. Nu heb ik nog een klein beetje bijverschijnselen van de trip, o.a. filosofische gedachten, een zwevend gevoel en enkele korte termijngeheugenprobleempjes. Deze zullen hopelijk zondag 26 januari voorbij zijn. Conclusie: Kortom: Ik heb een hele fijne trip gehad, zeker de moeite waard. In februari ben ik van plan 30 gram Atlantis, met een grotere vastenperiode. in één keer nuttigen, Ik zou 20 of 25 Hollandia of Utopia kunnen proberen, echter schijn ik daar 'immuun' voor te zijn, dus Atlantis is mijn favoriet der aller truffels.
  14. Rave

    Eerste keer Atlantis

    Hallo iedereen, ik ben nieuw op dit forum en was me helemaal voor aan het bereiden op een truffel trip! Samen met een vriendin zijn we laag begonnen, we namen samen de helft van 15 gram Atlantis. De smaak viel opzich wel mee, niet heel erg walgelijk, maar ook niet lekker. Om half 7 namen we ze in. Ik had vanaf 12 uur niks meer gegeten, dus ik voelde het snel opkomen. Rond 7 uur kwamen de eerste verschijnselen, de lachkicks kwamen. Ik lachte om de meest normale dingen, een vriend (tripsitter) maakte een foto van mij, en hier ging ik helemaal stuk om. Ongeveer een half uur in mn broek gepist van het lachen, tranen over mn wangen.. Rond kwart over 7 begon ik een kleine waas te zien, het werd allemaal wat waziger. Rond kwart voor 8 zag ik ECHT kleuren, en de klok aan de muur ging op en neer. Ik heb de hele avond die klok in de gaten gehouden, zo interessant was die. Op een gegeven moment hebben we zoveel gepraat en de diepste geheimen uitgewisseld, we voelden ons heel comfortabel. We hadden zo'n chill gevoel, en we konden elkaar helemaal ontdekken, we stonden overal open voor. Rond 10 uur begon het een beetje minder te worden, en we besloten nog een halfje te nemen. Ik voelde hier vrij weinig van. maar mijn vriendin voelde super veel. Ik raad iedereen aan om dit te doen! Ik had zelf wel een idee dat ik meer wilde, meer wilde zien. Dus vandaag ga ik beginnen met een heel pakje Hollandia. Trip report komt er morgen op!
  15. axelb

    Planeten

    Aantal personen: 8 Tijd: 18:15 Truffels: 20 gram atlantis Dit is de zevende keer dat ik truffels heb gedaan en het blijft toch iedere keer een nieuw avontuur. We hadden begin deze week afgesproken te gaan truffelen en dat is gebeurd, goed ook. Na echt een te bizarre trip waar ik nu met m'n hoofd gewoon niet bij kan heb ik net het volgende verhaaltje getikt zonder het zelf echt door te hebben: Planeten We hebben 2 planeten, de zon en de aarde. De aarde noch zo klein, bevat deze immense hoeveelheid aan leven. Op de aarde werken miljarden levensvormen aan het bouwen van steden, ze planten zich voort en willen koste wat het kost weten wat de zin is van het leven. Dan is er de zon. De zon, zo immens als de ster is, zo leeg en saai. De zon heeft enkelt de warmte die het produceert uit zijn kern en geen enkele levensvorm om het mee te delen. De 2 zijn zo verschillend van elkaar en hebben elkaar toch nodig. Alles op aarde sluit zich liever af van wat eromheen gebeurt, er gebeurt immers al meer dan genoeg op de kleine rots. De zon is leeg en ziet de kleine rots met al het leven en al zijn gebeuren en wilt daar natuurlijk deel van uitmaken. Dit verhaal mist de emotie en gedrevenheid die achter deze gedachte zitten. De trip in zijn algemeenheid is vaag, ondoorgrond en niet te plaatsen in dit universum waar alles in een waas wordt beleefd. Hoe kan het ook anders als je iets probeert uit te leggen waar je moeilijk naar kan referreren. Als alle herkenbare punten in objecten wegvallen en alles samenvloeit tot 1 ademend en levend geheel. Waar iedere kleur een sfeer, stemming en toon aangeeft. Dit is in het wazige universum waar wij sobere zielen in dwalen niet voor te stellen. Sobere zielen kunnen niet buiten de saaie zon denken, ze willen er dolgraag bij kunnen met hun gedachtes maar weten dat als de zon dichter bij die kleine rots vol leven komen, zij dit kapot maken. Om dit mogelijk te maken is daar de doorgang. De doorgang naar het leven op de kleine planeet waar alles gebeurt en iedereen druk is met het beseffen van niets. Heb behoorlijk gelachen maar ook even de tijd genomen om met m'n ogen dicht op het bed te liggen en gewoon de visuals te bewonderen. Even later kwam een vriend van me naast me liggen en heb ik hem het verhaal van de 2 planeten (eigenlijk 1 planeet en een ster maar op dat moment gewoon 2 planeten) verteld en alles klopte gewoon. De energie en moeite die ik stak in het vertellen van dit verhaaltje vonden ik en m'n vriend op dat moment gewoon briljant. Dit is echt een fractie van de trip maar wel het stuk dat me ontzettend goed is bijgebleven. Ik ben sowieso van het filosoferen en denk graag na over paradoxen etc. Maar daar zal ik jullie niet mee vermoeien. Gegroet mede cosmonauten! - A
  16. Kiekeboe

    30 gr Atlantis

    Een paar maanden heb ik voor de eerste keer ervaring opgedaan met truffels. Toen ben ik begonnen met 15gr Atlantis. Dat was me toen zo goed meegevallen dat het nu een maandelijks iets geworden is. Nadien nog een stapje zwaarder gegaan met Hollandia. Vorige week dan voor het eerst 30 gr besteld, terug Atlantis omdat dat zo goed was meegevallen de eerste keer. Zoals de vorige keren heb ik er relax naartoe gewerkt zoals ik het maar zal omschrijven. De dagen ervoor zorgen dat ik zo relax mogelijk ben. Zeer relaxe muziek spelen, zoveel mogelijk rustgevende en leuke dingen bekijken op TV, noem maar op. De dag zelf dan zorgen dat ik helemaal niks in m'n hoofd heb zitten, geen zorgen,... Rond 2 uur 's middags was het dan zover. Zoals gewoonlijk heb ik de truffels zo fijn mogelijk gemaakt om er thee van te maken. Meestal doe ik ze gewoon in een vijzel, 20 minuten in water onder het kookpunt, paar zakjes thee erbij op het einde en klaar. Deze keer was het zo'n hoop dat ik ze maar zo fijn mogelijk gesneden heb en terug thee van gemaakt. Deze dan eens bij wat cup-a-soup gedaan voor de verandering. Voor herhaling vatbaar M'n setting was wederom perfect deze keer. Op de achtergrond speelde m'n trip-playlist (Entheogenic, Shpongle, Amos, Asura,...), op m'n TV heb ik deze keer gekozen voor Planet Earth (een hele playlist). Voor de rest gaan de lichten uit bij mij en heb ik m'n LED koofverlichting. Dat geeft altijd leuke effecten. 1 van de vorige keren heb ik m'n plafond zitten filmen om het nadien terug te zien, alleen is er dan helemaal niks te zien Filmpje: Op dan tafel nog een grote geurkaars. Perfect om op alle mogelijke manieren gestimuleerd te worden tijdens de trip Ik had verwacht dat het zou inslaan als een bom en was meteen na het drinken van de soep in de zetel gaan liggen. Gek genoeg duurder het ondanks de 30 gr langer dan de vorige keer met 15 gr Hollandia. Toen kreeg ik na 10-15 minuten al meteen "m'n klop". Nu heb ik toch een half uur in de zetel gezeten met het idee van "kom op nou, had ik toch geen soep mogen maken dan ?". Maar net als ik dacht dat het niks ging worden werd ik als het ware m'n TV in gezogen. Ik heb meestal niet van die visuals waarbij alles begint te bewegen in de woonkamer (buiten het tapijt en m'n deken dan). Maar nu kon ik m'n ogen echt niet van de TV af houden. Ik voelde me echt alsof ik in de gebieden zat waar de serie op dat moment over ging. Na een tijd ging dat zelfs over in synesthesie. Ze vlogen over sneeuwlandschappen en ik voelde de lucht die ik inademde kouder worden. Daarna door het oerwoud en ik voelde en proefde de zuivere lucht. Ik herinner me nog dat ik echt heel diep heb zitten inademen omdat ik het zo erg lekker vond. Op een moment zat ik zelfs te hijgen, m'n hartslag ging ineens de lucht in,... Daarna een stuk waar er time-lapses getoond werden. Bomen die van kleur veranderden door de seizoenen, planten die open gingen,... Echt bizar om te zien terwijl je eigen gevoel voor tijd totaal weg begint te ebben. Je vraagt je een moment af of het wel time-lapses zijn, of dat die kleuren gewoon aan het veranderen zijn. Nadien kom je even tot het besef dat het een combinatie van de 2 is. De camera vliegt over diverse vlakten, met water, droogte,... De kleuren beginnen ineens totaal te veranderen. Is het nu een vlakte met water die ze laten zien of is het weer dat shot waar ze een stuk van de aarde laten zien vanuit de ruimte ? Op dat moment had ik er totaal geen idee meer van, het was alleen maar mooi. Op dat moment leek ik echt 1 te zijn met de omgeving die ze lieten zien. Een volgende aflevering begon te spelen en dat speelde zich in, rond en onder water af. Het voelde echt aan alsof ik onder water zweefde tussen de dieren. Op een moment kwam dit stuk: http://www.youtube.com/watch?v=njlk-bHhAXU Die zeesterren gaven allemaal licht en gloeiden in felle kleuren. Maar dan ook echt in psychedelische kleuren volgens het boekje. Dit was het moment dat de kleuren echt hun werk begonnen te doen. Af en toe had ik een seconde van nuchterheid waarin ik door kreeg dat het te maken had met de kleur van m'n led verlichting en de kaars die op tafel aan het flakkeren was Ik kreeg net als de eerste keer truffelen m'n plafond weer in de gaten. Buiten begon het donker te worden dus heel de kamer nam stilletjes aan de kleur van de led verlichting over. De felle gloed die eigenlijk enkel bij de rand te zien is zag ik nu over m'n hele plafond. De kleur waar hij op dat moment in over ging golfde over m'n hele plafond. De kleine oneffenheden komen op dat moment erg duidelijk over en leken op sterren. Op TV waren weer onderwaterbeelden te zien waar witte spikkeltjes te zien waren op de donkere oceaanachtergrond. Ik zag ook daar weer sterren in. Dat was dan meteen ook het moment dat ik voor mezelf omschrijf als het "ik-moment". Moeilijk te omschrijven, maar de truffelaars zullen het wel kennen. Je kijkt naar je handen en je lichaam en voelt echt je plek in de omgeving. Als je naar je handen kijkt lijkt het wel alsof het iemand anders is, maar ook weer niet. Je ziet jezelf in de omgeving. Om het in termen van fotografen uit te leggen, je scherptediepte verandert. Eerst zie je jezelf in heel de omgeving en dat verandert dan stilaan in een heel kleine scherptediepte waarbij je jezelf heel erg scherp ziet en alles erbuiten volledig uit focus gaat. Wat je daarbij voelt kan ik niet echt omschrijven. Na een tijd word ik terug aangetrokken door de TV. Het volgende stukje was erop: Een gevoel van geluk kwam over mij. Ik vond het zo geweldig grappig dat ik luidop heb liggen lachen. Ik weet nog dat ik op een moment heb zitten schommelen in de zetel als een klein kind, te bizar voor woorden. Maar hoe gelukkig dat ik me toen voelde, niet normaal. Ik moet er wel bij zeggen dat de ervaringen misschien niet allemaal chronologisch waren. Ik was echt het gevoel voor tijd kwijt gedurende een hele tijd. Traag maar zeker voelde ik dat de trip begon af te zwakken. Iets wat ik dan vaker doe is douchen. Dat is iets wat me bij 1 van m'n vorige trips bijgebleven is. Toen heb ik echt geweldige CEV's beleefd. Met ogen dicht "zie" je dan de temperatuur van het water over je hoofd. Weer die synesthesie die ik vaak heb. Deze keer was dat wel stukken minder, waarschijnlijk omdat ik het niet op het hoogtepunt van de trip gedaan heb. Het is wel een aanrader voor degenen die het nog nooit gedaan hebben. Zodra je merkt dat je CEVs begint te krijgen gaan douchen met je ogen dicht. Het echte trippen was hierna over. Het gevoel van warrigheid is wel veel langer blijven hangen dan vorige keren. Ik ben 's avonds nog weg moeten gaan en had in het begin toch veel moeite om gesprekken te kunnen volgen (dat was al om 9 uur, 7 uur na inname). 's nacht dan heerlijk geslapen om dan deze ochtend wakker te worden met een enorme hoofdpijn. Ik had echt het gevoel van een kater in m'n hoofd, dat heb ik hiervoor nooit gehad. Misschien is het toch veel geweest voor de hersenen om te verwerken allemaal. Het is misschien allemaal wat onsamenhangend en raar geformuleerd, maar dat lijkt me zo gek niet als je op het moment zelf heftig hebt liggen trippen. Het was alleszins weer super. Volgende maand: 30 gr Hollandia
  17. Truffelbuffel

