Doorzoek de gemeenschap

Toont resultaten voor tags 'tripreport'.



Meer zoekopties

  • Zoeken op tags

    Voer tags gescheiden door een komma in.
  • Zoek op auteur

Soort bijdrage


Forums

  • Mededelingen
  • Aanbiedingen
  • Community
    • Beginnende psychonauten
    • Algemene discussies
    • Microdoseren
    • Trip reports
    • Geestverruimende middelen
    • Set & setting
    • Vragen
    • Recepten
    • Onzin
  • Media
    • TV & video
    • Muziek
    • Websites
    • Films
  • Overige
    • Nieuws
    • Feedback

Vind resultaten in...

Vind resultaten die...


Datum aangemaakt

  • Start

    Einde


Laatst bijgewerkt

  • Start

    Einde


Filter op aantal...

Geregistreerd

  • Start

    Einde


Groep


Locatie


Interesses

8 resultaten gevonden

  1. !!WAARSCHUWING!! - truffels gebruiken is geen spelletje!!! Lees mijn report en ontdek waarom. Al een lange tijd wil ik een keer truffels proberen, ik en mijn vriendin (zij als tripsitter) hebben ons meer dan ruimvoldoende geinformeerd over het gebruik, wat het precies doet en de risico's die er bij komen kijken, ook hebben we mensen met ervaring gesproken. Mijn set en setup waren prima, ik zat lekker in mijn vel, en was op een vertrouwde locatie. Goed... 13-aug-2013, ik heb rond een uurtje of 4 gegeten, en zijn daarna naar de macigshop gegaan om truffels te halen. Hier hing een lijstje met verschillende soorten en hun eigenschappen (lachwekkend, energy, audatieve halucinatie en visual halucinatie) Mijn voorkeur ging uit naar de op 1 na minst zware soort omdat de minst zware maar 4 en 5 sterretjes had op halucinaties (schaal van 1 tot 10) en ik ze wel graag wou zien vliegen, helaas deze was op, toch maar de lichtste genomen (10gr). Eindelijk.. het is 21:00, tijd om ze te gaan eten (c.a. 7gr), de smaak viel eigenlijk reuze mee, het proefde alleen heel zuurachtich achter mn kiezen, maar vies was het niet echt. 21:10.. ik begin me al een beetje raar te voelen en de kleuren begonnen al wat intenser te worden. De misselijkheid had inmiddels ook toegeslagen, ik had eigenlijk verwacht dat het pas na c.a. 45min begon te werken maargoed, des te eerder des te beter, we willen trippen toch? 21:20.. ik had inmiddels een lekker muziekje aangezet, dit was het eerste kwartier een prettige ervaring, intussen bogon alles zoals velen zeggen te "ademen" je kunt dit verglijken door naar iemand zijn buik te kijken, kasten apparaten ect geven ongeveer het zelfde beeld, kleuren waren nu ook geweldig mooi, de logica was inmiddels aan het verdwenen want naar mijn idee werden objecten op plaats gehouden dmv lichtstralen( dit leek een beetje op een heele softe laser). De misselijkheid was er nogsteeds, inmiddels spacede ik hem al behoorlijk, maar ik wist dat de piek nog verder weg was gezien de misselijkheid er ook nog was.., ik had btw ook al het gevoel dat ik een goede anderhalf uur aan het trippen was Maar nee, pas 15 minuten... 21:30.. hoe kom ik hier uit... Dit moet stoppen, ik werd helemaal gek.. volgens de anduidingen in de smartshop zouden deze truffels je je kapot moeten laten lachen (9/10 sterren!).. ik zag nergens een grapje in, ik voelde me nergens prettig bij.. Ik heb ooit een bad trip gehad van xtc en voelde het dus al aankomen, in tegenstelling tot mijn bad trip vd xtc kon ik het nu wel avcepteren en probeerde alsnog van mijn trip te genieten!, ik deed mijn ketting af en liet hem even voor mijn ogen hangen, hij bleef tussen mijn vinger en de onderkant van de ketting super mooi en strak in een boog op en neer zwaaien, ik zij nog tegen mijn meid "het is wel appart", na een kleine minuut gekeken te hebben legde ik hem op mijn nachtkastje, hij hing een beetje door mijn vinger (een aantal hangende sliertjes en een beetje knoopachtig) op het moment dat ik hem weglegde leek dit verdubbeld te zijn en ook knipperend, vervolgens keek ik even mee op het schermpje van mn meid dr telefoon, de lettertjes zagen er wel extreem gaaf uit, maar ook "eng". 22:30.. ik voelde me nog veel elendiger, het schoot maar niet op... Het duurde naar mijn idee al een uur of 11, geprobeert om wat druivensuiker te eten, dit zou een "bad trip remmer zijn", WAT EEN ONZIN!, met superveel moeite 4a5 stuks dextro op maar tebergeefs! We zijn buiten een stukje gaan lopen in de hoop dat het wat beter werd, maar nee, ik bleef heel angstig, voelde me depressief (maar dan ook echt heeeeel ernstig), al snel wou ik terug naar huis, het was buiten ook fris, we stonden heel even stil.. dit maakte mij nog angstiger, het leek op dit moment namelijk alsof de wereld hier ophield(er was geen tijd meer, alles stond stil, in werkelijkheid stonden we een goeie 5sec stil, maar ik ervaarde dit als enkele minuten.. Op de terugweg vroeg ik aan mn meid een beetje te blijven kletsen, ik wist niet meer wat boven of onder was! En haar stem ervaarde ik op dit moment als de juiste ondersteuning om iig makkelijk thuis te komen (te moeilijk om deze ervaring te delen) 23:30.. we waren tv gaa kijken, mijn zenderoverzicht is transperant en dit ervaarde ik als ziekmakend..ik kwam er echt geen wijs meer uit, mijn vriendin moest me er trouwens even op wijzen welk knopje voor de tv gids was.. Zelf kon ik niet navigeren naar het programma wat ik graag wou zien dus zocht zij deze voor mij, nadat ze n kleine 30seconden aan het zoekken was wat normaal is snouwde ik haar af dat ze op moest schietten want ook hier leek het of ze al een aantal minuten bezig was en ik stoorde me enorm aan het transperante menu.. Ik besloot maar even naar de wc te gaan, de tegeltjes die hier lagen hadden ineens pattonen, dit was dan wel weer mooi om te zien, eenmaal terug merke ik ook ineens dat mijn tv ambilicht had, athans... Dit leek, nog steeds voelde ik me afschuwelijk en had er alles voor over normaal te worden... Helaas is hier geen enkele mogenlijkheid voor!, ondertussen had ik de vriendin van mijn broer gebeld (zij heeft ongeveer dezelfde ervaring gehad als mij) om te vragen hoe zij hierop handelde, E vertelde mij gewoon proberen om rustig en ontspannen te blijven, dit probeerde ik al heel de tijd, maargoed fijn om haar even gesproken te hebben, ik merkte tijdens dit gesprek btw ook op dat ik niet goed tot niet correcte zinnen kon uitspreken.. 01:30.. EINDELIJK!!, het begon wat rustiger te worden, ik kon weer een beetje helder nadenken, en voelde me weer een beetje op mn gemak, ik sprong op om mn vriendin n flinke knuffel te geven als dank dat ze zogoed op me gelet heeft, mijn "botheid" heeft geaccepteert, en er alles aan heeft gedaan om me erbovenop te houden! Ik lag nu rustig tv te kijken, en was rustig een beetje aan het uitspacen.. Als slot een kleine samenvatting! Hoe goed je je ook voorbereid.. hoeveel of welke truffels je neemt... HET KAN ALTIJD MISGAAN!! Hou dit goed in gedachten als je denkt te willen gaan truffelen! Mijn trip duurde c.a. 4uur (piek) en ik heb me deze 4uur niets anders dan extreem angstig, onrustig, paniekerig en depressief gevoeld!!.. alles leek heel duister!, gelukkig was dit alleen qua denken en gevoelens. Hou er rekening mee dat je tijdsbesef weg is en je deze 4uur als c.a. 6x zolang ervaart!!! Het enige waar deze bende goed voor is geweest.. is dat ik per direct gestopt ben met drinken (deed ik eigenlijk al niet), blowen (dagenlijks). En xtc (4x per jaar) Enige andere drugs zal ik ook nooit proberen! Wat intens...
