Doorzoek de gemeenschap

Toont resultaten voor tags 'lsd'.



Meer zoekopties

  • Zoeken op tags

    Voer tags gescheiden door een komma in.
  • Zoek op auteur

Soort bijdrage


Forums

  • Mededelingen
  • Aanbiedingen
  • Community
    • Beginnende psychonauten
    • Algemene discussies
    • Microdoseren
    • Trip reports
    • Geestverruimende middelen
    • Set & setting
    • Vragen
    • Recepten
    • Onzin
  • Media
    • TV & video
    • Muziek
    • Websites
    • Films
  • Overige
    • Nieuws
    • Feedback

Vind resultaten in...

Vind resultaten die...


Datum aangemaakt

  • Start

    Einde


Laatst bijgewerkt

  • Start

    Einde


Filter op aantal...

Geregistreerd

  • Start

    Einde


Groep


Locatie


Interesses

4 resultaten gevonden

  1. Wie, Wat, Waar? -Ik Vincent en mijn vrienden (L, S, D, haha toevallig) -Mannelijk, 1.83, 65KG -Allemaal eerst een halve zegel (150ug) en na 2 uur allemaal de andere helft. -Locatie: Woonkamer en buiten. -Ervaring: 30 keer truffels, 5 keer 2CB Het was 6 uur. Ik was eindelijk klaar met een verschrikkelijke drukke chaotische werkdag. Ik keek al uit naar dit moment sinds ik wakker werd want LSD was iets wat ik al een lange tijd wilde proberen. Iedereen ging feesten omdat het Koningsnacht was maar wij gingen lekker trippen. Eenmaal alle vrienden opgehaald en daarna bij S thuis aangekomen in een mooi ingerichte woonkamer. Allemaal een halve zegel op de tong gelegd voor een kwartier en stijf van de zenuwen afgewacht. Ik begon me eerst misselijk te voelen en die chemische zure smaak kreeg ik niet uit mijn mond. Dat trok gelukkig snel weg, ik begon als eerst te spacen zoals altijd. Alle objecten in de kamer begonnen te ademen In het tapijt zag ik bijvoorbeeld hele felle glinstertjes en die vormden prachtige figuren zoals een libelle. Ook een ECHTE must tijdens het trippen is dit programma voor de computer/Ipad: http://weavesilk.com/ Ik kon levende figuren en patronen tekenen in allemaal mooie kleuren geweldig!!! Muziek klonk ook prachtig, die saxofoon nam mij helemaaaaaal mee. https://soundcloud.com/amsterdam-open-air/bakermat-amsterdam-open-air Op dit moment voelde het aan als een redelijk zware truffel trip. De Space werd zwaarder en zwaarder en dieper en dieper en ik snapte er steeds minder en minder van. We hadden het naar ons zin maar we waren het er wel over eens dat er meer uit kon gehaald worden. Ik nam de 2e halve zegel. We besloten daarna naar buiten te gaan. We liepen over straat en ik snap nu waarom ze zeggen dat het belangrijk is om LSD met tripsitter te gebruiken en niet aan het verkeer deel te nemen. Ik was compleet in een andere wereld alles zag er prachtig uit maar het effect werd zo heftig dat ik niks meer van mijn omgeving meekreeg het verschil tussen een sloot of gras kon ik niet meer onderscheiden... Vanaf daar begon ik angstig te worden mijn vrienden waren nog redelijk normaal... maar ik kon niks meer onthouden. Ik bleef hen vragen stellen over de gekste dingen, heeft Steve Jobs gelijk? Heb ik de zon uitgevonden? Heeft mama altijd gelijk? Moesten we niet binnen blijven? Heb ik een bad trip? Nee een bad trip bestaat niet! Ik