    30 gram Hollandia's

    Ik ben niet super in het schrijven van een report, maar ik wou dit graag met jullie delen! Setting Thuis op mijn slaapkamer. Dimitri Vegas and like mike festival set op gezet. (erg mooi om te zien met truffels! Alle verlichting en lasers die je ziet, komen uit je tv haha.) De trip Aantal weken terug heb ik 30 gram truffels genoemen van het type Hollandia. Ik was daar steeds erg nieuwsgierig naar, en de gok uiteindelijk genomen. De trip begon na zo'n 20 minuten al. (had hele dag bijna tot niks gegeten) Ik had de truffels fijn gehakt en thee van gemaakt. Normaal eet ik ze rauw op, maar 30 gram achterover werken leek me niet echt verstandig, omdat ik met 15 gram soms al misselijk wordt. Na die 20 minuten waren de visuals al erg hevig. Keek nog op me telefoon en kon echt niks meer lezen op me scherm. Na zo'n 45 minuten was de bodyload erg hevig waardoor ik echt als een baksteen op me bed lag. Kon mezelf amper bewegen. Soms was dit even onprettig, maar wel een leuke ervaring. Nadat de bodyload stuk minder was kon ik rondlopen en zo. Visuals waren echt overal. (alles bewoog met ritme van de muziek) Na een uur tot 1,5 uur werden de visuals nog stuk heviger en opeens was de muur die achter me TV stond ineens verdwenen. Het leek een oneindig lange gang! Door de flitsen en verlichting wat uit de tv kwam, werd ik na tijdje erg duizelig en kreeg ik hoofdpijn. Oplossing: een zonnebril! Daarna echt heerlijk genieten van de muziek en voelde me echt goed en vrolijk. Conlusie 30 gram was die avond echt te veel van het goede, maar wel de moeite waard. In de zomer wil ik nog eens 30 gram gaan testen, maar dan buiten. Er waren momenten die erg vervelend waren. (zoals duizeligheid en hoofdpijn) Maar het was zeker echt de moeite waard. Ik raad beginnende trippers dit wel af. Het is echt super intens. Je moet jezelf echt goed kennen om dit te doen. De volgende dag had ik verder geen last van hoofdpijn of duizeligheid!
  18. flowerpampus

    Één met mezelf

    Al meerdere keren heb ik met plezier gebruik gemaakt van Hollandia truffels. Maar deze keer wilde ik het graag even delen, omdat het veel indruk op me gemaakt heeft en me al lange tijd bij blijft. Deze keer had ik zoals gewoonlijk 15 gram Hollandia truffels genomen. Ik had er thee van gezet. Dit doe ik eigenlijk altijd, omdat je dan weinig merkt van de smaak van truffels en omdat het dan veel sneller werkt. Ik ga er altijd even rustig voor zitten/liggen. In het begin heb ik toch altijd wel even last van misselijkheid, die gelukkig wel snel wegtrekt. Mijn vriend was er ook bij, maar die had geen truffels genomen. Na zo'n 10-15 minuten na het drinken van de thee begon ik de eerste effecten al te merken. Ik moest de hele tijd lachen, ook al was er niet eens iets grappig. De lachbuien waren zo heftig, dat ik op sommige momenten niet meer wilde lachen, omdat het niet 'echt' voelde. Ik moest soms zelfs huilen van het lachen! Na een tijdje verdwenen de lachbuien en voelde ik langzaam de 'feel good vibes' mijn lichaam binnen stromen. Dit is zo'n aangenaam gevoel, wat ik bijna altijd ervaar met truffels. De visuele effecten begonnen op ongeveer hetzelfde moment. Ik keek naar het plafond, maar het leek net of ik er doorheen kon kijken. Ik kon het hele universum door het plafond heen zien! Luisterend naar Shpongle, zag dit er heel aangenaam uit. Ik zweefde op de muziek, door het universum. Ik heb lange tijd zo gelegen, omdat het gewoon te fijn was om er mee op te houden. Toen keek ik eens naar het gezicht van mijn vriend. Er liepen allerlei lijnen en tekens over zijn gezicht. Hij leek wel een buitenaards wezen. Als ik lang genoeg naar zijn gezicht bleef kijken, kon ik hem zelfs helemaal niet meer helder zien. Ik vond het niet eng, wel interessant. Ook als ik naar de houten vloer keek zag ik allerlei gezichten in de hout patronen. Dit vond ik erg leuk om naar te kijken. Opeens bedacht ik me dat ik ook nog lachgas patronen had liggen.. Mijn vriend prepareerde ze voor mij (dat leek me wel het veiligst). Ik wist dat de effecten heftig zouden zijn dus ik ging er goed voor zitten. Ik nam een ballonnetje met lachgas en inhaleerde diep. Na een paar seconden leek alles ineens heel ver weg van mij te gaan. Alle meubels in het huis gingen 10 meter achteruit. Al het niet levende had opeens wel een eigen leven. Ik voelde me heel raar, alsof ik in een soort videospel zat. Dit heb ik daarna nog een paar keer gedaan en toen vond ik het wel weer genoeg geweest, haha. Deze combinatie is heel erg intens, en ik denk dat die het leukste blijft als het bij een paar keer blijft . Inmiddels waren er een paar uren verstreken en lag ik lekker op de bank, me goed te voelen. Toen zag ik een foto van mezelf staan, waar ik naar ging staren. De foto begon echt te leven. Het beschreef mijn persoonlijkheid. Ik ben wat onzeker van aard. Maar toen ik lang genoeg naar de foto keek, zag ik ineens al mijn goede kanten en voelde ik me zo op 1 lijn met mezelf. Dit was een onbeschrijfelijk gevoel. Ik voelde mijn zelfvertrouwen stijgen. Ik voelde me zo goed. Zo blij met mezelf. Ik kan de hele wereld aan. Hierna kwam ik langzaam uit mijn trip en voelde ik me nog urenlang goed. Ik heb echt het gevoel dat hierdoor mijn zelfvertrouwen is gestegen en dat ik opener ben geworden. Fijn dat ik dit heb mogen delen! Groetjes, flowerpampus
  19. Philosofer