  2. Dit is mijn eerste ervaring met Magic truffels. Ik heb veel gehad aan de ervaringen van andere dus ik besloot om die van mij te delen. 17:30 J was aangekomen bij mij thuis dus we gingen alles klaar zetten. Muziek, check. Visuals opgezet, check. Drinken voor als de truffles vies zouden zijn, check. Alles stond klaar voor een mooie trip. 17:40 Na een paar minuten naar het zakje te hebben gekeken vol verwondering hoe het zou smaken. Besloten we te beginnen. We namen allebei 7,5 gram atlantis in, dit is de eerste keer dat we dit gebruiken dus het was best spannend wat er nou zou gebeuren. De smaak viel mee het was net een flauw nootje. We gingen relaxed liggen op bed, wachtend tot er wat zou gebeuren. 18:15 Ik voel een warmte over me heen komen als een lekker dekentje. Spontaan begin ik te lachen, Dat ging een paar minuten door. Ik had het gevoel dat ik een permanente lach had op mijn gezicht had. J merkte er nog weinig van op dat moment. 18:?? Vanaf dit moment begonnen de muren te trillen en ik zag overall patronen in. Mijn kleine tv was ineens een Flatscreen geworden waar de Visuals uit liepen. De poster die op de muur hing kwam tot leven. Het plafond leek wel 2 meter hoger te zijn dat dat het voorheen was. Mijn bed leek net een zwevend tapijt. Fluweel zacht net een wolkje waar je in weg zakte. Ik raakte helemaal in een soort trance waarbij ik een werd met mijn gedachten. Ik bleef maar staren naar mijn hand en ik zag alle bloedvaten door mijn huid heen in allemaal patronen. Als ik mijn handen heen en weer bewoog zag ik ze in slow-motion erachteraan vloeien. Ik voelde me een met het universum alles om me heen was een grote massa. Het was alsof mijn zintuigen een boost hadden gehad, de zenuwen in mijn vingers zorgen ervoor dat ik alles op een andere manier voel. de kussens waren zo onwijs zacht en alles voelde anders. 19:00 J werd gebeld door een vriend we besloten maar niet op te nemen omdat dat raar zou klinken want we konden alleen onzin praten op dat moment. Toen hij nog een keer belde dachten we dat het misschien wel belangrijk was, We haden besloten dat als hij nog een keer zou bellen dat we op zouden nemen. Toen kreeg hij een berichtje binnen waar in stond alles goed? Ja, alles was best goed we voelden ons onwijs happy op dat moment. Toen we naar de tijd keken kwamen we erachter dat we ons tijdsbesef kwijt waren. We zagen de cijfers heen en weer dansen op het scherm, proberend te begrijpen wat die nou betekende. Ik dacht dat als ik zou tellen op mijn vingers dat we er wel uit zouden komen, Dat was niet gelukt en we gaven het maar op. Ergens tussen 19:00 en 20:00 We zaten op dit moment vol in de trip en besloten dat we even beneden wouden kijken. Op het moment dat we op stonden en moeite deden om te lopen. Kwam me moeder even kijken hoe het met ons ging. We zeiden dat we naar beneden wouden of naar buiten, Me moeder wees ons erop dat we anders even naar de vissen moesten kijken in de kamer ernaast. Ik vond ze maar saai, J was gelijk in de ban van de visjes. Toen kwam het moment dat we de trap af moesten, dat was best lastig. Ik was mijn gevoel voor diepte verloren dus ging ik als een kleuter op me kont van de trap af. Eenmaal beneden aangekomen werden we enthousiast begroet door de hond en de kat. Ze voelen zo zacht aan, de textuur van de haartjes was iets wat ik nog nooit had gevoeld. J was helemaal een met de beestjes en zweerde dat hij in de ziel van de hond kon kijken. Na even gezeten te hebben wouden we weer terug naar de muziek en de visuals, dat voelde toch wel heel relaxt. Tussen 20:00 en 21:00 We lagen weer relaxed op bed. Op dit moment voelde alles heel zwaar. Ik raakte in een innerlijke trip ik deed mijn ogen dicht zag van alles voorbij komen. De gekste patronen en beelden flitsen voorbij. Het voelde alsof mijn ogen open waren ook al wist ik zeker dat ze dicht waren. Op een gegeven moment voelde het alsof mijn tanden pijn deden, het voelde heel ongemakkelijk. Het was zoiets als dat je in films ziet. Dat moment dat je tanden uit je mond vandaan vallen. Ik voelde aan mijn tanden en besefte dat ze er gewoon nog zaten. Alles ging weer goed en ik ging weer verder in mijn gedachten. Tussen 21:00 en 21:30 We zaten al een tijd in de trip. Het begon langzaam aan minder te worden en we kwamen beetje bij beetje weer terug in de realiteit. Het was fijn dat de trip niet in een keer over was, maar dat het langzaam weg vloeide, het voelde net als de zee met eb en vloed. Je was even terug op aarde, en weer even weg. dit ging zo een half uur door toen waren we wel weer aardig bij. Ik was best wel vermoeid mentaal. De trip voelde best heftig voor een eerste keer maar o zo prachtig. Tussen 21:30 en 22:30 De trip was over, we zaten rustig tv te kijken om even bij te komen wat er nou allemaal was gebeurd. Even alles laten bezinken het zat nog vers in onze gedachten. Na even bijgekomen te zijn gingen we beneden nog wat drinken en even na praten met mijn moeder(de trip zit ster). Voor een eerste keer was het een hele mooie ervaring, In een vertrouwde omgeving met een gezellige vriend. Het is zeker aan te raden om het te proberen, het is een goeie niet te zware trip die je de wereld in een heel ander licht laat bekijken.
  3. Zoals jullie weten experimenteer ik zo nu en dan met de wat minder bekende 'research chemicals.' En zo nu en dan is het wel de moeite waard om er een stukje aan te wijden. Ga het nu nog beknopt houden: aMT- is denk ik m'en nieuwe favoriete drug geworden. Althans, ze scoort hoog in m'en top 10. aMT heeft verschrikkelijk grote potentie al in kleine hoeveelheden. 30mg is voor een 'average' ervaring meer dan voldoende. Dit heb ik de eerste trip aangehouden en dat was inderdaad al behoorlijk indrukwekkend. De tweede keer- enkele weken daarna- heb ik 40mg genomen en nog eens 30mg na een uur of twee toen het aan pieken was. Het effect van aMT.? Tsja... het heeft van alles een beetje wat. De stimulerende kracht van goeie speed met een vleugje MDMA en af en toe golft er ook psychedelische shit gedurende de trip. Een trip die bijzonder lang duurt... Op internet geeft men voorzichtig aan 12-14 uren werking (comedown niet meegeteld). Echter, toen ik mijn laatste trip na 2 uur verlengde met nog eens 30mg heeft de hele ervaring uiteindelijk een volle 24 uur geduurd. Waarvan meer dan de helft op piek niveau. 70mg is wel een zeer heftige ervaring geworden. Daar waar 30mg nog enigzins stuurbaar was .... ging 70mg gepaard met echt 'wegvallen in een soort droomwereld.' Bij vlagen... en wanneer ik ontwaakte uit die droom zat ik nog volop in de trip zelf. Dit is zeker geen goedje voor de beginnende psychonaut. Maar voor de gevorderde die af en toe zijn/haar grenzen wil verleggen is dit misschien wel 1 van de meest interessante psycho-actieve drugs op dit moment. Mocht iemand er meer over willen weten? Stel gerust vragen.! Volgende keer ga ik proberen een uitgebreid tripreport bij te houden https://www.erowid.org/library/books_online/tihkal/tihkal48.shtml http://www.reddit.com/r/Drugs/comments/2bj9tj/amt_the_underrated_wonder_drug/ http://www.reddit.com/r/aMT http://wiki.tripsit.me/wiki/AMT https://www.youtube.com/watch?v=W8Cfw83hSBY
  4. Bassik

