Alle activiteit

Deze tijdlijn wordt automatisch bijgewerkt     

  1. Eerder
  2. Hey ik wil het graag eens proberen maar er zijn zo veel verschillende ervaringen. Ik heb truffels uit de smartshop gekocht. Wat ik hier lees heb ik allemaal voorbereid en besproken met mijn vrienden. Zijn er nog andere tips?
  3. Hoi! En welkom bij mijn eerste post, en tevens trip report. Ik zal beginnen met een klein beetje achtergrond informatie. Achtergrond Inmiddels ben ik mijn dertigste levensjaar alweer voorbij, en dit voorjaar heb ik voor het eerst met vrienden truffels geprobeerd. Het was iets waar we het al jaren over hadden, maar het kwam er nooit van. Ik had wel ervaring met drugs, maar ik had nog nooit iets psychedelisch genomen. Wel heb ik altijd al een fascinatie gehad voor DMT. Dit is iets wat ik uiteindelijk graag wil proberen. Maar ik doe het erg rustig aan. Momenteel zijn we aan het experimenteren met truffels, en ik hoop ook een keer LSD te kunnen proberen! Persoonlijk doe ik dit vooral uit nieuwsgierigheid, en tevens als een zoektocht naar nieuwe inzichten en ervaringen. Een paar maanden geleden hadden we zoals gezegd voor het eerst truffels geprobeerd, ik begon met 10g Pajaritos. En wat was het geweldig! Ik had door de hele trip enorm veel visuals. Ik voelde me erg goed, en was constant afgeleid door dingen aan de muur, afbeeldingen die allemaal "iets aan het doen waren". Mijn vrienden zaten ook lekker in hun trip, en we vonden het zo'n succes dat we dezelfde middag besloten om het nog vaker te gaan proberen. Onze tweede keer Pajaritos was wederom een fantastische ervaring. Dezelfde mooie visuals, en dit keer gesterkt door allerlei filosofische gedachten! Bij onze derde trip (bij mij thuis) gingen we aan de Fantasia's. 12g dit keer. Dit was wederom leuk, alhoewel ze wel anders binnen kwamen dan de Pajaritos. Ik voelde me vooral erg traag, en de tijd leek voorbij te kruipen, bijna een stroperig gevoel had het. In de tweede helft van de trip zaten we wat video's op YouTube te kijken, en een paar afleveringen van Adventure Time. Ik realiseerde me ineens dat ik mijzelf heel erg terugzag in een van de personages, de Snow Golem. Vandaar mijn username! Ik ervoer zelf best wat diepe gedachtes en gevoelens, maar mijn vrienden bleken op een andere "golflengte" te trippen. Althans dit dacht ik te merken. Al vrij gauw zeiden ze dat ze er vandoor gingen, en ik bleef thuis achter met een beetje een "onafgemaakt" gevoel wat de trip betreft. Dit gevoel bleef ik de weken erna houden als ik aan deze trip terug dacht. Het voelde haast als een stuk stof dat rafelig is op het einde, en het zat me niet helemaal lekker. Na wat nadenken besloot ik om een keer solo te trippen. Ik had wat fantastische nieuwe muziek gevonden, en het leek me een goed plan om hier eens in alle rust naar te luisteren tijdens een trip. Hopelijk kon ik ook op wat nieuwe inzichten komen! Omdat de Pajaritos zo goed bevielen de eerste keren, had ik hier van 15g besteld. De trip, het begin In verband met het verplicht opnemen van vakantie dagen, had ik een paar dagen vrij van m'n werk. De Pajaritos lagen inmiddels in de koelkast! Op de betreffende ochtend werd ik bijtijds wakker, en het leek me wel een goede dag om te gaan trippen. De agenda leeg, geen verplichtingen, de dag erna ook nog vrij. Ik nam een licht ontbijt, en ben toen nog even in bed gaan liggen. Rond 11u er weer uit, alleen ik voelde me daarna niet helemaal geweldig. Niet slecht, maar ook niet fantastisch. Het leek me echter geen belemmering voor de trip. De truffels zijn al in huis, dus laten we het nou maar doen ook. Ik had een truffel-thee gebrouwen, met de volledige 15g Pajaritos. Het was prima weg te krijgen! Om half 1 had ik alles achter de kiezen. Nu was het languit op de bank, en afwachten maar! Ik had wat muziek aan staan, en begon na een minuut of 20 langzaam wat patronen te zien hier en daar. Hoewel er in m'n woonkamer vrij weinig kleur is, waren de verschillende lichtinvallen wel weer erg bijzonder. Ik had een van m'n favoriete nummers opstaan en bedacht me wat voor fantastische muziek het eigenlijk was, en hoe jammer het was dat niemand anders het kon horen! Langzaam aan begonnen de visuele effecten wat intenser te worden. Na ongeveer een half uurtje merk ik dat ik helemaal niet lekker lig op de bank, en dat m'n lichaam heel gespannen is. Terwijl de effecten steeds sterker worden, slaat ineens m'n stemming om. 😵 Ineens vraag ik mezelf af waar ik in godsnaam mee bezig ben, waarom doe ik dit alleen? Ik probeer mezelf te overtuigen dat het allemaal niet zo erg is. Het is niks nieuws, en de andere werkelijkheid waar ik in de vorige trips in was geraakt, was toch alle keren heel fijn en goed? Ik blijf echter hangen in het gevoel dat ik een fout heb gemaakt, en de truffel thee voelt heel zwaar in m'n buik. Ik kijk steeds op de klok hoeveel tijd er sinds de inname verstreken is. Hoe lang duurt het nog voor dat het hoogtepunt komt? Dit is echt helemaal niks, hoeveel minuten zijn we nu verder? Uiteindelijk besluit ik me om de klok weg te leggen zodat ik die niet meer kan zien. Ik probeer mezelf rustig te houden en zet wat andere muziek op in de hoop op verbetering. Ik heb immers een geweldige truffel-playlist klaarstaan! Shpongle! Dat móet wel leuk zijn nu, toch? Helaas helpt niks van dit alles. Hoewel de effecten visueel niet eens zo intens lijken, voel ik me zeer ongemakkelijk. Ik wil er gewoon uit! Ik loop m'n opties na en bedenk me dat ik er eigenlijk maar één heb, en dat is de trip uitzitten. Waar ben ik mee bezig denk ik, waren m'n trip vrienden maar hier voor een reality-check! Ik overweeg om een andere vriend te bellen. Bram (zoals ik hem hier even noem) is iemand op wie ik altijd kan rekenen. Hij weet dat ik af en toe trip en vind dat geen enkel probleem. Ik denk dat als ik hem even spreek dat het wel helpt. Hij is alleen zo'n goede vriend, dat ik weet dat hij met een half uur meteen op de stoep staat, als ik zeg dat ik slecht ga. Ik wil zijn dag ook niet verpesten! Ik besluit om dit als laatste optie te houden, voor het geval ik het echt niet meer trek. Shit! M'n eerste bad trip, en dan ben ik ook nog alleen! Ik kom maar niet van het akelige gevoel af. Waarom voel ik me eigenlijk zo slecht? Het ging de vorige keren toch net zo, en toen was het wel leuk? Ik kan me geen reden bedenken, maar het maakt niks uit. Ik weet mezelf rustig te houden, maar dit kost wel echt ál m'n wilskracht. Ik merk dat ik hevig zweet, en trek m'n trui en tshirt uit. Ik besluit om even op bed te gaan liggen. Mijn slaapkamer is altijd donker, en misschien helpt dat wat. Op bed lig ik nog steeds zwaar oncomfortabel en heftig te zweten. Ik probeer logisch na te denken wat deze gevoelens teweegbrengt, maar ik kom er niet uit. Kijkend op de klok is het nog geen eens een uur sinds ik de truffels genomen heb, hoe lang gaat dit nog door! Ik zet wat ontspannen muziek aan, en lig met mijn ogen dicht. Door hevige CEV's kom ik nog steeds niet tot rust. Ik probeer mezelf weer te overtuigen dat ik veilig en oké ben, ik lig immers in mijn eigen bed! Na een tijdje op bed voel ik me nog steeds waardeloos, en ik ga weer op de bank liggen voor de TV. Ik zet een aflevering van Adventure Time aan, daar wordt ik altijd wel vrolijk van. Het helpt wel enigszins, ik kan in ieder geval af en toe nog lachen! Halverwege de aflevering zet ik hem af, en probeer ik mijn truffel playlist weer. Ik lig weer met mijn ogen dicht na te denken over wat ik mezelf in godsnaam weer aan doe, en vraag me af hoe lang dit alles nog duurt. Nooit meer solo, is wat er door m'n hoofd gaat! 😰 De bad trip voorbij Om ongeveer twee uur, anderhalf uur na inname, verdwijnen de slechte gevoelens. Het gaat bijna net zo snel als dat ze opkwamen. Iets in me verteld me dat ik het slechte gedeelte gehad heb, en het voelt alsof ik een hoofdstuk in de trip afsluit. Ik sta een beetje perplex van hoe snel het slechte gevoel weg is. Ik voel me nu wel oké, en ik ben stiekem een beetje trots op mezelf dat ik het heb doorstaan! Ik kijk nog even wat psychedelische video's met muziek op de TV, en besluit dan weer op bed te gaan. Ik had eerder die week een fantastisch album van Liquid Bloom gevonden, Shaman's Eye (hieronder gelinkt op youtube, mocht je nieuwsgierig zijn). Deze muziek was een van de redenen dat ik graag een keer solo wou trippen. Ik ga in bed onder de dekens liggen met het album Shaman's Eye op m'n koptelefoon. Mijn god, mijn god wat een muziek! Het is lekker warm en ik merk dat ik me eigenlijk helemaal goed voel, erg goed zelfs! Het voelt alsof ik ingewikkeld in dekens door deze Sjamanistische realiteit zweef. De rustgevende stemmen geven mij het gevoel alsof ze over me waken, en ik laat m'n gedachten lekker op de loop. Ik denk terug aan het slechte begin van mijn trip, dit voelt inmiddels al heel lang geleden! Met wat mental gymnastics weet ik voor mijn gevoel het "rafelige" eind van de laatste trip, ineen te weven met het rafelige begin van deze trip! Vraag me niet hoe, maar ook nu nog voel ik me over de derde trip een stuk beter. 🤩 Heerlijk warm, content en "zwevend" door het universum, realiseer ik me hoe normaal gesproken mijn gedachten zich "recht" en volgens een soort raster bewegen. Alleen nu hebben mijn gedachten totale vrijheid! Ik moet denken aan een bericht van mijn moeder die eerder vroeg of ik die week langs zou komen. Ik had dit afgeslagen, maar ik kon deze uitnodiging ineens door háár ogen zien, hoe graag ze het wou. Ik besluit ook onmiddelijk om later alsnog bij haar langs te gaan. Ik realiseer me hoe ongelofelijk dankbaar ik ben voor de vriendschap van Bram, en wat een rots in de branding hij voor me is! Ik trip nog lekker hard, en in de trip kijk ik zonder emoties naar mijn leven. Ik ben in mijn volwassen leven nog nooit echt gelukkig geweest. Deels misschien vanwege mijn eigen aanleg, maar meer door externe invloeden. Nog altijd "zwevend" met de Sjamanen zie ik met mijn ogen dicht een visualisatie van het gevoel van "geluk" zoals ik dat zou willen hebben. Het is een soort van warme oranje gloed, ver boven me. Het ligt bovenop een steile klif waar ik niet bij kan. Onderaan de klif zie ik een ronde, blauwe vorm (later blijkt dit m'n plafond lamp te zijn die uit stond 😝). De blauwe vorm is een verwezenlijking van "inner peace", of innerlijke vrede. Ik realiseer me volledig zonder emotie, dat het gevoel van geluk voor mij op dit moment niet binnen bereik is. Ik moet eerst opzoek naar innerlijke vrede! Het was zo'n ongelofelijk krachtige openbaring, dat ik er nu, een dag na de trip, nog steeds van onder de indruk ben! Inmiddels is het 4 uur, en ik blijk al twee uur lang in bed te liggen. Ik vind het lang genoeg geweest, en besluit even gauw te douchen, want ik merk wederom dat ik tijdens het slechte gedeelte enorm gezweet heb. Na een lekkere warme douche ga ik nog even op de bank muziek luisteren, genietend van de laatste visualisaties die ik nog heb, aan het eind van deze bewogen trip. Na de trip De rest van de avond ben ik alleen thuis. Ik maak normaal avond eten en ik voel mezelf prima. Waar ik eerder erg vermoeid was na de trips, heb ik nu nergens last van. Ik ben diep onder de indruk van de gevoelens die ik heb ervaren. Ik vraag me nu vooral af hoe ik deze gevoelens kan gaan vertalen naar de realiteit. Hoewel de trip uitermate vervelend begon, was het tweede deel het eigenlijk meer dan waard. Wauw, wat een krachtige gevoelens! En wat knap van mezelf dat ik de bad trip heb weten doorstaan! Realisaties zoals deze zijn eigenlijk precies wat ik hoopte te vinden in de "truffel werkelijkheid". Het wordt me alleen niet duidelijk wat de bad trip heeft doen veroorzaken. Ik kan me alleen bedenken dat ik er dit keer niet 100% achter stond om te gaan trippen. Dit is wel iets wat ik voor de volgende keer mee neem. De komende keren zal ik toch eerst weer met m'n vrienden gaan trippen. Als ik me er uiteindelijk écht klaar voor voel, probeer ik het misschien wel weer alleen. Hiermee sluit ik mijn trip report af! Ik hoop dat het interessant en wellicht leerzaam is. Het was zo'n krachtige ervaring dat ik het graag wou delen. Bedankt voor het lezen! SG (En de muziek van Liquid Bloom, voor de geintereseerde);
  4. Harm

    5 gram truffels tamperensis?

