Doorzoek de gemeenschap

Toont resultaten voor tags 'growkit'.



Meer zoekopties

  • Zoeken op tags

    Voer tags gescheiden door een komma in.
  • Zoek op auteur

Soort bijdrage


Forums

  • Mededelingen
  • Aanbiedingen
  • Community
    • Beginnende psychonauten
    • Algemene discussies
    • Microdoseren
    • Trip reports
    • Geestverruimende middelen
    • Set & setting
    • Vragen
    • Recepten
    • Onzin
  • Media
    • TV & video
    • Muziek
    • Websites
    • Films
  • Overige
    • Nieuws
    • Feedback

Vind resultaten in...

Vind resultaten die...


Datum aangemaakt

  • Start

    Einde


Laatst bijgewerkt

  • Start

    Einde


Filter op aantal...

Geregistreerd

  • Start

    Einde


Groep


Locatie


Interesses

4 resultaten gevonden

  1. Wie: Ik, 26e trip Wat: ong. 45 gram Pandora (growkit) Waar: Thuis (kamer in studenthuis) Ik was de week voor de trip behoorlijk depressief, geen zin meer om te leven, het leven duurt veel te lang vond ik. Ik was nog flink verdrietig dat mijn vriendin een punt achter onze relatie gezet heeft twee maanden terug en ging dan ook vaak huilend naar bed met veel emotionele momenten door de dag heen. De momenten dat ik me iets beter voelde waren van korte duur en hier was ik mij volledig van bewust als ik ze ervoer. Zo kon ik niet leven, zo kan ik niet nog 60+ jaar volhouden. Ik zat te denken om aan een Ayahuasca ceremonie mee te doen, ik had toch niets meer te verliezen vond ik. Maar omdat ik het nogal prijzig vond en ik me bedacht dat ik nog een growkit van Pandora had, dacht ik dat het misschien een goed idee zou zijn om eerst eens een stevige portie Pandora te nemen. Ik weet dat truffels de potentie hebben om mij hier uit te helpen, de laatste paar keren was ik gewoon niet ver genoeg gegaan. Na het oogsten woog ik zo'n 45-50 gram aan Pandora truffels. Aan de andere kant waren ze wel een stuk vochtiger dan de voorverpakte truffels omdat ik ze net schoongespoeld had dus waarschijnlijk wogen ze daarom al iets meer. Omdat ik echt geen zin had in weer een normale trip en echt diep wilde gaan besloot ik een selectie te houden van de best uitziende truffels en at deze op. Uiteindelijk was dit zo'n 35 tot 45 gram op een lege maag (5 uur niets gegeten, daarvoor alleen twee boterhammen). Nogal een step-up van de 15 gram die ik gebruikelijk neem, op een zwakkere soort nota bene, maar vandaag moest het gebeuren vond ik. Douchen in duisternis Alles had ik al klaargezet, omdat ik niet zo'n zin had in wachten tot de effecten inslaan ga ik eerst douchen. Omdat ik het liefst maximale visuals wil doe ik dit in het donker, in de hoop dat ik door zo min mogelijk stimulus van buiten te krijgen ik nog dieper zal gaan. Ik voel me kalm, maar verder niet heel anders dan normaal. Een paar keer proef ik die smerige smaak van truffels in mijn mond en ik bedenk me dat als ik straks moet overgeven ik er waarschijnlijk weinig tegen kan doen, wilskracht brengt je tot een zeker punt maar uiteindelijk is het toch een lichamelijke reflex. Anyway, dat zie ik vanzelf wel. Ik kleed me aan, doe mijn lievelingsonderbroek aan en twijfel of ik ook mijn lievelingssokken aan zal doen. Dan moet ik ze wel weer straks