    Krankzinnige paddo trip

    Hoi iedereen, het is lang geleden dat ik een raportje heb geschreven voor hier, maar deze moest ik toch echt delen! Het was de mooiste en de meest angstaanjagende ervaring uit mijn leven, en ik heb er nog steeds moeite mee om alles "rond" te krijgen in mijn hoofd... Het spul: P. cubensis Equador. De setting: Kapelse Bos in de avond. De namen zijn zoals altijd schuilnamen. Enkele weken geleden had ik een growbox gekocht met de sporen van P. cubensis Equador. Na een ietwat karige oogst belde ik mijn twee beste vrienden om ze uit te nodigen voor een lekkere trip. Noot was er wel voor in, maar toen ik Mies belde bleek dat ze al hadden afgesproken om 's avonds in het bos te drinken. Dit gebeurt wel vaker, we stoken een lekker vuurtje op tegen de muggen en hebben een gezellige avond onder het bladerdak. Na wat gediscussieer besloten we dat Noot en ik de paddo's zouden eten, terwijl Mies en twee van zijn maten de avond als normaal zouden voortzetten. Het bos is niet al te groot, maar groot genoeg voor onze bedoelingen. Het is een verzameling bossen met paadjes er tussen, niet slecht. Aangekomen op de plaats gingen we zitten op de pallets die we eerder daar hadden gestapeld, en maakte een vuurtje. Noot en ik namen onze porties paddo's in met een reep chocolade om de smaak en vooral de textuur te maskeren. Ik geloof dat we p.p. Ongeveer 35-40 gram verse paddo's in namen. We bleven nog even zitten praten en roken, maar beide voelden we hem al snel opkomen, en we besloten wat te gaan wandelen. Tijdens deze wandeling sloeg hij in, en... woorden ontbreken mij. Hiervoor hebben we enkel truffels gedaan, en waren niet helemaal voorbereid op hoe intens deze ervaring werd. Alle kleuren werden diep en intens, en de structuur van objecten om ons heen werd heel... significant, als iemand begrijpt wat ik bedoel. Wat volgde was een spannend avontuur door de bossen. Soms lopend, soms kruipend, soms bewegingloos in het gras liggend... Ik had ergens een stok gevonden die ik gebruikte bij het lopen en om overeind te komen, wat de trip een stuk makkelijker maakte. Mijn maat Noot werd tegen het eind wat verward, en bleef voor wat uren leek in herhaling vallen. Hij was niet meer in staat zijn eigen shag te rollen wegens een gebrek aan focus, dus hielp ik hem. We hebben over veel gepraat, maar dat zijn persoonlijke dingen. Tijdens deze trip kwamen we nog een keer terug bij het kampvuur om het water van Noot te halen en mijn tabak, maar er was niemand. We zaten helemaal in de space, dus ik ging gewoon zitten en mijn shagje draaien terwijl de wereld om mij heen krankzinnig was. De anderen kwamen aangerend, blijkbaar waren ze een grapje met ons aan het uithalen, maar we tripten hem zo hard dat we hier niet veel om gaven. We waren heel erg verdwaald in het bos, maar toevallig, net toen het donker werd en het spul een beetje uit begon te werken, kwamen we weer aan bij de ingang van “ons†bos. We gingen bij de anderen zitten, en praatten een beetje over wat ons allemaal was overkomen. Ik was al uit de trip, en Noot meldde niet veel later dat hij er ook uit was. Dit was ruig spul, maar ik voelde me best goed na deze trip, heel anders dan met truffels. Ik was wel erg moe, en ging even achterover liggen op mijn pallet. Het vuur flakkerde mooi zo in het donker, en door het bladerdak boven zag ik de door de maan verlichte lucht. Dit had een mooi einde van een mooie dag kunnen zijn, maar ik wist niet dat het hardste nog moest komen... Ik lag daar dus naar boven te kijken, toen ik zag dat de puntjes licht door de bladeren er uit zagen als sterrenbeelden. Het zag er erg mooi uit, en ik bleef lekker kijken. Ik wou een muziekje opzetten, en pakte mijn MP3 spelertje er bij. Een sterrenbeeld recht boven mij begon te veranderen, te transformeren, en werd een sterrenbeer. Het was niet gewoon een plaatje van een beer, het was een beer gemaakt van sterren, en hij bewoog. Dit was het begin van de meest krankzinnige ervaring uit mijn leven. In wat een eeuwigheid leek te duren zag ik van alles in het bladerdak; scholen vissen, wijze beren, totemvogels, dansende Hindu goden, mandela's, olifanten, en alles bewoog en leefde op de maat van mijn muziek. Ik ging recht overeind zitten, en staarde het donkere bos in. Het vuur flakkerde over de bomen op de maat van de muziek, eerst the Doors, toen Queen, toen Simon & Garfunkel... met elk nieuw nummer veranderde het visioen. Ik zag de bomen dansen, een kosmische geiten-man tegenover het vuur zitten, overal groeiden paddenstoelen. In het vuur woonde geesten, en toen ik daar naar ging staren leek het wel alsof mijn lichaam werd overgenomen. Ik maakte complexe bewegingen met mijn handen en vingers, zonder hiervoor de opdracht te hoeven geven. De paddo's deden dit, zei ik tegen mezelf, de paddo's besturen mij nu, en toen moest ik lachen. Tijdens de visioenen boven had ik allerlei rare inzichten die ik niet meer kan onthouden, maar ik had het gevoel onderwezen te worden. Maar het begon mis te gaan. Ik zag een groot kosmisch figuur boven me dat met me wou dansen, maar dat wou ik niet. Ik was best wel bang en paranoïde aan het worden. Ik keek om me heen en zag hoe raar de wereld er wel niet uitzag. Mijn geest was weer terug, maar ik zat nog steeds in de trip. Ik werd erg bang. Ik liep wat rond in de hallucinaties en dacht aan bepaalde dingen... Mijn maat Noot was al lang uit de trip, waarom zat ik er nog in? Het moest al 3 uur zijn, dit spul had al lang uitgewerkt moeten zijn! (Later bleek dat het 12 uur was, slechts een half uurtje langer dan de trip gemiddeld zou duren volgens het internet.) Ik voelde mijn maag en toen mijn hele lichaam verzuren, en de angst greep mij. Ik dacht dat ik was blijven hangen, dat ik nooit meer uit deze akelige droomwereld zou kunnen komen! Je ziet wel eens van die mensen, weet je, in een psychose of zo... is dit het? Was dit de psychose? Ik begon hevig te trillen en te zweten, en wou hulp van mijn vrienden, maar ze leken zo vreselijk ver weg. Noot ging zich er mee bemoeien en zij dat ik moest liggen, en dat we zo weg gingen. Plotseling werd alles weer vreselijk trippy, en ik zag mijn vrienden in slow motion bewegen, en kon niet verstaan wat ze tegen elkaar zeiden. Ik had het zo koud, en was doorweekt met zweet. De angst had mij helemaal overmeesterd, en ik dacht dat ik dood ging. Ik meen het, ik was er van overtuigd dat dit het einde was, en begon voor het eerst in mijn leven echt serieus over de dood na te denken, besloot dat het niet zo erg was, en overdacht toen mijn eigen leven. Het was een goed leven, maar ik heb nog steeds een aantal doelen die nog niet gehaald zijn, en daardoor voelde ik mijn wilskracht terugkeren. Ik maakte me geen zorgen meer dat ik in de trip was blijven hangen (Hoewel ik dat nog steeds geloofde, en visioenen van mij opgesloten in een psychiatrisch ziekenhuis waren heel reeëel.) maar moest me focussen op overleven. Wakker blijven! Ik kwam er door heen. Ik weet niet hoe of wat het was, maar ik was weer in staat te communiceren. Ik zei tegen mijn vrienden dat ik naar huis ging, maar ze waren allemaal erg bezorgd en Noot bood aan mee te fietsen. Dat was maar goed ook, want ik was niet alleen verdwaald in het bos maar ook op de weg naar mijn huis toe, zelf zou ik het nooit gevonden hebben. Tijdens het fietsen ging het steeds beter, ik kon me weer focussen, en toen herinnerde ik me iets wat Noot mij vertelde tijdens de trip. Ik weet niet meer wat het was, maar ik had weer alle vertrouwen dat ik heel normaal wakker zou worden de volgende dag, en voelde me extreem opgelucht. Thuis aten Noot en ik nog wat pizza, en keken we naar een TV serie. Toen hij weg ging bleef ik op de bank slapen, want om alleen in het donker te gaan liggen leek me vreselijk. De volgende dag werd ik heel normaal wakker.