    Hi, Ik heb een aantal maanden geleden voor het eerst truffels gedaan met wat vrienden, we hebben toen +- 8 gram genomen. Dit was een zeer relaxte eerste trip ervaring, niet echt met visuals enzo, maar wel degelijk een zeer filosofische "state of mind". Nu leek het me leuk om een keer truffels te nemen in mijn eentje, maar dan meer als een soort meditatief hulpmiddel (semi microdose) om je geest iets meer open te stellen, en dan bijvoorbeeld naar muziek te luisteren, te schrijven, of wat te tekenen. Nu leek een dosis van 5 gram tamperensis mij wel een prima dosis voor de eerste keer alleen, met de intentie niet volledig te spacen. Maar ik vroeg me af of ik hier wel überhaupt iets van ga voelen? Heeft iemand ervaringen met een dergelijke dosis?
  5. Fivercomp

    Clusterhoofdpijn

    Ik heb in verleden met succes clusterhoofdpijn verlichting gehad met 4,5gr mexicana truffel om de 3 dagen, dus op dag 1 en dag 4 , ... enzovoort dit was op einde van mijn clusterperiode. ben net nieuwe periode in gegaan en na 4 dosissen om de drie dagen te weinig verlichting. Overgeschakeld naar 2gr elke dag. Begint na 4 dagen te werken. Minder en minder intense aanvallen! helemaal weg nog niet!!
  6. Wanneer: 15-08-2020 Wie: Ik, 29e trip Wat: 15 gram Tampanensis [Philosopher's Stone] Waar: Thuis (appartement) Zo'n twee en een half jaar na mijn laatste trip, nam ik eindelijk weer truffels in. Kleine recap van m'n leven sinds de vorige keer: inmiddels ben ik samen gaan wonen met mijn vriendin, heb mijn studie afgerond en een baan als leraar natuurkunde. Truffels hebben heel veel voor mij betekend, vooral in wat voor mij mijn 'golden age' was (2015-2016). Daarna heb ik nog altijd geprofiteerd van mijn eerdere trips, maar nauwelijks meer opnieuw psychedelische reizen gemaakt. Misschien omdat het niet goed uitkwam, omdat ik te druk was met andere dingen, of misschien omdat het gewoon wel even goed was zo. Nu was het wel weer tijd, ik zat weer in een flow met gezonder eten, meer sporten, meer tijd en aandacht voor m'n vriendin. Ik zat een aantal maanden weer beter in mijn vel in vergelijking met het jaar ervoor waar ik mij toch meer een speelbal van het leven voelde. Ik had niet een specifiek doel of gerichte vraag in deze trip, behalve misschien in de allerbreedste zin: "wat moet ik doen met mijn leven?". Niet omdat ik niet weet wat ik er mee aan moet, maar om te weten wat het allerbelangrijkste is, zodat ik niet teveel tijd verspil met onzinnige dingen. Angst voor de truffel Juist omdat ik weer in een goede flow zit in mijn leven ben ik bang voor de truffels. Wat als zij mij tonen dat ik mij eigenlijk helemaal niet zo goed voel? Wat als ze zeggen dat ik volledig de verkeerde weg in ben geslagen? "Once you get the message, you hang up the phone." Waarom moet ik truffels nemen, ik weet toch wel wat ze mij willen vertellen? Ben ik niet gewoon een leerling die maar blijft vragen aan zijn leraar. Niet uit nieuwsgierigheid, niet om verder te komen, maar omdat hij zelf niet wilt ontdekken, maar alle antwoorden op een bord voorgeschoteld wilt krijgen? Mijn vriendin heeft bewust buitenshuis dingen gepland vandaag, zodat ik het huis voor mij alleen zou hebben. Ik kan het naar haar toe toch niet maken om nu toch niet te trippen? En als ik het nu niet doe, wanneer dan wel? Over een aantal jaar? En hoe kijk ik dan terug op mijn beslissing hier om het uit te stellen? Wat als ik nu informatie had kunnen krijgen waardoor ik de komende paar jaar juist niet verspil? Ik zet de tv-serie Cosmos (uit 1980) op van Carl Sagan en eet de truffels op. Het is ontzettend ranzig en ik drink veel water om het weg te spoelen. Ik dwing mezelf het zakje leeg te eten en bedenk dat mijn lot nu uit mijn handen is. Wat er ook gebeurt, ik heb er nu geen invloed meer op, de beslissing is gemaakt. Cosmos (1980), aflevering 7 'The Backbone of Night' Antwoord op al je vragen Met een ventilator op mij gericht, op de bank zittend kijk ik naar de serie. Ik voel nog niet veel anders, behalve dat ik de muziek misschien iets beter kan onderscheiden. Het is prettig om naar Carl Sagan te luisteren, maar na zo'n 40 minuten merk ik nog steeds vrij weinig en besluit ik de ventilator uit te zetten, kan het zijn dat die de trip belemmert? Of komt het door het tv kijken? Er komen al meer tekenen dat de trip begint: als ik met mijn ogen knipper blijven mijn oogleden iets langer dicht dan normaal, omdat dat eigenlijk wel interessant is. Ik besluit dat het even teveel gevraagd is om mijn aandacht bij het tv-programma te houden en switch naar mijn computer waar ik wat muziek en een visualizer op zet. Gelukkig start de automatische mix van muziek in mijn afspeellijst met een nummer dat een rustige opbouw heeft en niet meteen met gedreun van elektronische muziek begint (Parra for Cuva - Elara). Ik ga liggen op de slaapbank en sluit mijn ogen want de closed eyes visuals beginnen al. Het is voor mij duidelijk aantoonbaar dat ik psychedelische vormen en figuren zie met mijn ogen dicht. Het is onbetwistelijk erg mooi wat ik zie, al lijkt mijn emotie-gevoel van dat iets mooi is hier niet per se van toepassing. Het is een soort van vanzelfsprekendheid, iets dat er altijd is alleen niet zichtbaar in het dagelijks bestaan. En het gaat zoals altijd gepaard met veel meer dan alleen visuele vormen, het toont tegelijkertijd structuren van bijvoorbeeld de samenleving, onderlinge relaties en gedachten. Hierbij zijn gedachten niet als een soort wolkje zoals in stripboeken, maar iets integraals, verbonden met alles wat ik zie, alles wat er nu in mijn belevingswereld is. Dat deze psychedelische wereld bestaat is voor mij natuurlijk niet iets nieuws: het is ten slotte mijn 29e trip. En het is ook niet zo dat het mij verrast, ook al is de laatste keer dat ik dit ervaren heb twee en een half jaar geleden. Dus wat is dan precies het nut? Ik bedenk me dat ik nu al mijn vragen kan stellen. Kleine vragen, grote vragen. Ik denk aan een vraag maar het flitst voor bij, ik denk aan een andere vraag en ook dat golft weg. Ik krijg geen antwoorden, maar eigenlijk is dat niet heel gek want het lukt me niet eens om een concrete vraag te stellen. Ik probeer mijn best te doen om toch een goede vraag te stellen, maar voor ik zover ben wordt het antwoord mij heel duidelijk getoond. "Wat wil JIJ?". Ik lach en besef dat welke vraag ik verder ook zou willen stellen dit het antwoord zal zijn. "Wat moet ik doen met mijn leven?". "Moet ik proberen mensen over te halen gezonder te leven, aardiger tegen elkaar te zijn, beter met de planeet om te gaan?". Uiteindelijk is elke vraag te beantwoorden met "Wat wil jij?". Voor de niet psychedelisch geïnitieerde lijkt dit misschien egoïstisch, maar ik denk dat diegenen die iets meer ervaring hebben met psychedelica of spiritualiteit een begrip hierbij hebben. Dood en verderf Als er één ding is waar ik, als ik nuchter ben, toch een beetje mee zit is het een cynisme richting de mensheid als soort. Hoe we met elkaar omgaan, maar zeker ook hoe we met de planeet en andere levende wezens omgaan. Ik raak vaak behoorlijk gefrustreerd als ik aan het wandelen ben in de natuur en ik zie overal mensen, of als ik enigszins binnen de bebouwde kom wandel en auto na auto of lawaaiige scooter of motor raast voorbij. De gedachte dat er teveel mensen zijn op de planeet is zeker iets wat vaak in mij opkomt. In mijn donkerste gedachten zou ik dan willen dat er iets zou gebeuren dat de menselijke populatie bijvoorbeeld gehalveerd zou worden. Dat ik stiekem hoop dat de COVID-19 pandemie een stuk meer doden zou opleveren dan het nu doet. Rationeel gezien, als ik dit echt vind, zijn er eigenlijk twee moreel consistente opties die ik dan heb: of ik beëindig mijn eigen leven en draag zo niet zelf bij aan het probleem, of ik verminder het aantal mensenlevens. Beiden zijn nou niet echt bepaald aantrekkelijke opties en ik ben dan ook zeker niet geneigd om één van