kan mij herinneren dat we buiten zijn geweest maar meer ook niet. IK BLEEF CONSTANT VRAGEN STELLEN en dat gebeurde allemaal niet meer in mijn controle. Daarna dacht ik dat ik zwaar aan geheugen verlies leed en allemaal gedachtes gingen constant door mijn hoofd heen en dan kwam de volgende en dan probeerde ik de vorige te herinneren en dat lukte al niet meer. Ik ben daarna weer naar binnen gebracht Mijn vrienden zijn daarna alleen maar bezig geweest met mij weer normaal proberen te krijgen want het ging echt niet goed meer met me. Ik kon niet eens meer tot 10 tellen of mijn eigen naam noemen. Ik zat op de bank maar ik zat in een compleet andere wereld, ik denk dat dat bedoeld word met 'verlies van ego'? In die wereld waar ik was was alles heel grauw en vies. Ik hoorde mijn vrienden over me praten maar ik kon er niet meer mee communiceren. Ik zat misschien rustig op de bank maar in mijn hoofd was ik COMPLEET in paniek, ik wist dat ik lsd had genomen maar ik dacht dat ik voor altijd een psychisch gestoorde gek was geworden! Ik kreeg een soort van vragen voorgeschoteld waar ik steeds het verkeerde antwoord op gaf en bij elk antwoord dat ik fout gaf werd ik dommer. De dag ervoor had een man mij verteld dat LSD hem een denkbeeldige spiegel van zijn innerlijk voor zich kreeg. Zo ervaarde ik het ook, ik ging heeeeeeeel diep in mezelf en niet alles wat je te zien krijgt is mooi. Mijn BESTE vrienden zagen er voor mij uit als een soort vampier junkys?! Helemaal wit, ingevallen ogen, enge plekken op de huid. En als hun een glas water wilde geven dacht ik dat ze me nog verder die trip in wilde helpen bijvoorbeeld. Ik heb daarna niet meer meegekregen wat er fysiek met mij in die kamer is gebeurd maar het volgende speelde zich puur in mijn hoofd af. Steeds zag ik een soort vizioenen voor mij waar ik op dat moment aan dacht, die afbeeldingen zweefde voor mij in een zilver-achtig licht. Er kwam dan bijvoorbeeld een vraag met een afbeelding erbij. Of een afschuwelijk vooruitzicht van mezelf in 10 jaar die in een inrichting loopt. Waar ik me toen bevond stond de tijd 100% stil een seconde kon als een minuut aanvoelen heel apart en bijna niet voor te stellen denk ik. Het waren niet letterlijk 'vragen in tekst ofzo' die ik gesteld kreeg maar het zag er meer uit als een soort van filmpje in mijn verbeelding en dan gaf ik daar een antwoord op, aan het einde van die sessie kwamen er antwoorden als (VRIENDEN, VERTROUWEN, GELUK, GEZOND) en het ging in een positieve spiraal omhoog dat was trouwens echt werkelijk waar prachtig!!! De LSD raakte langzaam uitgewerkt, Ik kwam terug in de realiteit. Ik voelde mij als iemand die in een ziekenbed lag en net ontwaakte uit een maanden lange coma. Ik zag mijn vrienden om me heen zitten (die er trouwens weer goed uitzagen) als een soort familie die zich zorgen maakte en S die aan het huilen was. Net toen hun een beetje de hoop hadden opgegeven met mij omdat ze al uren bezig waren mij normaal te krijgen kwam ik eindelijk een beetje bij, ik heb daarna ook wel echt ervaren dat zij degene waren die me eruit hadden gehaald en binnen een paar minuten was ik weer helemaal de oude. Toen zijn we