Doorzoek de gemeenschap

Toont resultaten voor tags 'trip'.



Meer zoekopties

  • Zoeken op tags

    Voer tags gescheiden door een komma in.
  • Zoek op auteur

Soort bijdrage


Forums

  • Mededelingen
  • Aanbiedingen
  • Community
    • Beginnende psychonauten
    • Algemene discussies
    • Microdoseren
    • Trip reports
    • Geestverruimende middelen
    • Set & setting
    • Vragen
    • Recepten
    • Onzin
  • Media
    • TV & video
    • Muziek
    • Websites
    • Films
  • Overige
    • Nieuws
    • Feedback

Vind resultaten in...

Vind resultaten die...


Datum aangemaakt

  • Start

    Einde


Laatst bijgewerkt

  • Start

    Einde


Filter op aantal...

Geregistreerd

  • Start

    Einde


Groep


Locatie


Interesses

6 resultaten gevonden

  1. Wat: 30 cm Bolivian Torch, -Echinopsis Lageniformis Wie: J, J (meisje), B en ik Waar: Park, later thuis Wanneer: 13-09-2016 Ik had al een paar keer getript, met name op truffels. Hoewel dit meestal goed beviel wilde ik ook wel eens iets anders proberen. Op advies heb ik online een Bolivian Torch besteld. (https://www.zamnesia.nl/mescaline-cactu ... ormis.html). Al snel arriveerde er een leuk pakketje met als belangrijkste onderdeel de 30 cm lange cactus. Het duurde even om uit te zoeken hoe je deze het beste kan gebruiken. Er worden namelijk wel 100 verschillende manieren beschreven op het internet en elke manier heeft wel zo zijn voor- en nadelen. Uiteindelijk heb ik daarom maar gekozen voor de eenvoudigste weg die uitgelegd wordt op de site van Zamnesia. Je moet de cactus ‘ontstekelen', in plakken snijden en een week in de zon laten drogen. In dit proces blijft er (gelukkig) een stuk minder over van het grote ding. Want over de smaak had ik niet veel goeds gelezen. De gedroogde stukjes zaten al een tijd in een bakje te wachten op een goed moment. En dat duurde gelukkig niet al te lang. We zouden met vrienden in het park gaan chillen en enkelen zouden truffels gaan doen. Voor mij de gelegenheid om de cactus mee te nemen. Mijn voorbereiding was echter niet compleet want ik had de stukjes nog niet fijngemalen. Bij gebrek aan beter heb ik het in een grindr fijngecrushed. Niet echt aan te raden want ik kreeg het grove en droge pulver nauwelijks door mijn keel. De smaak was inderdaad erg bitter en weinig aangenaam (maar na alle waarschuwingen viel het me eigenlijk wel mee). Gelukkig had een vriendin citroenwater mee, wat beter smaakte dan gewoon water omdat het de bitterheid wat verhulde. Het was moeilijk het hele doosje weg te werken maar wat moet dat moet. Ondertussen rookte ik een joint. Ik had gelezen dat dit hielp tegen misselijkheid en braken, wat bij veel mensen na een half uur tot uur na inname gebeurd. Mijn vrienden begonnen al langzaam in hun trip te komen. Met de meiden die niet gingen trippen bleef ik nog een beetje kletsen tot zij naar huis gingen. Nu waren we nog met 4 over. Ondertussen was ik aan het wachten op misselijkheid of braakneigingen maar er gebeurde niets. Even was ik bang dat ik het misschien niet goed had gedaan. Totdat vriend J tegen me zei, jij bent echt wel aan het trippen al hoor en ik dacht: verhip. Er was al meer dan een uur voorbij, inmiddels was het donker en vanaf de heuvel in het park keken we op de lichtgevende huisjes in de verte. De huisjes leken steeds in aantal toe en af te nemen en bogen alle kanten op. De andere twee hadden zich afgezonderd, dus hing ik een beetje rond met J. Samen gingen we plassen in de bosjes. De struiken in het donker waren een genot om naar de kijken want alle kale takjes waren zo levendig en driedimensionaal. J verbaasde zich vooral over het gras wat ik vervolgens van hem over leek te nemen. Het gras leek zo vol en dik. Het is toch wel gewoon gras? Het was net een matras zo. Later wilde J dit laten zien aan meisje J maar maakte hierbij de vergissing het gras te verwarren met de brandnetels een stukje verder. Toen zij terug kwamen met brandende handen zorgde dat voor de nodige hilariteit. Ondertussen voelde ik me op hetzelfde niveau als de truffelaars in de zin dat ik niet merkte dat zij in een totaal andere trip zaten dan ik. Wel merkte ik dat ik niet echt een bodyhigh ervoer zoals ik dat bij truffels wel meestal had. Mijn vrienden leken zich happier en lacheriger te voelen. Ze waren melig en hadden veel lachbuien, met name om mij had ik het idee. Ik daarentegen voelde me eigenlijk dood serieus en vroeg me vooral in het begin ernstig af wat ik ‘er' nou mee moest. Ik kon de eerste 1,5 uur van de trip niet echt rust vinden. Ik bleef staan, beetje trappelen, continu om me heen kijken wat er allemaal gebeurde, Ik wist niet zo goed hoe ik me moest voelen. Gelukkig daalde het langzaam een beetje in dat ik ook niet zo veel hoefde, en dat ik best languit kon gaan liggen en met mn vrienden kletsen. Mijn voornaamste gesprekspartner was J en onze dialogen waren echt op een ander niveau dan normaal tot groot vermaak van de andere twee. Ik kon me erg druk maken om wat J me te vertellen had en ik op dat moment niet leek te begrijpen of weten. De trip had me een beetje wereldvreemd gemaakt. Zo ging het op een gegeven moment over de satellieten, die we voorbij zagen komen. J zei dat ze foto's aan het maken waren. Hoewel ik dit in nuchtere toestand heus wel weet kon ik op dit moment opeens niet meer geloven dat dit kon. Van zo ver weg. Niet!! Bleef ik maar roepen. Echt niet!! Ook toen die later zei dat de Iphone van glas was, dacht ik dat hij me weer iets wijs wilde maken. En zo waren er een hoop dingen die ik ineens erg absurd vond en niet goed begreep. Dit leidde er toe dat ik steeds J aan het tegenspreken was, wilde weten waarom het dan zo was en dan nog voelde ik me soms voor de gek gehouden. Dan moest ik steeds bij de andere vragen of ik niet voorgelogen werd door J. Dit alles zorgde voor hilarische gesprekken, met name voor de twee toeschouwers maar ook voor ons zelf waren het leuke gesprekken die erg relevant leken op dat moment. Toen kwam er, in mijn beleving al erg snel, het akelige moment dat de eerste, (meisje J) zei dat ze al aan het uittrippen was en dat het gevoel een beetje weg was. Ik kon zelf niet zo goed inschatten hoe diep ik