Doorzoek de gemeenschap

Toont resultaten voor tags 'pandora'.



Meer zoekopties

  • Zoeken op tags

    Voer tags gescheiden door een komma in.
  • Zoek op auteur

Soort bijdrage


Forums

  • Mededelingen
  • Aanbiedingen
  • Community
    • Beginnende psychonauten
    • Algemene discussies
    • Microdoseren
    • Trip reports
    • Geestverruimende middelen
    • Set & setting
    • Vragen
    • Recepten
    • Onzin
  • Media
    • TV & video
    • Muziek
    • Websites
    • Films
  • Overige
    • Nieuws
    • Feedback

Vind resultaten in...

Vind resultaten die...


Datum aangemaakt

  • Start

    Einde


Laatst bijgewerkt

  • Start

    Einde


Filter op aantal...

Geregistreerd

  • Start

    Einde


Groep


Locatie


Interesses

4 resultaten gevonden

  1. Wie: Ik, 26e trip Wat: ong. 45 gram Pandora (growkit) Waar: Thuis (kamer in studenthuis) Ik was de week voor de trip behoorlijk depressief, geen zin meer om te leven, het leven duurt veel te lang vond ik. Ik was nog flink verdrietig dat mijn vriendin een punt achter onze relatie gezet heeft twee maanden terug en ging dan ook vaak huilend naar bed met veel emotionele momenten door de dag heen. De momenten dat ik me iets beter voelde waren van korte duur en hier was ik mij volledig van bewust als ik ze ervoer. Zo kon ik niet leven, zo kan ik niet nog 60+ jaar volhouden. Ik zat te denken om aan een Ayahuasca ceremonie mee te doen, ik had toch niets meer te verliezen vond ik. Maar omdat ik het nogal prijzig vond en ik me bedacht dat ik nog een growkit van Pandora had, dacht ik dat het misschien een goed idee zou zijn om eerst eens een stevige portie Pandora te nemen. Ik weet dat truffels de potentie hebben om mij hier uit te helpen, de laatste paar keren was ik gewoon niet ver genoeg gegaan. Na het oogsten woog ik zo'n 45-50 gram aan Pandora truffels. Aan de andere kant waren ze wel een stuk vochtiger dan de voorverpakte truffels omdat ik ze net schoongespoeld had dus waarschijnlijk wogen ze daarom al iets meer. Omdat ik echt geen zin had in weer een normale trip en echt diep wilde gaan besloot ik een selectie te houden van de best uitziende truffels en at deze op. Uiteindelijk was dit zo'n 35 tot 45 gram op een lege maag (5 uur niets gegeten, daarvoor alleen twee boterhammen). Nogal een step-up van de 15 gram die ik gebruikelijk neem, op een zwakkere soort nota bene, maar vandaag moest het gebeuren vond ik. Douchen in duisternis Alles had ik al klaargezet, omdat ik niet zo'n zin had in wachten tot de effecten inslaan ga ik eerst douchen. Omdat ik het liefst maximale visuals wil doe ik dit in het donker, in de hoop dat ik door zo min mogelijk stimulus van buiten te krijgen ik nog dieper zal gaan. Ik voel me kalm, maar verder niet heel anders dan normaal. Een paar keer proef ik die smerige smaak van truffels in mijn mond en ik bedenk me dat als ik straks moet overgeven ik er waarschijnlijk weinig tegen kan doen, wilskracht brengt je tot een zeker punt maar uiteindelijk is het toch een lichamelijke reflex. Anyway, dat zie ik vanzelf wel. Ik kleed me aan, doe mijn lievelingsonderbroek aan en twijfel of ik ook mijn lievelingssokken aan zal doen. Dan moet ik ze wel weer straks apart wassen, maar deze trip moet speciaal worden dus laat ik het maar doen. Nog geen twee minuten later ren ik naar de wasbak en kots ik de truffels uit, en nog een lading, en nog een. Truffelkots op mijn lievelingssokken. Heerlijk. Ongeveer een half uur is verstreken sinds inname, de truffels waren smeriger dan normaal en ik had al een paar keer dat ik echt een vieze nasmaak voelde in mijn mond, maar nu heb ik voor het eerst dan echt truffels uitgekotst. De hoeveelheid die ik genomen had was ook veel te groot eigenlijk, en ze waren bovendien 2 maanden over datum. Ach, het was het proberen waard… Misschien heb ik de psilocybine al wel opgenomen en ben ik alleen de ranzige omhulsels kwijt. Trippen als toevlucht Ik ga liggen in bed, muziek staat al op, klinkt nog niet anders, voel me nog niet anders, alleen een beetje relaxed. Met mijn ogen gesloten zie ik niet sterk iets, maar ik kan wel makkelijker dingen visualiseren als ik er aan denk. Wat is het mooiste dat ik zou kunnen zien denk ik en ik denk aan m'n ex. Ik zie haar in posities en dingen doen die ik niet wil zien. Dit wil ik niet, ik open mijn ogen alvorens ik ze weer sluit. De visuals van net zijn er nog steeds. Fuck jullie truffels, waarom nou weer. Hoe heilig deze paddenstoelen ook kunnen zijn, ze zijn evengoed vulgair. Ik probeer aan andere dingen te denken en op een gegeven moment krijg ik andere dingen te zien. Weer een