Voyager360

Zwevend door het universum, een lucide droom [Atlantis 15 gram]

Recommended Posts

Wie: Ik, 14e trip

Wat: 15 gram Atlantis (Fruits of Utopia)

Waar: Kamer (studentenhuis)

 

Prelude: de roep van de truffels

0. Nadat ik, voor mijn gevoel, in mijn laatste trip het geheim had ontdekt van hoe ik moet leven in deze materiële wereld, had ik eigenlijk niet zo'n goed idee wat ik deze trip te weten wilde komen. Ik zou heel graag weer een keer buiten willen trippen maar daar is het nu echt te koud voor. Toch vond ik het tijd om het weer te doen, het was ten slotte kerstvakantie en vaak heeft een trip je genoeg te zeggen, ook als je zelf niet beseft dat je dit nodig hebt. De voorbereidingen waren getroffen, nog even slapen totdat mijn maag weer leeg is. Ik rook in de gang de geur van de truffels, alsof ze mij wilden vertellen dat het absoluut weer tijd was om te trippen. Ik weet niet of iemand dit herkent? Dit heb ik wel vaker namelijk, dat ik truffels 'ruik' ook al zijn ze er helemaal niet, nu was het toevallig binnen maar ik heb dit soms ook buiten. Vaak als ik een tijdje niet getript heb. Voordat ik met truffels begon is deze geur mij dit nooit opgevallen. Het ruikt precies zoals je van truffels zou verwachten, een geur van bos en paddenstoelen maar dan karakteristiek van truffels, niet per se lekker maar ook niet per se vies (het vieze is de nasmaak vind ik). Ik heb het nu meerdere keren geroken en weet zeker dat het niet 'in mijn hoofd zit'. :-PLater tijdens het trippen rook ik het nog steeds, maar een dag later was het weer weg.

 

De trip

1. Het is tijd, nadat ik de truffels opgegeten heb schrijf ik in mijn 'dream journal' over een droom van 2 nachten geleden. Sinds kort (ongeveer een weekje) probeer ik lucide te dromen en sindsdien houd ik een dream journal bij. Maar goed, ik schrijf dus wat op de computer en net als de vorige keer merk ik al na 5-10 minuten wat gekke dingen. Het beeld gaat op en neer of verbeeld ik me dat maar? Ondanks deze snelle start duurt het toch nog eventjes voor er weer iets gebeurt. Ik weet niet goed wat ik wil doen, de muziek staat al weer op, laat ik maar eens video's kijken. Ik kijk een aantal prachtige natuurvideo's en ook deze video die zowel grappig als eng is tijdens het trippen. Dan ga ik maar weer op bed liggen met mijn ogen dicht. Wat ben ik toch saai, dat ik altijd weer dit doe tijdens het trippen. Maar goed, het blijft leuk. De closed eyes visuals zijn een beetje chaotisch en ik heb het idee dat er iets kwaadaardigs aan de hand is. Alsof er kwade geesten in mijn buurt zijn die met mijn bewustzijn lopen te spelen. Ik ben niet per se bang voor ze maar echt prettig vind ik het niet en ik vraag me opnieuw weer af waarom ik eigenlijk telkens weer trip. Was vandaag wel een goed idee? Plots stoor ik me enorm aan het nummer dat opstaat. 'Wat een kutmuziek denk ik' (was weer een automatische playlist van mijn all-time favoriete muziek), alsof iemand met elektronische geluiden heel hard in je oor loopt te tetteren. Maar ik heb ook geen zin om op te staan dus ik wacht wel tot het nummer weer voorbij is. Nee vandaag gaat niet de mooiste trip worden denk ik, ben er toch niet helemaal in de stemming voor.