apart wassen, maar deze trip moet speciaal worden dus laat ik het maar doen. Nog geen twee minuten later ren ik naar de wasbak en kots ik de truffels uit, en nog een lading, en nog een. Truffelkots op mijn lievelingssokken. Heerlijk. Ongeveer een half uur is verstreken sinds inname, de truffels waren smeriger dan normaal en ik had al een paar keer dat ik echt een vieze nasmaak voelde in mijn mond, maar nu heb ik voor het eerst dan echt truffels uitgekotst. De hoeveelheid die ik genomen had was ook veel te groot eigenlijk, en ze waren bovendien 2 maanden over datum. Ach, het was het proberen waard… Misschien heb ik de psilocybine al wel opgenomen en ben ik alleen de ranzige omhulsels kwijt. Trippen als toevlucht Ik ga liggen in bed, muziek staat al op, klinkt nog niet anders, voel me nog niet anders, alleen een beetje relaxed. Met mijn ogen gesloten zie ik niet sterk iets, maar ik kan wel makkelijker dingen visualiseren als ik er aan denk. Wat is het mooiste dat ik zou kunnen zien denk ik en ik denk aan m'n ex. Ik zie haar in posities en dingen doen die ik niet wil zien. Dit wil ik niet, ik open mijn ogen alvorens ik ze weer sluit. De visuals van net zijn er nog steeds. Fuck jullie truffels, waarom nou weer. Hoe heilig deze paddenstoelen ook kunnen zijn, ze zijn evengoed vulgair. Ik probeer aan andere dingen te denken en op een gegeven moment krijg ik andere dingen te zien. Weer een tijdje later zie ik echt mooie dingen, ik zie een gigantische berg, bloemen, lucht, ik voel de vrede. Dit soort ervaringen zijn zo mooi maar heb ik alleen op psychedelica. Moet ik dan maar de rest van mijn leven elke week psychedelica nemen, zodat het leven toch nog acceptabel is? Dat kan toch niet de bedoeling zijn. Hoe mooi dit ook is, en ik ben oprecht blij dat deze wereld blijkbaar ook bestaat, ben ik er echt voor nodig? Deze wereld zou toch evengoed bestaan als ik er niet meer ben? Natuurlijk zal ik het dan niet meer ervaren, maar goed, als ik telkens 6 dagen moet lijden voor ik weer zulke ervaringen heb en dan niet eens zekerheid heb of ik ze krijg, is het dan nog wel de moeite waard? Dan gebruik ik truffels als toevlucht, als pijnverzachter. Op zich niet iets mis mee, maar optimaal is het niet. Liefde en Freek Vonk Ik krijg weer mijn ex te zien, nu zie ik haar lopen door een boomhuis, zoals de boomhuizen in Lothlorien uit the Lord of the Rings. Ik voel hoe ze is en besef me hoe goede moeder ze zal zijn. Ik wil haar dit na de trip vertellen maar dan besef ik me dat ik haar niet meer spreek en dat zo'n opmerking uit het niets raar is. Ondanks dat dat me verdrietig maakt ben ik wel blij voor haar, dat ze zo'n mooi mens is. Ik hoop dat ze een mooie toekomst voor haar heeft. Fijn om deze liefde te ervaren, de laatste tijd had ik toch een stuk minder positievere gedachten in de hoop zo sneller over haar heen te komen. Oké dankjewel truffels, nu kan ik dat achter me laten. Misnoegen en verwijten zijn uiteindelijk niet de weg, liefde wel. Opnieuw denk ik na waarom ik dan nog zou moeten leven. Zij gaat haar leven verder zonder mij, zij heeft mij niet nodig. Het leven heeft mij niet nodig, er is zoveel moois dat onafhankelijk van mij bestaat. Voor mij is het te laat, ik