  5. Eigenlijk wilde ik dit report de titel "Truffels (Hollandia) en 2c-b, een perfecte symbiose tussen natuur en synthese", maar dat paste niet in het onderwerp hokje, dus heb ik de titel moeten inkorten. Wie: ik Waar: bij mij thuis Wat: 15 gram Hollandia en 2 pillen 2c-b (30 mg in totaal) Kortgeleden heb ik voor het eerst kennis gemaakt met 2c-b en het leek me leuk om het een keer te combineren met truffels. Omdat ik steeds meer moeite heb met het naar binnenwerken van truffels (de vorige keer kreeg ik helaas niet eens een volledige portie van 15 gram naar binnen), dus ik wilde het samen met cup-a-soup innemen, maar dat was ik vergeten te kopen en omdat ik nog wel wat vla had staan, besloot ik om dat te gebruiken. De vla was ietsjes over de datum en was relatief lang open, dus ik rook en proefde eerst, maar het rook en smaakte normaal, dus ik besloot om het te gebruiken. Het ging echt makkelijk naar binnen, ik had weinig last van de smaak van de truffels. Ruwweg 15-20 minuten nadat ik alles naar binnen had gewerkt, kreeg ik last van mijn maag en voelde ik me wat misselijk. Ik heb bij wel eens gelezen dat mensen overgeven na het innemen van truffels, dus ik had zoiets van: "Nee, he." Ik dronk wat water en probeerde aan leuke dingen te denken in de hoop dat de misselijkheid over zou gaan. De misselijkheid bleef, dus ik hoopte dat ik alles zo lang mogelijk binnen zou houden zodat de truffels zoveel mogelijk verwerkt zouden worden. Helaas duurde het niet lang totdat eruit kwam. Ik had nog wel een portie truffels liggen, maar omdat truffels standaard al een aanslag maken op mijn maag besloot ik om die niet in te nemen, omdat ik bang was dat die ook weer uit zouden komen en daarnaast is 30 mg 2c-b genoeg voor een leuke trip. Ik zette Shpongle op en ging Spiderman 3 kijken (die was op tv). Ik besloot om te wachten met het innemen van de 2c-b totdat mijn maag weer wat gekalmeerd zou zijn. Wonder boven wonder merkte ik toch een licht effect van de truffels, ik voelde alle zorgen van mij afglijden en zag wat CEV's. Helaas zag ik geen OEV's en zag ik geen effect bij de albumhoezen van Shpongle. Ongeveer een uur later was mijn maag wat gekalmeerd, maar de effecten van de truffels waren alweer wat afgenomen. De vorige keer nam ik één 2c-b pil per keer en wachtte ik een uur om het effect af te wachten, omdat ik na één pil niet zoveel voelde, besloot ik om nu twee pillen in één keer in te nemen. Ik weet niet meer wanneer de 2c-b insloeg, maar toen het insloeg kreeg ik meer een speedgevoel dan een xtc-gevoel, ik denk door de film (Spiderman was arrogant en overmoedig door de symbioot/Venom). Ik kreeg zin om actief te worden en naar een vriend van mij te gaan (hij vroeg van tevoren of ik zin had om bij hem langs te komen, maar ik vind het soms fijn om in mijn eentje te trippen en die trips plan ik altijd meerdere dagen van tevoren, dus vertelde hem dat ook), maar ik besloot om toch thuis te blijven, omdat ik het belangrijk vind om een trip te plannen en dan geen onverwachte dingen te gaan doen. Ik heb de tijd niet in de gaten gehouden, maar uiteindelijk verdween het speed gevoel grotendeels en zag ik OEV's. Het waren typische 2c-b visuals, simpele patronen, de muren en de vloer leken te golven en ik zag overal een dikke vage rand omheen. Ik bewoog mijn armen voor mijn gezicht om te zien of ze een spoor hadden en dat bleek het geval te zijn. Ondertussen was Spiderman 3 afgelopen en begon X-Men 2, omdat er niets interessanters op tv was en ik behoefte had om iets te kijken, besloot ik om die maar te gaan kijken (ik had er even niet aan gedacht dat ik ook een film op de computer aan had kunnen zetten met geluid uit). Tegelijkertijd ging ik weer naar de albumhoezen van Shpongle kijken om te zien of er wat effecten zouden zijn. Wat ik zag was een beetje een combinatie van truffeleffect en 2c-b effect, ze golven een beetje zoals alles golft onder invloed van 2c-b, maar ik zag ook een beetje de diepte en bewegingen die je ziet onder invloed van truffels. Ik ging weer verder kijken naar de film, maar ik merkte dat deze mij wat afleidde uit de trip, dus besloot om mijn ogen dicht te doen. Tot mijn grote verrassing waren het geen primitieve 2c-b visuals, maar de mooie en uitgebreide truffelwerelden. Het was alsof de 2c-b het beetje psilocybine wat ik binnen had gekregen voordat de truffels er weer uit gingen versterkte. Ik vond het wel een grappig effect, met ogen open zag ik heel duidelijk 2c-b visuals, maar met ogen dicht juist truffel visuals. Het was alsof ze voor elkaar gemaakt zijn, natuur en synthese die in perfecte harmonie tot iets komen wat mooier is dan ieder effect apart. Ik kreeg een ingeving om mijn sokken uit te doen. Dat had ik eerder moeten doen, ik genoot van alles wat mijn voeten aanraakten. Op een gegeven moment kreeg ik wat honger. Ik had nog wat naturel nacho's liggen (normaal hou ik niet van naturel, maar ik had die gebruikt voor een gerecht en had nog wat over) en besloot om die te eten, omdat die smaak mij het beste leek passen bij een trip (niet te nep of complex). Dit bleek inderdaad het geval te zijn, ik heb nog nooit zo genoten van naturel chips. Toen de film bijna afgelopen was ging het buiten hevig tekeer, ik zette alles uit, trok de stekkers uit het stopcontact en genoot nog even van de mooie effecten van het onweer. Daarna ging ik tevreden naar bed, omdat het inmiddels een beetje aan het uitwerken was (als tripmiddelen uitwerken heb ik altijd de behoefte om te gaan slapen). Ondanks het uitkotsen van de truffels vond ik het toch een geslaagde trip, was erg fijn hoe de 2c-b het truffeleffect terug bracht en versterkte. De volgende keer ga ik de truffels met soep innemen en hopelijk kan ik dan weer echt goed trippen, ik heb inmiddels vijf keer getript op truffels en de tweede keer is nog steeds de beste trip, de nare smaak van de truffels heeft steeds weer een verstorend effect. Ook ga ik de volgende keer zorgen dat ik meer 2c-b in huis heb, want ik kreeg zo'n 2-3 uur nadat het begon te werken de behoefte om wat bij te nemen.
  6. Eerste tripreportje ever Op 1 Augustus 2013 besluit ik dat het tijd is om mijn atlantis truffeltjes te gaan uitproberen. Aangezien ik hiervoor alleen ervaring had met de tampanensis truffels (maximale dosis: 10 gram, vers) besluit ik om een lemon tek thee'tje te maken met een half zakje (7.5) gram en eens te kijken of deze kleine rakkers me bevallen of niet. Setting: Het is half 8 in de ochtend. Ik heb de dag vrij en ben tenminste 6 uur alleen thuis; dat komt mooi uit! Cd'tje van Pink Floyd (Dark Side of The Moon; aanrader!) aangezet, in de tuin vast een deken en kussen neergelegd en de hond voorzien van eten. Het lekkere weer en het feit dat ik al klaar ben met werken moeten wel voor een goeie trip zorgen Ik kan eten uit de koelkast pakken en er is zat te drinken. De come-up: De thee is inmiddels klaar. Om de een of andere reden besluit ik niet alleen de thee op te drinken, maar ook de 7.5 gram gemalen truffels die ik gebruikt heb om de thee te maken op te eten; schijnbaar ben ik toch stiekem een beetje bang dat ik de thee niet goed gemaakt zou hebben deze keer. Ik zet Futurama aan op de TV met de gedachte dat dit een goede bezigheid is om door de come-up heen te komen. Niets blijkt minder waar: nog geen 15 minuten later begint de thee al zijn werking te tonen. Ik trip nog niet, maar m'n blinde vlekken lijken zichtbaar te worden en ik voel me ernstig oncomfortabel. Ik merk ook, voor het eerst, dat ik het ineens koud krijg en dat mijn normaal altijd énorme aders net zo klein zijn als wanneer ik net uit een ijskoud bad kom stappen. Ik verhuis naar buiten, de zon in, en sluit mijn ogen. Ik voel zeer veel spanning door mijn spieren gaan, vooral mijn rug, buikspieren en nekspieren en denk bij mezelf met mijn al wazig wordende hoofd ''Jezus... waarom moet je dit nou weer doen kerel? Bad gaan in je eentje is geen goed idee...'' om vervolgens deze gedachte weg te duwen en me te focussen op ontspanning... ik lig hier wel een half uur voor m'n gevoel, maar het blijkt veel korter geduurd te hebben. Ik doe mijn ogen weer open en ik zie schapenwolkjes in de, voor de rest, hemelsblauwe lucht. Het valt me op dat het er uit ziet alsof het recht uit een tekenfilm komt en veel dichterbij lijkt te zijn dan normaal; alsof mijn ogen hebben ingezoomd op de wolkjes. Hoe langer ik naar dit tafereel staar hoe meer ze beginnen te bewegen en ineens besef ik het me... de truffels zijn echt in aan het slaan... Ik draai me om en kijk naar mijn handen: ze worden donker met witte stippen en ik zie mijn aders ineens zo duidelijk alsof iemand ze met een stift heeft nagetekend... De Trip: Ik heb heel erg sterk het gevoel dat ik íets moet doen, maar ik weet niet wat (dit had ik vorige keren ook voor lange periodes tijdens de trip) en dus loop ik heen en weer door de tuin en staar af en toe naar de hemel. Ik voel me nog altijd alles behalve comfortabel en besluit binnen de CD van PF op te zetten. Ik ken 'm nog niet dus ik zet 'm gewoon op play vanaf het begin en begeef me weer naar de tuin. Ik sluit mijn ogen en het valt me op dat de normale vlekken die je altijd ziet als je met je ogen dicht naar de zon kijkt lijken te dansen en vormen maken. Snel open ik mijn ogen: Yep! Ook de vloer begint in en uit te zoomen hier en daar. De muziek klinkt enorm ''breed'' en geeft een fijn gevoel. Lichamelijk voel ik me nog niet top, maar ik merk al dat het snel de goede kant op gaat. Ik besluit even naar het toilet te gaan en hier maak ik kennis met een oude vriend... het kwaad in de spiegel... Ik kijk even naar mezelf en daar is het gevoel weer: ik wéét dat ik de persoon ben die ik in de spiegel zie, maar zo voelt het niet... Hij trekt meteen m'n aandacht en zodra ik even