in de trip zat aangezien er visueel nu niet heel veel leek te gebeuren in het donker. Maar ik had wel gelezen dat een cactustrip wel 10 uur kan duren, en die waren nog lang niet voorbij. We bleven nog een beetje doorkletsen en lachen en toen ik een jointje moest draaien voor de anderen wist ik dat de rest ook al een beetje uitgetript was. Zoveel moeite als het me koste om die joint in elkaar te zetten merkte ik dat ik er nog midden in zat. Hoe voel jij je dan, werd me een paar keer gevraagd. Het probleem was dat ik dus niet zo veel voelde, maar wel degelijk aan het trippen was. Ik mompelde dat het wel lekker ging maar vond het eigenlijk op dat moment wel jammer dat de rest nou al klaar was. Nu was er opeens een verschil. Er waren nog jongens in het park die graag sociaal met ons wilden doen en bij een vuurtje wilden gaan zitten. Maar hier was duidelijk niemand van ons echt voor in de stemming. Ik had op dit moment echt geen enkel gespreksonderwerp kunnen verzinnen. Toen mijn vrienden bij iemand thuis wilden gaan chillen liepen we naar de fietsen. Zodra ik uit het park kwam, de stoep op liep en in het lantaarnlicht stond dacht ik. HOLY! Alles in de straat, inclusief de straat slingerde alle kanten op. J keek me aan en zei: je zit er nog middenin he? Waarop ik maar niet zei dat ik het gevoel had dat de trip nu pas echt begon. Dus mompelde ik dat de straat wel een knikkerbaan leek en kroop bij J achter op de fiets. Waarschijnlijk kwam het omdat er nu veel meer licht was maar de trip was ineens een stuk visueler geworden. Wat er bij mijn vriend thuis gebeurde weet ik verder niet zo goed meer. Alleen dat ik merkte dat ik op een ander niveau zat als de rest. De kamer danste op en neer, het was de hele tijd alsof ik alles via een lachspiegel zag. Soms dacht ik een fractie van een seconde dat het weg was, maar dat was misschien alleen omdat ik me zo op de omgeving concentreerde. De gespreksonderwerpen waren een beetje op en ik wist zelf ook niet goed wat ik tegen mijn nuchtere vrienden moest zeggen. J (meisje) ging naar huis en niet veel later kondigden ook de anderen aan te gaan slapen. Hoewel dit moment er al een tijdje aan zat te komen moest ik toch mijn best doen om mijn teleurstelling te verbergen. Wat moest ik nou alleen? Toen ik op mijn fiets stapte voelde ik me erg zielig maar ik probeerde me maar niet te veel te laten kisten door dat gevoel. Zo erg was het nou ook weer niet. De weg naar huis leek 3 keer zo lang als normaal maar het was wel lekker om een stuk te fietsen. Het hele stuk berg op vroeg ik me af of de weg zich nou langer leek te maken.. maar toen ik een stuk stijl naar beneden ging zag ik het onder mijn voeten gebeuren! De weg verlengde zich waardoor het leek of ik eindeloos als in een lange achtbaan naar beneden sjeesde in plaats van de normaal gesproken enkele tientallen meters. Dit was echt heerlijk maar ook een beetje eng omdat ik wist dat het door de trip kwam en ik dus bang was dat ik het einde van de weg zou missen en ergens tegenaan zou storten. Maar ik realiseerde me dat net op tijd om op het goede moment af te remmen. Uiteindelijk was ik weer op mijn kamertje, die erg warm is na zo'n zonnige dag. Ik kreeg het op slag erg benauwd en had ik geen flauw idee wat ik moest gaan doen. Mijn internet werkte slecht en de muren bleven op me af komen. Achteraf gezien had ik weer naar buiten moeten gaan. De volgende keer ga ik echt niet meer op een kamertje zitten tijdens het trippen. Het was helemaal niet relaxed, de deuren stonden open maar ik had af en toe het gevoel dat ik bijna geen lucht meer kreeg. Ik wist dat dit niet kon maar het zorgde er toch voor dat ik de hele tijd bezig was om te proberen niet in paniek te schieten. Ik ging een beetje chatten op een gaychat… en had op een gegeven moment ineen keer iemand aan de telefoon. Dat was echt trippy om die stem aan de andere kant te horen. Ik kon er niet veel mee want natuurlijk wist ik weer niet wat ik moest zeggen. De uren daarna heb ik vooral naakt op bed gelegen en naar mijn eigen, half opgewonden lichaam gekeken. Mijn lichaam zag er minder uit als dat van mezelf maar dit was ergens ook wel weer opwindend. Het leek alsof ik mezelf nu pas ECHT zag, objectiever. Mijn lichaam zoals het is, elke oneffenheid duidelijk zichtbaar. Alsof ik het niet al duizenden keren gezien heb. Maar ondertussen had ik totaal geen rust in mijn lijf. Een hele poos stond ik elke 5 minuten op om water te drinken en naar de wc te gaan. Op een gegeven moment begin ik bijna onbewust met suiker toevoegen aan het water om de trip af te remmen. De dag erna realiseer ik me pas dat ik helemaal niet weet of dit ook bij mescaline werkt of eigenlijk alleen bij truffels. Hoe dan ook, op een bepaald moment wordt ik wakker en realiseer me dat de trip voorbij is. Ik heb niet het gevoel dat ik echt geslapen heb maar als ik op de klok kijk zie ik dat ik waarschijnlijk iets van 4/5 uur geslapen heb, het is net middag en weer een stralende dag. Ik vond de cactus trip een mooie ervaring die wel veel gelijkenissen heeft met LSD/truffels. Visueel kwam het een beetje traag op gang maar ook dit kwam uiteindelijk meer dan genoeg om me bezig te houden. Alleen het euforische gevoel/bodyhigh miste ik wel een beetje. Ik weet niet of het kwam door mijn eigen gesteldheid of dat dit gewoon minder is bij deze ‘drug'. Een volgende keer zal ik het beter plannen zodat ik het gezelliger met vrienden zou kunnen afmaken. Iedereen aan de cactus of een plan B verzinnen voor als mensen moe zijn. Ik wist namelijk echt niet wat ik moest doen in mijn eentje en dat was achteraf wel een beetje zonde van de trip. Zou iedereen aanraden om lekker buiten te trippen. Overdag lijkt me ook fijner, vooral vanwege het licht. Ik zou de Bolivian Torch zeker aanraden aan mensen die wel eens iets anders willen proberen. Hoewel ik er wel moet bijzeggen dat ik deze keer niet een totaal nieuw gevoel heb ervaren. Voor mij alleen maar een reden om het nog vaker te proberen om te kijken wat ik er nog meer uit kan halen. (Hoop dat mijn eerste report hier andere een beetje wegwijs kan maken zoals andere reports dat voor mij deden. Tips in welke vorm dan ook welkom. )
  2. Spira80