deze twee opties uit te leven. Een wat zwakkere meer passieve manier hoe ik toch bij kan dragen aan het overpopulatie-probleem is door geen kinderen te maken. Wat ik wel jammer zou vinden, aangezien het me wel erg leuk en waardevol lijkt. Bovenstaande zijn overpeinzingen die ik nuchter heb. Als ik hier over na probeer te denken tijdens de trip, is ook hier het antwoord helder. Wie ben ik om te bepalen wie dood moet en wie leeft? Welk recht heb ik om hier over te beslissen? Het doet me een beetje denken aan Gandalf uit the Lord of the Rings: “Frodo: 'It's a pity Bilbo didn't kill Gollum when he had the chance.' Gandalf: 'Pity? It's a pity that stayed Bilbo's hand. Many that live deserve death. Some that die deserve life. Can you give it to them, Frodo? Do not be too eager to deal out death in judgment. Even the very wise cannot see all ends. [...]" Ik bedenk me ook dat ik niks met dood en verderf heb. Dat is niet wie ik ben. Deze respons van de truffel (of van mijzelf?) is heel vergelijkbaar met de reactie die ik in een eerdere trip kreeg, toen ik het niet kon verdragen hoe vies wij met dieren omgaan in de intensieve veehouderij. Ook toen werd het probleem in eerste instantie een beetje terzijde geschoven en kreeg ik beelden te zien van pijn die mensen hadden. Ik vraag me in de trip af of de truffel niet heel mens-centrisch is. Moeten mensen maar kunnen doen wat ze willen? Betekent het eigenlijk dat het allemaal geen klap uitmaakt en dat ik net zo goed gewoon de hele dag in mijn eigen huis kan blijven en niks doen, niks wat de mensheid of de planeet verder helpt? Moet ik dan maar een soort hedonist zijn? "Wat wil jij?". Dat was de gedachte die ik eerder had en hier zie ik ook meteen het antwoord op mijn probleem. Van de hele dag binnen zitten, troep maken of vlees eten word ik niet gelukkig, dat is niet wie ik ben. Ik wil juist ontdekken, nieuwe dingen leren, goed omgaan met anderen. De vraag is niet wat moet ik doen, maar wat wil ik doen? Abnormale aap Ik verander in mijn slaapbank van verschillende posities en kijk af en toe op de (digitale) klok. De tijd die ik zie zegt me niet zo heel veel, wat heb ik er eigenlijk precies aan? Als ik weer lig kijk ik naar de rode kast aan de andere kant van de kamer en het voelt alsof ik in een soort trip zit, alsof ik een alien of spirit ben die even in een lichaam op aarde zit of wakker wordt. Als ik weer van positie verander trekt dit gevoel weer weg en is het duidelijk dat ik al langer in dit lichaam zit en dat ook nog wel een hele tijd zal blijven. Ik denk na over clichés in tv-series en films, over voorspelbare verhalen en karakters en bedenk me dat als dat het grootste probleem in mijn leven is, ik een best wel goed leven heb. Ik heb, nuchter, ideeën voor een filmscript die ik zou willen schrijven, die natuurlijk niet van die vermoeiende clichés bevat. Ik bedenk me tijdens de trip dat als ik het af zou hebben, misschien een paar mensen in mijn sociale kring het (deels) zouden lezen en dat het daar waarschijnlijk bij zou blijven. Zo gaat dat met die dingen. Toch zijn er ook films, series en boeken die door veel mensen gekeken of gelezen worden. Waarom die wel? Is het omdat er veel meer geld in is gestoken? Omdat de juiste mensen het onder ogen hebben gekregen en het veelvuldig verspreid? Is dat eigenlijk wel origineel en creatief of is het gewoon om geld te verdienen? Ik zie sociale structuren in de maatschappij op een manier die nuchter niet te zien is. Het is heel erg uitgezoomd, vanuit een heel ander perspectief bekeken. Heel helder, zonder ingebakken vooroordelen. Als ik het later die dag onder woorden probeer te brengen, pratend tegen mijn vriendin, lukt het me niet. De intense helderheid die ik tijdens de trip voel, is onmogelijk om in nuchtere staat uit te leggen en verandert dan in een waas. Wat wel duidelijk is, is dat er een bepaalde hiërarchie is. Hoewel hiërarchie goed kan zijn, is het nog maar de vraag of de huidige rollenverdeling overal even goed is. Ik denk aan oordelen die mensen (kunnen) hebben. Mensen kunnen andere mensen knap vinden, of lelijk. Leuk of niet leuk. Waardevol, of niet waardevol. Dit gaat ook op voor bijvoorbeeld films. Tijdens de trip heb ik geen oordeel over het oordelen. Ik denk niet na of dit iets goeds of slechts is. Het lijkt er gewoon te zijn. Dan denk ik na over de oordelen die mensen over mij (kunnen) hebben. Ook hier kijk ik niet oordelend naar. De truffel zegt mij, met dezelfde duidelijkheid als het eerdere "Wat wil jij?" dat ik HEEL normaal ben. Hierin is normaal bedoeld als niet speciaal, niet als het tegenovergestelde van raar. Ik ben dus niet speciaal. Ik kijk naar mijn handen en zeg hardop dat ik een kind ben. Dat is waar denk ik, ik ben een kind van de sterren. Mijn handen zien er uit als die van een kind, met vingers gevormd zo dat ze goed een tak vast kunnen grijpen en ik zie voor me hoe mijn lichaam door de bomen slingert in een oerwoud. "Je bent heel normaal, jij abnormale aap." zegt de truffel gekscherend tegen mij. Ik heb nooit per se heel veel met apen gehad, maar ik ben dankbaar uit deze evolutionaire tak te komen, dankbaar een aap te zijn. Daarnaast bedenk ik me ook dat ieder mens en waarschijnlijk ook veel dieren, wanneer onder invloed van truffels, dit soort prachtige beelden en ervaringen mee kan maken. Ik ben dan niet speciaal, maar het is wel bijzonder dat dit allemaal bestaat, dat ik dit allemaal mee kan maken. Ik zou willen dat meer mensen dit zouden ervaren, de menselijke wereld zou er dan toch zeker alleen maar beter van kunnen worden? Rituelen Als de trip langzaam wegebt kijk ik de aflevering van Cosmos af. Het was weer een interessante aflevering, waarbij Sagan het in de maatschappij vasthouden aan gewoontes en rituelen aanhaalt die innovatie en nieuwe ontdekkingen in de weg kunnen staan. Plato en Pythagoras die een afkeur leken te hebben voor de wereld om ons heen en zich vooral bezighielden met innerlijke ideeën, zonder dit te testen aan de werkelijkheid. Kennis die alleen bij een kleine elite bekend mocht zijn en niet gedeeld mocht worden met de gemiddelde mens. De status quo die vooral gehandhaafd moest blijven, waarbij vasthouden aan traditie en rituelen zorgen voor een systeem dat zichzelf in stand houdt. Nu ben ik nooit zo van traditie geweest en heb ik over het algemeen een hekel aan rituelen. Waarom dien je als begroeting iemand te kussen op de wang? En waarom (meestal) alleen man-vrouw of vrouw-vrouw? En dan dat kinderachtige handen geschud, waarbij sommigen even laten zien hoe sterk ze zijn. Dat artefact uit onze aap-geschiedenis mag van mij voorgoed verdwijnen. Laat de vooruitgang maar komen en verder vloeien. Keep fighting the good fight, Carl. Dat is ook wat ik wil. Uiteindelijk ontgaat het mij niet dat ik, als een soort ritueel, heel plichtsgetrouw mijn trip-ervaring weer documenteer en deel met de wereld, in een format die ik voor mijn eerdere trips ook heb gebruikt. Tot slot speel ik nog wat Skyrim. Uiteindelijk kom ik aan bij mijn huis in Skyrim en rent mijn in-game geadopteerde kind naar me toe. "Mama, you're home." zegt ze, en tegelijkertijd gaat mijn huisdeur open en mijn vriendin komt binnen.
  7. Hoi psychonauten! Ik help een vriendin met haar onderzoek naar de effecten van het gebruik van psychedelica. Wil je iets meer over jezelf leren? Het duurt precies zeven minuten en je maakt kans op een 25 euro cadeaubon. Volledig anoniem. Ook als je géén psychedelica hebt gebruikt (bijvoorbeeld je familie) is meedoen heel nuttig! Link: onderzoek hier. Vragen worden ook daar beantwoord! Groetjes van triptriptrip
  8. Mooi verhaal! Ook interessant om te lezen dat de dingen die je meemaakt en beschrijft zo onwijs herkenbaar zijn, terwijl je ook de ervaring van je vrienden beschrijft die dan weer heel anders is (en voor mij persoonlijk minder herkenbaar, al herken ik het wel bij anderen). Schrijf vooral meer. :)
  9. Voyager360