blijf staren word het al snel weer duidelijk: ik zie versies van mijzelf die je normaal alleen in horror films ziet. Alsof het ''koude'' en alien-achtige gevoel nog niet genoeg is om m'n haren overeind te laten staan zie ik mijn hele gezicht invallen en mijn huid langzaam donker grijs word. Ik moet hier, ondanks angst, om grijnzen maar merk niet dat ik dit doe. Resultaat? Goed schrikken omdat het monster in de spiegel begint te grijnzen met een enorm vervormde bek met tanden. Ineens besef ik me weer dat ik eigenlijk van plan was een kleine boodschap te doen, om het netjes te houden, en doe ik mijn ding en ga ik terug naar de kamer. Ik kijk naar buiten en zie ineens regenboogachtige kleuren verschijnen: een rood, blauw en groene streep verdeelt mijn tuin in 3'en en het is prachtig... Vervolgens ben ik ruim een uur muziek aan het luisteren, langzaam door het huis heen aan het lopen, want het lijkt wel alsof de zwaartekracht groter is geworden en dan ineens weer normaal word, en aan het dansen\gek doen en aan het kijken naar alle kleine vervormingen die ik overal zie. Dan herinner ik me ineens dat mensen op fora altijd zeiden: ''Don't EVER look in the mirror for too long when tripping... guaranteed bad trip...'' en dacht ik aan wat ik een uur geleden had gezien bij het toilet. Ik loop naar de spiegel in de huiskamer en het valt me op dat ik nogsteeds een ''andere ik'' zie, maar dat hij er uit blijft zien als ik zolang ik maar beweeg. Zodra ik mezelf de kans geef om te staren gebeuren er monsterlijke dingen en gek genoeg valt zelfs de muziek dan weg of begint totaal te vervormen zodra dit gebeurd. Even bewegen\knipperen met de ogen en het verdwijnt voor heel even. Ineens besluit ik dat het een goed idee is om te kijken ''hoe ver'' ik kan gaan hier mee zonder bang\gek te worden: ik neem plaats op een stoel en ga op kleine afstand van de spiegel zitten. Het valt me op dat als ik níet naar m'n hoofd kijk mijn lichaam zelf niet echt vervormd op het typische ''ademen'' na. Ik kijk mezelf diep in de ogen en binnen 2 seconden begint het weer. Het is erger dan wat ik tot nu toe gezien heb: de helft van mijn gezicht ving zonlicht en de andere helft zat in de schaduw en dit leek het te verergeren. Ik zag 2 koude zwarte ogen en het gezicht van een ervaren junk\zombie die steeds verder donker werd. Om het verder te laten gaan besloot ik een ''enge bek'' te trekken wat alles naar turbo snelheid haalde: de muziek viel weg, bijna alles werd donker en wat mijn hoofd zou moeten zijn was niets meer dan een stel ogen op de plek waar die van mij hoorde te zitten en het wazige, donkere gezicht van een demoon of iets anders bovennatuurlijks. Het voelt kwaadaardig aan en gek genoeg is mijn grootste angst op dat moment dat mijn, monsterlijke, spiegelbeeld een beweging zou maken die ík níet maakte (zoals in horror films). Dit lijkt een gekke gedachte, maar als het voelt alsof de persoon in de spiegel, die er eng uit ziet, toch echt ''jou, maar toch weer niet'' is krijg je dat soort gevoelens. Ineens voel ik angst opkomen die sterker was dan de fascinatie voor wat ik zó duidelijk zag in de spiegel en juist op dat moment springt een ander nummer van Pink Floyd op met keiharde kerk-bellen én komt m'n hond naar binnen stormen :shock: Na tot de conclusie te zijn gekomen dat ik wel degelijk nog leef, ondanks de schrik van het nummer wat keihard hoorbaar was ineens en m'n gekke hond, geniet ik nog een tijdje na van de muziek, speel ik met het beestje en denk ik na over waarom mensen bijna altijd iets ''engs'' of een ''monsterlijke versie'' van zichzelf zien in de spiegel als ze gaan staren tijdens het trippen. Ik bedenk dat je het ''strange person in the mirror'' effect hebt (staren naar je spiegelbeeld met alleen 2 kaarsjes naast een spiegel, de rest donker) waardoor eigenlijk exact dezelfde hallucinaties gebeuren, alleen minder scherp en minder snel (zoek maar eens op, is interessant). Ineens kom ik tot de conclusie dat we ons veel te druk maken over uiterlijke schoonheid en begin hierover te filosoferen. Hierna begint de comedown, die ook erg ongemakkelijk is, en ben ik binnen 2 uur weer zo goed als baseline. Er is nog veel meer gebeurd tijdens de trip wat mooi, interessant, bijna eng of gewoonweg te gek was, maar dit kan ik óf niet goed beschrijven óf ben ik vergeten... Gek genoeg gebeurd dat laatste schijnbaar ook standaard elke keer wel Bedankt voor het lezen!
  7. Setting: thuis Wie: ik alleen Hoewel dit niet de eerste keer is dat ik paddo's of truffels op had, zie ik deze keer als eerste echte trip. Al een aantal jaren leek het mij leuk om een keer te trippen. Ik had er wat leuke verhalen over gehoord. Wat jaren geleden had ik een keer paddo's op (toen die nog legaal waren), maar de setting was niet juist en ik had redelijk wat alcohol op. Wat er toen gebeurde weet ik niet meer, het is een groot zwart gat. Daardoor had ik een tijd lang geen interesse meer in trippers. De laatste maanden heb wat andere soorten drugs geprobeerd en uiteindelijk kwam de interesse voor trippers weer terug en wilde ik het goed doen. Pas geleden had ik samen met een vriend een portie Atlantis op, ieder 7,5 gram. Die trip was vrij subtiel, ik zag alles in het groen en alles leek een beetje te bewegen. Na zo'n 3,5 uur werd de trip wat intenser en kreeg ik CEV's en lichte OEV's, maar het was allemaal nogal chaotisch. Ik merkte dat ik in mijn eigen wereldje teruggetrokken werd, dus besloot om de volgende keer in mijn eentje te trippen. Omdat ik vandaag vrij was, besloot ik om gisteravond te truffelen, dit keer een hele portie van 15 gram. De vorige keer hadden we truffelthee gemaakt en dat beviel mij wel (voor de zekerheid ook de truffels opgegeten), dus dit keer ook maar weer. rond 20:15 begon ik met de truffels innemen. 15 gram vond ik best wel een hoop werk om naar binnen te werken. Toen ze begonnen te werken had ik een wat ongemakkelijk gevoel in mijn hele lichaam en voelde ik me een klein beetje misselijk. Ik zat te gamen, maar het leek me fijner om op de bank te gaan liggen en tv te kijken en muziek te luisteren. Dus ik zette Shpongle op en keer naar Commedy Central. Eerst South Park en daarna Scrubs. Bij Scrubs merkte ik dat de hoofden vervormd waren. Ik werd even een beetje ongerust, want ik had het gevoel dat de truffels hard aan zouden komen en ik twijfelde of het wel verstandig was om in mijn eentje te trippen. Maar ik verdrong die gedachten en had zoiets van: "Nu kan ik er toch niets meer aan doen, gewoon ontspannen en genieten." Ik zocht wat plaatjes van Shpongle albums op internet op (die zijn echt geniaal als je onder invloed van trippers bent, zelfs als je maar een subtiel effect voelt). Ik had geen interesse meer in de tv, dus zette deze uit. De kleuren in mijn huiskamer begonnen te veranderen, de kamer was in pasteltinten. Het voelde heel sprookjesachtig aan. Ik besloot om nog even te gamen, was benieuwd hoe dat zou zijn onder invloed van truffels. Het was op zich wel grappig, maar ik wilde toch liever op de bank liggen en naar Shpongle luisteren. Terug op de bank was het net alsof ik op vakantie was. Het leek net alsof ik de zee zag door mijn gordijnen en er een lekker briesje was. Ik moest naar de wc, ik herkende mijn eigen badkamer niet meer, voelde me net alsof ik in een hotel was. Wat ook wel grappig was, was dat iedere kamer een andere sfeer had. Ik zat er toen aan te denken om het topic "Op vakantie in mijn eigen huis" te noemen, maar de trip ging nog veel dieper. Ik sloot mijn ogen en kwam in een levensechte fantasiewereld terecht. Het is moeilijk uit te leggen hoe het er precies uit zag, het leek nog het meest op een soort blije, pluche wereld. Ik deed mijn ogen weer open en zag allerlei patronen op de muren en gordijnen. Ik voelde me steeds verder wegglijden van de werkelijkheid. Ondertussen een paar keer wat water gedronken en naar de wc gegaan. Er waren een paar wisselende werelden waar ik in terecht kwam als ik mijn ogen sloot. Er was tegen mij zei dat dit een soort van rondleiding was door de truffelwereld, het zei dat alles mogelijk was: "Niets moet, alles kan." Die zin bleef de hele tijd in mijn hoofd en zorgde ervoor dat ik het een beetje kon sturen. Het zei tegen mij dat ik de trip spannender kon maken, maar het raadde mij aan om het vrolijk te houden. Het was alsof ik echt in die werelden was. Iedere ademhaling proefde ik zuivere lucht van de andere werelden. Ik wist dat ik op de bank lag, maar het voelde alsof ik echt ergens anders was. Op een gegeven moment merkte ik dat de muziek was gestopt, maar ik vond dat wel prima eigenlijk. Het was alsof de muziek mij hielp om de overgang te maken naar de truffelwereld en ik het niet meer nodig had. Gedurende de trip voelde ik me steeds lichter worden, het was ook alsof alle zorgen uit mij wegstroomden. Ik merkte dat als ik mijn ogen open had, de wereld ook steeds vreemder werd, alsof de fantasiewereld die ik zag met mijn ogen dicht samensmolt met de gewone wereld en ik dus steeds meer de fantasiewereld ingetrokken werd. Na wat uren voelde ik me moe worden. Ik wilde weten hoe laat het was, maar het viel niet mee om klok te lezen, alsof de tijd niet meer bestond. Na goed te concentreren zag ik dat het bijna ongeveer 23:30 was. Ik besloot om me klaar te maken om naar bed te gaan. Alles afsluiten en tandenpoetsen. Tandenpoetsen was een heel avontuur. Het leek net alsof er luchtbellen uit de tube tandpasta kwamen en het was lastig om te zien of er tandpasta op de tandenborstel zat. Het tandenpoetsen voelde heel vreemd, maar wel grappig. Omkleden voelde ook vreemd. En toen ik in bed lag onder het deken, was het alsof alleen het bovenste deel op me lag. Uiteindelijk viel ik in slaap na de belevenis van mijn leven. Wauw, wat zijn truffels toch geweldig. Het is een van mijn favoriete drugssoorten. Het is alleen wel moeilijk uit te leggen wat ik allemaal meegemaakt heb.