proberen te gaan slapen, dat lukte voor geen meter dus ik heb de hele ochtend met een koptelefoon muziek zitten luisteren. Daarna heerlijk opgeknapt van een douche pannekoeken en aardbeien. En de volgende dag lekker in het park gechillt. Toen 16 uur geslapen en zo ben ik hier dit rapport aan het schrijven. LSD is echt ongelofelijke drugs, Ook al ben ik doodsbang geweest heb ik deze trip niet als negatief ervaren. Ik weet zeker dat ik hier mentaal sterker door geworden ben. Het is net als surfen, als je het goed gaat is het leuk en beleef je mooie ervaring op de golf maar als het fout gaat ga je keihard op je bek en word je zo de diepte ingetrokken. Bedankt voor het lezen, het is misschien een beetje warrig maar het is mijn 1e verslag. Vincent.
  2. Hallo allemaal, Ik ben geen beginnende psychonaut, maar ik wist niet onder welk onderwerp het anders viel. Ik wil zaterdag voor het eerst LSD doen en heb daar wat vragen over. Ik heb al meerdere malen 2cb gebruikt in verschillende dosissen. Ik houd van goed trippen en snap het nut nemen van 1 2cb van sommige mensen ook echt niet. Laatst ook voor het eerst truffels gedaan en mijn vrienden zeiden gelijk neem de sterkste, jij kan dat aan. Mxe valt niet onder de tripmiddelen, maar mijn ervaring ermee was zeker trippend. Dit komt omdat ik dacht dat het keta was. Keta gaat als bergen mijn neus in. Dus de mxe sloeg als een gek in. Heb zo'n 6 uur op de bank gezeten en het voelde alsof ik in de bank zat ondertussen veranderde de kamer steeds in een andere wereld. Ik heb volgens mij 7 werelden geteld en die herhaalde zich steeds als een verhaal. Praten of uit mijn woorden komen was niet te doen. Sowieso iets snappen of fictie en realiteit scheiden was die komende 6 uur niet een van mijn vaardigheden. Dat ik naar de wc was geweest was echt 1 avontuur en ik heb ook constant gevraagd of ik nou echt naar de wc was geweest, want het voelde zo niet echt. Anyway best wel wat ervaringen met trippen en kan mijn gedachtes er vaak bijhouden dat het altijd over gaat en je er gewoon van moet genieten. Nu wil ik zaterdag voor het eerst LSD proberen. Nu raden sommige dit af omdat het in mijn eigen huis is. Ik geef namelijk een huisfeestje omdat mijn ouders weg zijn. Uiteraard met allemaal vrienden die ik vertrouw en waar ik altijd drugs mee gebruik. Uit voorzorg zet ik altijd de waardevolle spullen in een afgesloten kamer en gebruik ik plastic bekers. Drinken en eten pakt en maakt iedereen zelf en als ze niet weten waar iets staat gaan ze zelf maar op avontuur. Ook heb ik een zware tijd gehad en weet dat met LSD ook dat naar boven kan komen. Al mijn vrienden weten van mijn zware tijd en hebben mij altijd door dik en dun gesteund. Nu wil ik graag weten wat jullie aan zouden raden? Of er ervaringen zijn met LSD tijdens je eigen huisfeestje of stress tijdens een LSD trip? Zelf denk ik dat het aankan, maar wil het niet onderschatten en straks alleen maar bad gaan. Zelf kan ik me dit moeilijk voorstellen omdat ik ook vind dat te hard gaan niet bestaat. Je moet van elke trip juist genieten en er het beste uithalen, ookal voel je je even niet lekker. Even zitten en weer doorgaan.
  3. dafe.v

