Doorzoek de gemeenschap

Toont resultaten voor tags 'plezier'.



Meer zoekopties

  • Zoeken op tags

    Voer tags gescheiden door een komma in.
  • Zoek op auteur

Soort bijdrage


Forums

  • Mededelingen
  • Aanbiedingen
  • Community
    • Beginnende psychonauten
    • Algemene discussies
    • Microdoseren
    • Trip reports
    • Geestverruimende middelen
    • Set & setting
    • Vragen
    • Recepten
    • Onzin
  • Media
    • TV & video
    • Muziek
    • Websites
    • Films
  • Overige
    • Nieuws
    • Feedback

Vind resultaten in...

Vind resultaten die...


Datum aangemaakt

  • Start

    Einde


Laatst bijgewerkt

  • Start

    Einde


Filter op aantal...

Geregistreerd

  • Start

    Einde


Groep


Locatie


Interesses

2 resultaten gevonden

  1. Wie: Ik, 14e trip Wat: 15 gram Atlantis (Fruits of Utopia) Waar: Kamer (studentenhuis) Prelude: de roep van de truffels 0. Nadat ik, voor mijn gevoel, in mijn laatste trip het geheim had ontdekt van hoe ik moet leven in deze materiële wereld, had ik eigenlijk niet zo'n goed idee wat ik deze trip te weten wilde komen. Ik zou heel graag weer een keer buiten willen trippen maar daar is het nu echt te koud voor. Toch vond ik het tijd om het weer te doen, het was ten slotte kerstvakantie en vaak heeft een trip je genoeg te zeggen, ook als je zelf niet beseft dat je dit nodig hebt. De voorbereidingen waren getroffen, nog even slapen totdat mijn maag weer leeg is. Ik rook in de gang de geur van de truffels, alsof ze mij wilden vertellen dat het absoluut weer tijd was om te trippen. Ik weet niet of iemand dit herkent? Dit heb ik wel vaker namelijk, dat ik truffels 'ruik' ook al zijn ze er helemaal niet, nu was het toevallig binnen maar ik heb dit soms ook buiten. Vaak als ik een tijdje niet getript heb. Voordat ik met truffels begon is deze geur mij dit nooit opgevallen. Het ruikt precies zoals je van truffels zou verwachten, een geur van bos en paddenstoelen maar dan karakteristiek van truffels, niet per se lekker maar ook niet per se vies (het vieze is de nasmaak vind ik). Ik heb het nu meerdere keren geroken en weet zeker dat het niet 'in mijn hoofd zit'. Later tijdens het trippen rook ik het nog steeds, maar een dag later was het weer weg. De trip 1. Het is tijd, nadat ik de truffels opgegeten heb schrijf ik in mijn 'dream journal' over een droom van 2 nachten geleden. Sinds kort (ongeveer een weekje) probeer ik lucide te dromen en sindsdien houd ik een dream journal bij. Maar goed, ik schrijf dus wat op de computer en net als de vorige keer merk ik al na 5-10 minuten wat gekke dingen. Het beeld gaat op en neer of verbeeld ik me dat maar? Ondanks deze snelle start duurt het toch nog eventjes voor er weer iets gebeurt. Ik weet niet goed wat ik wil doen, de muziek staat al weer op, laat ik maar eens video's kijken. Ik kijk een aantal prachtige natuurvideo's en ook deze video die zowel grappig als eng is tijdens het trippen. Dan ga ik maar weer op bed liggen met mijn ogen dicht. Wat ben ik toch saai, dat ik altijd weer dit doe tijdens het trippen. Maar goed, het blijft leuk. De closed eyes visuals zijn een beetje chaotisch en ik heb het idee dat er iets kwaadaardigs aan de hand is. Alsof er kwade geesten in mijn buurt zijn die met mijn bewustzijn lopen te spelen. Ik ben niet per se bang voor ze maar echt prettig vind ik het niet en ik vraag me opnieuw weer af waarom ik eigenlijk telkens weer trip. Was vandaag wel een goed idee? Plots stoor ik me enorm aan het nummer dat opstaat. 