 

2. Mijn gevoelens over de trip veranderen langzaam maar zeker, ik krijg weer een hoop inzichten die ik de vorige keer ook had en vraag me af waarom ik eigenlijk niet gewoon elke dag met plezier leef? Waarom maak ik mezelf soms het leven zuur? Bijvoorbeeld door zoveel met mijn studie bezig te zijn, waarom doe ik niet gewoon vaker leuke dingen zoals lezen of gamen? Het is heel makkelijk en ik verbaas mij over het feit dat ik dit niet eerder heb bedacht. Gewoon plezier hebben in alles wat je doet, of in ieder geval bijna alles, tsja, waarom niet? Studie en werken kunnen best leuk zijn maar als het teveel een sleur wordt is het niet leuk en zuigt het je creativiteit en ziel leeg. En waarvoor doe je dat dan? Dan ben je toch heel verkeerd bezig met je leven, ik ben een wezen op de planeet aarde en ik leef dit bijzondere leven, niet om elke dag mezelf af te beulen, maar om de wereld te verkennen.

 

De dood

3. In eerdere trips heb ik gevoelsmatig/spiritueel al ingezien dat de dood niet iets is om te vrezen, het is een natuurlijk gebeuren en het immateriële eindigt niet. De laatste tijd was het toch iets waar ik mij in mijn gedachten mee bezig hield, ik heb er ook deze fantastische video over gezien. Maar toch was ik niet 100% overtuigd of beter gezegd, was mijn innerlijk niet helemaal gesust. Ik moest ook mijn verstand overtuigen. Op nieuwjaarsdag stond ik op de trein te wachten, het was volledig uitgestorven op het station en ik liep heen en weer, hardop tegen mezelf pratend over de dood. Ik probeerde het systematisch te rationaliseren, alle mogelijkheden te analyseren. Mijn conclusie was dat in elke situatie (reïncarnatie, 'niks', hemel/hel, verlossing, etc.) de dood helemaal niet erg is, althans, voor jezelf. En misschien belangrijker, niet iets waar je controle over hebt. Het gebeurt toch, of dit nu vroeg of laat is. Het klinkt misschien gek dat het zo lang geduurd heeft voordat ik dit 100% voor mezelf op een rijtje had, maar nu ben ik volledig overtuigd, met elk zintuig, dat de dood niet iets om te vrezen is. Wat een bevrijding. Dit kwam verder niet echt in de trip voor, maar hoort wel binnen de mindset die deze en vorige trip op hebben geroepen. Het leven is net een droom, zolang je het leeft (droomt) is alles echt, maar op een gegeven moment word je wakker en dan doet de droom er niet zoveel meer toe en bevind je je weer in een nieuwe realiteit. Tot die tijd probeer je natuurlijk zo lang mogelijk van de droom te genieten! 

 

4. Het is lastig te beschrijven wat ik allemaal meemaakte, ik bedacht me nog, hier kan ik nooit een tripreport over schrijven. Niet alleen omdat ik maar moeilijk kan beschrijven wat ik allemaal zag, ook de gedachten gingen te snel en de details zijn snel vergeten. Maar het geeft niet, het gaat om de ervaring nu en ik onthield wat ik nodig had. En ik voelde dat wat ik nodig had. Ik zag het universum, het o zo prachtige universum, ongelooflijk mooie nevels en gaswolken, lichtpuntjes, sterren, de prachtigste kleuren en ik zag dat ik daar zelf uit bestond, ik was opgelost, onzichtbaar geworden en bevond mij tussen al deze pracht en praal. Ik zag bomen in deze prachtige ruimte. Ruimte, bomen, mensen, alles in dit universum is met elkaar verbonden. Het feit dat ik dit nu voor me kan zien, dat ik hier aan kan denken, geeft al aan dat dit bij mijn bestaan hoort, bij ieders bestaan hoort. We bestaan allemaal uit sterrenstof, de atomen in ons lichaam hebben zo'n lange en rijke geschiedenis. Hoe mooi is de wereld waar wij in leven?!