    een lsd bad trip.

    ze zeiden nog tegen me: "onderschat het niet!!" En ik maar denken: "Pff, ben wel wat gewend.." Ik had t al een keertje geprobeerd. Onze duitse vriendinnen hadden een paar zegeltjes mee genomen uit duitsland. Deze namen we onderweg op de fiets richting een goa feest. Het was warm weer en de sfeer zat er goed in. Helaas van de acid weinig gevoeld. Top avondje gehad verder, ondanks de tegenvaller. Maanden later, na hemel en aarde bewogen te hebben. Had ik het dan eindelijk gevonden. Dubbelgedrukte shiva's, deze schenen master te zijn, dus ik kon niet wachten. Er was die avond een feest in de maassilo in rotterdam. Kierewiet soundsystem kwam en ik moest daar bij zijn! Ik had contact gehad met een van mijn 'ervaren' duitse vriendinnen en gevraagd hoeveel ik moest nemen. Ze vroeg me hoeveel ugl er op 1 zegel zat. De dealer had mij uitgelegd dat er ongeveer 180 ugl op moest zitten. "Nou" zegt ze, "dan kun je er wel 2 nemen!" Dit bekend 360 ugl... Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan als ik het nu zo terug lees, maarja... We waren eerst bij een maatje van mij. Ik was ongeduldig en ik stopte meteen 2 van die dingen in mn smoel. Toen was t wachten geblazen. Na een tijdje voelde mijn lichaam slapper, armen en benen wat zwaar. Ben toen in de bank gezakt en keek opzij naar die vriend van mij. Hij stond achter de computer, met de muziek te kutten ofzo. Hij zette het nummer : man with the red face van laurent garnier op. Vanaf dit moment veranderde alles voor mij. Kleuren leken licht te geven en door deze muziek kreeg ik het gevoel alsof er iets ging gebeuren. Nou dat ging er ook... De invalshoeken van lichtval begon te veranderen, constant draaide dit als t ware door de kamer. Ik voelde dat ik naar de wc moest, ging ik dit redden, in mijn eentje? Wat kon er op de weg naar t toilet en weer terug allemaal wel niet gebeuren?! Maargoed, ik raap mezelf bij elkaar en strompel de trap af naar de wc. Ik sta, voor t toilet en ik weet 100% zeker dat ik stil sta. Ondertussen wijst ALLES er op dat dat niet zo is. Staan wordt m niet dus ik ga maar zitten. Wat is dat? Wie hoor ik nou? Het lijkt wel bij mij in het toilet hokje. Wat zeggen ze, is het nederlands? Ik versta het niet... Ik zit op het toilet, ben ik aan het plassen? Ik kijk tussen mijn benen naar beneden en zie dat ik al klaar ben. Ondertussen zie ik iets in mijn ooghoek gigantisch bewegen. Het is de toilet papier rol. Hij danst eem soort heen en weer. Als ik me op de patronen van de toilet papier rol concentreer zie ik dat er puntjes en streepjes op staan, deze dansen ook afzonderlijk van elkaar over het toilet papier. Ik hoor iemand lachen, of denk ik dat ik iemand hoor lachen? Het leek wel in mijn hoofd, zo'n lachje van zo'n meisje in een horrorfilm, met een echo. Overal zag ik patronen, het leek wel of ik golven zag in de muren. En elk dingetje zag ik haarscherp op de vloer liggen. Ik loop naar boven. Helemaal trots vertel ik tegen die vriend van mij (Tom). Hoe verschrikkelijk ernstig ik in de war was. Op dit moment vond ik het nog wel leuk, maar ik begreep nu wel dat mensen het als zo heftig hadden ervaren en dat ze dachten dat ze er niet meer uit zouden komen. Maar ik redde me wel. Ik moest ff een peuk hebben en daarna konden we gaan. We liepen naar beneden, de trap af zo naar buiten... Wouw... Wat was het kutweer! Het miezerde en het was koud. Er stond een bouwlamp boven ons en deze scheen zo de miezer in. Waardoor er een soort muur van water en licht ontstond. Als ik in deze muur blies, veranderde de piepkleine druppels van richting en kreeg je prachtige patronen. Ik keek omhoog en zag de prachtige wolken. Ze ademde, ze werden groter en kleiner. Als ze groter