    Game over in 3 minuten

    Hey psychonauten, Het is al diep in de nacht van zondag op maandag, dus ik hou het zo kort mogelijk. De reden waarom ik het deel is omdat ik vind dat anderen het ook moeten kunnen lezen en dat ik het op deze manier vastleg voordat ik het weer kwijt ben. Ik en 2 vrienden waren onbedoeld vanavond aan het 'chillen'. Dat liep vervolgens uit op de eerste keer ketamine proberen... Zelf had ik het al meerdere keren gehad en wist ik dat het me wel beviel, voor hun was het de eerste keer. Het was een lijntje van 40mg ketamine en het beviel hun ook wel. Ze voelde zich goed en apart tegelijk en toen kwam het idee om een ballonnetje te doen met lachgas. Dat werd er 1.....2.....3..... En het leek bij elke ballon alsof we verder en verder gingen. Tot dat ene moment.... Met z'n 3en relaxed op bed, waus van de ketamine en toen namen we nog een ballonnetje. Het was een opbouw en opeens kwamen we alle drie omhoog vol euforie en zeiden vol overtuiging: "We hebben de spelregels gezien!" Die uitspraak werd gevolg door een hevige herhaling van hetzelfde, maar verteld in andere vormen. We hadden het 'gezien'......we zagen 'wat de bedoeling was'. En dat het juist de bedoeling was dat 'we de spelregels niet moesten weten'. We hadden het gevoel 'betrapt' te zijn door het 'hoger zijn'. Alsof we vals speelde en keken naar de spelregels van dit spel wat wij 'leven' noemen. Het begon een heel diep filosofisch gesprek te worden terwijl we weer afdwaalde naar deze realiteit. Het werd een vreemd gesprek met nog vreemdere uitspraken. Ook al klinkt het heel duister, maar zo voelde het niet. We waren er zo van overtuigd dat we 'het' nu wisten....en nu we de spelregels wisten, vroegen we ons af wat dan nog de reden is voor dit leven, omdat we nu 'wisten' dat het slechts een spelletje is wat we (zelf) spelen. Toen zei eentje van ons: "Is dit waarom mensen zelfmoord plegen? ". Hij begon te vertellen over de dood en zelfdoding en hoe dat slechts een 'restart' is....als mensen zich 'bewust' worden van de spelregels, dan wil je overnieuw en begin je weer opnieuw en vergeet je weer de regels en kan je het spel weer spelen. En omdat wij vals hadden gespeeld en de spelregels zagen, wisten we: we zijn game over. Wat een bizarre (korte) trip was dit.... Dit wou ik jullie niet onthouden.
  3. Mijn vriend en ik zijn nog niet heel ervaren met truffels. Ik had al een keer eerder mexicana (10 g) uitgeprobeerd, maar die trip was behalve leuk verder niet echt bijzonder. Voor mijn vriend zou dit de eerste keer worden. We hadden 3 zakjes 15g van www.magic-truffels.nl besteld en die waren er al na 1 dag. We hebben deze keer allebei 10g gedaan en er is dus nog 25g over voor de volgende keer. We hadden zijn huis een beetje tripklaar gemaakt.. Dat betekent matjes, dekens en kussens op de grond, een koptelefoon klaargelegd voor als we muziek zouden willen luisteren en eten/drinken op de tafel, omdat we best zin hadden om na 5,5 uur weer wat te eten. Eerst moesten we de truffels eten. God, wat lekker. Mijn vriend kreeg ze aardig makkelijk weg, maar ik moest moeite doen om ze binnen te houden. Toen ze eindelijk allemaal weg waren, was het wachten tot het effect kwam. Volgens de tripsitter duurde het ongeveer een halfuur tot drie kwartier (we hadden voor onszelf de klok weggehaald, zodat we niet op de tijd gingen letten) voordat we raar met onze handen gingen bewegen. Het eerste gevoel wat ik kreeg was puur lichamelijk. Mijn benen voelden als spaghetti, mijn handen konden niet stoppen met draaien, het was als een warm, tintelend, verlamd, puddingachtig gevoel. Toen kwamen er ook visuals, alles begon te bewegen, de boeken leken uit de boekenkast te vallen, en een stoel met ribbelachtige bekleding leek te golven als de zee. Ook de kleuren waren heel opvallend, het waren felle vlakken, een beetje zoals een schilderij van Picasso. Opeens namen 2 kleuren de overhand; roze en groen. Alles bestond uit roze en groen. Mijn vriend was ontzettend druk als een soort voetbalcommentator alles aan het reporteren wat hij meemaakte. Hij was rood aangelopen en lag naast me. Zijn gezicht leek op dat van een varken (een beetje eng). Zijn neus kwam helemaal naar buiten, zijn ogen waren super bol en groot en alles was roze en groen en in beweging. Mijn vriend was ook nog eens aan het bewegen en praatte aan een stuk door. Mijn trip was op dat moment ook ontzettend heftig en ik wou me er op focussen en ook graag zeggen wat ik zag tegen de tripsitter, maar ik kon het er simpelweg niet uitlaten, doordat mijn vriend zoveel aandacht trok. Ik moest erg om hem lachen, maar op een gegeven moment ging het lachen vanzelf over in keihard huilen. De tranen stroomden over mijn wangen. Ik had niet goed door dat ik aan het huilen was, ik voelde alleen de tranen goed, als een soort water overal om me heen. Ik ging zo hard, het voelde als een explosie van emoties, als ik mijn ogen dicht deed stormden alle kleuren door mijn hoofd heen. Ik voelde me bijna mee de diepte ingesleurd worden terwijl ik aan het huilen was, maar ik wist dat ik me nu niet op de donkere kleuren moest focussen maar naar boven moest naar de lichte kleuren. Op een gegeven moment was ik wat rustiger geworden en besloot ik dat ik op moest schrijven wat ik zag. Ik pakte een pen en een stuk papier, maar het schrijven ging lastig. Ik heb geloof ik 5 krabbelende regels geschreven terwijl ik nog half aan het huilen was, maar ik ging niet bad, want op mijn handen zag ik vrolijke bloemetjes terwijl ik schreef en mijn haar zat ook vol met bloemetjes. Mijn vriend was wel van streek geraakt, omdat hij het gevoel had mij tot last te zijn en lag op een gegeven moment huilend op de grond. Alles leek simpel toen, alleen mijn vriend was de enige onzeker factor in mijn trip, omdat ik wist dat hij ook van alles meemaakte, waar ik geen deel van was. Ik vond het wel moeilijk dat we allebei zo geheel in onze eigen wereld zaten en het niet goed konden delen. Gelukkig verliep de rest van de trip redelijk vrolijk. Ik zag nog steeds zo duidelijk alle kleuren, de tripsitter had een overhemd aan met witte knoopjes en opeens viel al het wit in de ruimte me op, dan weer het groen, dan weer het blauw enz. Het hele plafond was geel met groene, rode, blauwe en witte bobbeltjes en ik zat er vol verwondering naar te kijken. We hadden beloofd om onze vriendin op te bellen tijdens het trippen en het was heel moeilijk om te concentreren, maar uiteindelijk heeft mijn vriend dan toch het nummer in kunnen typen. Ik heb een tijdje alleen met haar op de gang gepraat, maar het bracht me een beetje