 

5. Ik kijk nog een aantal video's met prachtige natuur en verwonder me over al het leven op aarde. Ik voel dat de trip heel langzaam wegzakt. Ongeveer 5-7 uur na inname zet ik mijn mobiel weer aan, chat nog wat met mensen en ervaar een prettige afterglow. De trip had erg op de voorgaande geleken, van het moeizame en met twijfel bezaaide begin tot de euforische conclusies. Mijn voornemen naar aanleiding van deze trip was om alleen nog maar leuke dingen te doen. Om elke dag plezier te hebben in wat ik doe, in elke handeling. En als het geen plezier is, dan op z'n minst aanvaarding. Een mooie start van en een mooi voornemen voor 2016 dacht ik zo. Vervolgens liet ik de muziek maar opstaan en besloot te gaan slapen, de muziek bleef gewoon té goed. Rond half 5 dan toch maar uitgezet en echt gaan slapen.

 

De lucide droom

6. Ik herinner mij eigenlijk geen dromen meer, behalve de allerlaatste. Dit was (volgens mij) de eerste keer dat ik lucide droomde. Ik loop door een nachtelijk Amsterdam, ergens rond 1800/1900 waarschijnlijk, er hangt een gezellige sfeer die bij dit tijdperk hoort. Er branden wat lichtjes van leuke ouderwetse houten gebouwen, huizen, kroegjes. En de sterrenhemel is prachtig en bezaaid met sterren, grotendeels onaangetast door lichtvervuiling. Wat mooi denk ik, wat jammer dat dit in de toekomst minder zal zijn. Maar goed, ik loop door de straten heen en ben vol bewondering over al het moois dat ik zo levendig zie. Toen had ik opeens door dat ik droomde, ik hoorde Franse stemmen en wist dat dat niet kon kloppen. 'Geweldig!', een lucide droom! Ik weet dat de tijd kort is en denk na over wat ik wil doen. Terwijl ik hier over nadenk realiseer ik me dat ik nog niet wakker ben geworden. Dat is mooi, want dat hoor/lees ik vaak van first time lucid dreamers, dat ze wakker worden direct nadat ze doorhebben dat ze dromen. Ik wil graag vliegen en probeer dit te doen. En jawel, ik begin langzaam omhoog te zweven, de koele nachtlucht in. Dit is leuk, wat wil ik nog meer doen? Seks hebben met wie ik maar wil. Dit is iets lastiger omdat dit een andere setting vereist en een nieuw persoon. Maar het lukt en ik ben opeens op een donkere kamer en leef mijn fantasie uit. Zelfs hierna werd ik niet wakker en ik was weer terug in de straten van Amsterdam. Oké, oké wat nu? Ik had een tijdje terug met mijn neef over lucide dromen gesproken en hij had het over verschillende 'stages' en dat je uiteindelijk zelfs je eigen 'empire' kunt bouwen. Ik bedenk me dat ik daar nu zowel geen zin in heb en waarschijnlijk ook de tijd niet voor heb. Dus ik loop nog wat rond nadenkend over wat ik wil doen. Ik hoor een leuk deuntje spelen op de achtergrond en opeens hoor ik een soort van 'Inception-hoorn' maar dan irritanter en pijnlijker voor het oor. Foute boel denk ik, dit luidt waarschijnlijk in dat de droom ten einde loopt. Wat mensen vaak aangeraden wordt om in een droom te blijven is om naar de grond te kijken en rondjes te rennen, dit deed ik dan ook en dit leek te werken, ik bleef in de droom. De 'Inception hoorn' hoor ik nu met toenemende regelmaat en suist door mijn oren. Het suizen is haast alsof mijn lichaam verkloot wordt en ik vraag me af of ik wel gezond bezig ben met dit lucide dromen. Ik voel ook mijn slapende lichaam, verstijfd en ongemakkelijk liggen, maar blijf in de droom. Ik denk aan het universum en dat ik graag door de ruimte wil zweven tussen de sterren en grijp nog snel mijn kans. Ook dit lukt voor een mooi tijdje. Ik zweef in alle rust door de ruimte, tussen de sterren, voorbij de maan en planeten. Helaas duurt het niet zo lang als ik zou willen en ik word wakker. Ik word wakker in een vakantiehuisje in Franstalig België, waar mijn moeder en zusje ook zijn. Ik had inderdaad gedroomd, ik lag alleen te slapen beneden in de woonkamer en de tv stond nog aan, uiteraard op een Franse zender. Daarom herkende ik dat ik aan het dromen was, vanwege die Franse stemmen. Fantastisch. Ik ben zo blij dat de tv de hele nacht heeft aangestaan zodat ik doorkreeg dat ik droomde. En blij dat ik zo fijn lucide gedroomd heb. We gaan met z'n drieën naar buiten en er liggen nog stukken sneeuw. Even later schrijf ik de droom op in mijn 'dream journal'. Een tijdje later word ik 'echt' wakker, ik had dus een lucide droom in een droom. En hoewel dit heel lang leek te duren, was er in de echte wereld minder dan 28 minuten verstreken (ik had op de klok gekeken vlak voor ik deze laatste droomfase inging en direct na het wakker worden).