heb geen reden meer om te leven. Ik ben blij dat er zoveel moois bestaat, maar het is niet meer genoeg voor mij om verder te willen leven zoals dit vroeger wel was. Na een tijdje ben ik weer erg verdrietig, aan het huilen. Ik trip nauwelijks meer, maar ik ben weer terug in de verdrietige stemming. Nouja, ik kan altijd nog Ayahuasca proberen, of San Pedro, of DMT… Ik heb geen zin meer in alleen te zijn, vraag in de familie-groepsapp of we straks een bordspelletje kunnen spelen als ik naar ze toe zou gaan. Vader weg, moeder wil vroeg slapen en zusje is naar een feestje. Jammer, ik voel me zo alleen zeg ik. Mijn moeder belt me op en probeert te troosten. Ik kan het niet meer en hang op. Ik kijk op internet op NPO of er iets interessants op is, college van Freek Vonk over evolutie. Ja, dit helpt en ik zeg dat ik Freek Vonk aan het kijken ben en dat dit helpt. Ik begin weer waardering te krijgen voor het leven, voor de mens. Omdat ik eigenlijk weer compleet nuchter ben besluit ik om eten te koken. Ik besluit om lief voor mezelf te zijn, als ik mezelf net zo behandel als hoe ik met mijn vriendin omging komt het allemaal wel goed. Liefde is de sleutel. Energie en de wil om te leven Voor ik een hap witte bonen in tomatensaus en rijst opeet kijk ik er eens goed naar, zie ik nog scherper omdat ik truffels ingenomen heb? Dat weet ik niet zeker, maar ik zie het behoorlijk scherp. Wat nou als ik een vrouwelijk geslachtsorgaan voor me zag, daar met mijn mond inging? Dan bedenk ik me dat het enige verschil met de portie eten voor me de molecuulsamenstelling is. En uiteindelijk is dat weer gewoon een ander niveau van energie. Ik ben gek, ik zie deze kamer rondom me maar het is allemaal alleen maar energie. Mijn lichaam ook. Ik ook. Alles dat bestaat is enkel een verschillende vorm van energie. Wat een apart universum leven we toch in. Ik moet denken aan een video van Terence McKenna die ik die ochtend gekeken had. Over dat eigenlijk niemand echt een idee heeft wat bestaan nou is. En aan de uitspraak “You need to have a plan. Or you will end up in somebody else's plan.†De wil om verder te leven was weer terug. Dat ik me van tijd tot tijd nog verdrietig voel of niet meer zo erg van het leven geniet zal nog wel even blijven, maar het is al heel fijn dat de wil om verder te leven weer terug is. De trip was erg zwak geweest, waarschijnlijk omdat ik alles uitgekotst heb en misschien omdat de truffels over datum waren. Maar het was toch potent genoeg om me emotioneel te maken en uiteindelijk, met de hulp van o.a. Freek Vonk, om uit deze depressie te komen die eigenlijk helemaal niet bij me past. Misschien is het nog te vroeg om dit te concluderen na iets meer dan een halve week, maar ik merk een significant verschil ten opzichte van hiervoor. Bovendien lijkt het woord depressie misschien erg sterk hier, maar ik had hiervoor elke dag regelmatig momenten dat ik echt dood wilde en hier ook om wenste voor het slapen gaan. Dat heb ik sindsdien gelukkig niet meer, al is het niet zo dat ik opeens weer zo gelukkig, blij en zorgeloos ben als voorheen. Maar goed gezien de situatie is dat ook wel begrijpelijk en daar kan ik voorlopig prima mee leven.
  2. Voyager360