'Wat een kutmuziek denk ik' (was weer een automatische playlist van mijn all-time favoriete muziek), alsof iemand met elektronische geluiden heel hard in je oor loopt te tetteren. Maar ik heb ook geen zin om op te staan dus ik wacht wel tot het nummer weer voorbij is. Nee vandaag gaat niet de mooiste trip worden denk ik, ben er toch niet helemaal in de stemming voor. 2. Mijn gevoelens over de trip veranderen langzaam maar zeker, ik krijg weer een hoop inzichten die ik de vorige keer ook had en vraag me af waarom ik eigenlijk niet gewoon elke dag met plezier leef? Waarom maak ik mezelf soms het leven zuur? Bijvoorbeeld door zoveel met mijn studie bezig te zijn, waarom doe ik niet gewoon vaker leuke dingen zoals lezen of gamen? Het is heel makkelijk en ik verbaas mij over het feit dat ik dit niet eerder heb bedacht. Gewoon plezier hebben in alles wat je doet, of in ieder geval bijna alles, tsja, waarom niet? Studie en werken kunnen best leuk zijn maar als het teveel een sleur wordt is het niet leuk en zuigt het je creativiteit en ziel leeg. En waarvoor doe je dat dan? Dan ben je toch heel verkeerd bezig met je leven, ik ben een wezen op de planeet aarde en ik leef dit bijzondere leven, niet om elke dag mezelf af te beulen, maar om de wereld te verkennen. De dood 3. In eerdere trips heb ik gevoelsmatig/spiritueel al ingezien dat de dood niet iets is om te vrezen, het is een natuurlijk gebeuren en het immateriële eindigt niet. De laatste tijd was het toch iets waar ik mij in mijn gedachten mee bezig hield, ik heb er ook deze fantastische video over gezien. Maar toch was ik niet 100% overtuigd of beter gezegd, was mijn innerlijk niet helemaal gesust. Ik moest ook mijn verstand overtuigen. Op nieuwjaarsdag stond ik op de trein te wachten, het was volledig uitgestorven op het station en ik liep heen en weer, hardop tegen mezelf pratend over de dood. Ik probeerde het systematisch te rationaliseren, alle mogelijkheden te analyseren. Mijn conclusie was dat in elke situatie (reïncarnatie, 'niks', hemel/hel, verlossing, etc.) de dood helemaal niet erg is, althans, voor jezelf. En misschien belangrijker, niet iets waar je controle over hebt. Het gebeurt toch, of dit nu vroeg of laat is. Het klinkt misschien gek dat het zo lang geduurd heeft voordat ik dit 100% voor mezelf op een rijtje had, maar nu ben ik volledig overtuigd, met elk zintuig, dat de dood niet iets om te vrezen is. Wat een bevrijding. Dit kwam verder niet echt in de trip voor, maar hoort wel binnen de mindset die deze en vorige trip op hebben geroepen. Het leven is net een droom, zolang je het leeft (droomt) is alles echt, maar op een gegeven moment word je wakker en dan doet de droom er niet zoveel meer toe en bevind je je weer in een nieuwe realiteit. Tot die tijd probeer je natuurlijk zo lang mogelijk van de droom te genieten! 4. Het is lastig te beschrijven wat ik allemaal meemaakte, ik bedacht me nog, hier kan ik nooit een tripreport over schrijven. Niet alleen omdat ik maar moeilijk kan beschrijven wat ik allemaal zag, ook de gedachten gingen te snel en de details zijn snel vergeten. Maar het geeft niet, het gaat om de ervaring nu en ik onthield wat ik nodig had. En ik voelde dat wat ik nodig had. Ik zag het universum, het o zo prachtige universum, ongelooflijk mooie nevels en gaswolken, lichtpuntjes, sterren, de prachtigste kleuren en ik zag dat ik daar zelf uit bestond, ik was opgelost, onzichtbaar geworden en bevond mij tussen al deze pracht en praal. Ik zag bomen in deze prachtige ruimte. Ruimte, bomen, mensen, alles in dit universum is met elkaar verbonden. Het feit dat ik dit nu voor me kan zien, dat ik hier aan kan denken, geeft al aan dat dit bij mijn bestaan hoort, bij ieders bestaan hoort. We bestaan allemaal uit sterrenstof, de atomen in ons lichaam hebben zo'n lange en rijke geschiedenis. Hoe mooi is de wereld waar wij in leven?! 