    Badtrip

    Ik weet niet of het al te laat is, maar ik kan toch proberen te antwoorden. Het hangt denk ik sterk af van hoe de bad trip was en hoe je denkt dat het kwam dat je dit kreeg (waren er andere dingen naast de grote dosis?). Waren er specifieke elementen die het een bad trip maakte (bijv. bepaalde negatieve gedachtegang) of was het puur lichamelijk? Lag het (deels) aan de omgeving / setting? Ik heb beiden meegemaakt en denk achteraf gezien dat ik het niet echt had kunnen voorspellen dat het zou gebeuren. Uitsluiten kun je het natuurlijk nooit, bad trips zijn nou eenmaal het risico van het vak zou ik zeggen. Als het een specifieke (negatieve) gedachtegang was kan dat natuurlijk wel weer terug komen als dat voor jezelf nog niet is 'opgelost'. Maar misschien ben je er op een lagere dosis beter weerbaar tegen. Zoals je in bovenstaand bericht overkomt lijk jij het ook wel opnieuw te willen proberen, dus dan zou ik zeggen: doen! En laat vooral weten hoe het was.
  10. Demion

    Regels om bij te leven

    Maak geen drama Denk aan de bloemen Alles kan (alleen wanneer stoned: ) Back to the slow-flow Trip, trip, super-trip, mega-trip, ultra-trip
  11. luc

    Badtrip

    Hallo allemaal, Even een vraagje voor de wat meer ervaren trippers; Ik heb nu denk ik 5 keer truffels gedaan maar de vorige keer ging het helemaal fout, we zaten in het bos en zonder na te denken heb ik en een vriend allebei een dubbele dosis genomen(30 gram, Hollandia P.p.). Nou je kan het al raden, fucking erge badtrip. Het was echt verschrikkelijk. Was overigens maar een half uurtje zo maar het duurde echt 30 jaar. Dat is nu ongeveer 3-4 maanden geleden en mijn vrienden willen het weer gaan doen en ik denk dat ik er ook klaar voor ben. Alleen ben ik nu bang voor een 2e badtrip, wat kunnen jullie me aanraden zodat ik me het beste kan voorbereiden. En nee ik ga niet weer 30 gram nemen hahaha Hopelijk is deze site niet dood. Bedankt voor eventuele reactie bij voorbaat.
  12. Muri

    Er gebeurd echt niets

    Kan kloppen . Heb eens 3.5gram Mexicaanse truffels opgegeten . Heb ook niks visueel gezien . Wel als ik naar mijn handen keek kon ik mijn aders en vaatjes zien . 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣
  13. Muri

    Magic🧆🧆

    Heeft er iemand ooit eens shambala truffels genomen . Volgens smartshop next level zijn ze heftiger dan nirvana. İk ben aan twijfelen over de dosis. En vrees dat ik ze zoals mijn eerste truffel ervaring moet braken
  14. Nice stuur mij al op🤑😄😄
  15. Heb op woensdag Mexicaanse truffels geprobeerd waar ik na een uur alles heb overgegeven. Hoe komt dat
  16. Bender