terug in het echte leven toen ik haar hoorde en het was moeilijk om mijn enthousiasme te delen. (Ondertussen was ik soms ook afgeleid en stond gewoon naar mezelf te staren in de spiegel, tot ik opeens weer een geluid uit de telefoon hoorde). Mijn vriend heeft echter daarna nog 3 kwartier op een ernie-achtige stem al zijn belevenissen aan haar gerapporteerd. Ik werd wat filosofischer, ik wou even alleen zijn met mijn gedachten. Ik ging naar boven, naar de donkere kamer van mijn vriend. Ik wist totaal niks meer van ruimte, tijd, verhoudingen en mezelf. Ten eerste had ik geen benul meer wie ik zelf was, ik had niet meer het gevoel dat het lichaam van mij was en ik leef zelfs te zijn vergeten dat ik een persoonlijkheid had. Tijd was vreemd, ik wou er wat over op schrijven, maar ik snapte er helemaal niks van. In mijn tripwereld stond alles stil, als een soort schilderij waarin ik leefde. De verhoudingen waren ook weg.. Mijn handen leken ver weg als ik typte en heel groot en klein te gelijk. Ik voelde me een worden met de omgeving, ik snapte niet dat ik een lichaam had dat los stond van alles. Ik had mezelf even gefilmd waarin ik dingen probeerde uit te leggen, en toen ik dat afspeelde zat ik alleen maar vol verbazing naar mijn eigen hoofd te kijken. Toen ik weer beneden kwam was mijn vriend nog steeds aan de telefoon, ik besloot wat te eten. Ik tripte nog wel heel erg, maar langzaam aan werd het weer wat normaler. Mijn vriend en ik hebben nog een filmpje opgenomen, waarin ik dacht dat ik weer best normaal was. Maar de woorden die ik in het filmpje zeg bleken achteraf: 'dit ben ik, ik besta' en 'ik snap niet dat alle moleculen kunnen samenvloeien in een gezicht en dat ik dat dat ben'. Dus het effect was er waarschijnlijk nog wel Toch was het vrij snel daarna weer normaal en zag ik alleen de kleuren nog wat feller en voelde ik me nog een beetje stoned. Ik was heel moe, maar al met al was het een hele emotionele, kleurrijke, filosofische trip. Het leek even verkeerd te gaan, maar ik ben bovenop gekomen en het was ontzettend heftig maar leuk om mee te hebben gemaakt Xxx H En hier die vriend dan, we delen deze account Nu voor mij, ik had nog nooit truffels gehad, wel ervaring met andere (hard)drugs en 2 keer wezen sitten maar meteen 10 gram atlantis was zeker niet niets, ik vond ze eerlijk gezegt wel lekker, toen mn vriendin de eerste keer ging truffelen had ik een klein hapje mexicana geproeft omdat het volgens hun (ze waren met zijn 4en die keer) naar rotte walnoten smaakte. Ik vond het toen eerlijk gezegt wel lekker en deze waren ook niet echt slecht. Ik had ze dus ook wat eerder op dan mn vriendin die de hele tijd vieze gezichten trok. Volgens de sitter begonnen we na ongeveer 30-40 minuten raar te doen, met onze handen te schudden en voor een groot deel herriner ik me dit ook nog, het leek alsof tijd heel snel ging en ik eigenlijk alles super langzaam beleefde. Ik ging steeds lachen, en praatte oncontroleerbaar tegen de sitter, mn vriendin en natuurlijk tegen mezelf, want het voelde voor mij alsof ik met 4 mensen tegelijk was. Ik probeerde te lopen maar eerst moest ik een tijdje kruipen, toen ik weer kon staan ben ik even op een stoel gaan zitten, pakte mijn ipad en zette heel even muziek op. Ietsje later keek ik op en zag ik mn vriendin huilen, ik had nergens een idee van, laat staat waarom ze huilde. Ik kroop naar haar toe en aaide haar over haar hoofd, dat leek een tijdje te helpen maar ik snapte nog steeds niet wat er was dus toen zij opnieuw begon te huilen deed ik dat ook en het leek alsof we eventjes bad gingen, dat ging even door, we gingen steeds van huilen naar lachen naar weer huilen en het leek alsof mijn lichaam zich compleet aan haar aanpaste omdat ik voelde alsof zij het enige was waarmee ik connectie kon maken. Toen kwam de tweede sitter binnen lopen, die was even weg geweest. Dat was eigenlijk erg raar, ik wist dat die zou komen als we ongeveer een uur bezig waren met trippen maar t leek op t moment dat ze binnen kwam al 3 uur te duren. Ik was eigenlijk ook helemaal vergeten dat ze bestond tot ze binnen kwam okal kende ik r al een behoorlijke tijd. Ik werd eventjes terug geroepen naar de realiteit en maakte me opeens erg zorgen om mijn vriendin omdat ze vanuit dat oogpunt erg raar deed. Dat terug komen in realiteit was niet bepaald leuk want ik merkte dat ik misselijk was en had even door dat ik erg raar deed. Ik ging naar de wc omdat het voelde alsof ik moest overgeven en voelde me eventjes 6 jaar oud, alsof ik echt heel klein en onwetend was over alles dat bestond. Ik kwam terug in de trip-kamer en vond daar mijn vriendin op de grond op een matje, ik ging er weer bij zitten en liggen steeds opnieuw haar naam zeggend en steeds iets wat ik niet herinner opnieuw vertellen. Ik maakte me erg zorgen om dat ik te raar deed en wilde gewoon dat het goed met haar ging. Weer was het heel eventjes te veel voor ons en we gingen gewoon liggen en elkaar vasthouden. Daarna kon ik een tijdje niet ophouden met praten en het leek alsof ik een klein onderdeel was van het grote geheel dat mijn vriendin was. Toen bedachten we dat we nog een goede vriendin van ons zouden bellen en ik heb na nog iets van 5 keer afgeleid te zijn haar nummer gevonden op mn ipad (mn mobiel was kapot) eerst heeft mijn vriendin haar even mee naar de gang genomen terwijl ik zat te eten en te denken over vanalles, leven, tijd, eten. Ik weet jammer genoeg niet meer zo goed wat ik nou allemaal had bedacht maar het was zeker intessant, en als je aan de sitters zou vragen wat ik zei zouden ze je vast wat kunnen vertellen wat klopt maar niet te snappen is. Toen kwam mijn vriendin de kamer weer in en heb ik nog ongeveer 45 minuten met de telefoon rondgelopen en "mijn wijsheden gedeeld". Ik heb ondertussen een portie noodles voor mezelf gemaakt uit zo'n yum yum pakje van de albert heijn en steeds vergetend dat ik de telefoon had ben ik maar blijven praten zo af en toe schrikkend als er werd teruggepraat. Langzamerhand begon het uit te werken en ik bleef maar praten over het bestaan, "ik besta", "jij bestaat", "mensen bestaan graag samen", "elke kamer is een universum en elke ding is een onderdeel van dat geheel" waren een paar van de dingen die ik erg graag herhaalde. Toen hebben we nog wat pannenkoeken gebakken en gegeten en nog een beetje zitten spacen en praten in een sfeer die het makkelijkst te omschrijven viel als stoned. Daarna zijn we langzamerhand naar bed gegaan en okal zijn we volgens mij allebei even bad gegaan was het een zeer geslaagde middag/avond. Edit: ik herriner me nu ook weer dat alles heel groot of heel klein werd, klein detail, maar t hoorde er zeker bij. Bedankt www.magic-truffels.nl dat jullie dit mogelijk hebben gemaakt H en S