    Trip 10: Herman Brood

    Trip 10: Herman Brood Waar: Het huis van Danser Hoeveel: 15 gram truffels - Tampanensis Wie: Ik (MushRockker), Danser, Juk, Eli, vdMeer, Mat, Leo. Ik loop door de bar koude en sombere straten van Amsterdam. Het is begin februari en de sneeuw die er al een aantal weken ligt is veranderd in een vieze smurrie, bruin gekleurd door de uitlaatgassen van al dat zich voortbeweegt door deze stad. In deze stad, die zelfs nu, in deze ijzige tijd, zo prachtig is, zal ik vanavond mijn ‘truffel jubileum' vieren. Een kleine twee weken geleden had ik een kleine en minimale reis gemaakt door mijn bewustzijn met Fixer. Toen een halve portie Mexicana, vanavond ga ik voor het betere werk, 15 gram Tampanensis. De koude wind doet mijn gezicht verlammen en ik voel de koude bruinige smurrie door mijn schoenen sijpelen. Mijn tenen veranderen langzaam in gevoelloze worstjes die zich bij elke stap verzetten tegen de beweging van het lopen. Dan stap ik eindelijk de warmte binnen; ik open de glazen deur van het, op het oog onschuldige, pand dat de Azarius winkel moet voorstellen. Ik merk snel weer de authenticiteit van deze betrouwbare smartshop. Geen overdreven psytrance en blauwe neonlichten aan de muur om losgeslagen toeristen naar binnen te trekken; een tafereel dat zich wel afspeelt wanneer men de smartshops dichter bij Centraal Station bezoekt (waar je ook nog eens klauwen vol geld kwijt bent aan een portie. Dit is de reden waarom ik normaal gesproken via internet (magic-tuffels.nl) bestel. Het was deze keer echter kort-dag dus ik besloot maar naar een smartshop te gaan. Achterin de winkel staan etalages waar ik mijn aandacht eerst op vestig. Ik loop erheen en kom er al snel achter dat dit gedeelte wel wat weg heeft van een mini truffel museum. In de etalages liggen foto's en voorbeelden van verschillende paddenstoelen en knollen met bijbehorende informatie die op het bordje staat, dat aan de vitrines vastgemaakt is. Ik loop een klein rondje door de winkel waarna ik naar de balie loop. Aan de hedendaagse hippie achter de kassa vraag ik om een bakje Tampanensis truffels, “15 gram alsjeblieft†voeg ik eraan toe wanneer hij zich omdraait om de truffels uit de koeling te halen. Terwijl de verkoper bezig is de truffels te pakken, trek ik twee folders uit de houder die op de balie staat. De ene gaat over kratom, een goedje dat mijn interesse heeft gewekt na het lezen van een tripreport op DF. De andere folder gaat over paddokweeksets waarbij antwoord wordt gegeven op de FAQ. Ik sta weer buiten, een tasje met een bakje truffels en twee folders rijker. Ik besluit ook het laatste stukje te voet af te leggen omdat het kille Amsterdam me wel erg aanspreekt. Het doet me denken aan de wandeling die ik eind vorig jaar heb gemaakt door het, op dat moment koude en kille, centrum van Gent. Toch is Amsterdam mooier en vertrouwder voor mij dan Gent. Ik kom hier tenslotte bijna dagelijks en elke keer voelt het als thuiskomen. Maar dit koude en ijzige sfeertje geeft een ander beeld van Amsterdam, het is iets magischer op de een of andere manier. Na de mooie wandeling ben ik aangekomen bij het huis van Danser. Ik bel aan en de deur zwaait open. Ik loop handenwrijvend het smalle trapje op en klop op de deur. Danser doet open en ik begroet hem hartelijk, verbaasd dat we op dit moment nog de enigen zijn. “Waar is de rest?†vraag ik, “Juk, vdMeer en Leo zullen zo al komen, Eli en Mat komen nog iets laterâ€. Ik zie dat het appartement langzaam wordt omgetoverd tot een waar trippaleis met gekleurde veren, kleurrijke lampjes en papier met honderden patroontjes. Na verloop van tijd komt de rest langzaam binnendruppelen. Juk ken ik erg goed, de rest ken ik niet. Ze komen relaxt en aardig over en het obstakel om met vreemde mensen te trippen is geen obstakel meer, dit gaat het helemaal worden! De truffels worden fijngehakt, ik beantwoord de vragen van de ‘tripmaagden' over hoe en wat ze kunnen verwachten. Alleen Danser en Juk hebben ervaring met truffels, de rest nog niet. Iedereen krijgt een kopje cup-a-soup met de truffels daarin verwerkt. Ik besloot er op het laatste moment thee van te maken, dus duurt het nog even voor ik mijn portie kan innemen. Ik wens iedereen alvast een mooie reis en proost mee, ondanks het gebrek aan mijn eigen portie. De musicalfilm Hair staat op en de hippie sferen galmen door het appartement. Ondertussen heb ik ook mijn portie genuttigd en nu wachten we allemaal in spanning af, de een wat meer dan de ander. Een klein kwartiertje nadat de cup-a-soup gebruikers de truffels hadden genomen voelen Danser en Mat al de bodyload plus de meegeleverde meligheid opkomen. De rest, inclusief ondergetekende, wacht nog op de eerste effecten. Het is logisch dat ik de effecten als laatste voel, aangezien ik als laatste mijn portie heb ingenomen. Iedereen ligt al op de grond of hangt op de bank, wegdrijvend in gedachten, terwijl ik nu de eerste effecten ondervind. De bodyload komt langzaam opzetten en de kamer krijgt een gebruikelijke truffel waas. Ik vraag wie er meegaat naar het balkon om een sigaret te roken en al snel staat er 4 man op het kleine balkonnetje te roken. “Dit is zo bizar†zegt Eli, “Fantastisch†is het antwoord van Juk. Ook bij vdMeer is ‘fantastisch' het juiste woord om zijn beginnende ervaring te beschrijven. Wanneer we weer naar binnen stappen merk ik dat het nu echt is begonnen. Kleurrijke visuals komen me tegemoet en ook de welbekende mindfuck komt een kijkje nemen in mijn chaotische hoofd. Dat is echter niks vergeleken met de mindfuck die Danser en Eli beleven. Ze schilderen op het witte doek, maar wanneer Eli haar kwast van het doek haalt zien ze beiden de verf door de kamer zweven. De verf is als een spinnenweb dat in de kamer hangt waarin zij verstrengeld raken. Wanneer Eli de kwast echter terug naar het doek brengt verdwijnt de verf uit de lucht. Ik wil wel even zien wat er allemaal op het doek gebeurt. Op het moment dat ik bij het doek ben zijn Leo en Eli bezig met het schilderen. Ik kan er niet veel uit opmaken, behalve dat het prachtig is. De kleuren zijn overweldigend, de lijnen zijn strak, maar toch ook niet, de vlakken verf bewegen zich over het doek op de maat van de muziek. De psychedelische muziek onder leiding van Shpongle maakt deze trip tot een ware magische gebeurtenis. Danser, Juk, Mat en Leo liggen op het bed, ze zijn diep het konijnenhol ingekropen en af en toe komt er een kreet van overweldiging uit de hoek van de slaapkamer. vdMeer, Eli en ik zitten in de woonkamer, zij bevinden zich op de bank terwijl ik nog steeds achter het doek dat op de tafel ligt zit. Ik kijk mijn ogen uit terwijl ik gesprekken met de twee heb over het leven. Wat een fijne manier om elkaar beter te leren kennen is dit eigenlijk, bedenk ik me. Doordat we op zo'n filosofische wijze met elkaar aan het praten zijn hoef je niet meer door die oppervlakte laag heen waardoor onnozele vragen naar hobby's, werk, opleiding e.d. achterwege kunnen worden gelaten. Ik loop achter Eli en vdMeer aan richting de slaapkamer waar de andere 4 nog steeds op bed liggen. We bevinden zich ons nu met zijn zessen in de slaapkamer en al snel wordt het hier zeer chaotisch. Gelach hier, een schreeuw van opwinding daar. Ik voel me niet erg op mijn gemak hier en besluit dat ik terug wil naar het doek. Om meer mensen mee te krijgen stel ik voor om op het balkon een sigaretje te roken. Ineens schieten er drie op uit het bed, want roken “is best een heel goed ideeâ€. Dus we vinden onszelf weer op het balkon, in de kou, met een sigaret in de ene hand en de andere hand diep weggestopt in een jaszak vanwege de kou. In de verte steekt een, met groen neon belichte, toren uit boven de rest van de stad. “Dat is de ultieme tripplaats, boven op dat gebouw. Daar kom je als je het hoogste level trippen hebt bereik†grap ik. Ondertussen verwonderen Juk en Eli zich over het feit dat alle huizen wel “scheef lijken te staanâ€. Waarop ik opmerk dat het net is alsof we “ons in een koepel bevinden. Kijk omhoog, het lijkt net een