tijdje later zie ik echt mooie dingen, ik zie een gigantische berg, bloemen, lucht, ik voel de vrede. Dit soort ervaringen zijn zo mooi maar heb ik alleen op psychedelica. Moet ik dan maar de rest van mijn leven elke week psychedelica nemen, zodat het leven toch nog acceptabel is? Dat kan toch niet de bedoeling zijn. Hoe mooi dit ook is, en ik ben oprecht blij dat deze wereld blijkbaar ook bestaat, ben ik er echt voor nodig? Deze wereld zou toch evengoed bestaan als ik er niet meer ben? Natuurlijk zal ik het dan niet meer ervaren, maar goed, als ik telkens 6 dagen moet lijden voor ik weer zulke ervaringen heb en dan niet eens zekerheid heb of ik ze krijg, is het dan nog wel de moeite waard? Dan gebruik ik truffels als toevlucht, als pijnverzachter. Op zich niet iets mis mee, maar optimaal is het niet. Liefde en Freek Vonk Ik krijg weer mijn ex te zien, nu zie ik haar lopen door een boomhuis, zoals de boomhuizen in Lothlorien uit the Lord of the Rings. Ik voel hoe ze is en besef me hoe goede moeder ze zal zijn. Ik wil haar dit na de trip vertellen maar dan besef ik me dat ik haar niet meer spreek en dat zo'n opmerking uit het niets raar is. Ondanks dat dat me verdrietig maakt ben ik wel blij voor haar, dat ze zo'n mooi mens is. Ik hoop dat ze een mooie toekomst voor haar heeft. Fijn om deze liefde te ervaren, de laatste tijd had ik toch een stuk minder positievere gedachten in de hoop zo sneller over haar heen te komen. Oké dankjewel truffels, nu kan ik dat achter me laten. Misnoegen en verwijten zijn uiteindelijk niet de weg, liefde wel. Opnieuw denk ik na waarom ik dan nog zou moeten leven. Zij gaat haar leven verder zonder mij, zij heeft mij niet nodig. Het leven heeft mij niet nodig, er is zoveel moois dat onafhankelijk van mij bestaat. Voor mij is het te laat, ik heb geen reden meer om te leven. Ik ben blij dat er zoveel moois bestaat, maar het is niet meer genoeg voor mij om verder te willen leven zoals dit vroeger wel was. Na een tijdje ben ik weer erg verdrietig, aan het huilen. Ik trip nauwelijks meer, maar ik ben weer terug in de verdrietige stemming. Nouja, ik kan altijd nog Ayahuasca proberen, of San Pedro, of DMT… Ik heb geen zin meer in alleen te zijn, vraag in de familie-groepsapp of we straks een bordspelletje kunnen spelen als ik naar ze toe zou gaan. Vader weg, moeder wil vroeg slapen en zusje is naar een feestje. Jammer, ik voel me zo alleen zeg ik. Mijn moeder belt me op en probeert te troosten. Ik kan het niet meer en hang op. Ik kijk op internet op NPO of er iets interessants op is, college van Freek Vonk over evolutie. Ja, dit helpt en ik zeg dat ik Freek Vonk aan het kijken ben en dat dit helpt. Ik begin weer waardering te krijgen voor het leven, voor de mens. Omdat ik eigenlijk weer compleet nuchter ben besluit ik om eten te koken. Ik besluit om lief voor mezelf te zijn, als ik mezelf net zo behandel als hoe ik met mijn vriendin omging komt het allemaal wel goed. Liefde is de sleutel. Energie en de wil om te leven Voor ik een hap witte bonen in tomatensaus en rijst opeet kijk ik er eens goed naar, zie ik nog scherper omdat ik truffels ingenomen heb? Dat weet ik niet zeker, maar ik zie het behoorlijk scherp. Wat nou als ik een vrouwelijk geslachtsorgaan voor me zag, daar met mijn mond inging? Dan bedenk ik me dat het enige verschil met de portie eten voor me de molecuulsamenstelling is. En uiteindelijk is dat weer gewoon een ander niveau van energie. Ik ben gek, ik zie deze kamer rondom me maar het is allemaal alleen maar energie. Mijn lichaam ook. Ik ook. Alles dat bestaat is enkel een verschillende vorm van energie. Wat een apart universum leven we toch in. Ik moet denken aan een video van Terence McKenna die ik die ochtend gekeken had. Over dat eigenlijk niemand echt een idee heeft wat bestaan nou is. En aan de uitspraak “You need to have a plan. Or you will end up in somebody else's plan.†De wil om verder te leven was weer terug. Dat ik me van tijd tot tijd nog verdrietig voel of niet meer zo erg van het leven geniet zal nog wel even blijven, maar het is al heel fijn dat de wil om verder te leven weer terug is. De trip was erg zwak geweest, waarschijnlijk omdat ik alles uitgekotst heb en misschien omdat de truffels over datum waren. Maar het was toch potent genoeg om me emotioneel te maken en uiteindelijk, met de hulp van o.a. Freek Vonk, om uit deze depressie te komen die eigenlijk helemaal niet bij me past. Misschien is het nog te vroeg om dit te concluderen na iets meer dan een halve week, maar ik merk een significant verschil ten opzichte van hiervoor. Bovendien lijkt het woord depressie misschien erg sterk hier, maar ik had hiervoor elke dag regelmatig momenten dat ik echt dood wilde en hier ook om wenste voor het slapen gaan. Dat heb ik sindsdien gelukkig niet meer, al is het niet zo dat ik opeens weer zo gelukkig, blij en zorgeloos ben als voorheen. Maar goed gezien de situatie is dat ook wel begrijpelijk en daar kan ik voorlopig prima mee leven.