  4. Kommer & Borch Om 11:00 gingen wij, S, M en W, naar smartshop State of Mind, om 3x20 gram Atlantis te halen. We zouden gaan trippen in het huis van M. Zijn ouders moesten allebei werken en hierdoor zouden wij het hele huis voor onszelf hebben. Het zonnetje scheen dus het was een goede dag om te trippen. Na het kopen van de tripknollen gingen wij naar de Albert Heijn om daar nog sigaretten te halen en later bij een of ander kruidenwinkeltje nog wat wierook. Wij namen de bus naar het huis van M. Toen we huis naderde waren we allen redelijk gespannen. Maar op basis van voorgaande keren(W: 6x, S:2x, M:3x) konden wij onszelf geruststellen. We hebben er bewust voor gekozen om geen tripsitter te nemen omdat die onze lol niet zou begrijpen en eerder een last dan een toevoeging zou vormen. - 20 gram Atlantis per persoon - 3 trippers - wierook - verrekijker(geïmproviseerd, niet van te voren aangedacht) - schriftje met pen - sigaretten - energy om je een beetje fitter te voelen na de trip Het begin We zetten The Dub side of the Moon aan en de wierook, daarnaast hadden we wat matrasjes op de grond gelegd met een dekentje hier en daar. We aten onze truffels op en wilde er goed in komen door een lekker potje fifa te spelen. Na een half uurtje verscheen op ieders gezicht een grote glimlach en werd de PS3 uitgezet. Lachend zaten we op ons bed te vertellen hoe we ons voelde, W zag een klein beetje visuals, M en S niet. We maakten plannen om naar buiten te gaan en een avontuur te beleven. We gingen naar beneden om daar te bedenken wat we zouden doen. Ineens pakte S een schrift een begon lukraak dingen te tekenen en onzin op te schrijven. Toen riepen W en M in koor: "S, jij bent de notaris!" Het schrift waar S in schreef werd ons boek(Kommer & Borch). M had een polo van Everton aan en W vond hem op een materiaalman lijken. Hierdoor werd M tot de materiaalman gekroond. Hij zou alles bij zich houden en ons voorzien van sigaretten en aanstekers. Terwijl wij dit allemaal bedachten en aan het praten waren over onze tocht dronken wij water. Maar dit water was niet zomaar water, dit water smaakte heerlijk. Als een zoet nectar afkomstig de Goden. S noemde het Godendrank. W verstond hem niet zo goed en dacht dat S 'Godenrakker' zei. Vanaf nu zou onze drank Godenrakker heten. Voor W was nog geen naam totdat hij een verrekijker pakte en S riep uit: "W is de verkenner!". We waren klaar. We waren klaar voor de tocht en begaven ons naar buiten. De tocht De tocht begon. We liepen naar buiten naar het bos/park vlak bij M's huis en staken gelijk een sigaret op die ons werd gegeven door de materiaalman. Dit was geweldig. Ondertussen verkende de Verkenner de omgeving met zijn verrekijker en noteerde de Notaris wat er allemaal gebeurde. We kwamen bij een brug en gaven deze de naam: De God van het Begin. Ze liepen verder. We voelde ons een trots volk. We liepen over een steiger en daar was hoog riet. Met van die gekke bruine sigaarachtige dingen. Dit zorgde ervoor dat wij opgewonden op jacht gingen naar deze sigaren. Het gebied waar deze rietstengels stonden heette toen het Land der Sigaren. We bleven roken en af en toe kwamen er wandelaars langs, die wij gespannen bestuurde met de verrekijker. De Notaris had een stokje gevonden en stopte deze achter zijn oor die hij helaas later in dit verhaal verloor. Dit was regelrechte ramp. Op een bankje rookten wij wederom, eigenlijk de hele tijd, en bedachten we de titel voor op het schrift. “Kommer & Borchâ€. Dit vonden we geweldig en moesten hard lachen. Na lang zoeken vonden we een ander, rood takje. We besloten dat wij een valuta moesten hebben, dit zou alles zijn dat rood is. Dit alles duurde ongeveer twee uur. We verzamelde nog wat rode spullen als besjes en takjes, we renden nog weg voor een aantal mensen en begluurden ze vanuit de bosjes. Toen voelde we ons moe worden en liepen we terug. Deze tocht leek ontzettend lang te duren. Maar eindelijk kwamen we aan bij de deur van M's huis. Weer binnen We kwamen binnen, legde ons verzamelde spullen neer op het bureau in M's kamer en gingen op de matrasjes liggen. Ondertussen stak de Materiaalman nog wat wierook. Ook dronken we veel Godenrakker. Wederom zetten we The Dub Side of the Moon aan. Vanaf dit moment merkten we dat we langzaam uit de trip begonnen te raken, in ieder geval, het grootste deel ervan. We schreven nog wel dingen op over ons verhaal. We noemden onszelf de Botakas. Verder speelde we nog kort FIFA en gingen naar de Burger King om daar te eten. Vervelend einde Ondertussen was het mooie zonnige najaarsweer veranderd in somber grijs weer. Dit stemde ons allen wat somberder. Daarnaast begon W over wat hij nou tegen zijn ouders zou moeten zeggen. Waar kwam hij vandaan? Wat had hij gedaan? Een keer eerder was hij ook heel erg bang dat hij opvallend deed. Hierdoor begonnen ook de anderen na te denken over hoe ze dit alles zouden verklaren. M had aparte berichten van zijn ouders ontvangen en W ook. S was bang dat zijn ouders iets zouden zien aan hem. Toen ze langs een drukke weg naar de Burger King liepen voelde ze zich minder goed. Eenmaal in de Burger King voelde W zich verward en had geen honger ondanks het feit dat hij die dag slechts twee bammetjes had gegeten. Snel verlieten ze de nare sfeer van de Burger King waar een kind heel hard zat te huilen. Allen waren nerveus op de tocht naar huis en hadden zweterige handjes. Uiteindelijk kwam het allemaal goed en was het een fijn tripje. De trip was heel goed, ik heb wel eens minder aangename trips meegemaakt. Volgende keer, als die komt, dan zou ik een zwaardere truffel nemen. Hier volgt het schrift(uitgetypt) omdat het over flink wat pagina's verdeeld is en de tekeningen er niet echt toe doen(gekras). In dikgedrukte letters zullen we nog kleine toelichtingen geven. Overigens kan het lijken alsof we dit allemaal geforceerd hebben. We wilden inderdaad een soort bedacht avontuur beleven, maar we hebben alles op ons af laten komen en niks van te voren bedacht, maar er is geen sprake van een geforceerd verhaal. Op de voorkant van het schrift staat: Kommer & Borg(Dit wordt later Borch) _________________________________________________________________________ Pagina 1: Ik ben de notaris.