soort kunstmatig plafond†zeg ik terwijl ik naar de donkerblauwe nacht wijs. Deze wereld, dit gevoel, dit is wonderland, hier kun je geen film van maken, hier kun je geen boek over schrijven, deze belevenis, hier en nu, het zijn van je lichaam in dit universum is uniek… en wat is het prachtig. Nu zit ik tegenover vdMeer aan de tafel, tussen ons in ligt het doek. Allebei voegen we wat lijnen aan het kunstwerk toe. Maar we zijn te overdonderd door de pracht en praal van dit schilderij om werkelijk ‘iets' te schilderen. We praten lang over de verschillende vormen die dit kunstwerk aanneemt. “Dit is nu een beetje het lichte gebied, dat de hemel representeert, terwijl dit hier de hel moet voorstellen†zegt vdMeer, wijzend naar de verschillende plaatsen op het doek. “Maar als je zo kijkt kun je dit zien als een bloemenveld en staat hier een groep schreeuwende mensen die bang zijn voor wat komen gaat†antwoord ik. De verf verandert mee op de muziek, wanneer de muziek duister wordt zijn er angstaanjagende gebeurtenissen te zien op het doek. Maar mooi angstaanjagend, niet waar je bang van wordt, maar waar je van versteld staat omdat het zo mooi is. Wanneer de muziek vrolijker wordt, wordt het schilderij lichter en speelt er juist een vrolijk schouwspel af. We zitten hier ongeveer een uur. We gaan maar weer eens roken. Wanneer we terugkomen van het roken merken we dat de piek langzaam afneemt. Juk, vdMeer en ik liggen op het bed. Ik begin verhalen te vertellen. Een verhaal over een boek waarbij elke lijn een mens of ziel representeert en wanneer lijnen samenkomen daar vriendschap ontstaat. En wanneer de lijnen kruizen wordt elke lijn iets dikker, de persoon krijgt meer bagage mee. En uiteindelijk wanneer de lijn op is, gaat de mens dood. Maar hij is niet over en vergeten, hij keert terug als energie naar de bron waar we uiteindelijk allemaal vandaan komen. Normaal gesproken ben ik niet zo'n spreker, maar nu vloeien de woorden eruit en sta ik soms zelf te kijken van de pracht van de zinnen die ik weet te formuleren. Nu zit iedereen op het bed, luisterend naar mijn verhaal. Langzaam wordt de trip steeds minder en we eindigen met z'n allen in een donkere slaapkamer. Honger! Men wil eten. De spirituele gedachten zijn bij de meesten verdwenen als sneeuw voor de zon en willen MacDonald's halen. Ik moet er eigenlijk niet aan denken. Hoe kan je na zo'n mooie en overweldigende trip, meteen zo primitief worden? Helaas leven we in een maatschappij waar de meeste stemmen gelden. Even later schrik ik dan ook van de tram die voorbij komt, de hardheid van de realiteit doet me ergens pijn. Ik kan het niet verklaren, maar het lijkt alsof de realiteit zo bruut en agressief is vergeleken met het wonderland waarin ik mij zo even nog bevond. Ik eet twee kipnuggets, maar ben er eigenlijk wel al klaar mee. Deze trip was net zo magisch als de eerste keer. Een mooi jubileum, wat zeg ik? Een prachtig jubileum. Mentaal en visueel was deze trip perfect. De mensen waren zeer geschikte tripbuddy's. Het enige minpunt was de primitiviteit waarmee de trip eindigde. Echter doet dat deze ervaring niets te kort. Het doek hangt nu bij Danser aan de muur. Wanneer je er nu naar kijkt als onwetende zie je een lelijke bruine smurrie, die lijkt op de sneeuw die nu wordt weggespoeld uit de Amsterdamse straten. Maar wanneer ik ernaar kijk zie ik een waar kunstwerk, prachtige kleurrijke lijnen die een magisch gevoel belichamen. Wauw.
  20. Wie: Ik alleen Waar: Bij mij thuis Wat: 15 gram hollandia + 30 mg 2c-b Ik had me deze dag zoals gewoonlijk goed voorbereid: vooraf wat klusjes in huis gedaan, zodat m'n huis een beetje netjes was (is een vast ritueel van mij voordat ik ga trippen) en die dag weinig gegeten. Ik legde gloeistaafjes klaar, zette Shpongle op, zocht wat leuke afbeeldingen en zette sfeerverlichting aan. Omdat ik vrij veel moeite heb om een portie truffels naar binnen te krijgen, besloot ik deze keer om ze in soep te gooien. De truffels gingen makkelijk naar binnen en had weinig last van de smaak, wat mij blij maakte. Ik bracht de soepkom terug naar de keuken en ging comfortabel op de bank liggen wachten totdat de trip op zo komen. Ik knakte twee gloeistaafjes en droeg er één om iedere pols. Ik voelde de trip goed hard opkomen, ik herkende dat aan de soort van spanning die ik voelde bij mijn beste trips. Maar helaas kwam ook weer de misselijkheid opzetten. Ik probeerde de misselijkheid te onderdrukken door aan fijne dingen te denken en door wat water te drinken. Ondertussen begon ik CEV's te zien en lichte OEV's. Helaas werd de misselijkheid te erg en moest ik overgeven. Ik voelde dat niet alle truffels eruit waren gegaan en hoopte dat de overgebleven truffels de trip nog goed genoeg zouden maken. Ik sloot mijn ogen en zat weer in de vertrouwde truffelwerelden die ik wel vaker bezocht tijdens trips. Het is moeilijk uit te leggen hoe ze er precies uit zagen, maar kleurrijke, pluche werelden. Helaas duurde het niet lang totdat ik weer misselijk werd en de rest van de truffels eruit kwamen. Ondertussen was ik al redelijk die in de trip en hoopte dat ik intussen al genoeg psilocybine binnen had gekregen om de trip een beetje te redden. De Shpongle cd die ik had opgezet was afgelopen, waarop ik besloot om de video van een Shpongle concert op te zetten, hoewel ik die al eerder op had gezet tijdens een trip, gaan de meeste beelden toch langs mij heen, dus verwachtte ik dat ik er gewoon weer net zoveel plezier van zou beleven. Toen de misselijkheid wat gezakt was, besloot ik om twee 2c-b pillen in te nemen (~30 mg totaal). 2c-b had al eerder een keer een trip gered toen ik moest kotsen, dus ik hoopte dat het deze trip ook zou redden. Inmiddels begon de truffeltrip af te zwakken. Sinds het begin van de trip had ik de tv aan staan, maar ik besloot deze uit te zetten, omdat er toch niets boeiends op was wat bij een trip paste. Dit bleek een goede beslissing te zijn, want ik merkte dat zonder de afleiding van de tv, ik toch nog een beetje van de trip kon genieten. Maar echt veel genieten kon ik helaas niet. Ik lag een beetje op de bank te luisteren naar Shpongle, vooral met mijn ogen dicht en af en toe keek ik even rond, maar het lukte niet om weer lekker in de trip te komen. Op een gegeven moment moest ik naar de wc. Toen ik op stond merkte ik dat de 2c-b toch wel echt goed aan het werken was, alles draaide en bewoog. Maar toen ik weer op de bank ging liggen zakte te trip weer. Ik bleef maar een beetje liggen en had verder niet zoveel zin om wat anders te doen. Uiteindelijk viel ik in slaap en werd een paar uur later wakker. De 2c-b trip was inmiddels afgezwakt en ik voelde me brak. Ik ging naar bed en hoewel ik mij meestal herboren voel als ik de ochtend na een trip wakker wordt, voelde ik me deze keer juist niet zo geweldig, ik was duf en had hoofdpijn. Een portie truffels naar binnen werken kost mij steeds meer moeite. Deze trip was de tweede keer dat ik over moest geven. De vorige keer dat alles eruit kwam had ik de truffels met vla ingenomen en dacht dat ik over moest geven doordat de vla over datum was. Maar met de soep was niets aan de hand. Wat beide keren overeen kwam, was dat ik de truffels zonder moeite naar binnen kreeg. Ik denk dat dat misschien de oorzaak was: ik at iets zonder echt iets van de truffels te merken en mijn lichaam denk dat het niet zo op dat voedsel moet reageren als de trip begint en denkt dat er iets mis is met het eten. Ik heb nog twee porties truffels liggen en denk dat ik die nog een keer ge proberen, maar ik denk dat ik kan concluderen dat truffels toch niet helemaal mijn ding zijn. Jammer maar helaas, het is zonde als de trip steeds verstoord wordt. Intussen heb ik een bron voor LSD gevonden en heb daar pasgeleden fijn mee getript, dus ik denk dat ik daar naar over ga stappen. Ik heb veel plezier gehad met truffels, maar helaas kost het teveel moeite om ze naar binnen te werken. Meestal komt het nog wel redelijk goed met een trip, maar deze keer was het gewoon echt een mislukking.
  21. Spira80