werden waren ze mooi en vol, en als ze klein waren dan waren ze donker en grauw. We stapte in de auto en reden richting de maassilo. Tom achter het stuur keek nuchter om zich heen. Ik moet daar in tegen op dat moment als een bange hond om me heen gekeken hebben... De wegen slingerde heen en weer en er waren overal kleuren, zoveel kleuren. Tom zet de muziek aan, coldplay met clocks. Gewoon een chill nummertje. Van de clocks die ik kende was helemaal niks meer over! Het nummer was totaal uit zijn verband getrokken, verschillende lagen muziek gierde door de auto. Compleet onder de indruk kijk ik uit mijn raampje. We staan voor een stoplicht, ik zie een andere auto. Ik kijk die auto in en ik zie een man zitten. De man kijkt ook naar mij... Toch? Ik kijk nog eens goed. Dan zie ik dat de man hele grote, zwarte ogen heeft. Ik kijk snel weg en begraaf mijn gezicht in mijn handen... Ik voel... Tranen? Ik kijk naar mijn handen... Droog... Ik voel nog eens... Nat... Ik begin te laggen... Dat lukt niet zo... Ik schreeuw door de auto: mijn emoties zijn helemaal niks meer waard!! Tom kijkt me aan... "Ok gast, volgens mij is het tijd dat we even stoppen...". We stoppen bij een benzine pomp. "Je moest toch nog peuken hebben?" vraagt Tom. "J-j-ja" stommel ik. Ik kijk naar de benzine pomp. Dit gaat nog net door alle kleuren en patronen die zich in mijn gezichtsveld bevinden. Ik stap uit de auto en begin te lopen. De benzine pomp lijkt super ver. Ik hoor allerlei geluiden. Stemmen, dingen die vallen, dingen die kapot gaan. Je vraagt je af: hoe klinken dingen die kapot gaan. Nou, toen wist ik het. Het voelt als een nachtmerrie. Je vlucht voor iets en je ziet de uitweg. De deur waar je doorheen moet. En je rent zoals je nog nooit hebt gerent, maar de deur komt niet dichterbij. Uiteindelijk toch gearriveerd bij de benzinepomp. Ik loop naar binnen en loop naar de toonbank. Er is een man voor mij. Uit het niets draaid hij zich om en ik schrik me helemaal de tering. Hij zou zich omdraaien dat wist ik wel.. Dat verwacht je toch? Ik weet het niet... Je weet gewoon niet wat je moet verwachten. Wanneer je een flinke dosis lsd op hebt, weet je niet eens wat je moet verwachten als je je eigen voordeur open doet. Terwijl je dondersgoed weet wat er achter die deur is. Sigaretten zijn gehaald en we rijden verder richting de maassilo. Ondertussen begin ik echt in paniek te raken. 2 dagen geleden hoorde ik nog verhalen van iemand die in een gesloten inrichting terecht was gekomen omdat hij in zijn trip was blijven hangen. En dit spookte door mijn hoofd. Er waren momenten dat ik helemaal niets meer zag. Het ging zo ver, dat ik me op een gegeven moment voelde alsof ik een werdt met mijn omgeving. Alsof er helemaal geen verschil was tussen de zuurstof om mij heen en mijn lichaam. Eenmaal aangekomen bij de maassilo gingen we naar binnen. Ik was op dit moment wel panisch te noemen. En dan naar de maassilo, factory 010 om precies te zijn. Het was nog vroeg dus er stond geen rij. We liepen richting de beveiliging. Een grote groep gigantische bonken stonden ons op te wachten. Ik gok wel een mannetje of 10/11 aan beveiliging stond er voor de deur. Omdat we zo vroeg waren en de enige waren, waren wij ook de enige om naar te kijken. Dat kon ik op dat moment echt even niet hebben. 