(S schrijft hier) M is de materiaalman. W kent zijn identiteit nog niet maar hij wordt... M werkt bij everton de godenrakker is op. tsjarlie de joeniekorrn(Filmpje waar we van hoorden in een ander (geweldig) tripreport) Dit stom W = de verkenner M doet niks niks niks niks niks En ik schrijf het op. Willem heeft het daar warm. TiTels zijn er voor het einde. De personificatie van Windows GODENRAKKER Dit is de proloog. Appendix. DARTEN IS STOM OBELISK Pagina 2: Kunst van de botakas(Gekrabbel van S) Van S. Pagina 3: (gekras van M) Van M. Pagina 4: (Olifant getekend W) M verkoopt onzin. Hij doet niks. Helemaal niks. Hij is Sel Pagina 5: S haalt godenrakker, maar hij is de verrekijker vergeten Wij maken ons op voor de barre tocht. M is het neefje mikel uit amerika met bruine donkere ogen. Schrijf alles onder elkaar We maken ons op voor de tocht In het jaarboek staan vieze zieke junkies WE GAAN De hond gaat NIET mee Pagina 6: Hoofdstuk 1 Poort naar de hel Wij gaan naar de achterdeur. ​We gaan roken. (tekening van een sigaret) (tekening van een treurwilg) de oude wilg Pagina 7: De brug = de god v. h. begin. (tekening van brug over water/sloot) Er gaan meer bruggen volgen. Meeeeeeer bruggen. Queeste. We zijn in het land Der Sigaren (Tekening van riet met sigaarachtige pluimen) Pagina 8: Het landschap naar verder (Tekening van een lange steiger die door het riet loopt) We hebben een sigaar gevangen. Ik heb een lange tak in mijn mond. Pagina 9: Achter mijn oren zit een takje. We gaan nog een sigaret roken. De tocht is lang en rustig. Maar we hebben er zin in. De zon is mooi Na een lange tocht van veel lentes, kwam het volk aan bij een heide, een heide die herbergzaam genoeg was om twee weken de tenten op te slaan. De wereld om ons heen is heel rustig en koosjer. De tocht gaat verder en is prachtig. Rrrrollende RRRRrrrr. Er komt een wandelaar aan. Het is een kunst om te verre- kijken. Wij willen De materiaalman, houdt zich niet aan zijn taak. Hij zal gestraft worden. De notaris trekt... Pagina 10: ... er dagen op uit om het gebied te verkennen. KOMMER EN BORCH Fanatiek roken is wat we doen. We gaan verder trekken. Plots! zijn wij een volk Hoe heet ons volk? Wij zijn kelten, vikingen, -son. Habeo sigarettus. You SHANTH PASS(voorbijgangers die we beloerde met de verrekijker) Pagina 11: EEN fiets. We roken gezamenlijk een tetje. Mijn takje is kwijt. We gaan opzoek naar een nieuw takje. Ik heb een rood takje. Rood is onze valuta. Ik ben de boekhouder. Gaai Moet je dit nou zien. We zijn in de kroeg. Pagina 12: Hoofdstuk 2 - Godenrakker vloeit rijkelijk - We horen het zoete gezang van onze medegangers. Dat is de muziek. Wij zijn Reiyn. We zijn maagd. En naief. De rust is wedergekeerd. In tieten wordt geknepen Hand. Us and them, and after all, it's onl...(stukje van de songtekst Us and Them) Wij zijn te dom voor de apostrof Pagina 13: Er wordt gerookt Wij hebben een ziekte ontdekt in onze stam Wij zijn ziek We trekken de alpen over. We zijn ziek maar wel helder. De wierook is van de materiaalman. Tudutudu, tudutidie(melodie van een van the nummers van the Dub Side of the Moon) De muziek wordt raar en in de ziekenboeg wordt geziekt. Handen aan de ballen Het is GAANDE. Pagina 14: (Dit was een brief naar de naburige volken, waarschijnlijk werden we geïnspireerd door de stichting van Rome(Sabijnse maagdenroof)) Weledelgestrenge volke Jezus Wij, de botakas nodigen jullie uit voor spelen. Het godenrakker zal rijkelijk vloeien, ook zal er volmondig gelachen worden. Botakas Pagina 15: De verkenner heeft een borst De notaris is onze deejay De ziekte is weg Hemel gaat open Onze stam is ernstig gekweld door een vreselijke ziekte Sophie. Onze aantallen zijn flink teruggedrongen. Na vele weken Kommer en Borch zijn we weer fit en sterk om te strijden. Pagina 16: Ik teken de muziek (gekrabbel op maat van de muziek van M) WIER- ALSMEDE _________________________________________________________________________ Dat was de onzin die wij in het schriftje hebben geschreven tijdens onze trip.
  5. Hallo, Gisteren was het dan zo ver. De eerste keer Atlantis met 4 vrienden. Voor 1 vriend was het al de 3e keer. Om 21;00 begonnen we met het eten van 1 zakje atlantis (15 gram) per persoon. Iedereen werd al een beetje dizzy en zwaar, maar ik merkte er nog niet zo veel van.. Ik besloot om een 2e zakje erbij op te eten. In totaal dus 30 gram. We besloten om wat psychedelic speeches/visuals/music aan te zetten om de sfeer al wat te laten opkomen. Uiteindelijk kwam ik ook in mijn trip. En wat was het prachtig! Mijn hele lichaam was ontiegelijk zwaar, en mijn hele lichaam voelde heel apart aan. De hele kamer was aan het bewegen en alles werd feller. Een sigaret was heel erg lang en dun, en volgens mijn gevoel deed ik er wel een kwartier over om hem op te roken. Even later besloten we om naar buiten te gaan. Kijken hoe dat er uit zag. Ik vond het echt prachtig met alle lichten etc. Ook zag ik een soort aura over bloemen en planten heen. Dus wij een stukje lopen, worden we aangehouden door de politie. Ze vroegen wat we aan het doen waren. Waarop we antwoorden: "oh, gewoon een stukje lopen!". Ze vroegen om onze ID kaarten en daarna lieten ze ons weer gaan. Ik scheet hem enorm aangezien het mijn eerste keer was dat ik echt high was van bepaalde drugs. Aangezien ik echt nooit drugs gebruik. Dus wij weer naar binnen. Ik besloot om heerlijk op de bank te gaan liggen. Beetje kijken naar die psychedelic dingen op TV. En toen begon het, mijn hoogtepunt. Dat was erg fijn. De hele kamer was nog steeds enorm groot, en alle andere objecten waren heel erg klein en ver van me af. Alles was aan het zweven etc. Ik voelde me zeer relaxed, heel erg zwaar en genoot echt van het feit dat ik leef. De realisatie dat je meer kan zien dan je zelf denkt dat je kan zien vond ik heel fascinerend. Dat heeft me ook zeker veranderd. Uiteindelijk begon de psilocybine af te breken en kwam ik redelijk snel weer uit mijn trip. Alle 4 hebben een goede trip gehad. Wat een ervaring. Ik vond het erg leuk, en wil het echt nog een keer doen. Maar wil het wel leuk houden dus ik ga volgend jaar psilocybe Hollandia proberen! Dit was het dan wel zo'n beetje. Vind het gewoon leuk om mijn ervaringen te delen met jullie. Trouwens: als je de volgende keer gaat trippen, dan is alles niet echt nieuw meer. Kun je jezelf dan ook sturen om bijvoorbeeld een out of body experience te krijgen? Of gewoon super vette halucinaties? Graag hoor ik van jullie!