5. Ik kijk nog een aantal video's met prachtige natuur en verwonder me over al het leven op aarde. Ik voel dat de trip heel langzaam wegzakt. Ongeveer 5-7 uur na inname zet ik mijn mobiel weer aan, chat nog wat met mensen en ervaar een prettige afterglow. De trip had erg op de voorgaande geleken, van het moeizame en met twijfel bezaaide begin tot de euforische conclusies. Mijn voornemen naar aanleiding van deze trip was om alleen nog maar leuke dingen te doen. Om elke dag plezier te hebben in wat ik doe, in elke handeling. En als het geen plezier is, dan op z'n minst aanvaarding. Een mooie start van en een mooi voornemen voor 2016 dacht ik zo. Vervolgens liet ik de muziek maar opstaan en besloot te gaan slapen, de muziek bleef gewoon té goed. Rond half 5 dan toch maar uitgezet en echt gaan slapen. De lucide droom 6. Ik herinner mij eigenlijk geen dromen meer, behalve de allerlaatste. Dit was (volgens mij) de eerste keer dat ik lucide droomde. Ik loop door een nachtelijk Amsterdam, ergens rond 1800/1900 waarschijnlijk, er hangt een gezellige sfeer die bij dit tijdperk hoort. Er branden wat lichtjes van leuke ouderwetse houten gebouwen, huizen, kroegjes. En de sterrenhemel is prachtig en bezaaid met sterren, grotendeels onaangetast door lichtvervuiling. Wat mooi denk ik, wat jammer dat dit in de toekomst minder zal zijn. Maar goed, ik loop door de straten heen en ben vol bewondering over al het moois dat ik zo levendig zie. Toen had ik opeens door dat ik droomde, ik hoorde Franse stemmen en wist dat dat niet kon kloppen. 'Geweldig!', een lucide droom! Ik weet dat de tijd kort is en denk na over wat ik wil doen. Terwijl ik hier over nadenk realiseer ik me dat ik nog niet wakker ben geworden. Dat is mooi, want dat hoor/lees ik vaak van first time lucid dreamers, dat ze wakker worden direct nadat ze doorhebben dat ze dromen. Ik wil graag vliegen en probeer dit te doen. En jawel, ik begin langzaam omhoog te zweven, de koele nachtlucht in. Dit is leuk, wat wil ik nog meer doen? Seks hebben met wie ik maar wil. Dit is iets lastiger omdat dit een andere setting vereist en een nieuw persoon. Maar het lukt en ik ben opeens op een donkere kamer en leef mijn fantasie uit. Zelfs hierna werd ik niet wakker en ik was weer terug in de straten van Amsterdam. Oké, oké wat nu? Ik had een tijdje terug met mijn neef over lucide dromen gesproken en hij had het over verschillende 'stages' en dat je uiteindelijk zelfs je eigen 'empire' kunt bouwen. Ik bedenk me dat ik daar nu zowel geen zin in heb en waarschijnlijk ook de tijd niet voor heb. Dus ik loop nog wat rond nadenkend over wat ik wil doen. Ik hoor een leuk deuntje spelen op de achtergrond en opeens hoor ik een soort van 'Inception-hoorn' maar dan irritanter en pijnlijker voor het oor. Foute boel denk ik, dit luidt waarschijnlijk in dat de droom ten einde loopt. Wat mensen vaak aangeraden wordt om in een droom te blijven is om naar de grond te kijken en rondjes te rennen, dit deed ik dan ook en dit leek te werken, ik bleef in de droom. De 'Inception hoorn' hoor ik nu met toenemende regelmaat en suist door mijn oren. Het suizen is haast alsof mijn lichaam verkloot wordt en ik vraag me af of ik wel gezond bezig ben met dit lucide dromen. Ik voel ook mijn slapende lichaam, verstijfd en ongemakkelijk liggen, maar blijf in de droom. Ik denk aan het universum en dat ik graag door de ruimte wil zweven tussen de sterren en grijp nog snel mijn kans. Ook dit lukt voor een mooi tijdje. Ik zweef in alle rust door de ruimte, tussen de sterren, voorbij de maan en planeten. Helaas duurt het niet zo lang als ik zou willen en ik word wakker. Ik word wakker in een vakantiehuisje in Franstalig België, waar mijn moeder en zusje ook zijn. Ik had inderdaad gedroomd, ik lag alleen te slapen beneden in de woonkamer en de tv stond nog