10 man beveiliging geconsentreert op mij en 1 foullieerde mij. Ze keken kwaadaardig uit hun pikzwarte ogen en hun hoofden waren op verschrikkelijke manieren vergroeid. Alsof dit de enige overlevende waren van de ramp bij Chernobyl. Goed, na dat achter de rug te hebben en een kaartje te hebben bemachtigt, staan we in de lift naar boven. Tom en ik. We komen boven, de deuren gaan open en de lift vult zich met de snoei snoei snoeiharde tekno van de speakertorens van de 2 soundsystems. We lopen door de solide gangen van het gewapende beton en roestige staal van de oude fabriek. Dit moet wel echt een van de betere locaties zijn van nederland. Helaas is er nou echt helemaal niets gevoelsmatigs te herkennen. We halen een kluisje. Ik drop meteen al mijn waardevolle spullen. Kan ik die in iedergeval niet meer kwijt raken. Daarna geeft tom me een rondleiding. Maar na een half uurtje rond gestrompeld te hebben, trek ik het echt niet meer... Ik vraag of tom me naar de auto wil brengen. Dan wacht ik daar wel en kan hij gewoon feesten. Ik wil niet zijn feest verpesten. Na een discussie heb ik hem kunnen overtuigen dat dit op een rare manier toch enigsinds ethisch verantwoord is. Hij stemt tot mijn grote vreugde in en brengt me naar de auto. Eenmaal in de auto, laat tom al zijn troep achter in de auto (xtc) en gaat weer naar binnen. Hij verteld me hoe de radio werkt en geeft me het aux kabeltje, kan ik mijn eigen muziek aanzetten! Daar zit ik dan. Alleen in de auto. Alleen met mijn gedachten. Ik ben nogsteeds zwaar in paniek en kan geen rust vinden. Ik krijg ineens een briljant idee: Ik bel mijn duitse vriendin op, zij heeft ervaring! De telefoon gaat over... En dan, een hele tijd niets. Ineens een Duitse vrouwenstem. Een stem die ik niet herken. Ik probeer terug te praten maar ze praat dwars door me heen! Ik luister goed... En dan hoor ik het, het is de voicemail. Die is natuurlijk in het duits. Fuck... En nu? *bzzzzt* Een whatsappje. (dit is letterlijk het gesprek wat toen plaats vond) C: Whats wrong?? D : Can i call you please? I dont feel good! C: Why, im next to my boyfriend... Please! D: I feel terrible. The acid, its a nightmare!! C: Where are you? D: In a car, tom is inside. Please... C: Is he on acid to? D: Tell me this will be over? C: Get out of the car and take a walk. D: This wont last forever right?! C: It will be over, you will be ok honey! Think of something positive! D: Nothing makes sence anymore! C: I know thats it. D:Please confirm: i wil feel better tomorrow? C: Yes ofcourse Deevie! This has nothing to do with the substance itself. Its your head that leads the trip, you can change everything with your thoughts! Ik wilde alleen maar weten wanneer het over was. Ik voelde me verschrikkelijk maar uiteindelijk wist ze me gerust te stellen. En ben ik terug gegaan naar het feest. Ik heb daar een fantastische avond gehad. Ik was nog wel aan het trippen maar op een ander manier. De trip veranderd telkens en jing en jang liggen allebei op de loer. Het is verschrikkelijk moeilijk om je badtrip op papier in woorden uit te leggen. Kom je me een keer tegen op een feestje. Vraag het me dan want in woorden kan ik het je in geuren en kleuren uitleggen. Ik hoop dat iemand hier iets aan heeft. En dat jullie het een leuk verhaaltje vonden. Ik heb deze avond prachtige mensen leren kennen en ik bekijk veel dingen anders. Het was een van de heftigste ervaringen die ik ooit heb gehad. Ik waardeer nu kleinere dingen veel sneller en ik voel me veel meer een met alles om me heen. Het was verschrikkelijk kut en daarna fantastisch. Maar ik heb er in ieder geval iets heel ergs moois van geleerd. Dit was mijn aller eerste keer goed LSD hierna heb ik nog een aantal fantastische trips gehad. Maar nooit zoals deze. Maak niet de zelfde achterlijke fout als ik en neem gewoon niet te veel... Het is echt anders dan ALLES wat je ooit hebt geprobeerd. En ik heb al behoorlijk wat op mijn lijstje staan... Ik vraag mij dan ook af: was dit nou een psychose. Ik denk namelijk zelf van wel. En ga ik hier later in mijn leven nog last van krijgen? Laat me jullie ideeen en verhalen weten? Succes.. Liefde.