  6. Hey! Ik share men trip report ook hier even, aangezien ik men truffels bij jullie heb besteld leek me dat geen slecht idee. Het is wel in het Engels geschreven, ik had het namelijk eerst op Shroomery gezet, maar dat is vast geen probleem voor jullie! Dagen kloppen ook niet echt meer want hij staat al een weekje online, ik was vergeten hem hier te posten, shame on me! First Trip The Dose: 15 Grams Psilocybe Atlantis Group size: 4 + 1 Tripsitter Intro About a week ago, me and my friends were on Skype and somehow stumbled upon a website where we could order truffles. The shop was located in the Netherlands and we were surprised it was so easy to order these things, since we thought they were illegal. Well, apparently they're not in the Netherlands (however I'm still not sure whether they are in Belgium, can't seem to find proper info) and we saw they did ship to Belgium as well, so who really cares. We joked around a bit about ordering them to see whether the site was legit, but soon the joke became reality, and we found ourselves deciding which one we were going to order. Even we were surprised that we actually wanted to try this, seeing as we're the kind of group that until now mainly sticked to weed (with some of us having tried XTC). We didn't want their strongest truffle, but we did want to have a strong first trip, so we picked their 2nd strongest truffle, the Psilocybe Atlantis. Four packets. That's how much we ordered. I spent the entire week looking up things to do while tripping, music to listen to, pictures to look at, I called my weed-guy, but sadly enough he wasn't able to get me some this week; I hadn't been this excited in a long, long time. Friday was the day they were supposed to arrive. I had so much trouble sleeping that night, but finally managed to get some rest. After waking up, I texted my friend to check whether the truffles had arrived, nothing. It was getting close to noon, and I wasn't sure whether they'd arrive on time (packets tend to get delivered quite early in Belgium, so there wasn't much time left). After eating my lunch, I checked my phone, and lo and behold, I had received picture from my friend on Snapchat, I was 100% sure what I was going to see, I opened the picture, and there they were. Four beautiful packets filled with magic. The Gods listened to my prayers and delivered them on time! Two days ago, the same day they arrived, we decided to meet up and take them. Our initial plan was to take them on Saturday, but the weather wasn't looking too great, and we wanted to experience Mother Nature as well. Packed with a laptop for pictures and music, some food and drinks, and some simple toys, I went to my friend's house. It was 15:00 when we arrived, and we decided to chill a bit, we played a few games on the PC, watched some TV, all that stuff. I asked whether everyone was completely comfortable, because I didn't want to go through with it if there was any doubt in the group. Luckily enough, we were all in a great mood and were ready for our trip to God-knows-where. We reorganized the living room to make it as comfortable as possible. This was pretty pointless though, since we spent 80% of our time outside. But knowing there was a safe place we could go to made us feel comfortable. The person that was supposed to be our tripsitter suddenly wasn't able to stay, but luckily another good friend of us wanted to take care of us, and he stayed till our trip was over. At 17:00 we decided to open the packages, we all were kind of scared about the taste but we were going to do it anyway. The truffles had a weird smell, almost like watermelon. We all took our first bite and the taste was surprisingly neutral, a very acceptable taste, close to that of nuts in a way. However, the more we ate, the more disgusting they got, and we all had this sour taste on the back of our tongues. I hadn't eaten in 5 hours but my stomach took them quite well, I've always had a rather strong stomach, so these truffles weren't going to win from me. The actual trip After a few minutes, the first effects were already present, our hands were starting to sweat (it was hot, yes, but we didn't sweat before that) and I started to giggle while watching a TV show, I can't remember what it was, but it was one of those shows like Friends, Two and a Half Men, .. You know what I mean. I decided to change clothes before the trip got too strong, get into something more comfortable. First actual visuals took a bit longer, the curtains started to move a bit, but nothing to serious. We decided to go outside for a cigarette while we were still pretty sober. I felt like checking out the grass, so I took off my shoes and socks, man, did that feel amazing. I don't know why but the grass just felt so weird and funny. At the end of the garden is where I stopped, just looking around, there was a cornfield and behind that a bunch of trees. I kept seeing little circles spinning in the trees and the corn was starting to wave slowly. My sober friend came up to me, just wanted to talk a bit, ask what I saw and I tried to explain my first few visuals. After a while I decided to sit down, and my friends joined me there, on the grass. And we just chilled a bit, trying to drink some water, I noticed the bottle was totally out of proportion, it was suddenly very long and thin, and then all of a sudden back to normal. At this point, understanding time was becoming a problem, I asked my friend, and we were about 1:20 hours in if I remember correctly. We heard the neighbors outside and my friend wanted me to go check with him. All of a sudden we were roleplaying like little kids; every new terrain we stepped on was a different continent. First the grass, then stone, then the wood.. We entered the jungle, which was just a place between the hedges, it was so weird, but we were totally on the same level, we felt like two little kids playing a game. We felt like it was time to explore other parts of the garden, so we started walking, we walked for what seemed like the length of an entire football field, which was actually like 20 meters. We sat down somewhere else, in the shadow, because the sun was too strong to my liking, but we didn't really enjoy it there, there was a bad vibe, maybe because we were closer to the road and we could hear the cars. While on our way to our spot on the grass again, I stepped on the wooden planks again, which by now appeared to be moving, the ground felt like it was moving underneath my feet. At our spot, I noticed our last tripping friend finally coming to join us, he felt quite sick at the start, but decided to come out when he felt better. Suddenly we were eating some chips, I have no idea where they came from, and my God.. I have never tasted so many flavor, EVER. I also remember me being focused on the color blue for a long time, the bag of chips was