aan, uiteraard op een Franse zender. Daarom herkende ik dat ik aan het dromen was, vanwege die Franse stemmen. Fantastisch. Ik ben zo blij dat de tv de hele nacht heeft aangestaan zodat ik doorkreeg dat ik droomde. En blij dat ik zo fijn lucide gedroomd heb. We gaan met z'n drieën naar buiten en er liggen nog stukken sneeuw. Even later schrijf ik de droom op in mijn 'dream journal'. Een tijdje later word ik 'echt' wakker, ik had dus een lucide droom in een droom. En hoewel dit heel lang leek te duren, was er in de echte wereld minder dan 28 minuten verstreken (ik had op de klok gekeken vlak voor ik deze laatste droomfase inging en direct na het wakker worden). Ondanks dat dit lucide dromen erg vet was, vond ik wat ik tijdens de trip meegemaakt had minstens net zo bijzonder. Het stoerste / meest bijzondere van het lucide dromen vond ik niet eens zo zeer de ervaringen die ik opdeed, maar het feit dat ik doorhad dat ik aan het dromen was en het daardoor extra goed meemaakte. Het lijkt me zeer waarschijnlijk dat ik deze lucide droom aan de truffels te danken heb, voorgaande trips hebben ook, dit weet ik absoluut zeker, mijn dromen in de periode erna beïnvloed. Hopelijk lukt lucide dromen voortaan vaker, ook zonder truffels. Want hoewel trippen nog steeds leuker is, is ook lucide dromen niet verkeerd. Foto's die enigszins (maar zeker niet precies) overeenkomen met wat ik deze trip en droom allemaal gezien heb
  2. Hai iedereen, De trip waarover ik schrijf is al enkele maanden geleden geweest, maar was zo intens en ingrijpend, dat ik het mezelf vandaag verplichtte om het met jullie te delen en jullie zo te adviseren. Ik ben een man van 22, ongeveer 85 kilo, gezet voor mijn lengte en heb redelijk wat ervaring met truffels (ongeveer 15x, waarvan minstens 5 trips met 15 gram hollandia, de sterkste soort). Hieronder zal ik mijn trip zo gedetailleerd mogelijk beschrijven, om zowel de ervaren trippers onder jullie als de beginnende psychonauten te adviseren. Truffels: 22,5 gram, waarvan 15 gram Atlantis en ongeveer 7,5 gram Pajaritos (niet zeker meer, maar sowieso een minder sterke soort dan Atlantis) Setting(s): Speeltuin, woonbuurt, woonkamer en slaapkamer Duur: Ongeveer 6 uur Report Enkele maanden geleden had ik met twee vrienden besloten om weer eens truffels te gaan doen. Eén van de vrienden was al redelijk ervaren met ongeveer 5-6 keer een truffeltrip van rond de 15 gram (atlantis en hollandia). De ander was onervaren en dit was de eerste keer dat hij zou trippen. De onervaren vriend gaven we rond de 7,5 tot 10 gram en ik en de andere vriend namen allebei 22,5 gram. We namen de truffels gesneden met yoghurt in bij ons thuis. De truffels begonnen ongeveer na een half uur te werken waarop we ons begaven naar de speeltuin. We vermaakten ons daar prima en zaten er ongeveer een uur, waarop we in de buurt begonnen te lopen. Op dit moment was alles eigenlijk nog prima en we moesten veel lachen en voelden ons goed. Na ongeveer 2 tot 2,5 te hebben getript gingen we weer naar huis en gingen we in de woonkamer op de bank verder trippen. Dit was het moment waarop het eigenlijk fout begon te gaan. Omdat ik een keer had gelezen over een muziekstijl genaamd 'Goa Trance', dat goed zou passen bij trips, zetten we dit op, maar dit was een grote fout voor mezelf. Wanneer je de muziek wel eens hebt geluisterd, weet je dat het aparte muziek is, maar ik zal het op dit moment maar even beschrijven als 'up-beat en donkere psychedelische muziek'. De bad trip startte eigenlijk toen de muziek begon met een zware en vervormde mannenstem. Ik kon niet verstaan wat er werd gezegd, maar het klonk zeer dreigend en onprettig om naar te luisteren. Hierna begon de eigenlijke muziek en voelde ik een soort leeg