    Overdosis truffels?

    Hey, Ik heb gezocht hier op het forum over het teveel innemen van truffels, maar kon niks vinden. Hoop dus dat ik niet een onderwerp aanmaak die er al is, anders mijn excuus. Mijn vraag is eigenlijk of iemand uit ervaring kan spreken wat betreft een overdosis truffels. Aangezien overal gezegd en geschreven wordt dat één portie 15 gram is en dat dat ook de maximale dosis zou moeten zijn, vraag ik me af, wat gebeurt er dan als je 2 porties neemt? De reden waarom ik dat vraag is omdat ik me verdiept heb in de 'niveaus' van trippen, waarbij niveau 5 zo extreem en 'spirtueel' is, dat men zelfs zijn lichaam verlaat en andere wezens ziet en spreekt etc. Nou ben ik wel hele porties van 15 gram gewend en het effect is al heel heftig, maar zo mooi, dat ik me afvraag wat ik zou zien/ervaren als ik 2 porties tegelijk in zou nemen. Is dat schadelijk? Heeft het uberhaupt wel effect , of zeggen jullie juist: DOEN! Hoop dat jullie me kunnen helpen.
  22. Trip 5: De duistere kant van psilocybine Waar: Huis van Danser Hoeveel: 15 gram truffels -Atlantis- voor mij, 10 gram voor Danser en Juk Wie: Ik (MushRockker), Juk, Danser Danser: Karaktertype: Vrolijk, alert, oppassend, intelligent. Juk: Karaktertype: Aardig, kalm, gek, onverschillig. Ik werd wakker door het geroep van mijn vader, “Eten !!â€. Ik keek op de klok en schrok, het was al kwart voor 5 en om 5 uur moest ik werken! Ik was vorige nacht goed uit m`n bol gegaan op de nieuwe pilletjes van DeLange. Witte speakers, getest met een spreiding tussen de 180-220 mg MDMA. Ik was 's morgens brak thuis gekomen en was meteen in bed gaan liggen. Maar nu moest ik me haasten, anders was ik de lul op 't werk. Dus ik rende de trap af, pakte nog wat kipstukken van tafel en al etend stapte ik op de fiets. Drie minuten later meldde ik me bij m`n chef en kon lekker aan het werk. Ik had zin in de avond die zou volgen, ik had namelijk een week geleden met mijn broer afgesproken om te gaan trippen. Ik zou hem en z'n vriend introduceren in de wereld van truffels. Ik had me er erg op verheugd, want de laatste keer was alweer tien weken geleden. Danser en Juk zouden de truffels kopen, ik zou 's avonds uit m`n werk meteen op de bus stappen om lekker te trippen in Amsterdam. Ik stap uit de tram en loop naar zijn huis, het blijft een fantastische plek waar hij woont. Midden in het centrum van Amsterdam, je hoeft maar een paar meter te lopen voor de markt, de McDonald's, de kledingzaken of de coffeeshop. Ik bel aan de ik hoor de zoemer, de deur gaat open en ik loop het smalle trapje op. Ik kom binnen en begroet de jongens, “Hebben jullie er een beetje zin in ?†vraag ik, “Ja zeker!! Ik weet ook echt niet wat ik kan gaan verwachten†antwoordt Danser. Hij haalt de bakjes met Atlantis truffels uit het zakje en laat ze aan me zien “Ja die man van de smartshop zei dat 15 gram voor de eerste keer teveel is, dus wij hebben een bakje van 10 gram en jij van 15â€, “Oke is goed man!â€. Ik doe de bakjes open en voel aan de tripknollen, ze zijn een stuk droger dan de truffels die ik normaal koop merk ik. Ze zijn ook niet vacuüm verpakt maar zitten gewoon in een doosje. “Nouja, ze zijn van de smartshop dus het zit wel goed†dacht ik. P - 21:50 We besluiten de truffels in kleine stukjes te hakken en in een beker cup-a-soup te gooien. Ondertussen zet Juk Alice in Wonderland aan. We wachten tot de soep een beetje afgekoeld is en drinken het vervolgens op, ik schraap de laatste stukjes truffel van de bodem van mijn glas en eet alles op. We kijken rustig Alice in Wonderland verder en we wachten op de eerste effecten. Ik merk al dat de film langzaam minder interessant wordt en begin met Juk en Danser over mijn vorige trips te praten om ze een idee te geven over wat ze kunnen verwachten. Ik kom steeds moeilijker uit m`n woorden en ik stop maar even met praten, ik ga naar de wc en daar zijn de eerste effecten goed merkbaar. Ik zie de grond golven in het licht, en ook zie ik steeds dezelfde patronen in de kleine steentjes. Ik ga terug naar de huiskamer en voel een lichte bodyload, ook Juk en Danser ondervinden voor het eerst de effecten van de truffels. O - 22:40 Danser had net de dag ervoor zijn nieuwe posters opgehangen. Het zijn posters van foto's van bekende fotografen, zoals David La Chapelle. De posters worden al wat levendiger: de kleuren worden feller en mooier, de afbeeldingen op de posters bewegen langzaam en alles krijgt een beetje een duister tintje. Juk schenkt nog wat cola voor ons in, ik merk dat mijn ledematen al anders aanvoelen. Het voelt al gek om met mijn hand het glas van de tafel te pakken en het naar mijn mond te brengen. “Ja ik voel me een beetje als een slappe pop†zegt Danser, “Ik voel me echt heel lekker†hoor ik van Juk. Ik ben blij dat ze het tot nu toe tof vinden. Dan raken we in discussie over het kleed. “Het lijkt alsof het uit meerdere lagen bestaatâ€, “als je goed kijkt is het kleed niet wit meer, maar ligt er een kleurenwaas overheenâ€, “die friemeltjes lijken net allemaal kleine mensenâ€. Zo ging het een tijdje door. We besluiten de film uit te zetten, dan kunnen we lekker de boxen aan doen en naar ambient luisteren. Ik plug mijn telefoon in de boxen, zoek een lekker chillout nummertje op youtube en vanaf hier gaat het hard. O - 23:10 Ik lig ondertussen op het zachte kleed, de muziek neemt ons mee op avontuur. Ik kijk naar de kaarsjes die op tafel staan, om die kaarsjes heen zitten gekleurde glaasjes, in vind het super mooi. Het lijkt een soort verlaten kermis van vroeger. Nu komt de psilocybine ook hard aan bij Juk en Danser. “Iedereen zou dit moeten doen†zegt Danser, “Gewoon gezellig met z'n allen in een grote kring rond een kampvuur ofzoâ€. “Ik wil nu echt naar ruigoord†roept Juk, “Ja†denk ik, “dat lijkt me echt heerlijkâ€. Dan raken we langzaam steeds dieper in gesprek over het woud, de bergen, de natuur. En ik krijg weer een sterke afkeer tegen het materialisme. Ook mijn broer vind die technologie op dit moment maar niets. We besluiten om alle telefoons om te draaien zodat we geen displays zien. Ondertussen worden de visuals echt extreem. Ik zie overal ogen en duistere figuren, ik lig op het kleed en kijk naar de zwarte joggingbroek van Danser. De joggingbroek laat mij een heel verhaal zien, ik zie kleine paarse monster-achtige wezentjes door elkaar rennen, op de achtergrond zie ik het illuminatie logo. Ook zweeft er een vliegend tapijt door de lucht. Ik vind het prachtig, maar langzaam vervaagt het een beetje. O - 23:55 Ik stop een vinger in mijn mond, “Woww, dat voelt echt bizar!†roep ik, “Je voelt gewoon alles preciesâ€. Nu stoppen ook Juk en Danser hun vingers in hun mond “aah ja!â€, “Wat heerlijk†roepen ze in koor. Dan merk ik dat ik allemaal pluisjes van het kleed in mijn mond heb. Ik besluit dus maar om met wat water uit de kraan mijn mond te spoelen. Ik loop richting de gootsteen, maar met iedere stap word ik kleiner en het aanrecht groter. Ik vind het geweldig, want dit had ik nog niet eerder mee mogen maken. Ik spoel mijn mond om en daarna drink ik nog wat water. Ik draai de kraan dicht en wil weglopen. Maar dan zie ik een groot vleesmes naast de gootsteen liggen. Ik loop richting mijn broer en Juk, maar dan schiet er een bizarre gedachte door mijn hoofd “straks flip ik zo erg van deze truffels, dat ik Danser en Juk gewoon afslacht met dat mesâ€, ik schrik enorm van die gedachte. Ik ga even rustig zitten en kijk naar m`n broer en z'n vriend. Maar dan schiet die gedachte weer door m'n hoofd. Ik raak in paniek, nu stapelen de bizarre gedachten zich op in mijn hoofd. Ook begint à lles om mij heen te bewegen en te vervormen. In een keer wordt alles me teveel, ik kan niet alles verwerken en wil het uitschreeuwen van paniek. Maar plotseling stopt de muziek, het nummer is afgelopen. En in een keer voel ik me weer helemaal helder. Ik ben in een seconde weer helemaal gekalmeerd. O - 00:00 Ik geniet weer van de trip, maar krijg nu flinke honger. “Ik heb sinds kwart voor 5 niet meer gegeten en het is al 12 uur†bedenk ik me. Danser en Juk kruipen naar de koelkast en doen hem open. Alle 3 kijken we met een open mond van verbazing naar de koelkast. Het is echt een prachtig ding. “Het is een soort altaar waar koelte uit komt†vinden we. Danser pakt een pak sap en drinkt ervan “Holy Fuck !!, dit is een soort fruit elixer uit de pure aarde†roept hij verheugd uit. Ik en Juk nemen ook een slok uit het pak, ik proef dat Danser gelijk heeft, het is echt verrukkelijk! Maar dan komt het honger gevoel weer terug en ik raak weer een beetje in paniek. “Muis (een vriendin van mij), viel laatst ook flauw tijdens truffels omdat ze te lang niets had gegetenâ€, “niet zo zeuren man, ik ben gezond, voordat ik truffels at voelde ik me ook goedâ€, “maar straks val ik wel flauw en word ik niet meer wakkerâ€, “nee het gaat goed, het gaat goedâ€. Dat zijn een aantal gedachten die op dit moment elke halve seconde door mijn hoofd schieten. Ik voel weer een vlaag van paniek opkomen, ik vraag of Danser wat te eten voor me wil pakken, hij antwoordt niet omdat hij de koelkast te wonderbaarlijk vindt. Juk hoorde me wel en hij pakt een zak dorito's uit de kast. Ik stop een dorito in mijn mond, ik proef een ware explosie van kaas en paprika. Ik probeer het door te slikken, maar mijn mond is ongelooflijk droog. Het voelt alsof er een grote dikke rups door mijn slokdarm kruipt, op weg naar mijn maag. Ik denk dat ik geen adem haal en raak nog erger in paniek. Dan pak ik snel een pak jus d'orange uit de koelkast en neem een paar grote slokken. Gelukkig is de chips nu weg, maar ik heb nog steeds honger. Ik ben niet meer zo in paniek, maar voel me niet zo lekker als in het begin van de trip. O - 00:30 Juk en Danser gaan naar de badkamer om daar een nieuw avontuur de beleven, ik blijf nog even op het kleed zitten. Ik denk aan vorige nacht toen ik aan de xtc zat. Ik doe mijn ogen dicht, maar “What the Fuck ?!, ik zit weer in de tafeltennishal waar ik xtc deed gisterenâ€. Het lijkt alsof ik weer op dezelfde plek ben, met vrienden en al erbij. Dan doe ik mijn ogen weer open, ik moet even nadenken waar ik nou precies ben, “ben ik nou aan de xtc of de truffels??