    StudioShelter x Trippedelic

    tot
    StudioShelter x Trippedelic Op 30-05-2020 van 15:00 uur tot 23:00 uur Locatie: Online Toegangsprijs: Entry Free Lineup: ॐ 𝗟𝗶𝗻𝗲 𝘂𝗽 ॐ ◆ Linz - https://www.mixcloud.com/jenslinssen/ ◆ JayCee - https://soundcloud.com/jaycee_nl ◆ Invisible Ralf - https://soundcloud.com/invisibleralf ◆ Fuzzy - https://soundcloud.com/user-270826773 ◆ Bruno Watt - https://www.mixcloud.com/brunowatt/ ◆ Shivanki - https://www.mixcloud.com/shivanki/ ◆ Sigma Nolak - https://soundcloud.com/djlongski ◆ Raora - https://soundcloud.com/raoraofficial Meer informatie: ॐ 𝗦𝘁𝘂𝗱𝗶𝗼𝗦𝗵𝗲𝗹𝘁𝗲𝗿 𝘅 𝗧𝗿𝗶𝗽𝗽𝗲𝗱𝗲𝗹𝗶𝗰 ॐ Since we will not be able to party on a steaming dance floor in the near future, we have decided to host a livestream. We have asked some of the finest Psytrance DJs in the Netherlands to stream some Psychedelic music into your living room with us. We will do this from the specially designed livestream studio of StudioShelter. So put on your dancing shoes, turn up the volume and join us on Twitch this Saturday! This Saturday we will stream live via Twitch, we stream from 15:00 to 23:00 CET time! ॐ 𝗙𝗮𝗰𝗲𝗯𝗼𝗼𝗸 𝗲𝘃𝗲𝗻𝘁 ॐ https://www.facebook.com/events/275542863587332/ ॐ 𝗦𝘁𝗿𝗲𝗮𝗺 𝗹𝗶𝗻𝗸 ॐ https://www.twitch.tv/studioshelter Decoratie: Laserforum Loud Audiovisuals Organisator: Trippedelic & StudioShelter Bron: Goabase
  17. mandy