  2. Tripreport 27 maart. hoeveelheid en soort truffel vrijdagavond: het is weer zover! Onze volgende trip staat op het menu. 's Middags heb ik de growkit geoogst. 39 gram kwam eruit... Weer niet echt een goede oogst dus. Maar goed; genoeg om samen van te trippen. voorbereiding en setting De vlindertjes hingen er nog van onze vorige trip. Nog even boodschappen gedaan: een pak coolbest, fruittellas, bakje vers fruit, pepermuntjes en natuurlijk nog naar de action voor glowsticks, want die mogen tijdens een trip echt niet ontbreken! De trip Om 20:20 nemen we de truffels. Ik ga voor 11 gram en mijn vriend, noem hem voor het gemak even Jan, voor 13. Jan had alles afgewogen en in kleine stukjes gesneden en nadat hij dit gedaan had ging hij nog een keer wegen. Toen bleek ineens dat alles 2 gram scheelde.... Dus opnieuw 2 gram erbij. Waarschijnlijk hierdoor iets meer binnen gekregen dan dat de bedoeling was. Goed, ik vind het weer ontzettend smerig om die dingen naar binnen te krijgen. De zure smaak is vreselijk en ik spoel het weer weg met ranja. Dan begint het wachten..... We luisteren wat muziek en ik merk dat mijn voeten weer koud worden. Jan zegt dat hij al dingen ziet bewegen, ik nog niet. 20:50: ik zie de gordijnen licht golven, alsof de wind erop staat, het licht gaat ineens veel feller schijnen, mn voeten lijken bevroren, krijg een zwaar drukkend gevoel en ben weer misselijk. Jeetje mina, wat heb ik het koud! Jan ligt onder een 2 persoons dekbed en ik onder een dekentje. Het dekbed is niet groot genoeg en ik baal ervan dat ik het zo koud heb. 21:00 ik krijg het typische gevoel in mn lichaam en hoofd: de truffel gaat het overnemen. Mn lichaam tintelt en ik voel een soort van elektrische schokjes door mijn vingers en benen. 21:30: ik ben zoooooo ontzettend misselijk. Ik voel water in mn mond stromen en heb het idee dat ik ieder moment moet gaan overgeven. Het gevoel is vreselijk, ook omdat ik bang ben dat ik niet kan lopen. Ik ga zitten in plaats van liggen en begin te boeren. De truffelsmaak in mn mond is zo ontzettend vies! Ik was van plan om te gaan schrijven maar vanaf dit punt heb ik niet meer geschreven.... Om 21:12 krijg ik een appje van mijn moeder. Onze jongste dochter (11 weekjes) slaapt daar een nachtje. Ik heb haar om 19:00 weg gebracht en mijn moeder zei toen ik weg ging: als het niet gaat dan bel ik je! Op dat moment denk ik: ow nee, als het maar niet echt zo is, dan ga ik vast een badtrip krijgen..... Nou goed, ik kreeg dus een foto via de app van onze dochter en mijn zusje. Die was schijnbaar even bij mijn ouders op bezoek. Om 22:00 lees ik het appje pas. Ik probeer te reageren maar de letters dansen in het rond. Dan stel ik de ontzettende domme vraag: hoe is het met ..... (onze dochter) Ik krijg een reactie terug dat ze nog niet wil slapen en dat ze nog spuugde van haar fles van half 9 en of ze dan om 23:00 wel weer een fles moest... En daar gaat het dan ook volledig mis. De truffel gaat met me kloten, ik probeer de berichten van mijn moeder te begrijpen maar het lukt niet. Ik kan niet bedenken hoeveel onze dochter dan moet drinken en elke keer als ik iets typ haal ik het weer weg omdat ik niet weet wat ik aan het typen ben..... De teksten springen op mn scherm, ik kan er niets meer van maken. Mn moeder blijft maar op online staan en de druk neemt toe. Ik stuur iets en ik krijg weer iets terug, ik besluit terug te typen dat we gaan slapen en dat ik er nu even van kan profiteren nu .... bij hun slaapt. Ik krijg geen reactie meer... En daar was dan mijn badtrip.... Ik kon het niet meer loslaten, was ontzettend bang dat ik iets raars had gestuurd, dat ik de verkeerde dingen had gestuurd, ik baalde dat ik het niet kon lezen, ik durfde niet opnieuw te kijken, ik vond het vreemd dat ik niet nog even een bericht terug kreeg enz enz.... Ik heb me nog nooit zo opgejaagd en wanhopig gevoeld, mn ademhaling was snel, mn hart ging tekeer en ervaarde extreem veel druk. Ik keerde volledig in mezelf. Jan zag dit en vroeg zo nu en dan: gaat het wel?? Waarop ik nee zei en hem uit probeerde te leggen wat er was gebeurd maar ik kon mijn verhaal niet duidelijk maken. Ik zei ook constant: ik ga niet goed, ik ga niet lekker, ik ga bad.... Maar hij zei: welnee joh! Je gaat niet bad, dat denk je, het is je eigen gedachtengang! Ik ben in een soort van foetushouding gaan liggen, opgerolt in de deken. Ik kon wel huilen! Ik dacht dat het niet meer goed kwam en voelde me extreem ellendig. Minuten leken uren te duren, 22:30, 22:31, 22:32..... Shit, die truffel werkt nog wel even.... Ik kon het niet ombuigen. Jan had ondertussen de tijd van zijn leven en was ontzettend aan het lachen. Hij kon niet geloven wat hij allemaal zag en belande in een ontzettende irritante bui. Hij was raar aan het praten, lachen, onder de deken, boven de deken enz enz... Het irriteerde me omdat ik niet lekker ging, vond niets grappig en het stoorde me. Dit ook een aantal keren benoemt: doe alsjeblieft normaal! Waarop hij zei: dat kan ik niet! Weet niet meer of ik wel normaal kan doen! Op een geven zei Jan: laat me je telefoon eens zien. Waarop hij dus whatsapp opende. Maar ik zie direct mijn moeder op online staan en zeg: nu ziet ze dat ik online ben! En ik heb gezegd dat we gingen slapen! Hierop heeft hij mijn verbinding uitgezet. Zelf heb ik alles op de laptop nog uitgezet, facebook, skype, hotmail, alles wat maar kon aantonen dat ik online was...... Jan heeft me gerust gesteld door te zeggen dat ik niets raars had gestuurd en dat er niets aan de hand was. Ik werd hierdoor iets rustiger maar het gevoel was nog niet weg.... En toch ben ik er weer uit gekomen en kon ik wel weer genieten van wat er allemaal gebeurde. Ik ben op een gegeven moment even naar de wc geweest en we hebben zo'n ding in de wc hangen van witte reus, die het water blauw kleurt. Het rook naar kerosine, echt raar dat je zo sterk kan ruiken als je truffels op hebt. Terug op de bank ben ik met mijn hoofd onder de deken gaan liggen. Wat een sterke visuals had ik! Ze gingen zelfs door als ik mn ogen dicht had. Met mn ogen dicht zag ik diepte en gebeurde er van alles. Met mn ogen open zag ik de structuur van de deken en als ik er een glowstick bijpakte leek het alsof de vezels van de deken veranderen in pootjes van een duizendpoot. Ze leken te happen, erg bijzonder! Ik kan me van de loop van de trip weinig meer herinneren. Dit keer had ik niet hele diepe gesprekken met mezelf. Wel een paar keer gehad maar ook hier weet ik niet meer waar het over ging. Omdat ik de volgende dag naar zwemles moest met mijn dochter (08:00 uur begint de zwemles) wilde ik dat de trip voorbij was. Op skype sprak ik een vriend en hij gaf de tip om even 2 glazen water te drinken. Dit heb ik dus ook maar gedaan.... Terug naar de laptop begon ik weer te trippen, het was nog niet voorbij maar ik moest naar bed! Tijdens het tandenpoetsen keek ik in de spiegel. Ik had 3 ogen en een extra mond en ik leek in de verste verte niet op mezelf. Ik had heeeeeeeeeeele grote pupullien, mn ogen deden er pijn van. 2:22 lagen we in bed en was ik nog volop aan het trippen. Kon erg moeilijk in slaap komen daardoor (logisch) Het was een lange trip! En de truffels werkten ook erg lang door. Ik had die dag ook bijna niets gegeten dus waarschijnlijk ligt hier de oorzaak. Ik vond het allemaal wat teveel van het goede en ook Jan heeft tijdens de trip een moment gehad waarin hij dacht: nu gaat het te ver. Hij probeerde het af te remmen met dextro maar naar eigen zeggen werd het daardoor alleen maar erger. Ik heb tijdens de trip nog even getekend. Opzich een leuke ervaring omdat je echt het gevoel hebt dat je ontzettend goed kan tekenen. Het is iets magisch om te tekenen, alsof de tekening echt leeft. Wel jammer dat ik qua tijdschema niet meer goed een report kan schrijven......
  3. Hallo beste lezers, Hierbij mijn trip report van vrijdag 20 maart! Hoeveelheid en soort truffel Ik: 10 gram pandora truffel Vriend: 11,5 gram pandora truffel We hadden een growkit van Pandora. dinsdags open gemaakt en vrijdag geoogst. We hebben er 43 gram uit kunnen halen.... Helaas wat onder het gemiddelde dus Trip verleden 2 keer eerder hebben wij getript. 