â€, vraag ik mezelf af. Ik kom er niet uit. En weer voel ik paniek opkomen, maar dan roept Danser mij gelukkig om even in de badkamer te komen kijken. “Ik ben dus toch aan de truffels†besef ik me, ik sta op en loop naar de badkamer. Terwijl ik op sta voel ik alle paniek van me afglijden en voel me weer top. Ik loop naar de badkamer. Daar hebben we wat lol met het water en de spiegel. Nu gaan we naar de slaapkamer, ik en Juk gaan in het bed liggen, Danser gaat naast het bed zitten. Nu zie ik overal in het donker duistere wezens ontstaan. De lamp lijkt op het meisje van F.E.A.R en de poster aan de muur lijkt op een groepje nazi zombies die me willen halen. Danser en Juk hebben het nog steeds erg naar hun zin, ze denken dat ze in een soort van zandbak zitten en hebben de grootste lol. Maar voor mij wordt het allemaal weer een beetje te duister. Ik kijk op de klok, “ooh het is 10 voor 1, nog 40 minuten en dan is het afgelopen, ik ben wel een beetje klaar met deze enge tripâ€, denk ik. Na een lange tijd angst te hebben gehad voor ‘het duistere', kijk ik op de klok. “waaaaat!?, het is nog steeds 10 voor 1â€. Ik besef nu dat dit nog wel eens heel lang kan gaan duren. Maar dan knipt Danser het licht aan. En in een keer ben ik weer helemaal helder en kalm. Ik lig heerlijk in het grote bed en geniet nu van de vrolijke CEV's. Ik merk nu ook dat als ik heel diep adem als ik een beetje in paniek raak, ik me een stuk beter voel en het gevoel beter kan sturen. Ik voel nu wel dat we aan het einde zijn gekomen van de trip. Ik voel dat ik steeds meer in de realiteit terug kom. Ik kijk op de klok en het is 2 uur. De trip is nu wel over. “Ik vond het echt heel vet en bizar !†zegt Danser opgetogen, “ik wil dit zeker vaker doenâ€. Ook Juk vond het vet: “dit is zeker voor herhaling vatbaarâ€. Ik pak een deken en ga op de bank liggen, het was wel echt een intense trip voor mij. Ik heb dit nog niet eerder meegemaakt, zo diep, zo bizar en zoveel keer in paniek geraakt. Ik denk dat ik me niet goed genoeg voorbereid had op deze trip. Weinig slaap, avond ervoor xtc, bijna niks gegeten. En ik kon me soms tijdens de trip niet laten gaan, ik dacht dan wel van : “MushRockker denk na, geef je gewoon over aan de tripâ€, maar dan ging ik het forceren en lukte het minder goed. Ik denk ook dat de truffels sterker waren, ze waren ook een stuk droger dan normaal, dus ik heb nog steeds mijn twijfel of het nou hele verse of dat het licht gedroogde truffels waren, maar gedroogd kan bijna niet, dan moet ik wel een hele bizarre trip hebben. Het was een enge trip, maar daarom wel erg interessant. Volgende keer ga ik bij dezelfde smartshop halen, alleen dan ook 10 gram, kijken hoe dat gaat. Als het goed gaat, neem ik die keer erna weer 15 gram. Want oefening baart kunst J Conclusies en Ideeën na deze trip: Ik zorg er volgende keer voor dat er genoeg tripvoedsel in huis is zodat mijn hongergevoel mij niet achterna gaat zitten. Ook ga ik de dagen ervoor rustig aan doen, wandelen in de natuur en dat soort dingen. Dat is een veel betere voorbereiding dan een zware avond xtc. Verder neem ik volgende keer een kleinere dosis om te kijken hoe dat gaat. Ik zou deze trip deels kunnen omschrijven als een badtrip, maar zo heb ik hem niet echt ervaren. Er waren wel tijden van paniek en angst, maar er waren ook mooie dingen. Bizarre visuals, mooie gedachten, duistere CEV's maar heel helder, wat juist zo interessant is. Het was de engste en paniekerigste trip, maar veruit de vetste.
  23. Een paar maanden terug postte ik hier mijn allereerste tripreport, als je die nog niet gelezen hebt is het misschien wel handig, klik hier. De eerste keer was ik dus redelijk in het diepe gegooid door 15 gram Atlantis te nemen, nu was de dosis lichter, dus de trip ook. In augustus was de trip, maar nu heb ik toch wel zin om er iets over te schrijven. Mijn ouders waren op vakantie en ik was alleen thuis met mijn broer. Ik bestelde 15 gram online om zo thuis te gaan trippen, was mijn idee. Dit zou gebeuren op een vrijdag; zondagavond zouden mijn ouders weer thuiskomen. Uiteindelijk heerste er een bepaald angst en besloot ik het niet te doen, ook omdat mijn broer onverwacht thuisbleef. Ik had al besloten de truffels aan een maat van me door te verkopen die ik ook nog geld verschuldigd was. Die zaterdag daarna moest ik de hele dag werken en in de avond wilde ik ze doorverkopen, maar toen kwamen we beiden op het idee om allebei de helft te nemen onder het motto 'niet geschoten is altijd mis'. Hij is redelijk gezet en ik ben dat niet, dus de kans was groot dat ik harder zou trippen dan hij. We aten allebei de truffels (deze keer vond ik ze véél viezer dan de eerste keer) en gingen daarna op zijn scooter naar een vriend van hem om daar te chillen. Ik kende hem overigens niet. Daar aangekomen zaten we in zijn kamer te chillen en te wachten tot er iets kwam. Dit ging erg langzaam, maar ik liet het allemaal op me af komen. De computer van die vriend had een achtergrond en die begon er steeds raarder uit te zien: het was een foto waarbij een DJ van achter geschoten was en daarvoor zag je het publiek (beetje vergelijkbaar met deze foto, maar dan zag je het publiek beter). Het leek langzaam of het publiek op en neer ging. Ook de vloer begon een beetje te bewegen. Ik vroeg aan mijn maat of hij al wat voelde en hij had een beetje hetzelfde gevoel als ik, maar we gingen nog niet echt 'hard'. Vervolgens kwam er nog iemand aan die ook mee ging chillen, en ook ik kende hem niet. We zouden even naar buiten gaan en in de wijk chillen, even een jointje roken enzo. Toen ik op de gang stond en mijn schoenen aan deed voelde ik me opeens heel anders en toen we naar buiten gingen was ik in één keer in de truffelwereld: alles was uitgelijnd als in Disneyfilms en de interpretatie van alles om mij heen was totaal anders. Ook mijn maat had dit en vervolgens liepen we een stukje met z'n vieren. Anders dan bij m'n eerste trip was dat ik nu in de stad was: er reden dus ook auto's, er liepen zo nu en dan mensen langs (ook al was het laat) en ik zag gebouwen, die er echt weergaloos mooi uit zagen. We gingen chillen in een parkje omringd met hoge gebouwen en continu keek ik m'n ogen uit. Het jointje werd gedraaid, een paar hijsjes waren lekker, een slokje drinken ging er goed in, en de deodorant die ik opspoot rook ik beter dan ooit. Ik ging niet zo hard als mijn eerste trip met 15 gram, maar het was nu al boven verwachting goed. Steeds dacht ik, "ik zit nu wel op m'n top", maar dit was niet bepaald waar. Op een gegeven moment was de trip voor mijn gevoel vergelijkbaar met de eerste, alleen het 'ademen' van de grond en het verschijnen van patronen ontbrak nog. Ook waren er niet echt CEV's aanwezig. Daarna gingen die twee vrienden van mijn maat naar binnen en gingen wij nog even een stukje door de wijk met de scooter rijden, wat echt heerlijk was en ook grappig. Volgens mij zagen we er echt uit als twee doorgeslagen mafkezen, maar gelukkig was er al bijna niemand meer op straat. Daarna gingen we weer naar het huis van die vriend toe. Aldaar was mijn maat wel uitgetript, maar ik ging nog heel hard. Zij zaten met z'n drieën fail-compilations te bekijken op Youtube. Met een schuin oog keek ik mee, maar het was wel een beetje eng: sommige mensen in de filmpjes begonnen op monsters te lijken en kregen opeens random doodshoofden. Heel apart, maar ik kon (en kan) dit niet echt onder woorden brengen. Ik ging verder met een ander soort vorm van entertainment: de spiegel. Ik keek mezelf aan en mijn gezicht veranderde continu, het had iets beangstigends maar ook iets fascinerends. Alsof het een soort confrontatie met jezelf was ofzo, heel apart weer. Ik had het ondertussen wel gehad met de trip en probeerde via de klok te kijken wanneer het ongeveer uitgewerkt zou moeten zijn, maar ik snapte weer erg weinig van de tijd en mijn tijdsbesef was ver te zoeken. Ook was mijn reukvermogen enorm verbeterd en rook ik alles: van zweetlucht tot de lucht van ham/kaas-nootjes, alles kwam mijn neus binnen. Ik kwam weer een beetje in de negatieve fase van de trip en zei letterlijk tegen mezelf van binnen: "ga nooit meer trippen." Alsof degene die ik onder invloed was dat zei tegen degene die ik nu ben, een nuchter iemand die dit nu zit te typen. Trippen heeft ook altijd iets engs: dat komt gewoon omdat je in een compleet andere wereld zit die niet te beschrijven is. Ik denk dat het vooral een kwestie van ervaring en acceptatie is dat je dit niet meer eng vindt, dus ik ben wel van plan om nog een keer te trippen. Daarna gingen we op de scooter weer naar huis. Thuis was ik helemaal alleen en zat ik nog steeds (wel minder) in de trip. Dat was toch raar: in je eigen huis zitten maar alles totaal anders waarnemen. Ik wachtte nog even tot het ergste uitgewerkt was en ging vervolgens, voor de laatste keer in de zomervakantie, in het tweepersoonsbed van mijn ouders liggen. Met muziek in tripte ik heerlijk uit en viel ik in slaap. De CEV's waren nu meer aanwezig, niet heel heftig maar meer kleuren die op de muziek dansten. "Niet geschoten is altijd mis". Ik had weinig verwachtingen en daarom viel deze trip alleen maar mee. Ik heb er positieve ervaringen aan over gehouden en mezelf weer beter leren kennen. Als persoon zit er altijd nog een half aangetrokken handrem op me: ik kan me nooit volledig laten gaan, dat inzicht heb ik de afgelopen zomervakantie echt gekregen door mijn twee truffeltrips. Ik ben er wel een ander persoon door geworden, niet zozeer beter, maar wel toleranter. Ik ga vast en zeker weer trippen in de toekomst en hoop mezelf nog beter te leren kennen én te ontwikkelen. Dan uiteraard op een hogere dosis, want je grenzen opzoeken blijft natuurlijk ook leuk .
  24. n8wachT