    Schimmel op growkit

    Hoi, Ik heb zo'n 12 maanden geleden twee truffel growkits gekocht, volgens de website zijn ze zo'n 8 tot 10 maanden houdbaar. Ze zijn in het donker bewaard bij kamertemperatuur. Ik heb zojuist een growkit geopend om over drie dagen te oogsten. Ik heb wel eens truffels in een vacuüm zakje een maand na houdbaarheid opgegeten en daar geen last van gehad, het was zelfs een goede trip, zeker niet minder sterk dan normaal. Anyway, op de growkit zit aardig wat schimmel, het is echter wel witte schimmel dus ik vroeg mij af of dit normaal is? Hier zijn wat foto's: http://imgur.com/i7llTlR http://imgur.com/hczgN0P http://imgur.com/FgOgepI http://imgur.com/zAcEky2 Het is vooral dat dikke wittige op waar ik me misschien een beetje zorgen over maak. Kan dit kwaad? Als de truffels minder potentie hebben vind ik het niet zo'n probleem, maar als ik mezelf vergiftig als ik ze opeet zou ik het wel jammer vinden. Ze ruiken nog goed, eigenlijk gewoon naar truffels. Kreeg spontaan zin om ze te eten. Alvast bedankt!!
  3. Tripreport 27 maart. hoeveelheid en soort truffel vrijdagavond: het is weer zover! Onze volgende trip staat op het menu. 's Middags heb ik de growkit geoogst. 39 gram kwam eruit... Weer niet echt een goede oogst dus. Maar goed; genoeg om samen van te trippen. voorbereiding en setting De vlindertjes hingen er nog van onze vorige trip. Nog even boodschappen gedaan: een pak coolbest, fruittellas, bakje vers fruit, pepermuntjes en natuurlijk nog naar de action voor glowsticks, want die mogen tijdens een trip echt niet ontbreken! De trip Om 20:20 nemen we de truffels. Ik ga voor 11 gram en mijn vriend, noem hem voor het gemak even Jan, voor 13. Jan had alles afgewogen en in kleine stukjes gesneden en nadat hij dit gedaan had ging hij nog een keer wegen. Toen bleek ineens dat alles 2 gram scheelde.... Dus opnieuw 2 gram erbij. Waarschijnlijk hierdoor iets meer binnen gekregen dan dat de bedoeling was. Goed, ik vind het weer ontzettend smerig om die dingen naar binnen te krijgen. De zure smaak is vreselijk en ik spoel het weer weg met ranja. Dan begint het wachten..... We luisteren wat muziek en ik merk dat mijn voeten weer koud worden. Jan zegt dat hij al dingen ziet bewegen, ik nog niet. 20:50: ik zie de gordijnen licht golven, alsof de wind erop staat, het licht gaat ineens veel feller schijnen, mn voeten lijken bevroren, krijg een zwaar drukkend gevoel en ben weer misselijk. Jeetje mina, wat heb ik het koud! Jan ligt onder een 2 persoons dekbed en ik onder een dekentje. Het dekbed is niet groot genoeg en ik baal ervan dat ik het zo koud heb. 21:00 ik krijg het typische gevoel in mn lichaam en hoofd: de truffel gaat het overnemen. Mn lichaam tintelt en ik voel een soort van elektrische schokjes door mijn vingers en benen. 21:30: ik ben zoooooo ontzettend misselijk. Ik voel water in mn mond stromen en heb het idee dat ik ieder moment moet gaan overgeven. Het gevoel is vreselijk, ook omdat ik bang ben dat ik niet kan lopen. Ik ga zitten in plaats van liggen en begin te boeren. De truffelsmaak in mn mond is zo ontzettend vies! Ik was van plan om te gaan schrijven maar vanaf dit punt heb ik niet meer geschreven.... Om 21:12 krijg ik een appje van mijn moeder. Onze jongste dochter (11 weekjes) slaapt daar een nachtje. Ik heb haar om 19:00 weg gebracht en mijn moeder zei toen ik weg ging: als het niet gaat dan bel ik je! Op dat moment denk ik: ow nee, als het maar niet echt zo is, dan ga ik vast een badtrip krijgen..... Nou goed, ik kreeg dus een foto via de app van onze dochter en mijn zusje. Die was schijnbaar even bij mijn ouders op bezoek. Om 22:00 lees ik het appje pas. Ik probeer te reageren maar de letters dansen in het rond. Dan stel ik de ontzettende domme vraag: hoe is het met ..... (onze dochter) Ik krijg een reactie terug dat ze nog niet wil slapen en dat ze nog spuugde van haar fles van half 9 en of ze dan om 23:00 wel weer een fles moest... En daar gaat het dan ook volledig mis. De truffel gaat met me kloten, ik probeer de berichten van mijn moeder te begrijpen maar het lukt niet. Ik kan niet bedenken hoeveel onze dochter dan moet drinken en elke keer als ik iets typ haal ik het weer weg omdat ik niet weet wat ik aan het typen ben..... De teksten springen op mn scherm, ik kan er niets meer van maken. Mn moeder blijft maar op online staan en de druk neemt toe. Ik stuur iets en ik krijg weer iets terug, ik besluit terug te typen dat we gaan slapen en dat ik er nu even van kan profiteren nu .... bij hun slaapt. Ik krijg geen reactie meer... En daar was dan mijn badtrip.... Ik kon het niet meer loslaten, was ontzettend bang dat ik iets raars had gestuurd, dat ik de verkeerde