1 keer op 15 gram purple rain en 1 keer op 15 gram atlantis. Beide keren heb ik angstmomenten in de trip gehad. Angst om een badtrip te krijgen omdat de trip me overweldigde. Ik wilde dit keer beter voorbereid zijn en heb mijn research hier op het forum gedaan. Voorbereiding en setting Vrijdag: het is zover! Voor vanavond staat onze trip op het menu. Ik haal 's middags de boodschappen in huis. Ik neem het volgede mee: 2 pakken cool best, dextro, wijngums, skittles, negerzoenen, chips en pepermuntjes. Als ik weer thuis kom begin ik met het ophangen van de vlinders en de glowsticks. Ook hang ik glowsticks in de hal naar de wc en in de wc zelf. Ik besluit ook nog 2 kaarsjes in de wc te zetten zodat het felle licht niet aan hoeft wanneer we naar de wc moeten. We zetten een kleine discobol klaar in een hoek zodat hij mooi op het plafond schijnt. We zorgen ervoor dat de discobol niet draait omdat het teveel prikkels zal geven. Achter de bank hebben we een ledstrip en die zetten we op smooth zodat de kleuren in elkaar overgaan. Ik zet een bakje op tafel met daarin skittles, wijngums, dextro en pepermuntjes. Ik leg een schrift klaar op tafel zodat ik zo nu en dan een paar aantekeningen kan maken. De laptop wordt aangesloten op de boxen en tv en we besluiten om soma.fm op te zetten ; Space station soma (aanrader!) De trip 22:25: mijn vriend doet de truffels door de nicer dicer zodat we mooie kleine stukjes krijgen. We hebben beiden ons eigen bakje. Het eten van de truffels valt ons nog wel mee. De smaak is niet heel erg alleen de zurige smaak in de keel vind ik vervelend. Ik spoel het na met kleine slokjes ranja. Na 10 minuten heb ik alles wel binnen. Om 22:50 begin ik de eerste effecten te merken. De kleuren worden intenser, het geluid komt harder binnen, ik heb een heel erg zwaar gevoel en ik heb koude voeten. Ik ga lekker op de bank liggen en laat het over me heen komen. Ik zeg tegen mezelf dat ik me overgeef aan de truffel en klaar ben om deze reis aan te gaan. Ik krijg het warm, het lijkt alsof de bank een verwarming is, ik voel de straling..... Er trekt een golvend gevoel door mijn lichaam en het voelt heerlijk. 23:20: ik staar naar het plafond. Ik zie de vlinders die ik aan de lamp heb gehangen zo duidelijk, ze zijn mooi en lijken met me te communiceren. De kleine discobol (die niet draait maar gewoon stil staat) schijnt op het plafond en de kleuren dansen, het lijkt een grote zee en ineens lijkt het een grote wolkendeken. Ik ben onder de indruk en blijf ernaar kijken. Ik voel een intens geluk door mijn lichaam van al het moois wat ik zie. Ik lijk samen te smelten met hetgeen wat ik zie. Ik wordt helemaal naar de vlinders toe getrokken en lijk boven de tafel te zweven. Ik heb het gevoel alsof ik uit mijn lichaam ben. Ik heb hele gesprekken met mezelf en hoor steeds mezelf zeggen: alles komt goed, geef je maar over, laat het er zijn, wees niet bang. Het stelt me gerust. Het lijkt alsof ik een kamertje ben, ik ben ergens op aan het wachten maar ik weet niet waarop. Het doet er ook niet toe, geniet van al het moois! Ik vraag me af hoe het met mijn vriend gaat en zie dat hij onder de deken ligt, helemaal in zichzelf. We hebben kort contact met elkaar en laten elkaar weten dat het goed gaat. Ik zie de lampen dansen op de beat van de muziek. Mijn adem is trillerig en ik merk dat ik ook duidelijk moeite heb om adem te halen. Ik ben samengesmolten met de bank en het lijkt alsof ik soms ineens om adem snak. Mijn lichaam voelt zo zwaar aan, het is alsof er iets op mijn borstkast zit waardoor het ademen zo moeilijk gaat. Steeds weer haal ik na een paar korte ademteugjes ineens diep, snikkend adem. Ik heb wat ruzie met mijn deken en denk dat ik hem steeds kwijt ben, om er vervolgens achter te komen dat hij toch echt gewoon over me heen ligt. Mijn haren voelen ontzettend vervelend en heb steeds het gevoel dat ze in mijn mond zitten. 00:15: ik besluit naar de wc te gaan. Ik moet de hele tijd al ontzettend nodig naar de wc maar kan me er niet toe zetten. Toch maar gedaan en het is best interessant op de wc. De teksten die overal in de wc te lezen zijn (spreuken die op de tegeltjes geplakt zijn) dansen in het rond. Ik kan het ook absoluut niet lezen. Ik ben me heel erg bewust van mijn lichaam en wat er gebeurd wanneer ik plas, ik voel het letterlijk vanuit mijn blaas stromen. Terug naar de bank maar weer, het loopt vreemd, alsof ik op kussen loop die behoorlijk inzakken. 00:30: mijn vriend en ik krijgen ineens een enorme lachbui. Hij zegt dat hij naar de wc moet waarop ik zeg: ja, ga dan! Waarop hij weer vraagt: ja, maar hoe? Ik: nou gewoon, lopend! En hij vraagt weer: ja maar hoe? Dit ontaard in een vreselijk lachbui waarbij de tranen over onze wangen lopen. Ik ben even verward omdat het ook voelt alsof ik ieder moment in huilen uit kan barsten. Ik kan niet meer normaal praten zonder in lachen uit te barsten. Het is ook een apart gevoel omdat ik de lachbui in een golf voel aankomen. Ik vergelijk het maar even met een wee, tijdens een bevalling. De lachbui komt op en je denkt: ow nee! Daar komt er weer een! Ik heb het gevoel alsof ik lach als een kabouter. Ik merk ook dat ik misselijk ben. Heel erg misselijk....... 