 

Ondanks dat dit lucide dromen erg vet was, vond ik wat ik tijdens de trip meegemaakt had minstens net zo bijzonder. Het stoerste / meest bijzondere van het lucide dromen vond ik niet eens zo zeer de ervaringen die ik opdeed, maar het feit dat ik doorhad dat ik aan het dromen was en het daardoor extra goed meemaakte. Het lijkt me zeer waarschijnlijk dat ik deze lucide droom aan de truffels te danken heb, voorgaande trips hebben ook, dit weet ik absoluut zeker, mijn dromen in de periode erna beïnvloed. Hopelijk lukt lucide dromen voortaan vaker, ook zonder truffels. Want hoewel trippen nog steeds leuker is, is ook lucide dromen niet verkeerd. ;)

 

nuGiNAym.jpgebFJr10m.jpgsUypiG9l.jpg

Foto's die enigszins (maar zeker niet precies) overeenkomen met wat ik deze trip en droom allemaal gezien heb

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat je zegt, ik heb zelf nooit lucide gedroomd(misschien met de uitzondering van het leven waar ik nu in zit)maar ik kan me voorstellen dat het in een korte periode na het nemen van truffels veel makkelijker gaat. Wat mij een keer overkwam na het nemen van truffels was dat ik dacht dat ik nog in slaap wilde vallen, maar kennelijk dus al sliep, toen ik plotseling van mijn bed naar plafond begon te stuiteren. Ik probeerde te bewegen maar dat lukte niet, ik probeerde te schreeuwen maar er kwam geen geluid uit. Geen leuke ervaring.Terwijl een OBE volgens mij ook een vorm van dromen is met een ESP mogelijkheid.

 

Over het algemeen is je pijnappelklier(DMT) waarschijnlijk actiever na een trip, dit was voor mij ook heel uitzonderlijk omdat ik meestal na een trip hasj eet en dan droom je over het algemeen niet, niet dat dit een slecht effect geeft(combi DMT, thc/cbd) maar zo'n lucide droom biedt iig de mogelijkheid om seks te hebben ;)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Die ervaring klinkt een beetje als slaapverlamming?

 

Ik heb ongeveer een week geleden ook zo'n ervaring gehad (was toen compleet nuchter en had in ieder geval meer dan een week niet meer getript):

 

"Ik slaap en wordt af en toe halfwakker waarin ik met mijn lichaam beweeg. Ik voel echt de levensenergie die tijdens dit halfwakker worden door mij heen stroomt en bewegingen mogelijk maken. Wow, wat mooi denk ik, dat ik dit zo goed kan voelen. En dan val ik snel weer in slaap.

 

Mijn ogen zijn een klein beetje geopend en ik zie licht van de lamp. Ik hoor een soort engelachtig gezang, alsof ik half in de hemel ben. Ook hoor ik een soort van vage bass, ik bedenk mij dat ik de muziek nog steeds aan heb staan, maar ik kan het niet goed horen, ik hoor geen muziek en denk dat ik mijn vermogen om specifiek deze muziek te horen heb uitgeschakeld. Ik probeer op te staan om de muziek uit te zetten, maar het lukt niet, ik kan mijn armen niet bewegen ook al probeer ik dit uit alle macht. Ik voel dat ik mijn armen als een razende heen-en-weer beweeg onder mijn deken maar ik lig compleet stil, met nog steeds mijn ogen half gesloten en nog steeds hetzelfde vage licht ziende. Ik kom hier niet meer uit, shit ik kan niet meer bewegen. Mijn lichaam reageert niet meer. Ga ik dood? Uiteindelijk kom ik toch overeind maar het voelt in eerste instantie alsof bewegingen heel moeilijk gaan, alsof ik de kracht niet heb. Ik sta op, ik leef nog. De computer heeft de hele tijd uitgestaan, er was geen muziek. Dat is ook zo, ik had de PC uitgezet..."