dingen had gestuurd, ik baalde dat ik het niet kon lezen, ik durfde niet opnieuw te kijken, ik vond het vreemd dat ik niet nog even een bericht terug kreeg enz enz.... Ik heb me nog nooit zo opgejaagd en wanhopig gevoeld, mn ademhaling was snel, mn hart ging tekeer en ervaarde extreem veel druk. Ik keerde volledig in mezelf. Jan zag dit en vroeg zo nu en dan: gaat het wel?? Waarop ik nee zei en hem uit probeerde te leggen wat er was gebeurd maar ik kon mijn verhaal niet duidelijk maken. Ik zei ook constant: ik ga niet goed, ik ga niet lekker, ik ga bad.... Maar hij zei: welnee joh! Je gaat niet bad, dat denk je, het is je eigen gedachtengang! Ik ben in een soort van foetushouding gaan liggen, opgerolt in de deken. Ik kon wel huilen! Ik dacht dat het niet meer goed kwam en voelde me extreem ellendig. Minuten leken uren te duren, 22:30, 22:31, 22:32..... Shit, die truffel werkt nog wel even.... Ik kon het niet ombuigen. Jan had ondertussen de tijd van zijn leven en was ontzettend aan het lachen. Hij kon niet geloven wat hij allemaal zag en belande in een ontzettende irritante bui. Hij was raar aan het praten, lachen, onder de deken, boven de deken enz enz... Het irriteerde me omdat ik niet lekker ging, vond niets grappig en het stoorde me. Dit ook een aantal keren benoemt: doe alsjeblieft normaal! Waarop hij zei: dat kan ik niet! Weet niet meer of ik wel normaal kan doen! Op een geven zei Jan: laat me je telefoon eens zien. Waarop hij dus whatsapp opende. Maar ik zie direct mijn moeder op online staan en zeg: nu ziet ze dat ik online ben! En ik heb gezegd dat we gingen slapen! Hierop heeft hij mijn verbinding uitgezet. Zelf heb ik alles op de laptop nog uitgezet, facebook, skype, hotmail, alles wat maar kon aantonen dat ik online was...... Jan heeft me gerust gesteld door te zeggen dat ik niets raars had gestuurd en dat er niets aan de hand was. Ik werd hierdoor iets rustiger maar het gevoel was nog niet weg.... En toch ben ik er weer uit gekomen en kon ik wel weer genieten van wat er allemaal gebeurde. Ik ben op een gegeven moment even naar de wc geweest en we hebben zo'n ding in de wc hangen van witte reus, die het water blauw kleurt. Het rook naar kerosine, echt raar dat je zo sterk kan ruiken als je truffels op hebt. Terug op de bank ben ik met mijn hoofd onder de deken gaan liggen. Wat een sterke visuals had ik! Ze gingen zelfs door als ik mn ogen dicht had. Met mn ogen dicht zag ik diepte en gebeurde er van alles. Met mn ogen open zag ik de structuur van de deken en als ik er een glowstick bijpakte leek het alsof de vezels van de deken veranderen in pootjes van een duizendpoot. Ze leken te happen, erg bijzonder! Ik kan me van de loop van de trip weinig meer herinneren. Dit keer had ik niet hele diepe gesprekken met mezelf. Wel een paar keer gehad maar ook hier weet ik niet meer waar het over ging. Omdat ik de volgende dag naar zwemles moest met mijn dochter (08:00 uur begint de zwemles) wilde ik dat de trip voorbij was. Op skype sprak ik een vriend en hij gaf de tip om even 2 glazen water te drinken. Dit heb ik dus ook maar gedaan.... Terug naar de laptop begon ik weer te trippen, het was nog niet voorbij maar ik moest naar bed! Tijdens het tandenpoetsen keek ik in de spiegel. Ik had 3 ogen en een extra mond en ik leek in de verste verte niet op mezelf. Ik had heeeeeeeeeeele grote pupullien, mn ogen deden er pijn van. 2:22 lagen we in bed en was ik nog volop aan het trippen. Kon erg moeilijk in slaap komen daardoor (logisch) Het was een lange trip! En de truffels werkten ook erg lang door. Ik had die dag ook bijna niets gegeten dus waarschijnlijk ligt hier de oorzaak. Ik vond het allemaal wat teveel van het goede en ook Jan heeft tijdens de trip een moment gehad waarin hij dacht: nu gaat het te ver. Hij probeerde het af te remmen met dextro maar naar eigen zeggen werd het daardoor alleen maar erger. Ik heb tijdens de trip nog even getekend. Opzich een leuke ervaring omdat je echt het gevoel hebt dat je ontzettend goed kan tekenen. Het is iets magisch om te tekenen, alsof de tekening echt leeft. Wel jammer dat ik qua tijdschema niet meer goed een report kan schrijven......
  4. Hey allemaal, Ik vroeg me af wie er allemaal ervaringen heeft met de truffel growkits. Ik had er twee voor de prijs van een (Atlantis). Nu was mijn opbrengst een beetje aan de lage kant (83gr). Terwijl ze beweren dat er een opbrengst van 50 tot 80 gram in zou zitten. Jullie andere ervaringen? Ik heb ze getest een grammetje of 10, en ze zijn wel erg goed. Ik vraag me alleen af als ik de dosering omhoog gooi, of de visuals dan ook sterker worden, of dat je alleen meer bodyload krijgt. Iemand ervaring met de growkits?