    Kratom

    Voor de mensen die kratom willen proberen maar bang zijn voor de smaak: ik maak nu altijd kratom capsules. Dit is echt ideaal. Je neemt het in een keer in en vermijd daarmee dat je de smaak proeft. Ik hou namelijk ook niet van de smaak, maar wel van het effect van kratom. Ik bestel mijne altijd bij Kratomgardens . Zowel de capsules als de kratom zijn hier te koop.
  18. Hey lezer, Afgelopen zaterdag heb ik met twee vrienden getruffeld. Aanvankelijk was ik tripsitter en zou alleen vriend Joram gaan trippen. Na 2 uur ging hij naar eigen zeggen redelijk stabiel op de 10 gram ingenomen Atlantis truffels, hoewel hij behoorlijk van het een naar het ander zin in had. Ik ben even snel langs de smartshop gefietst om voor mij en Alain twee pakjes Tampanensis te halen. Ik heb voorheen maar één keer getruffeld op Mexicana, maar mijn interesse ligt hoog en ik heb al behoorlijk wat ervaringen gehoord en gelezen. Tampanensis, ook wel de Philosopher's stone genoemd, schijnt je enorm filosofisch te maken. Het leek mij een mooi tweede level van mijn truffelervaringen. 16:00 Het verorberen Rond 4 uur 's middags zaten we dan met z'n drieën in de achtertuin van Joram aan de rivier. De setting was ultiem; de zon scheen, de vogels floten, er stond een zacht briesje en verder was het rustig. Ook de mindset was er klaar voor. Ik had wel een toets op de planning staan, maar daar maakte ik me niet veel zorgen meer om. Zo nu dan vaarde er een boot langs. Ik gaf Alain het zakje en voordat ik mijn zakje open had zat hij al te smullen van de nootjes. Hij trok er een vies gezicht bij, maar bleef stug dooreten. Toen ik zakje eindelijk open had, gooide ik wat truffels in mijn mond. Ik stond nou niet echt te watertanden, maar het smaakte wel oke, totdat de zurige nasmaak naar boven kwam. Een korte pauze deed wel wonderen want daarna kon ik de rest met gemak opeten. 16:30 Een kort maar krachtig retourtje huis Ik ben pas 21, maar ik voelde me al een ware pensionado. Ieder van ons zat in een tuinstoeltje en we genoten van de zon. Ik keek voor me uit en zag aan de overkant van het water een fietser fietsen. Gek genoeg begon ik langzaamaan te gniffelen, wat zich uiteindelijk uitte in een schaterlach. Toen ik uitlegde dat het om een fietser was, lachten Joram en Alain mee. We begonnen te praten en ik voelde me nog steeds hetzelfde. Totdat ik me het ineens begon op te vallen hoe mijn stem telkens veranderd van zacht naar hard, van schor naar scherp. Alain liep via de omhooglopende tuin even terug naar het huis. Toen hij terugkwam zei hij dat hij zich al lichter voelt. Dat wekte mijn nieuwsgierigheid, dus nam ik ook maar een pasje naar het huis. Ik voelde me niet bepaald lichter, maar dat had misschien te maken met dat ik de helling opliep. Wel viel het op hoeveel kale plekjes er in het gras waren. En hoe de boom van de buren dominant over de heg stook, alsof die wilde duidelijk maken wie de mooiste is. Ik besefte me dat ik ietwat gekke gedachten begon te krijgen over 'bomen die iets willen'. Ja, de truffels waren wel degelijk ingekickt. Ik liep het huis in om een glaasje water te halen, maar dat is er nooit van gekomen... Ik stond oog in oog met een deur die dicht klatste en een enorm kabaal maakte. M'n lichaamsharen stonden rechtovereind toen het plafond ook nog begon te kraken. Ik ben linea recta terug gelopen naar de waterkant waar mijn hart weer op een rustig tempo bonkte. 17:00 Windmolens Nu was het Joram's beurt om terug te lopen naar het huis. Ik en Alain tuurden naar de de rivier. Het water stroomde onze kant op, dit was geen visuele illusie. Alleen het viel op dat het water onze kant op stroomde. We praatten over het water; hoeveel kleurverschillen het heeft. Van groen naar diepblauwgroen. Het water stroomde inmiddels weer met de rivier mee. Ik keek naar de overkant en zag weer een fietser. Deze keer achter een rij bomen. Ik schat dat hij 200 meter verderop fietste. Toch kon ik zeer precies de fietser in het oog houden. Ik kon mijn focus en aandacht op hem houden en ik merkte dat ik het boeiend vond om hem te volgen. Ik zette het Efteling deuntje van de Indische waterlelies op, die stond toevallig op spotify. Er vaarde een groot containerschip langs. Met allemaal gekleurde containers. Ik ben wordt normaal niet zo nat van boten, maar ik vond het prachtig om te zien. Ik speculeerde met Alain waar de boot vandaan kwam en waar hij naar toe zou gaan, wat er in de containers zat. Ik kreeg een echt vakantiegevoel dankzij het Eftelingdeuntje. Het paste er perfect bij. Toen de boot voorbij was stopte de muziek en was er een intense stilte. Joram kwam eindelijk terug en plofte neer in de stoel. Ik sloot voor even mijn ogen. Vanuit de duisternis die ik gewend ben te zien als ik mijn ogen sluit kwamen bewegende patronen. Als ik me op die patronen focuste werden ze steeds duidelijker. Het waren draaiende windmolens. Rond die windmolens ontstond een rode gloed. Als ik me ogen weer open deed, zag ik niks bewegen of vervormen. En als ik mijn ogen dicht deed en even afwachtte, kwamen de windmolens weer tevoorschijn. Joram en Alain vonden het grappig dat ik over windmolens begon, want dat zagen zij absoluut niet. Ik begon de drang te voelen om het te delen dus ik legde in detail uit wat ik zag. Alleen zij konden het tenslotte niet zien. Dat bewijst maar weer hoe ook de waarneming tijdens een trip persoonlijk kan zijn. Er was al een uur voorbij en ik nam wat de overige 5 gram van de truffels. 17:30 Het plafond maakt zijn excuses Ik vond het wel weer leuk om even terug naar het huis te gaan, om te zien wat voor avontuur ik er zou gaan beleven. Ik liep alleen het huis in en ging even zitten op de bank. Ik legde mijn hoofd op de hoofdleuning en staarde naar boven. Even sperde mijn ogen een centimeter verder open. Het plafond begon te dansen! Vierkantige patronen werden kleurrijk en er verschenen recht boven mij draaiende windmolens. Hoe langer ik naar het plafond staarde, hoe meer er gebeurde. Het leek net alsof het plafond een onemanshow deed alleen voor mij. Dat plafond dat me eerder heeft laten schrikken, vermaakte mij helemaal nu. Ik had er nog net geen bak met chips bij gezet, maar die sfeer was er absoluut wel. Het uiteinde van het plafond begon te golven als het water van de rivier. Ik keek even een andere kant op en alles was weer normaal. Ook het plafond was in mijn ooghoek weer het saaie, grijze vlak beton wat het altijd was. Als ik me weer op het plafond ging focussen, begon de dans weer van vooraf aan. Ik voelde een liefde voor het plafond. Ik aanvaarde zijn excuses. 17:45 Etenstijd? Wat? Inmiddels bevond ik me op het boventerras bij een huisgenoot van Joram. Ze had het over kaarsen, eten en ik begreep er geen ene snars van. Of eigenlijk was ik veel te afgeleid door een parasol om te luisteren wat ze zei. Ze wist dat ik truffels op had, maar ze wist niet dat ik best hard aan het trippen was. Ik legde het haar uit, maar dat leek ze niet echt te begrijpen, ik zag er voor haar normaal uit. Ook begon me op te vallen hoe ze zich gedroeg. Niet negatief of positief, maar gewoon de manier van doen werd 10 keer uitvergroot. Toch was ik er heel oordeelloos over. Ik begon haar te zien als een onderdeel van en niet een individu. Ze was dat onderdeel van de mensheid. De mensheid die in een rush van allerlei onzinnige dingen zijn bestaan kent. In een eigen bubbel waar tijd bepalend is voor de hele activiteit. Tijd is onzichtbaar, maar het is de gedachte die alles reguleert wat de mens ook maar doet. Zo begon de meid in kwestie het te hebben over etenstijd. Terwijl ik absoluut nog geen behoefte had om te eten. Ook vond ik het begrip etenstijd erg lachwekkend. 