1:15 ik besluit om onder de deken te gaan liggen. Ik hou mijn ogen open en ik kan gewoon door de deken heen kijken, ik bevind me in een tunnel, een tunnel van blokjes en rasters, zwart wit en zo nu en dan mooie kleuren. Rechts van me in een hoekje zie ik ogen en heel even schrik ik. Totdat mijn eigen stem me weer verteld dat het de truffel is en dat ik niet bang hoef te zijn. De stem verteld me dat ik er gewoon naar moet kijken. Ik besluit dit dan ook maar te doen. Oog in oog sta ik met het duistere mannetje maar hij kan me niets doen. Tevreden trip ik door met een grote glimlach. De muziek klinkt echt heel erg raar, waar is toch de beat??? 1:30 ik zie mijn telefoon flikkeren maar kan er niks mee. Mijn telefoon lijkt niet meer op mijn telefoon, wat een vreemd ding! Weg ermee.... Pfff wat ben ik toch misselijk. Misschien moet ik iets anders doen, even staan ofzo? Ja, ik besluit van de bank af te gaan, ik loop een rondje om de tafel. Hmmm, nee toch maar niet, zitten is beter. Ik eet een wijngum, jezus wat is die lekker! Ik geniet van de smaaksensatie en sta versteld van de structuur. 1:40 mijn vriend eet een pepermuntje en de geur komt in mijn neus. Ik voel me net een hond zo sterk is mijn reuk! En wat ruikt het ontzetend lekker! [/media] 1:45: er komt een liedje voorbij (nintin Sawheney – Bengali song) en mn vriend en ik barsten in lachen uit. Ik denk dat de laptop vast is gelopen maar dat is niet zo. Degene die het liedje zingt moet ons wel in de maling nemen. Ik besluit het even te filmpen zodat ik het later terug kan luisteren. Mijn telefoon blijft zwart en ik snap er niks van. Waarom zie ik niks???? Ik kom erachter dat hij verkeerd om in het hoesje zit maar twijfel er ook weer aan. Ik zoek het gaatje voor de camera en kijk of het overeenkomt met het hoesje. Nee, hij zit verkeerd om, ow nee toch niet! Hm, nog een keer kijken, ja, verkeerd om...... Pfff wat een mindfuck, ik kan er maar niet achter komen. Ik wil de telefoon uit het hoesje halen maar hij blokkeerd, niets lukt me! Krijg de telefoon zelfs niet meer op schermbeveiliging. Gelukkig lukt het mn vriend wel en zit de telefoon weer goed in zijn hoesje. 1:50: alles is zo overweldigend. Wat is het mooi... Ik staar naar de gordijnen en wordt weer dieper in de trip getrokken. Mijn huis lijkt mijn huis niet meer en ik weet niet waar ik dan wel ben. De muziek is de hele trip al geweldig, draagd echt bij aan de trip. Alles klopt, alle liedjes komen steeds op het juiste moment. Het lijkt alsof de muziek me iets wil vertellen. Ineens moet ik aan één van mijn dochters denken en het lijkt alsof er wordt gezongen over haar. Ik heb het idee dat ik een boodschap krijg maar ik weet niet wat.... De gordijnen verdwijnen en dan zit ik ineens in een soort van wachtkamertje. Ik weet niet waar ik op wacht maar besef wel dat ik niet meer op de bank lig. Mijn lichaam ligt er wel maar ik ben even ergens anders. Ik zie deuren maar weet niet wat ik moet. Weer hoor ik mijn eigen stem dat het goed komt, dat ik me moet overgeven. Maar ik kom niet verder..... 2:25 de volgende tocht naar de wc. Voor mijn gevoel zit ik er uren maar dit blijkt achteraf niet zo te zijn want als ik terug in de kamer ben en naar de koelkast loop besluit ik een stuk meloen te pakken. Met een stuk meloen loop ik terug naar de bank en besluit ik te gaan dansen. Het voelt fantastisch! Hoe ik ook dans, het maakt niet uit. Ik mag dansen! Ik ga het opschrijven in het schrift en als ik de tijd noteer staat er: 2:32. Ik vraag me af hoe dat nu weer kan omdat ik voor mijn gevoel alweer een uur verder ben nadat ik van de wc af kwam... .Niet dus.... 3:00 de truffel neemt af en langzaam zijn we weer tot dingen in staat. We besluiten om even wat te gaan eten, chips, snoep, van alles. En we nemen een biertje (bah!) 3:30 tijd voor een jointje. Ik eet wat skittles: heerlijk! Wat zijn ze lekker! Een ware smaaksensatie! 3:40: nog steeds ben ik misselijk. Dit heb ik de hele trip gehad en overstemde op sommige momenten echt mijn trip. Vreselijk gevoel..... We besluiten het nummer van Sascha Kloeber even op te zetten: we were young. De effecten zijn nagenoeg weg en na nog een jointje belanden we om 4:44 in bed. [media] Conclusie: Ik heb een geweldige trip gehad! Door de goede voorbereiding ben ik niet bang geweest om bad te gaan. Als je nog nooit truffels hebt gehad en je niet goed hebt voorbereid zou ik een lagere dosering aanraden want het gaat HEEL erg diep... Je bent constant met jezelf in gesprek, gedachten gaan alle kanten op en je komt in feite echt los van je lichaam... Bij de 2 vorige trips waren we vooral buiten in het bos maar daar waren we nu echt niet voor in staat.
  4. Sjoerd