blue, there was a blue lighter on the grass, the bottle of water was blue, this is where I really noticed that the colors were getting more vivid. Another weird thing during the trip is that I couldn't focus for a long time, I'd think about something, say it, and when someone would ask ‘What?' I'd respond with ‘What?' as well. The thoughts left my mind just as fast as they had entered it. I decided to check back inside with my sober friend, who was watching the football game, but I really couldn't focus on the game, I just kept looking around the room, and started seeing these weird patterns and a lot of red, blue and green. At times, objects appeared like they had some kind of camera filter on them as well. Something like this picture. I don't know how to call it, everything had very obvious edges. When I decided to go back outside, things really started to get strange. Upon leaving the living room, everything went silent for half a second, and all I could hear was the TV echoing in the background. I stood there for a full minute just listening to the echo. It was as if I had finished a chapter in my trip, and a new adventure was ahead of me. Outside again, I remembered a song a friend had recommended me listening to while tripping. The song was called Death of The Dead Sea by Kashyyyk. http://www.youtube.com/watch?v=FxGJ5IoOpHA I don't know what happened but while listening to it with my friends I felt like the whole world was turning into something digital. I decided to close my eyes to see whether I saw anything special, but I can't really describe what I saw at that point, weird patterns and shapes were moving but I can't seem to remember what they looked like. We hadn't checked out the entire house and I decided to go check upstairs, but things just started getting weirder and weirder. I entered the kitchen and looked at the floor, there was an object lying on the floor but it seemed to be part of the floor tiles, it was part of the floor in my eyes. I had a very strange but pleasant vibe inside the house now, it felt like it'd be the place you'd find a druid living in, a magical place, connected with nature. I also kept hearing parts of the song we had just listened to outside while in the kitchen. I made my way upstairs, which was quite hard, considering the living room kept changing in length, but I managed to get there. While there, I looked out of a window and this was one of the most beautiful sights of the entire trip. The hedge appeared to be moving so much faster compared to the trees in the background, simple parallax, yes, but at the time it felt like I was looking into a cartoon through that window. I immediately went outside to get my friends to show them this sight, and we just stood there for a while, looking at a window. I looked at my friends to see their reactions and noticed that their faces looked so weird. Either their eyes would be on the same side as their ear, or it appeared like someone placed a mirror in the middle of their face, making it perfectly symmetrical. This was very weird, but it was pretty funny. We went back outside and just chilled there for the majority of the time. I tried drawing a bit, but this just ended up being a few wavy lines on the paper, although it kind of resembled fire or something like that, drawing wasn't really enjoyable so I soon stopped. Another enjoyable thing was looking at the clouds. First they were just spinning around and they were very bright, but soon they became very pixelated, like big rectangles, very much like the clouds in Minecraft (I'm positive most of you will have heard of that game)! We also decided to light up a joint. We had just one left for that day and decided it'd be fun to try while tripping. Well, it was hard enough lighting it, matter of fact, I had to ask my sober friend to light it for us. I thought that it was pretty close to being finished, but then I passed it on, and it increased in length! Looks like these truffles can help you save a bunch of money on weed, pure magic, haha! After we got bored of it, we decided to stop smoking (I don't even think we got 1 proper toke out of it, because it was still about the same length..) and I threw it on the grass, we'd find it easily later, I thought. Bad idea because I suddenly realized we'd better put it away. After searching for a while we went and put it away somewhere safe. After this point, the trip slowly started to become less intense. I was sitting at the computer looking at some trippy pictures, and got the news that our initial tripsitter had come to stay with us for a while, and we got pretty scared for some reason, one of us was genuinely afraid of him. I'd like to know what could've caused this. We think that it was because we had accepted that he wasn't going to be there, and then all of a sudden he was there. At this point we were able to communicate properly again as well, we started to sober up slowly. Faces were still looking weird, but we felt ourselves slipping into reality every now and then again. We went inside and played with a laser light for a while, while we were slowly coming out of our trip, I still had somewhat of a ‘stoned' feel though, but no visuals, those were gone. After the trip When the trip was over, we were all glad to be back. Don't get me wrong, we had a great time, but it was time to get back to reality for a while, and process our first experience with psychedelic drugs. The rest of the night, we just talked about what we saw, how we felt during the trip and things like that. I do believe that tripping together was a good idea, since we really got to discover each other while in a whole other world, it's hard to explain, but it's like a bonding experience, people who have tripped with friends will probably understand what I am trying to say. We're all really happy that we tried this, and I can say for myself that this will not be the last time I trip, I want to discover more. There was only one negative thing about the entire day. That being the moment when we wanted to go to sleep, I suddenly felt very anxious, a bit paranoid, although I have no idea why. Luckily, after I managed to fall asleep and got a good rest, everything was alright, I already felt way better the next day. And that was my first trip. Any feedback on the report is very welcome. And by the way, English isn't my first language, so don't be too rough on that! Any questions are also very welcome. Thanks for taking the time reading this and I hope to report back to you on my next adventure! Over and out, - Paradox