  8. Wie: 7 personen Waar: Woonkamer Wat: 15 gram Atlantis Namen zijn aangepast naar nicknames ter privacy. Het is maandagochtend, de dag na de dag erna. Afgelopen zaterdag was het eindelijk de dag waar we weken naar uit hebben gekeken. Een aantal weken geleden hadden we namelijk gepland dat we nu zouden gaan trippen op truffels. Scarlet en ik als enige in de groep van zeven die het voor het eerst zouden gaan doen. Wat waren we zenuwachtig! Ik heb echt tientallen tripreports gelezen en heb me van te voren zo goed mogelijk geïnformeerd over wat ik kan verwachten en wat ik moet doen in bepaalde situaties. Dit werd mijn eerste psychedelische ervaring, eerder heb ik alleen op mdma en lachgas getript. Ik gebruik bewust dit woord, want ik weet dat de meeste mensen dat niet doen op deze soorten drugs, maar omdat ik altijd al filosofisch en spiritueel ben ingesteld heb ik ook dit soort ervaringen met deze soorten drugs. Er is een uitspraak die heel goed uitlegt waar ik al vanaf kleins af aan onbewust en bewust mee bezig ben: “There is much that is hidden. Within each of us is contained vast stretches of mental space seen only by our own eyes, unable to be communicated verbally to the outside world even if we wanted to. There is something frightening about this, about the vastness and incommunicability of these hidden places. There is more in this world than is contained in all of your philosophy, religion, and science. What we take to be reality is but a construct of the brain. The way we ordinarily perceive reality is but one of many ways.. there are multiple ways to construct our mental worlds. The exploration of these different modes of consciousness and perception beckons as a liberation into a fuller, deeper understanding of the hidden, underlying reality, of which we are normally only dimly aware of the surface and the shadows. Never deny yourself anything.†Met dit in mijn achterhoofd, keek ik erg uit naar deze trip. Oh boy, wat een ervaring! Rond tien uur was iedereen aanwezig en begonnen de jongens de truffelthee te maken. Van te voren maakte ik op uit de uitspraken van de ervaren personen dat de smaak gigantisch vies zou moeten zijn en dat het inwerken best kut kon zijn. Nu heb ik, waarschijnlijk net als ieder ander, een enorme hekel aan misselijkheid. Ik besloot de thee in een keer achterover te gooien en direct erna een sapje te drinken om de smaak weg te halen. De smaak was apart, dat zeker, maar niet extreem raar. Het smaakte naar ‘niks' met een enorm nootachtige nasmaak. Per persoon hadden we ongeveer 15 gram Atlantis per glas. Ik had per ongeluk al meer dan drie kwart van mijn glas naar binnen gewerkt, terwijl ik eigenlijk met een half glas wilde kijken wat het zou doen. Toen heb ik uiteindelijk het laatste restje ook maar naar binnen gegoten en ben ik op de bank gaan zitten. Ott stond op, we hebben de tafel aan de zijkant geschoven en hebben een heerlijke chillruimte gecreëerd: de hoekbank, twee luierstoelen, het hoogpolige kleed en allemaal kussens, dekentjes, knuffels, kaarsjes, wierook etc. Scarlet had schrijfwaar meegenomen om tijdens het trippen wat dingen op te schrijven. We begonnen dan ook met korte details in zinnen. Ik las dat zij als laatste schreef dat ze na ongeveer 5-10 minuten van inname al wat dacht te voelen en zien. Ik wist al zeker dat ik iets voelde, mijn benen tintelden enorm en ik zag wat kleuren extra fel worden. Op de tv had Super Mario winamp visuals aangezet. Toen ik daar naar keek werd het me allemaal te veel. Terwijl iedereen een plekje ging zoeken om de trip in te komen, kroop ik in een hoekje van de bank met mijn oudste knuffeltje en een Winnie de Poeh knufel. Ik lag te giechelen terwijl ik me zeer bewust voelde van mijn lichaam. Het voelde niet per se fijn, ook al moest ik wel lachen. De tintelingen gingen alsmaar door, alles om me heen begon te draaien en niets stond meer stil. De muren ademden en ik was me zo bewust van de mensen die er nog niet helemaal inzaten. Ik wilde nog ‘bij hun blijven', maar dat voelde niet fijn. Je voelde de misselijkheid en als je dat los liet dan was het even weg, maar het kwam altijd terug. Echt alles kwam in golven en toen ik besloot om de ‘realiteit' helemaal los te laten, ging mijn misselijkheid ook weg. Het is echt alsof je normale manier van het ervaren van hoe je lichaam werkt tientallen keren wordt uitvergroot! Ik werd me enorm bewust van hoe mijn lichaam oorzaak en gevolg verwerkt. Ik bleef nog even op de bank liggen, keek vol bewondering naar werelden terwijl mijn ogen dicht waren. Ik glipte weg en liet de woonkamer achter me. Af en toe opende ik mijn ogen en zag ik Daisy en Luigi bij de tafel zitten, ineengedoken en in elkaars ogen kijkend. Scarlet zat in de andere hoek en keek af en toe vragend naar me. Super Mario zag er nog nuchter uit. Dewi lag op het kleed en Yoshi zat in de stoel. Een moment later zag ik dat Super Mario ook op het kleed ging liggen. Inmiddels lagen hier al aardig wat mensen en Dewi lag naast hem. Ik wilde bij hem zijn en reikte mijn arm uit. Hij zag er vreemd uit, zijn ogen waren enorm vergroot, alsof hij in photobooth zat! Ik vroeg aan Dewi of ze iets op wilde schuiven zodat ik naast hem kon liggen. Zijn ogen vond ik eerst eng, maar toen besloot ik dat het mijn liefje is en dat ik gewoon naar hem wilde kijken. Zijn gezicht veranderde toen in het gezicht van een oermens! Zijn voorhoofd kwam naar beneden, zijn wenkbrauw werd een monobrauw. Zijn baard hielp ook erg mee. Het was fascinerend. Ik vroeg me af hoe ik er uit moest hebben gezien. Daisy zat op dat moment in de stoel en ik moest naar boven kijken om haar te zien. Haar haar golfde op dat moment in de wind, terwijl de ramen dicht waren, dus er was helemaal geen wind. Het zag er uit als wolvenmanen. Ik bedacht me toen dat we een wolvenpack waren. Toen ik naar Scarlet keek zag ik haar ogen dubbel boven elkaar. Soms waren het snaveltjes. Het zag er mysterieus uit en tegelijkertijd heel sensueel. Ze glimlachte vaak dus ik wist dat het goed zat. Ik maak me, ook tijdens mdma trips, altijd heel veel ‘zorgen' om mijn vriendinnen: Ik wil dat zij zich goed voelen! Als ik dat gevoel niet heb, kan ik zelf ook niet helemaal genieten. Van nature ben ik een heel positief en vrolijk persoon. Ik denk probleemoplossend en geniet van de kleine dingen. Op dit punt vond ik het fijn om te zitten en te bewegen. Van te voren had Daisy in de groeps-whatsapp gezegd dat ze niet wilde dat iemand de hele tijd ging lachen tijdens het trippen. Zij had ooit een erge bad trip gehad, omdat iemand in een twee uur lange lachkick zat. Ik bedacht me dat dit echt irrelevant was, want als je tript ben je echt heel persoonlijk bezig en je moet zelf leren omgaan met invloeden van anderen. Eerst was ik dus bang dat ik iemand irriteerde met mijn beweeglijkheid, maar toen leerde ik dat ik dat los moest laten en dat het iemand anders zijn ‘probleem' was als ik dat effect wel had. Ik had genoeg aan mijn eigen hoofd. Ik denk dat ik op dat moment weer op de bank gekropen was en met Scarlet probeerde ervaringen uit te wisselen. Ik had echt het idee dat ik veel verder en dieper ging dan anderen. Sommige mensen klonken nog zo nuchter. Ik had het idee dat ik zelf constant fluisterde en anderen praatten nog met een normale, harde stem. Een moment later besloot Super Mario een ballonnetje met lachgas te nemen! Hij zei dat ik het ook moest doen, omdat het echt prachtig was. Ik keek voortdurend om me heen, keek naar de planten, de lichten, de schilderijen. De schilderijen! We hebben een vierluik gemaakt, Super Mario en ik. Misschien een pikant detail, maar dat hebben we gedaan terwijl we de liefde bedreven, hihi. Vol met