    Spirituele Trip

    Hallo iedereen, Ik had een tripreport geschreven voor een besloten groep op Facebook en het leek me leuk om hem ook ergens op een forum te plaatsten. Ik ben nieuw op deze site en zal maar gelijk beginnen met een uitgebreid tripreport. Ik besloot in de middag om die avond alleen te gaan trippen. Ik had 1 keer eerder truffels op, maar die tel ik niet mee. Ik werd hier alleen stoned van. Dit zou kunnen komen doordat ik misschien minder gevoelig ben voor de werkzame stoffen..offf omdat ik het niet met de juiste intentie heb genomen. Het voelde toen eigenlijk een beetje geforceerd. Daarom reken ik mijn 2e keer truffels (waarvan dit een verslag is) als mijn 1e keer. Het ging hier om 3/4 portie Pandora truffels en een uurtje later 1/4. Het is bekend dat de set en de setting uitermate belangrijk zijn bij het gebruik van psychedelica. Wat ik heb gemerkt is dat je intentie nog belangrijker is. Waarom gebruik je het desbetreffende middel? Ben je op zoek naar inzichten? Vind je de visuals awesome? Of heb je zin om "ff lekker te spacen"? Een psychedelisch middel is niet altijd een brave hond die alles doet wat je wil..maar het luistert wel degelijk naar je intentie. Toen ik voor het eerst truffels nam (ik had er thee van gezet) deed ik het in mijn eentje. Ik kreeg de middag er voor sterk het gevoel dat ik dat moest doen. Je leest en hoort altijd dat het niet verstandig is om zeker de eerste keer in je eentje te trippen. Maar ik vertrouwde mezelf volledig en was er van overtuigd dat ik het aankon. Mijn intentie was om iets te ervaren waar ik iets aan had. Het vergroten van mijn bewustzijn..en tja wat spacende visuals zijn natuurlijk ook welkom. Ik had de hele dag al een vaag gevoel. Er stond veel druk op mijn hoofd en ik was niet helemaal ontspannen. Iets korter dan een half uur nadat ik de truffelthee had genuttigd begon ik wat verschillen te merken in mijn gevoel en waarneming. Het begon met een misselijk gevoel. Gelukkig wist ik al dat het gebruikelijk was en ik probeerde door middel van mijn ademhaling te misselijkheid weg te krijgen, maar er verder ook niet te veel op te focussen. Daarna voelde ik steeds geleidelijker een diepe relaxatie in mijn lichaam die qua energie heel erg voelde als de laatste Ayahuasca ceremonie waar ik was. Het begon in mijn hoofd en in mijn oren. Daarna voelde mijn hele lichaam compleet ontspannen. Dit proces voelde voor mij als een soort 'loslaten' van iets voordat de trip echt kon beginnen. Aan de muur tegenover de bank waar ik op zat hing een klein schilderij met Boeddha erop. Ik begon er naar te staren en het leek een beetje dichterbij te komen..niet heel duidelijk tho'. Op een gegeven moment viel er een klein gedeelte van de bovenste rand iets naar beneden. Er ontstond zeg maar een kleine inkeping voor 2 seconden. Dit was het moment waarop ik dacht: yes..it's really working. Een gevoel van euforie verspreidde zich in mijn hele lichaam en ik kreeg sterk de behoefte om wat muziek op te zetten. Dit bleek achteraf gezien de beste keuze te zijn voor de rest van de trip. De muziek stuurde eigenlijk de hele energie van de trip. Ik legde mijn hoofd achterover en begon naar het plafond te staren. Het licht dat zich op het plafond verspreidde van de lamp die naast mij stond wisselde van kleuren. Ook gingen de naden van het plafond af en toe heen en weer op de trilling van de muziek. Iedereen heeft wel eens een waveform gezien van een equalizer. Zo zag het eruit, alleen dan in mindere mate. Het was alsnog prachtig, want het ging gepaard met een continu gevoel van euforie. Ik besloot van de bank op te staan. Mijn lichaam voelde erg licht en als ik liep leek het alsof ik gewoon een energie was die zich vloeiend door de ruimte kon bewegen. Dit zorgde er dan ook voor dat ik een beetje rond ging rennen in mijn huis en ging bewegen op de muziek. Mijn ervaring tijdens deze solo trip is dat ik heel erg in mijn eigen energie ging zitten. Ik volgde gewoon wat ik op dat moment voelde..zowel bewegen als waar ik heen ging. Het leek de hele trip ook alsof mijn ego en überhaupt het denken vanuit je hoofd was verdwenen. Mijn hartchakra was volledig geopend en tegen het einde van de trip kreeg ik weer precies hetzelfde als wat ik bij Ayahuasca had; ik dacht aan iedereen die ik kende en hoe erg ik ze waardeer. Iedereen is een geweldig mens dat bezig is met zijn eigen leerproces. Nadat ik even naar de wc was geweest bevond ik mezelf in de keuken. Volgens mij ging ik wat drinken pakken ofzo. Opeens voelde ik de neiging om plat op mn buik op de grond te gaan liggen. Toen ik dat