en paniekerig gevoel, langzaam groter worden in mijn lichaam. Tegelijkertijd stond de tv aan op Comedy Central, waar een aflevering van 'Workaholics' opstond. De aflevering ging echter over het geven van bloed voor het goede doel, waardoor er veel naalden, gereedschap en half naakte mensen in de aflevering waren. Omdat ik steeds verder in paniek raakte omdat ik geen idee had wat er allemaal aan de hand was, begon ik mijn vrienden dan ook angstig te vragen wat er allemaal gebeurde. Ik vroeg de ervaren vriend: ''vind jij ook niet dat deze trip heel anders lijkt''? Hij antwoordde: ''ja ik heb ook het gevoel dat het een beetje raar gaat allemaal''. Hij raakt echter niet zo erg in paniek als ik, want ik bleef maar doorvragen: ''wat is er aan de hand''? ''Jongens ik begrijp niet wat er gebeurd''! ''Jongens, wat gebeurd er allemaal''? Ik raakte volledig in paniek terwijl we eigenlijk gewoon tv zaten te kijken. De muziek hadden we al afgezet maar het gevoel van reddeloosheid in combinatie met totale paniek overmeesterde me steeds meer. Ook de aflevering die we aan het kijken waren maakte me erg bang, omdat voor mijn gevoel er een soort complot tegen de mensheid, door een klein groepje mensen was gemaakt. ''Ze hebben iedereen in hun macht en ze willen iedereen dood hebben'', waren gedachtes die door mijn hoofd tolden. De gezichtsuitdrukkingen op tv begonnen hierbij ook te vervormen en leken erg kwaadaardig allemaal. Ik raakte nu totaal in paniek en werd erg misselijk. Ik stond op om naar de wc te gaan maar viel half op de grond, waardoor mijn huisgenoten en vrienden me moesten opvangen. Ik werd weer in de stoel gezet en schreeuwde dat ik een emmer nodig had. Volgens één van mijn huisgenoten had ik op dat moment ook een klein spasme, omdat ik mijn arm heel raar naar mijn hoofd trok. Dit kan ik zelf echter niet herinneren. Gelukkig kwam die snel, maar het gevoel dat ik mijn vrienden en huisgenoten bang maakten, liet mij ook niet los en ik voelde mij hierdoor nog meer kut. De bad trip versterkte dit natuurlijk heel erg en ik dook met de emmer helemaal ineen in de stoel. Ik voelde me op dat moment als een 'dier dat grote doodsangsten uitstaat' en op dat moment dacht ik serieus aan de mogelijkheid, dat ik misschien wel aan het doodgaan was. Ik probeerde rustig te ademen en dacht eraan om mijn partner te bellen, maar wist dat hij in dit geval ook niet zo veel kon doen. Ik probeerde rustig te ademen en dit hielp enigszins, waardoor ik gewoon kon opstaan om naar de wc te gaan. Ik verzekerde mijn vrienden en huisgenoten ervan dat het al beter ging, alhoewel ze me wel erg wantrouwig bleven aankijken. Op de wc was het in elk geval lekker rustig en er waren weinig prikkels die me uit balans konden brengen. Ik merkte dat ik ineens ook erg nodig een #2 moest doen, maar op de één of andere manier kreeg ik het gevoel dat ik alleen maar bloed aan het poepen was, waardoor ik nog meer in paniek raakte. Ik kon mijzelf gelukkig kalmeren en ging weer naar de woonkamer, waar mijn huisgenoten nog steeds tv zaten te kijken. Ik zei dat ik maar in bed ging liggen, maar ze wilden me niet laten gaan omdat ze bezorgd om me waren. Natuurlijk was dit erg lief, maar ik had behoefte om even alleen en rustig op mijn kamer te zijn. Ik kon ze echter niet overtuigen, waardoor we maar samen een grappige film gingen kijken. Ik was echter zo moe dat ik er eigenlijk niets van volgde. We gingen dus maar praten met elkaar wat erg hielp. Ik had alleen nog steeds geen gevoel van wat er allemaal gebeurde, waardoor ik half tegen een vriend aan begon te liggen en te zuchten dat hij op mijn partner leek. Super awkward natuurlijk, vooral omdat ik daarna in een rare gedachte naar zijn kruis greep, waarbij er gelukkig