'Ik eet wel wanneer ik zin heb', dacht ik bij mezelf. Het deed er even niet meer toe wat er morgen zou gaan gebeuren. Morgen bestaat ook alleen maar in de gedachte, net zoals gisteren. 18:00 We zijn er bijna, maar toch niet helemaal Beneden weer op de bank keken we met z'n drieën Netflix, of beter gezegd, de wallpapers van Netflix series. Die waren al druk genoeg om ons te vermaken. Joram was al meer aan het nuchteren en maakte meer opmerkingen over de series zelf terwijl Alain en ik meer gefocust waren op de details van de wallpapers. De één had meer diepte dan de ander en dat maakte het allemaal spannend. Joram was onderhand al nuchter naar eigen zeggen en zijn minder vage gedrag bevestigde dat. Alain lag naast mij op de bank en trok iets meer in zichzelf. Ik vroeg hoe het ging met hem en hij reageerde dat hij het best wel onwerkelijk begon te vinden. Hij wilde dat het stopte en nam een tripblokker in (van die vitaminepilletjes). Ik heb nooit geloofd in tripblokkers, althans niet dat ze een trip kunnen beëindigen, het heet ook niet voor niets trip. Als je midden op de Route de Soleil staat onderweg naar Nederland ben je ook niet 123 terug. Wel kan je af en toe even je benen strekken bij een tankstation of gewoon leuke liedjes opzetten. Het vermoeit je. Maar het vermoeit je nog meer als je het bij de pakken neer gaat leggen. Als je naar die tomtom kijkt en ziet dat je nog 1400 kilometer moet rijden. Dan ben je een helse tocht aan het uitzitten. Ik probeerde Alain's mindset te veranderen maar hij bleef telkens met de controledwang uitkijken naar dat moment dat hij weer nuchter zou zijn. Uiteindelijk ging hij op bed liggen en peilde Joram zo nu en dan hoe het met hem ging. Daarna bestelden we pizza's. 18:15 De muur naar de Wegisweg Ik lag onderuitgezakt op de bank nog te genieten van het plafond dat vredig golfte en diverse kleuren had. Ik focuste me daarna op de bakstenen muur. Ik had Joram eerder aanbevolen om die muur eens te gaan verven, maar ik was blij dat hij dat nog niet gedaan had. De stenen kwamen de voeg uit en begonnen allemaal te draaien. Het leek op die scene uit Harry Potter en de Steen der Wijzen waarbij Hagrid met zijn paraplu op een stenen muur tikt en er dan een poort verschijnt. Tot de poort is het in de visuals nooit gekomen. De stenen bleven maar draaien en dansen en het was absoluut fascinerend om te zien. Net zoals bij het plafond stopte het effect als ik me op iets anders focuste. Nu leek de tv van het tv-kastje te vallen. Joram stond er naast en vroeg op een toon alsof ik opgenomen moest worden: "sta ik nu in de TV?" Ik kon de realiteit nog wel onderscheiden van de illusie. En dat bracht mij naar de volgende fase, de filosofische fase. 18:45 De steen der wijzen Alles wat ik zag en ik raar vond was natuurlijk een illusie. Tenminste, dat dacht ik. Misschien zou alles echt zo bewegen en is de illusie dat alles stil staat. Maar omdat je nooit anders gezien hebt, denk je dat de realiteit is. Conclusie; de realiteit is net zoals tijd een gedachte. De pizza's waren inmiddels bezorgd en Joram had er één aan mijn overhandigd. Ik had niet bepaald honger maar ik had wel heel veel zin om te eten en met name pizza! Dus ik liep met mijn pizza naar de tafel toe en legde hem op tafel. We begonnen alle drie een beetje individueel te leven. Alain lag nog steeds op bed, Jochem ging boven even socializen en ik stond op het punt om mijn pizza te eten. Maar voordat ik überhaupt de doos openmaakte duurde het minstens vijf minuten voordat ik echt zat. De stoel waar ik op zat veerde een beetje en dat was ineens veel interessanter dan de pizza. Ik veerde mee met de stoel en Alain ontwaakte uit zijn lig positie en moest lachen. Ik genoot van de stoel, oprecht en tegelijkertijd wist ik hoe debiel dat eruit zou hebben moeten gezien. Ik opende de doos en zat al te watertanden. Ik nam een hap en mijn liefde emoties verander abrupt naar een complete afschuw. Wat een ranzige pizza was dat. Veel te veel zout, er zat een liter vet op en het was gewoon geen pizza. Ik had alsnog een paar puntjes opgegeten en ben ondertussen ging ondertussen mijn telefoon openen. Ik keek de snapjes en appjes en alles bewoog weer lichtelijk. Ik merkte dat het me niet veel interesseerde en ineens kreeg ik een gevoel van dankbaarheid. Een gevoel dat ik hier ben met al die mensen om me heen. Ik bekeek mezelf in mijn selfie camera en zag er anders uit dan normaal. Ik voelde me niet bepaald knap maar ik was enorm tevreden wie ik was. Zo imperfect, maar goed genoeg. Net zoals de kamer waar ik in zat. Hoe langer ik in de kamer zat, hoe gezelliger het werd. Jochem kwam beneden en vroeg wat er nog miste in zijn kamer. Er miste niks, hij miste het gevoel dat het al prima was. 19:15 De branding De trip werd langzamerhand minder intens en ik kon ook weer normale gesprekken voeren. Alain was weer opgekrabbeld en we keken samen naar Madagascar. De film was geweldig, de stoel waar ik inzat was fantastisch, ik at zelfs de pizza nog op. De hele avond kon niet meer stuk. Madagascar bleek na al die jaren nog steeds een superfilm te zijn, nog meer dan ooit tevoren. We begonnen weer melig te worden en het ene stemmetje na het andere stemmetje werd nagedaan. Alain was weer volledig ontdooit terwijl we als kleine kinderen nog heel geboeid voor de televisie zaten. Funfact: Madagascar heeft echt wat tripelementjes in de film zitten, leuk om te zien na een trip dus. Ik liep even met Jochem naar buiten toe en keek uit op het water. Ik was voldaan en had energie voor tien. Dat laatste bleek uiteindelijk later die avond wel mee te vallen... _______ Mijn ervaring met psilocybe Tampanensis is goed verlopen. Ik zou je het willen aanraden om te proberen, maar zoals ik ook gezien heb is dit voor iedereen anders. Sta open en laat je mee gaan met de flow bladiebla. Het is een cliché maar het is wel de troef om je trip door te komen. Zie het als een ontdekkingstocht. Wat er gaat komen weet je niet, anders kan je het niet meer ontdekken. Verwacht geen grootse dingen, ga er gewoon lekker met een leeg hoofd in want je hoofd wordt toch wel genoeg gevuld tijdens de trip!
  19. tot
    Psychedelic Livestreams to 'RAVE @ HOME' for 9 hours straight Op 08-05-2020 van 18:30 uur tot 03:30 uur Locatie: Anywhere you have access to Facebook, the event page is: https://www.facebook.com/events/801394726935392 The stream will be shared in the event as soon as it's started. Toegangsprijs: None, everybody is free to enjoy and create a rave at home. Lineup: Vitruvius (Oldschool Goa Vinyl Set) Moon D. (Full-on) Nendis (Full-on) Ephelides (Dark Prog) AudioForce (Dark Psy) Moon D. (Full-On) Meer informatie: Due to the current circumstances a good rave is in short supply worldwide and our dancing shoes are stiffening up at a unprecedented rate. Let's move the rave to our own homes, outdoor sheds, living rooms or bathrooms, we really don't care as long the party is somewhere! Invite a few close friends, turn up the volume and let's get that party started, it's been too damn long ago. The stream will be hosted on Facebook through the Go A Head Facebook page, it will also be added to the eventpage on Facebook. Decoratie: The DJ's are decorating their living room for this stream, haha! Organisator: Go A Head Bron: Goabase
  20. Hola beste medepsychonauten, Ik sprak laatst iemand die zweert bij Gandolfino Magic Truffels... Ik kan ze echter niet vinden en ben heel erg benieuwd waarom deze zo speciaal zijn. Heeft er iemand ervaring met de (schijnbaar) speciale/unieke truffel? Alles is welkom... NIce tripping y'all
  21. Wilma