felle kleuren en vlekken dus, maar hier zag ik hele leeuwen in! Ik zag ze kinderlijk en realistisch, brullend en rennend. Prachtig. Terwijl ik wachtte tot ik het fijn vond om ook een ballon te nemen, voelde ik me alsof ik onder water ging. Vol met koraal, mooie planten, vissen. Ik zei toen tegen mezelf dat ik water echt mijn element was. Een moment later zat ik weer in de jungle. De lianen slingerden om m'n hoofd heen. Ik denk dat er toen een ‘reggae-achtig' stukje muziek klonk van Ott. Ik ging weer op de grond naast Super Mario zitten en vroeg of hij die ballon wilde maken. Ik kon het niet! Op dit moment besefte ik me echt dat mijn gedachtes wegvlogen en voor ze weg waren had ik alweer een nieuwe. Zo waren handelingen doen echt onwijs lastig! Je bedenkt je stap voor stap wat je moet doen om bijvoorbeeld, in dit geval, een ballon te maken. Je zoekt de slagroomspuiter, het doosje met patronen, een ballon. Bij wijze van spreken ben je al vergeten wat je aan het doen was als je een van deze dingen eindelijk ziet liggen. Bizar! In het dagelijks leven heb ik af en toe al dat syndroom waar je nooit wat afmaakt, omdat je terwijl je naar de gangkast liep om de stofzuiger te pakken, in de keuken nog een kopje ziet dat je af kan wassen. Voor ik het wist had ik een ballon in mijn handen en daar ging ik.. kopje onder in velden van bloemen met heldere blauwe luchten die ook paars en roze en kleuren werden die ik nog nooit gezien had. Eigenlijk herinner ik me niet veel van de ballonnetjes. Het was intens en ik werd elke keer wakker met het woord ‘mooooooooooooi!'. Toen besefte ik me ook dat het echt in golven gaat. Elke keer word je diep in een trip gezogen en tegelijkertijd wordt iedereen weer wakker! Je ziet elke keer als er een wakker moment is, wanneer een nummer afgelopen is, mensen opeens bewegen en om zich heen kijken. Tijdens een ‘trip' of ‘golf' of whatever ligt iedereen voornamelijk stil met ogen dicht. Volgens mij was het hier dat ik dicht tegen Super Mario aan ging liggen. Enorme vlagen van liefde en geilheid stroomden door me heen. Ik hoorde mijn ademhaling, ik hoorde mezelf gekke geluiden maken. Ik kroop helemaal in hem, tegen hem aan, ik wilde even in een foetushouding liggen en voelde me ontzettend veilig en warm. Wat een mooi persoon is hij en wat ben ik blij met hem! Ik zei meerdere malen dat ik van hem hou en ging met mijn hand over zijn lichaam heen. We hadden onszelf onder een dekentje gewurmd en ik voelde echt een golf van geilheid door me heen stromen. Ik wilde richting zijn onderbroek gaan, maar uiteraard vergeet je alweer wat je aan het doen bent voor je er uiteindelijk bent. Ik visualiseerde wel een enorme piemel voor me die uiteen spatte in allemaal kleinere piemels in cirkels. Ik vroeg me af of je seks kon hebben midden in deze trip. Als het zou lukken zou het ontzettend lekker en intens moeten voelen. Ik weet ook nog goed dat ik mijn lichaam voelde bewegen, alsof mijn kont keihard schudde op de beat, terwijl ik zeker weten stil lag. Mijn lichaam kronkelde als een slang en het voelde heerlijk. Ik probeer een juiste volgorde aan te houden, maar het kan dat ik dingen door elkaar gooi. Ik denk dat hierna het punt kwam dat iedereen een beetje wakker werd. Ohja, dit kwam omdat we Ott via spotify aan hadden staan en er blijkbaar ook een boyband is dit Ott heet! Ineens, uit het niets, werd de heerlijke tripmuziek omgezet in een liefdesliedje gezongen door enorme homostemmen! Iedereen had een WHAT THE FUCK moment, maar het was echt prachtig! Het was zo lief. Ik verstond alleen het woordje ‘you', waar veel zinnen op eindigden en ‘happy new year', terwijl ze uiteindelijk ‘let me in' ofzoiets zongen. Hahaha! Wat een moment. Terwijl ik trouwens bij Super Mario op het kleed lag, probeerde ik soms ook connecties te maken met andere mensen. Ik vond het raar dat ik Luigi, het liefje van Daisy, nog niet had gevoeld. Ik was hem nog helemaal niet tegengekomen in de tripwereld. Als ik naar hem keek lag hij met zijn rug naar me toe of was hij onbereikbaar. Maar vanaf dit nummer was hij meer aanwezig. Na het nummer was iedereen ook wakker. Ik heb op het balkon gestaan met Scarlet. We hebben elkaar geknuffeld en waren verwonderd over hoe mooi alles was. Op het balkon staat een groot konijnenhok waar mijn lieve cavia woont. Ik heb haar geaaid terwijl ik in een soort ‘glas' leek te kijken. Ken je dat zicht, dat wanneer je door een lang glas kijkt, dat je door een rondje kijkt en de uiteindes van het rondje heel erg langgerekt worden. Een soort lens? Of een special effect tijdens Discovery Channel documentaires. Ik aaide haar, maar ze zat in een heel donker hoekje en was zelf ook helemaal donker. Toch voelde het heel warm, lief en fijn. Toad, mijn rode kater, zat enorm te loeren op haar. Dat merkte Scarlet heel erg op, maar ik wist dat Toad niks gemeens zou doen bij de cavia. Ik kijk dit spektakel namelijk al weken aan. Later, toen ik iedereen weer naar binnen stuurde, omdat ik de kat ook veilig binnen wilde hebben, kroop ik op mijn knieën door de kamer heen. Ik had dat ‘special effect' zicht enorm toen ik de kat aaide. Wat een beestje is het ook! En in slow motion ging mijn hele hand over zijn rug heen. Het was bijzonder, ik vroeg me af of hij ook in zo'n moment kon zitten. Hoe zit het dierenrijk in elkaar? Bijzonder! Volgens mij heb ik hierna druiven uit de koelkast gepakt en ben ik deze naar Daisy gaan brengen. Ik vond het een smaakexplosie en Daisy merkte op dat die velletjes naderhand vervelend zijn. Toen zij dat zei had ik mijn derde of vierde druif al in de mond en toen merkte ik die velletjes pas! Ik dacht echt dat als zij dat niet had opgemerkt, ik het niet gevoeld had haha! Ik maakte een sarcastisch grapje, maar wist niet of iedereen het ook zou opvatten zo, dus zei ik snel sorry. Daisy zei van te voren dat het haar mooi en tof leek om naar buiten te gaan tijdens het trippen. Ik wist dit dus ik had Scarlet al overtuigd om met me mee te gaan. Al was het wel ontzettend moeilijk om onze schoenen te gaan zoeken. En jas, want dat was ook belangrijk. Ik vroeg aan Daisy vanuit de andere kant van de woonkamer of ze mee ging en noemde het argument dat ze dat zo graag wilde van te voren. Uiteindelijk zei ze toch dat ze het niet aankon momenteel en liever bleef zitten. Op dat moment voelde ik een miniseconde een enorme golf van afwijzing en teleurstelling door mijn lichaam heen. Zo bijzonder hoe dat voelt. Ik was totaal niet boos op haar en had alle begrip, maar het is zo menselijk om dat te voelen! Ik was me er heel bewust van en moest er ook om lachen dat ik dat zo voelde. Super Mario zei toen ook op een vaderlijke manier ‘kom op, je gaat nu niet naar buiten, dat kan echt niet'. Dus besloten Scarlet en ik gewoon met de sleutels op de galerij van de flat te gaan staan. Voor ik de deur dicht deed, want dat moest omdat er tocht op stond, besloot ik alvast de goede sleutel in het slot te doen, zodat ik straks niet hoefde te kloten en zodat de sleutels ook niet naar beneden zouden vallen. Dat was namelijk die ochtend gebeurd met mijn fietssleutel! Toch best vervelend van elf hoog! We keken naar de bomen onder ons en toen ik omhoog keek naar de sterren was ik enorm verbaasd over hoe mooi de sterren waren! Ze hadden een paarse gloed en ik snapte waarom mensen zo dol zijn op fonkelende dingen. Prachtig. De bomen gingen heen en weer op de wind en het zag er mooi en levendig uit van bovenaf. Toch was het koud en gingen we snel weer naar binnen. We hadden op dat punt trouwens ook een ijsje, wat niet meehielp aan de warmte, maar het smaakte wel erg lekker. In het kort gebeurden er nog de volgende dingen: - Ik heb een paar haaltjes van een blow genomen, dit zorgde voor een warme gloed over alles heen, een soort rood licht wat er door de kamer scheen, en een Bob Marley feeling. Ook weer zo'n lens die focuste op de blow in mijn hand en mijn arm die de joint doorgaf aan de volgende persoon. Heel gemoedelijk. Toch vond ik de geur niet altijd lekker en werd ik misselijk op sommige momenten. - Ook met een sigaret roken had ik moeite. Ik kon niet zien hoeveel ‘as' ik al had aan m'n sigaret en je moet natuurlijk uitkijken dat het niet op de grond valt. Dewi was heel straight to the point toen ze zei: ‘waar is je asbak?' Ik ben geen roker, dus dit klonk niet logisch voor me, maar ik was blij dat ze het zei. - Ik heb in de spiegel gekeken! Ik vond mezelf mooi, ik had een gladde huid en m'n gezicht leek slank. M'n ogen waren redelijk normaal, alleen mijn pupillen waren natuurlijk mega. Ik raadde iedereen aan om ook gewoon te kijken, dat het geen kwaad kon. Hier waren we van te voren namelijk huiverig voor, maar dit was nergens voor nodig, vond ik. - Terwijl ik op het kleed lag, had ik het idee om Luigi keihard te roepen, maar dan zonder