niets is gebeurd. Gelukkig zijn we goede vrienden, waardoor we beiden begrepen dat ik dit normaal gesproken natuurlijk niet deed en het ook echt door de truffels en de bad trip kwam. Ook had ik net als één van mijn vrienden, totaal geen idee van sociale ongeschreven regels. Eén van mijn vrienden zei achteraf bijvoorbeeld dat het hem eigenlijk helemaal niet raar leek om zijn kleren uit te trekken op dat moment. Ik had hetzelfde en kreeg ineens het idee om de hand aan mijzelf te slaan, terwijl er gewoon twee vrienden en huisgenoten bij zaten. Gelukkig heb ik dit uiteindelijk ook niet gedaan, maar het laat wel zien dat ik totaal geen idee van de situatie of van normale omgangsvormen had. We zijn hierna maar een stukje gaan lopen met wat huisgenoten en het idee hiervan beurde mij zo erg op, dat ik in een intense bui van euforie kwam. Ik had me op dat moment nog nooit zo gelukkig gevoeld, maar waarschijnlijk was dit gewoon de tegenhanger van de bad trip, die nu eindelijk voorbij was. Ik haalde echter nog steeds dingen door elkaar, aangezien we nu besloten om een film te kijken waar we het eerder die avond over hadden gehad, maar ik iedereen steeds probeerde mee te trekken naar een plek vlakbij de speeltuin van het begin van de avond, omdat ik overtuigd was dat daar de tv stond. Omdat het me allemaal nog niet duidelijk was zijn we hierna toch maar naar huis gegaan, aangezien ik redelijk onbezorgd de straat steeds opliep. Uiteindelijk ging ik toch maar in bed liggen, maar mijn vrienden gingen nog steeds mee. Ik was echter al lang blij dat ik in een rustige omgeving lag waarin ik onbezorgd op bed kon liggen. Ik praatte hier nog even na met mijn huisgenoten, waarop ik ze uiteindelijk toch echt vroeg om weg te gaan. Ik was echter nog steeds in een soort 'droomstaat' en begreep nog steeds niet zo goed wat er allemaal gebeurde. Gelukkig gingen ze weg en kon ik rustig alleen zijn. Op een gegeven moment was ik vrijwel geheel gekalmeerd en begon ik een beetje te internetten en ben ik uiteindelijk nog naar de woonkamer gegaan om de trip een beetje na te spreken en mijn excuses aan mijn huisgenoten te geven. Conclusie Ondanks dat er leuke momenten in de trip zaten, vond ik de trip in zijn totaliteit niet leuk. De bad trip was te toonaangevend en te intens om van een leuke trip te spreken. Ik merk zelfs nu, een aantal maanden na de trip zelf, dat ik me ontzettend kut voel als ik het in mijn hoofd herbeleef. Ik weet natuurlijk niet of het aan één ding heeft gelegen, waarschijnlijk niet, maar toch raad ik mensen aan om niet meer dan 15 gram truffels per trip te nemen. Ook raad ik niet aan om verschillende truffelsoorten met elkaar te mengen, just to be sure. Uit ervaring weet ik dat 15 gram echt meer dan voldoende is voor een goede en intense trip. Belangrijk blijft toch ook altijd wel de setting, dus kies de muziek die je wil horen goed uit en luister die van tevoren! In dit geval was de muziek voor mij de trigger! Trippers, wees altijd voorzichtig met wat je neemt. Drugs zijn leuk, maar je wil geen en ik kan het eigenlijk niet genoeg benadrukken: absoluut, geen bad trip krijgen! Aan de éne kant is het ontzettend leerzaam voor volgende keren, maar het is ook heel beangstigend. Enkele vuistregels voor het voorkomen van een bad trip: 1 Trip niet als je je geestelijk of fysiek niet goed voelt, ook al is het maar een verwaarloosbaar klein beetje. 2 Overdoseer nooit als je het niet gewend bent en bouw langzaam op als je sterkere trips wil hebben. Ga nooit over 15 gram truffels, want meer gram betekent absoluut niet een betere trip! 3 Zorg voor een goede en rustige setting, met mensen die je kent en goed vertrouwt! Ik hoor graag wat jullie van mijn report vonden en veel plezier en succes !