    'Tampanensis' trip-report

    Volledige trip-report met wat extra aandacht voor de opmaak is te vinden op: http://n8wacht.com/2013/02/02/tampanensis-trip-report/ “Wat gebeurd er als we ooit de strijd te boven komen, en alle drugs uit mij zijn verdreven. Wie of wat blijft dan nog over van de prachtige dromer die nu in mij waakt en de wereld zo betoverend raakt..†In de psychische wereld worden steeds meer onderzoeken gedaan naar de effecten van psilocybine op de menselijke geest, met veel positieve resultaten. In het verleden heeft het mij ook geholpen om bepaalde patronen te doorbreken. Het gaat inmiddels weer flink bergafwaarts. Meerdere malen heb ik ‘een trip' weer overwogen, maar telkens niet aangedurfd. Emotioneel te veel negatieve impulsen, te veel angsten, spijt, verdriet. In de nacht naar donderdag op vrijdag was het dan toch zover. Ik heb de stap gezet, sprong in het diepe- en besloot zoveel mogelijk vast te leggen om de therapeutische kant zo goed mogelijk te benutten. Hier het resultaat van de ‘Psilocybe tampanensis.' Uiteindelijke dosering rond de 5-7 gram. Inmiddels is duidelijk dat ik wel degelijk stabieler ben ontwaakt… hierover later meer. Aanvang 23.30. Op mystieke wijze- lijkt het alsof- zodra ik begin te kauwen de werkzame stof al kan proeven. De smaak is in essentie goed vergelijkbaar met de psilocybine varianten, zoals de ‘Cubensis-familie.' Het enige verschil zit in de bittere zurige nasmaak, die gedurende het kauwen steeds meer gaat overheersen. Ik heb weinig verlichting aan in de kamer. De televisie staat nu nog aan- ik acht de kans groot dat deze vrij snel als eerste op non-actief gesteld zal worden. Verder, heb ik een kleuren-LED verlichting met een eigen wil: met fade-effecten gaan kleuren langzaam in elkaar over. Op de achtergrond speelt hardtek (teknoradio.nl). Alle basisvoorzieningen liggen binnen handbereik. 23.45. Warme golven dwarrelen rond in m'n lijf en ook de hartslag versnelt af en toe al lichtjes, bij vlagen. We zijn pas een kwartiertje onderweg. Toch gaan ook de visuals al heel langzaam vervormen. Het lijkt alsof de radio voelt wat er in mij staat te gebeuren want de muziek past zich trippende wijs aan. Meteen al voelt het alsof ik onderhevig ben aan positieve karaktermoord: al het negatieve verdwijnt gestaag en ik zit helemaal in de muziek. 00.05. Spelenderwijs raak ik wat zoekende naar andere muzikale invloeden. Na kortstonowl 2dig dwalen kom ik terecht bij de donker getinte minimal techno. Dit is overigens wel kenmerkend. Ik zoek altijd wel een diep duister sfeertje op.. juist ook op momenten als deze. Vrijwel meteen worden de hallucinaties in de vorm van kleuren patronen sterker; de typische psychedelische kunstwerken- of fractals- tekenen zich af op de muren. De LED's aanschaffen is een bijzonder goed idee gebleken. Een waar schouwspel om naar te kijken. Het schrijven begint wel moeilijker te worden.. 00.30. Met de grootste moeite (en dan doel ik op de smaak) alle overige truffels ook opgegeten. Tot aan m'n nek ondersteboven in wonderland, v3.0 2013- in HD kwaliteit. En dat voor minder dan 10 euro. 01.00. Mede door mijn muziek keuze vervlakt de euforische kant van de trip. Ook de visuals beginnen zich anders te gedragen, langzamer.. doffer, enigszins gedimd. We gaan dieper.. In plaats van alleen maar luisteren komt de onstuitbare disc-jockey in me naar boven. Vanaf nu ben ik de radio en streamen we live. Het uiteindelijke resultaat hiervan is tevens opgenomen en hier te downloaden: https://www.box.com/s/gagcopei8j5yttw5euj2 03.00. Al geruime tijd kabbelt de trip door op een diepzinnige roes. De golfbewegingen lijken soms even minder sterk- om vervolgens weer net zo hevig terug te keren. Dit verloop- ‘Hoofdstukken' zoals ik ze het liefste noem- gaat heerlijk soepel. Ik heb vroeger veel trips meegemaakt waar het contrast vaak juist heel groot was onder de verschillende fases. Onvoorspelbaar ook, en soms zwaar. Maar deze trip is duidelijk vriendelijk van karakter en redelijk beheersbaar. Vooral wat verder in trip vertoont het gevoel wat overeenkomsten met de zogenaamde gelukzalige pieken van MDMA. We zijn halverwege. Dit gaat minstens zo lang nog wel even door. Na dit punt heb ik niets meer opgeschreven. Althans.. niet in deze verslaggevende vorm. Wel heb ik uiteindelijk alles wat de laatste tijd speelt, mijn gevoelens- en gedachten- Een lang niet zo eenvoudig, emotioneel verhaal, tot op het bot weten te verwoorden. Daarom nu, dit uiterst persoonlijke inzicht.. “Ik heb een moeilijk leven. Zo vaak mentaal op reis geweest dat ik de realiteit niet meer begrijp. Ik ben aanwezig op deze wereld, en draai een rondje mee.. Niets meer, niets minder. Ik ben zo vaak psychotisch geweest dat ik er in ben gaan wonen. Mijn veilige haven is gelegen in een alternatieve realiteit. Lang geleden verloor ik mijn bewustzijn en identiteit. Naar verloop van tijd ontdekte ik dat ik online de vormen aan kon nemen die ik maar wou. Mijn emoties begonnen zich te vertalen in digitale kunst- en als n8wachT ging ik voortaan door het ‘leven.' Mijn eigen parallelle universum- omdat jou realiteit me angstig maakt. Jou belevingswijze is mijn bad trip.. Komt het ooit nog goed..? De truffels zorgen nu dat ik helder kan zijn- oprecht m'n hart wil luchten. De trip geeft voor even- heel even- een moment van zelfbewustzijn. Weg van de wereld waarin ik niet kan leven- wil leven.. Waar ik gehuld in mist terughoudend bivakkeer zodat niemand, zelfs niet van dichtbij, ook maar kan vermoeden wat ik voel. Niet alles is wat het lijkt wanneer men slechts een jongen ziet, egoïstisch en verslaafd. Ik hoop dat je dit ooit alles kan begrijpen. Het afgelopen half jaar moest ik wel accepteren dat niet alles in het leven altijd goed komt. Gun me soms de illusie, gun me even het op mijn manier ‘echt zijn.' In mijn universum, waar ik als nacht nog wat voor de wereld kan betekenen. Een bijdrage leven in digitale vorm, er zijn meer mensen in beide werelden die voelen wat ik bedoel.. Ik wil er graag voor die mensen zijn, zoals ik hoop er ooit voor jou te kunnen zijn.†“If I had a world of my own, everything would be nonsense. Nothing would be what it is, because everything would be what it isn't. And contrary wise, what is, it wouldn't be. And what it wouldn't be, it would. You see?â€
  25. Philosofer