geluid. Ik wilde hem telepathisch roepen. Ik heb geen idee of hij dat gehoord heeft, misschien was het wel knetter irritant dat ik dat deed, als die gedachtes überhaupt bij hem aan zijn gekomen. Ik vraag het me wel echt af. Als kind zijnde dacht ik ook dat ik telepathisch met mijn nichtje kon communiceren als ik in bed lag 's avonds, maar ik heb er nooit over gepraat met haar dat ik dat soms probeerde. Toch werd ik herinnerd aan dat ik dit deed. - Zo werd ik meer herinnerd aan kinderlijke dingen, vooral hoe ik keek naar dingen. Nog zonder een label aan iets te plakken, maar gewoon met open mind. - Ik wilde wierook aansteken en zocht een aansteker. Yoshi gaf mij zijn zippo achtige aansteker en deze kreeg ik niet aan. Ik snapte er geen reet van. Hij zette hem aan voor mij en ik probeerde de wierook aan te krijgen. Toen ik de aansteker weer dichtklapte, gingen de vlammen er nog steeds doorheen. Bizar zag dat eruit. Super Mario zag het ook. - Op sommige momenten wilde ik iedereen een ‘plekje' geven, een soort labeltje in de door mij verzonnen roedel. Toch lukte dit niet helemaal, iedereen was ook een soort gelijke van elkaar. Ik zag mezelf wel als een leidertje, omdat ik mensen graag meeneem en ik vaak de gene ben die dingen regelt en voor elkaar krijgt. Maar ik was niet de baas over iedereen, dat absoluut niet. Het is nu 11:09 en ik moet om 11:30 naar mijn werk toe. Ik schrijf vanmiddag verder, want ik heb nog lang niet alles verteld wat ik wil vertellen. Inmiddels is het 19:03, ben weer thuis en ga proberen verder te gaan met het verslag. Een van de meest belangrijke momenten die ik me nog goed kan herinneren was het moment dat ik weer terug bij Super Mario lag op de grond en lekker lag te knuffelen. Ik begon me diep van binnen raad te plegen of ik kon achterhalen of hij de persoon voor mij is. Het voelde heel goed, ik voelde echte liefde en visualiseerde hoe we verstrengeld waren. Ik voelde een oerdrang dat ik echt kinderen met hem wil maken. We zijn van plan om naar Australië te gaan voor minimaal een jaar en ik besefte me dat zo'n reis ook een trip is. De mindere momenten, de negatievere gevoelens, zijn gewoon de onzekerheden die je uit moet zoeken. De dingen die je moet regelen en waar je nu nog niks van weet, het avontuur. Bijvoorbeeld waar we gaan wonen, hoe we het visum aan moeten vragen e.d. Maar het daar zijn, het heerlijke gevoel dat daar bij hoort, de natuur daar, de sfeer, dat is zo mooi. Dat is echt iets wat ik mee wil maken met hem. En hij past goed bij me, we zijn echt soulmates. Ik wil echt kinderen met hem maken over een paar jaar. Zo'n moedergevoel heb ik nooit eerder echt ervaren. Het grappige is dat Super Mario naderhand, toen we uit de trip kwamen, zei dat hij me dat heeft horen zeggen. Ik kan me herinneren dat ik het keihard dacht, maar juist niet heb gezegd. Ik vraag me echt af of hij mijn gedachtes hoorde of dat ik het wel gewoon echt gezegd heb. Het zit wel echt goed tussen ons. Dit is hem. Ik heb tijdens het laatste gedeelte van de harde trip nog veel nagedacht. Ik heb gedacht aan mijn ouders, maar al heel snel werden mijn gedachtes gebracht naar mijn overleden opa en oma waar ik nooit heel veel mee had. Ik vroeg me af of er contact met de doden kon worden gemaakt. Ergens daar heb ik ook veel lichamen gevisualiseerd met allemaal lijnen die, achteraf gezien, waarschijnlijk chakra's verbonden met elkaar. Maar ook het hele universum in lijnen. Later dacht ik terug aan toen ik een baby was en in de tuin zat met mijn opa en oma. Maar dat was eerder een herinnering van een foto in plaats van dat ik mezelf daar echt zag zitten. Ik heb ook nog gedacht aan mijn ex-vriendje, maar zijn gezicht verdween eigenlijk altijd direct. Ik voelde helemaal niks bij hem, wat eigenlijk genoeg zegt. Ik dwong mezelf te denken aan de situatie wat er gebeurde nadat het uitging en hoe mijn toenmalige vriendin achter mijn rug om met hem verder ging en hoe vernederend dat voor me was, maar eigenlijk vond ik het allemaal niet zo boeiend in mijn trip. Ik denk dat ik dat nu ook helemaal losgelaten heb. Ik heb aan nog veel meer onderwerpen gedacht. Bijvoorbeeld wat ik met mijn werk wil, maar ook wat voor tattoo ik wil zetten. Ik dacht aan hoe mooi zo'n trip kan zijn en hoe je de slechte dingen ervan en van het leven ook moet accepteren of los laten. Toen kwam er een moment waar ik eigenlijk een beetje fout ging. Ik lag op de grond, maar ik lag niet lekker. Ook knorde mijn maag een beetje, maar ik kwam er pas later achter dat ik honger had. Ik lag op mijn zij op het kleed en keek naar de klok. Ik kon de wijzers niet zien, ze draaiden rond. De tijd bestond dan ook niet en eigenlijk kreeg ik op dat punt een mindfuck. Ik bleef kijken en kijken en keek elke keer na een enorme golf weer terug en dan waren er misschien maximaal vijf minuutjes verstreken, terwijl ik dacht dat ik minstens een uur weg was. Na een golf of drie kon ik de tijd zien. Het was kwart voor drie. Ik bedacht me dat we om tien uur hadden gedronken en dat de trip dan nu bijna klaar zou moeten zijn, maar later dacht ik weer dat dat niet zo was, ik had om half 12 nog voor het laatst op de klok gekeken, dus de trip zou nog minimaal twee uur moeten duren. Dat vond ik niet cool, eigenlijk was ik er wel klaar mee. Ik vond het wel knap dat ik de tijd weer kon zien, dus toen besefte ik me dat het wel bijna klaar moest zijn. En toen bedacht ik me dat ik waarschijnlijk weer weggezogen zou kunnen worden in nog een dikke golf/trip, dus ik moest me maar laten gaan. Maar eigenlijk was ik het gewoon zat. Ik wilde weer terug naar de rustige realiteit, waar mijn hersentjes niet zo druk waren. Ik probeerde in slaap te vallen, maar omdat ik niet lekker lag en honger had lukte dat ook niet. Ik wilde heel graag op bed gaan liggen, maar wilde de rest ook niet in de steek laten. Uiteindelijk ben ik nog een paar keer meegezogen in golven en trips die ik minder leuk vond. Ik wilde heel graag een boterham voor mezelf gaan maken, maar opstaan lukte me niet. Ik kreeg mezelf niet zo ver en voelde me totaal niet lekker. Uiteindelijk keek ik rond kwart voor vier weer op de klok. Mensen bewogen weer. Ik was klaar. Nu echt. Ik heb watermeloen gehaald en deze met Daisy en Scarlet opgegeten. In de keuken hebben Yoshi en Super Mario nog wat gepraat over de ervaringen. Ik ging wat tosti's maken voor iedereen. Ik had enorme koppijn. Yoshi ging naar huis en wat bleek nou: Luigi had twee uur later dan iedereen zijn thee gedronken, dus die lag nog dik in zijn trip. Geen wonder dat ik hem zo laat pas tegenkwam! Wel bijzonder hoe effectief dat is. Uiteindelijk hebben we ook nog chips gegeten en een beetje gepraat over alles. Super Mario en ik zijn naar bed gegaan en werden rond 12 uur wakker, terwijl iedereen al lekker naar huis was vertrokken. Zondagmiddag werd ik wakker met hoofdpijn. Ik was blij dat het huis leeg was, want dan kon ik naakt even naar de wc lopen. Kleding voelde een beetje beklemmend. Eigenlijk heb ik heel de dag nog naakt rondgelopen. We hebben heel de dag op bed gelegen, geknuffeld, gepraat, veel gepraat. Samen gedoucht, ervaringen dus uitgewisseld, ook enorm heerlijke intense, lieve, instinctieve seks gehad. Orgasmes waren magisch lekker. We kwamen zo dicht bij elkaar, het voelde zo fijn. 's Avonds hebben we the Lion King gekeken en moest ik nog wat werk doen wat een deadline had. Hakuna Matata! Inmiddels heb ik een dag gewerkt en zit ik weer in de normale flow van het dagelijkse leven. Ik vond het al met al een hele positieve ervaring, maar de laatste twee uur blijven me toch ook wel bij. Ik weet nog goed dat ik vaak tegen mezelf heb verteld in dat moment dat ik dit voorlopig echt niet weer wil. Ik had er echt genoeg van, het was heel extreem voor me. Ik vraag me af of het anders had geweest als ik een half glas had genomen. Misschien had ik dat fijner gevonden. Ook vraag ik me af of ik, mocht ik het nog een keer doen, in combinatie met mdma wil doen, puur omdat dat alles wat vrolijker maakt. Ik denk dat ik dat veel en veel leuker zou vinden, maar het blijft leerzaam. Truffels zijn geen party of happy feeling drug. Ze maken je juist heel erg bewust van alles, en dat kan eng zijn. Veel mensen leven nou eenmaal met een masker.. en in het normale leven filteren je hersens zoveel, wat met truffels gewoon uitvergroot weergegeven wordt. Al met al ben ik wel blij dat ik dit heb gedaan. Nothing lasts forever, dus ik wist ook wel dat dat nare gevoel op het laatst over zou gaan, maar omdat ik er geen controle over had hoe lang het nog zou duren werd het even erg onaangenaam. Je moet echt alles los durven laten. Just go with the flow. Wat je meeneemt uit die trip is niet altijd even goed te beschrijven, maar ik ben erg benieuwd wat ik de komende weken nog voor ‘flashbacks' ga krijgen.