deed ervoer ik dat als iets heel aardends. Nadat ik een tijdje had lopen "spacen" moest ik weer even contact maken met de aarde. Toen ik weer terug kwam in de woonkamer had ik dan ook de behoefte om even wat aards te gaan doen...Facebook. Ik was van plan om even snel te kijken en daarna weer lekker verder te gaan met de flow van trip. Een vriend van me die wist dat ik truffels had genomen begon tegen me te praten op Facebook. Daaruit ontstond een heel gesprek waarin we gingen filosoferen over het leven. Het voelde goed om er even uit te gooien wat ik allemaal had bedacht tijdens de trip. We moeten als mensen eigenlijk veel neutraler zijn. Wat ik daarmee bedoel is dat we gewoon energie zijn die zich voortbeweegt in het universum en dat zich op allerlei manier manifesteert. De hele dag zijn wij (uitzonderingen daargelaten) bezig met onszelf en andere mensen veroordelen. Zowel bewust als onbewust. Men is bang voor elkaar. In de metro zijn mensen zo afstandelijk. Zelf ben ik ook niet heilig, want ik gedraag me vaak genoeg op dezelfde manier. Be the change you want to see in the world! Een wijze les voor ons allen. Ik zal niet alles hier gaan typen waar ik tijdens de trip allemaal aandacht, want dan wordt deze post nog langer dan dat het al is. Ik moest trouwens ook de hele tijd lachen. Heeft iemand wel eens van de term Innerlijk Kind gehoord? Dit is een term die vaak in spirituele materie wordt gebruikt. Hieronder volgt een opsomming wat het precies inhoudt (ik heb dit niet zelf getypt): "Je innerlijke kind is: 1. Het kleine kind dat je was, dat gekoesterd, verzorgd en geliefd wilde worden, maar dat nu nog steeds in jou leeft. 2. Het emotionele en gevoelige deel in je, dat in de loop van je leven onderdrukt, gecontroleerd en tot zwijgen gebracht is, maar dat nog steeds in jou als volwassene aanwezig is. 3. Het creatieve en artistieke deel in jou, dat in de loop van je leven is gevormd (vervormd), gestructureerd en georganiseerd, die nog steeds in zijn oorspronkelijke staat in je leeft en wacht totdat het bevrijd wordt. 4. De vrolijke, dartele en humoristische persoon die je was toen je nog jong en onervaren was, maar die je hebt vervangen voor een meer volwassen, serieuzer doelgerichte gedrag. Maar dat vrolijke opgewekte kind zit nog steeds ergens in je verborgen. 5. Een gewond, gepijnigd, verwaarloosd, gefrustreerd, misbruikt en genegeerd deel in jezelf die je negeert en ontkent, maar die altijd net onder de oppervlakte zit, waardoor je meestal net iets te bang en te bezorgd bent om je leven voluit te kunnen leven. 6. De persoon die je zou kunnen worden als je je ernst loslaat en je angsten overwint. 7. Dat deel in jou dat moet genezen en ondersteund moet worden en dat versterking nodig heeft om in je leven nieuwe kansen op geluk, gezondheid en persoonlijke groei te krijgen." Ik herkende mezelf erg in punt 4, 6 en 7. Dit vertaalde zich in dat ik de hele tijd erg moest lachen. Een gevoel van verwondering over alles, het mooie van het leven, het feit dat we hier met zn allen mogen ervaren. De liefde die rondom ons allen is. Ik kreeg ook inzichten m.b.t. punt 6 en 7 toen ik na een tijdje besloot om in bed te gaan liggen. Dat was een erg mooi moment. De muziek in de woonkamer stond nog steeds aan en ik voelde me heerlijk terwijl ik weer lekker naar het plafond aan het staren was. Alles leek een beetje te golven en ik had nog steeds het gevoel van euforie. Uit het niets kwamen er opeens tranen. Ik had hier niet eens een bepaald gevoel bij..de tranen kwamen gewoon. Wel had ik dus nog steeds het euforische en verwonderlijke gevoel over alles. Op een gegeven moment kwam er een nummer voorbij dat heilig klonk. Diepgaande zangstemmen..het gevoel van in de hemel komen zoals je altijd in films ziet. Op dat moment vulde mijn hele lichaam zich met warmte en liefdevolle energie. Ik moest denken aan de spirituele wereld met al haar gidsen, engelen en andere energieën. Het leek daarna alsof er een soort hand van liefde op de zijkant van mijn hoofd werd gelegd. Voor mij voelde dit als mijn gids. Een erg mooi moment. Ook zag ik tussen mijzelf en het plafond ook een soort energie. Het zag eruit alsof je rook in een ruimte ziet ronddrijven. Ik kon deze energie ook voelen en als ik wilde mijn lichaam insturen. Een tijdje verder bevond ik me weer op de bank in mijn woonkamer, genietend van wat muziek en kijkend naar het licht van de inmiddels aangestoken kaarsen. Dit bleef een tijdje zo doorgaan totdat de effecten steeds minder begonnen te worden. Toen heb ik de truffels bedankt voor deze ervaring en ben ik gaan slapen.