    Ontbijt

    Wat is de beste manier om ze in te nemen? Nu 2de keer ingenomen op lege maag, half uur gewacht toen pas gegeten en koffie gedronken...of kan ik het ook tijdens ontbijt nemen of beter erna? En koffie toegestaan bij microdoseting? Kon nergens vinden deze info....alvast bedankt
  22. Bender

    Gemini Sign Of The Zodiac

    tot
    Gemini Sign Of The Zodiac Op 23-05-2020 van 22:00 uur tot 06:00 uur Locatie: Groningen Pop dijkemaweg 31-b Toegangsprijs: FREE Lineup: Area 1 : Psytrance DJ"S :: Miss Jahnahnah (Dui( Yellow Sunshine Explosion) Djubel (Dui ( Psytgeist Events) Lendros (Dui ( Psytgeist Events) PsyMax (Ned(3rd Bit Events) Moon D (Ned(Go A Head) Area 2 : Chill DJ"S :: Mafcello (ned) Psylo Bean (Dui(one love hh) Mausstobic (Ned(Go A Head) Sati (ned(3rd Bit events) Meer informatie: Gemini Sign Of The Zodiac (A PsyTrance Party) Gemini is one of the three zodiac signs grouped under the air element. The other two air signs are Libra and Aquarius. Since Gemini is the first air element of the zodiac, it's like the first gust of wind to circulate the communicative winds of change. Gemini people exhibit great creative synergy, instantly connecting people to each other. Under the influence of a Gemini planetary cycle, we"ll all be inclined to spend time with friends and focus on a changing the world on idea at a time. We are going to celabrate this with a party. With friends,friends in heaven and everyone. We are going to enjoy partying all night long. With wonderful PsyTrance music. Decoratie: Go A Head & Moon Design Organisator: Moon D Bron: Goabase
  23. Yveskes74

    Dmt maken

    Mensen met ervaringen?
  24. He man.. Hou rekening dat een lsd trip wel tot 13h lang kan duren.. Het is heftig.. Maar leuk. Zorg dat je in een chillen omgeving zit..
  25. Mercietjes voor de uitleg. Hopelijk kunnen jullie mij me begeleiden in mijn reis naar mijn innerlijke ik
  1. Meer activiteit laden