    Back on the Road again

    Trip 6: Back on the Road Again Waar: Mijn ouderlijk huis Hoeveel: 15 gram truffels -Philosopher's Stones, ± 90 mg 2c-b, N2O Wie: Ik (MushRockker), DeLange(2c-, Politicus, Konijn, Goede Wie (Niet Trippers): Sovjet (die was aan de 4-FA) Het was alweer 3 maanden geleden dat ik voor het laatst in de wereld van psilocybine geweest was. Na die keer was ik ook wat terughoudender geweest omdat het toen een behoorlijk duistere en angstige trip was. Maar goed, ondanks de angst om een enge trip te krijgen had ik toch ook wel weer heel veel zin om te trippen. En ik had een aantal weken geleden gehoord dat mijn ouders eind april weg zouden gaan. Ik had meteen DeLange geïnformeerd en hij vond het ook een goed plan om weer eens goed te trippen. Ook met Konijn en Goede had ik ondertussen veel gepraat over truffels. Goede had het een keer eerder gedaan en vond het geweldig, Konijn had er nog geen ervaring mee maar wilde toch supergraag meedoen. Ook had ik Fixer en Politicus gevraagd, Fixer moest helaas afzeggen vanwege andere verplichtingen; Politicus was daarentegen wel van de partij. Ook had ik Sovjet gevraagd, maar ik wist dat hij erg zou twijfelen omdat tripmiddelen bij hem toch wel mentaal heel hard aankomen. Dus hij zou wel komen maar zou ons nieuwe “speedy†goedje 4-FA gaan testen. Het was dan eindelijk zover, vrijdag 20 april, pa en ma waren net een dag op vakantie. De truffels had ik donderdag besteld en gelukkig waren ze vrijdag netjes op tijd bezorgd. DeLange kwam 's middags al naar mij toe. Hij had besloten 2c-b te doen in plaats van truffels, een ander psychedelisch stofje. We speelden wat fifa en vervolgens gingen we naar de dönerzaak om een broodje kebab te eten. We kwamen thuis en gameden nog wat. Vervolgens kwam Politicus, we besloten om een film aan te zetten. Ook Goede arriveerde, nu was het nog wachten op Konijn die nog aan het werk was. Hij zou rond 11 uur bij mij zijn, maar ondertussen was het al half 12. Wij besloten om alvast alles klaar te zetten zodat we meteen konden beginnen als Konijn aan zou komen. De truffels werden fijn gehakt, er werd warm water opgezet voor de cup-a-soup, er werd fruit en drinken klaar gezet en ik zette de muziek ook alvast aan. En toen, hoorden we eindelijk de scooter van Konijn, het feest kon beginnen. P - 00:00 De truffels zijn naar binnen gewerkt. We gaan op de bank zitten, zetten de muziek aan en besluiten een ballonnetje lachgas te nemen om er lekker in te komen. We vullen allemaal om de beurt een ballon, we kijken elkaar nog een keer aan… 3,2,1 nu, we ademen het lachgas in, uit, in, uit, in, uit…. Wow wat een bizar gevoel! Het geluid wordt steeds hoger, je hele lichaam tintelt en t voelt alsof je lichaam niet van jou is. De hele omgeving verdwijnt. En toen ik bijkwam, keek ik naast me, naar Politicus. Ik wist precies hoe hij ging lachen, wat hij zou zeggen etc. Ik had een déjà vu, en niet een kleine ook, hij duurde wel 5 minuten ongeveer. Ik vond het zo heftig dat ik besloot de rest van de avond geen lachgas meer te nemen. Waar ik achteraf toch wel een beetje spijt van heb omdat de anderen het geweldig vonden. Na het lachgas besloten we buiten een peukie te roken. Nu werden langzaam de eerste effecten merkbaar, de bodyload kwam op, de omgeving ging langzaam heen en weer en er kwam weer een lichte kleurenwaas over alles. O - 00:30 Sovjet stond voor de deur, DeLange, die nog amper effect voelde van de 2c-b, deed open. Hij kwam snel terug “Hij ziet er niet uit, helemaal de weg kwijtâ€. Ik schrok een beetje want ik had geen zin om met een hele drukke, gast te zitten als wij rustig wilden trippen. Sovjet had al wat 4-FA genomen en was daarom zo druk en van de kaart. Ik schrok van hem toen hij in de tuin bij ons een sigaret kwam roken. Ik heb hem vaak naar de klote gezien, maar dit sloeg alles. Ik was bang dat het fout zou gaan, maar hij zei dat hij voor ons ging zorgen. Hij zou eerst een douche nemen. Toen hij naar boven ging voor een douche, gingen wij in de woonkamer zitten. Iedereen begon nu echt lekker in de trip te komen. O- 00:45 Ik lag samen met DeLange op het tweepersoons matras dat ik in de woonkamer had gelegd. Ik keek naar het plafond, normaal gesproken hoort het plafond wit te zijn, maar op dit moment was het bedekt met blauwe, rode en groene stipjes. Na een tijdje veranderden de kleuren en leek ook het materiaal te veranderen. Het leef alsof het plafond van een soort aluminium gemaakt was en het leek alsof ik in een futuristisch ruimteschip lag. Na een tijdje hier te hebben gelegen en te hebben gedacht aan de toekomst kwam Sovjet naar beneden. Hij was een stuk rustiger gelukkig en was totaal geen stoorzender voor onze trip. We besloten om met z'n allen een sigaretje te gaan roken buiten. Eenmaal buiten zei Goede tegen me : “Als je naar de schutting kijkt lijkt t net alsof je heel groot bentâ€. Dus ik keek naar de schutting… “Woww ik word steeds groter!†riep ik, Goede en ik moeten allebei lachen omdat we hetzelfde gevoel ervaren. Ondertussen is alles in de tuin anders, mooier, specialer en kleurrijker. Ergens in de tuin lagen witte bloemetjes op de grond, we liepen erheen en toen ik erboven stond leken de witte bloemetjes sterren. Toen ik er lang naar bleef kijken leek het net alsof ik me in het universum bevond, tussen de sterren als het ware. O - 01:15 Ik en Politicus staan nog met z'n tweeën in de tuin. We filosoferen en discussiëren over het leven. Ondertussen kijk ik naar de achterkant van mijn huis. Alle stenen wisselen steeds van plaats, alsof het een soort puzzel is. De bodyload begint nu wel erg irritant te worden vind ik, ook komt er een lichte misselijkheid opzetten. Ik en politicus besluiten boven op mijn woonkamertje verder te praten. Maar als we het huis binnen stappen blijven we eerst hangen in de “witte hemelâ€, Goede en Konijn zitten onder een wit dekentje, die kant van de kamer is verlicht met wit licht van de tv en op die tv zie je de maan ronddraaien (audio visual van de ps3). Ook staat er hele mooie psybient op. Dus voor mijn gevoel bevinden wij ons in een klein stukje hemel op aarde. Ondanks dat het daar zo mooi is besluiten ik en Politicus om toch maar naar boven te gaan. O- 01:45 Mijn woonkamertje is op dit moment een waar tripparadijs. Kaarsjes, wierrook, mijn Boeddha beeldjes, de psychedelische art die voorbij komt op tv en de vette psytrance op de achtergrond zorgen voor de perfecte tripsfeer. Ik en Politicus zetten ons gesprek voort en we komen nu op het onderwerp dat we heel diep ingaan op onze vriendenkringen en hoe dat allemaal verloopt. Na een tijdje komt ook DeLange mijn kamer binnen en weet niet wat hij meemaakt. “Dit is echt de vetste plek waar ik ooit heb getript!†zegt hij opgetogen. Hij gaat op de bank zitten en kijkt z`n ogen uit. Hij mengt zich verder niet in het gesprek wat ik en Politicus aan het voeren zijn. Mijn kamer is nu werkelijk een achtbaan geworden. Alles golft en beweegt, mijn grote Boeddha beeld danst alle kanten op en iedere keer zie ik de kamer vanuit een andere hoek terwijl ik toch echt op dezelfde plek blijf liggen. O - 02:30 Ik ga beneden bij Goede, Konijn en Sovjet op de bank in de “witte hemel†zitten. Politicus en DeLange gaan buiten een stukje lopen. In de “witte hemel†praten we nu ook over van alles en nog wat. Maar de gesprekken hier gaan vooral over wat er nog meer is dan alleen onze aarde.â€Waar stopt het heelal? Is er ergens anders nog leven? Bestaan er andere dimensies?†vragen we ons af en proberen hier antwoorden op te bedenken. Ondertussen moet ik naar de wc, maar terwijl ik sta te pissen wordt de wc steeds kleiner. Het lijkt wel zo'n potje voor baby's, ik lach in mezelf. Dan kijk ik naar een van de kaarten die op de wc hangt, er staan bloemetjes op. Ik blijf er lang naar kijken en langzaam word ik als t ware in de kaart gezogen. De wc verandert in een soort bloemenveld en ik sta daar wel 5 minuten tot ik opeens de andere kant op kijk en alles verdwijnt. Ik trek de wc door en ga terug naar de bank. O - 03:00 Er wordt aangebeld. “Godverdomme!†roep ik, “Politieâ€. “Ik zie zwaailichten door de gordijnen buiten†zegt Goede. Ik zeg “snel ruim alles op !†de 2c-b, 4fmp en het weegschaaltje worden van tafel gehaald en opgeborgen. Ik loop met een bonkend hart naar de deur… “Hee we zijn er weer†zegt DeLange als ik de deur open doe. Ik kijk achter ze naar de straat, geen politie, geen zwaailichten, geen mensen, niks! “Ooh gelukkig zijn jullie het†zeg ik blij en laat ze binnen. O - 03:15 We liggen nu met z`n allen op de bank en langzaam begint iedereen langzaam uit de trip te komen. De landing is begonnen. We praten nog over wat random dingen en na een half uurtje is iedereen terug op aarde. Ik en DeLange besluiten nog verder te gaan op 4fmp, Goede, Konijn en Politicus gaan slapen. Conclusie: Ondanks de vervelende bodyload, en wat lichte duistere momentjes ben ik zeer tevreden over de trip. Na de vorige beangstigende trip met Juk en Danser heb ik nu weer wat minder angst om te trippen. De angst is nog steeds niet helemaal weg, maar zoals de titel al aangeeft, I'm back on the road again ! Dit report is van ±1 jaar geleden. Ondertussen heb ik er alweer een trip of 8 bij gemaakt, waarbij alles goed ging en geen last meer had van het duistere randje. Misschien volgt er later nog een report over een van mijn latere trips.