 

Verlamming van de spieren dus, volgens mij probeerde ik ook geluid te maken en lukte dit ook niet. Best een enge ervaring inderdaad, niet bepaald prettig alhoewel ik het ergens ook wel bijzonder (en grappig) vond. Maar vooral eng. Er circuleren ook een hoop enge verhalen over dit fenomeen, met demonische hallucinaties etc. Zeer interessant allemaal! :)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Dat van jou wel, maar ik stuiterde ook heen en weer tussen het plafond en mijn bed. Ik had mijn ogen wel open en hoewel het donker was/schemerig zag ik het plafond ook steeds dichterbij komen en weer veraf. Ik voelde de stuiterbeweging ook, maar ik kon niet gillen...dus ik denk zelf toch tussen een soort false awakening en OBE in.

Met een blowtje op wilde ik af en toe nog wel dromen, maar met het zwaardere effect van hasj eten, nooit...dit dan kennelijk als markante uitzondering...of toch niet?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Super mooi report. Lijkt me gaaf om het universum gedeelte mee te maken.

Lucide dromen zijn inderdaad ook zeer leuk. Ik heb me er ook een tijdje mee bezig gehouden. In het begin kun Je maar heel kort lucide dromen. Vaak uit enthousiasme word je wakker. Ik vond het altijd leuk om door muren te lopen en onder water te ademen. Toevallig laatst in een lucide droom bedacht ik om te gaan mediteren, toen bleef ik vallen tussen dimensies. Helaas maar kort.

https://youtu.be/Mai66fr_2RE

Dit is echt waanzinnig leuk, trippen in je droom. Ik heb het helaas maar 1 keer kunnen doen. Maar je kandus elke nacht trippen.

Dat van jou wel, maar ik stuiterde ook heen en weer tussen het plafond en mijn bed. Ik had mijn ogen wel open en hoewel het donker was/schemerig zag ik het plafond ook steeds dichterbij komen en weer veraf. Ik voelde de stuiterbeweging ook, maar ik kon niet gillen...dus ik denk zelf toch tussen een soort false awakening en OBE in.

Met een blowtje op wilde ik af en toe nog wel dromen, maar met het zwaardere effect van hasj eten, nooit...dit dan kennelijk als markante uitzondering...of toch niet?

Klinkt als slaap verlamming. Heb ik af en toe last van. Het stuiteren zijn pure hallucinaties. Ik heb vaak dat ik MN ogen open heb en allemaal mensen in mijn kamer heb. Of monsters of iets dergelijks. Erg angstaanjagend omdat je ademhaling ook heel langzaam gaat en je het gevoel hebt dat je stikt. Als je het vaker gehad heb herken je het en ondanks dat je verlamd bent kun je toch langzaam je tenen bewegen. Daarna je benen enzovoort en komt je lichaam langzaam wee bij .

Tijdens slaap verlamming heb ik eens gehad dat ik 'droomde' dat ik uit bed stapte en de deur open deed en zo de trap af liep. Zo levensecht. En *Pats* ik lag weer in bed. En dat 3x achter elkaar

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wauw, heel erg bedankt voor de mooie complimenten! :)

 

Heb sindsdien niet opnieuw lucide gedroomd helaas, maar is ook omdat ik de laatste tijd er minder tijd voor heb (minder slaap en na een lange dag vind ik het ook wel fijn om even niet 'bewust' te zijn haha ;)). Hoop er binnenkort weer echt mee aan de slag te kunnen. :D

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden